Archive for september, 2013

september 30, 2013

Frans Timmermans wil niet specifiek opkomen voor vervolgde christenen

Frans timmert er weer op losMensenrechten gelden voor iedereen en alle mensenrechten zijn even belangrijk, meent minister Timmermans (Buitenlandse Zaken). Hij wil daarom niet opkomen voor specifieke groepen. SGP en CU probeerden hem echter maandag te verleiden tóch een speerpunt te maken van christenvervolging, staat vandaag in het Reformatorisch Dagblad te lezen.

Een opvatting die in sterk contrast staat met de beschermende houding die de minister jegens de Palestijnenaan de dag legt. Zoals we nog recentelijk zagen aan de ontmoediging van het Nederlandse bedrijf Royal HaskoningDHV, aan de waterzuivering voor zowel Joden als Palestijnen te werken. Dat ging, ondanks dat het bedrijf wel in terreurland Zimbabwe aan de gang ging, dus niet door.

Je kunt je afvragen hoeveel christenen er in het Midden-Oosten over de kling gejaagd moeten worden, wil Frans Timmermans zijn belangstelling voor de arme Palestijnen eerlijker verdelen, zodat ook de christenen in de regio een moreel steuntje in de rug krijgen. Daar komt nog bij dat ook Palestijnen tegenwoordig tot de christenvervolgers behoren.

Nu heeft het socialisme in Nederland onder het motto van religiekritiek zelf altijd groot werk gemaakt van marginaliseren van christenen, maar verstomde de religiekritiek zodra de gelovigen een islamitisch tintje hadden.

De onwil van Frans Timmermans de christenen in het Midden-Oosten ook eens met wat empathie te bejegenen, zou dan ook wel eens het directe gevolg kunnen zijn van de ronduit sympathieke relatie die de socialisten met moslims hebben. Voor de PvdA zijn moslims vooral slachtoffers, dus de slachtoffers van de slachtoffers laat je gewoon stikken.

september 30, 2013

Algemene Rekenkamer in het geweer tegen de financiële garantiehysterie van Vadertje Staat

OpruttenOnze landsbestuurders blijken in totale verwildering om te gaan met staatsgaranties. En zelfs in die mate dat de Algemene Rekenkamer daar nu ook het snot van aan de kin voelt hangen. Waar het Nederlandse volk de verarming voelt toenemen, strooien onze landsbestuurders het volk zand in de ogen, en geld naar instituties die het niet zelf verdienen.

De garanties die Nederland heeft afgegeven aan instellingen als de ECB, het IMF en Europese noodfondsen zijn sinds 2008 meer dan vertienvoudigd.

Dat meldt het FD op basis van een rapport van de Algemene Rekenkamer dat maandag wordt gepresenteerd.

Gaf de Staat voor de kredietcrisis nog garanties af ter waarde van 18 miljard, eind 2012 was dit getal opgelopen tot 201 miljard. Het gaat daarbij om garanties voor leningen aan Ierland, Griekenland, Portugal en Spanje voor het beteugelen van de financiële crisis.

De Algemene Rekenkamer roept het ministerie van Financiën op de Tweede Kamer beter te informeren over de risico’s die ons land loopt met de garanties.

Uit het rapport blijkt onder meer dat vijf van de acht onderzochte instellingen, zoals de Europese Investeringsbank en de European Financial Stability Facility, de risico’s voor Nederland niet hebben vermeld in hun jaarverslag. (Bron: De Telegraaf)

september 30, 2013

Nederlandse en Israëlische boeren hebben een opvallende overeenkomst

Les in overleven 1.Wat heeft het Nederlandse landbouwbeleid met Israël te maken, zullen sommige lezers zich in verwondering afvragen. Het antwoord op die vraag ligt besloten in het feit dat niet alleen Nederland een voedselproducerende natie is, maar ook het destijds in staat van woestenij verkerend gebied dat thans de staat Israël omvat, een voedselproductie waar je u tegen zegt, weet te genereren.

En laat nu een van de bronnen daarvan op Nederlandse bodem gesitueerd zijn. Onder de veelzeggende titel Een Joods dorp in de Wieringermeer besteedde Andere Tijden, een historische reeks van de NPO, in 2008 aandacht aan dit vergeten epos.

In de nieuwe polder Wieringermeer werd in de jaren dertig van de vorige eeuw een werkdorp ingericht waar Joden zich konden voorbereiden op het harde pioniersbestaan in Palestina. In de oorlog stierven de meeste bewoners echter in kamp Mauthausen. Omdat Israël zestig jaar bestaat, zendt Andere Tijden donderdag een portret uit van deze mensen en hun idealen.

‘Wij zullen de eerste bouwers zijn,’ zongen Joodse vluchtelingen in de Wieringermeer. Ze leerden dit lied in het Joodse Werkdorp Nieuwe Sluis in de polder. Dit was een tijdelijk verblijf, met plaats voor zo’n 300 Joden, op de vlucht voor het antisemitisme in Nazi-Duitsland. Er stonden nog enkele barakken, voorheen bestemd voor de arbeiders die aan de Afsluitdijk werkten, waar de vluchtelingen woonden.

Ze volgden een opleiding en werden voorbereid op emigratie. Paula Welt kwam in 1938 vanuit Wenen in het dorp terecht. Ze vertelt dat ze hard moest werken, veel harder dan ze ooit thuis had gedaan: “Ik werkte overal, zelfs in de koeienstal en in de bakkerij. Ik was ‘s avonds doodmoe en dan kregen we soms nog les in Ivriet of een lezing over het zionisme en over Palestina. Wat ze ons vertelden in het over Palestina was heel mooi en idealistisch. Je zou daar vrij kunnen leven. Als ik in Nederland een klap in mijn gezicht zou krijgen, dan moest ik dat slikken, maar in Palestina zou ik vrij zijn en terug kunnen slaan. Dat was voor mij de stimulans om vol te houden.”

Het werkdorp bleef bestaan tot het voorjaar van 1941. Toen werd het grootste deel van de bewoners door de Duitsers opgehaald. Een deel werd vervolgens op transport gezet naar het kamp Mauthausen, waar ze een wisse dood wachtte. Anderen doken onder en wisten de oorlog te overleven. (Bron: Andere tijden)

Het deel dat wist te overleven vormde de bron voor de irrigatiewerken, de ontginning van de woeste grond en de uiteindelijke totstandkoming van de voedselproductie van Israël, waartegen door de medestanders van de natuurmaffia (in een vorig artikel nog even in het herfstzonnetje gezet) maar al te graag het boycotwapen gebruikt wordt.

De zelfredzaamheid van Nederlandse en Israëlische boeren, beide categorieën die omgeven door linkse ethici met de rug tegen de muur staan, is groot. Maar de overmacht begint enge vormen aan te nemen. Liever dan voedselproductie, liefkozen de linkse ethici de neergang. En dat laatste mag niet verwonderen, want armoede en honger vormen de ideale voedingsbodem waarop het gedijen kan.

Les in overleven 2.

september 30, 2013

De natuurmaffia wil nog meer wildernis en minder voedsel

boerenlandNederland is ondanks het geringe grondgebied en de zeer grote bevolkingsdichtheid een grote speler op het gebied van de voedselproductie. Nog wel, want steeds meer boeren houden het voor gezien na alle beknellende ellende die ze via de natuurmaffia door de overheid aangedaan wordt. En alsof de duivel er mee speelt, er zit weer rood in de regering en het moet nog groener.:Een brede coalitie van natuur- en milieuorganisaties wil 110 miljoen inkomenssteun voor boeren overhevelen naar een fonds voor plattelandsontwikkeling. Boerenorganisaties zijn fel gekant tegen deze afroming van ‘boerengeld’.

Afgelopen zaterdag was ik in zo’n stuk natuurgebied dat aan de voedselproductie onttrokken werd om natuur te worden, maar dat uiteindelijk verworden is tot onzalig landschap waar wel  een verwilderende populierenopslag ontstaan is, maar waar Staatsbosbeheer geen poot meer uitsteekt.

Een vogelloos dor gebied dat in niets op natuurgebied lijkt, ligt er met bloedend hart van de omringende boeren, weg te kwijnen. Zelfs het aanbod van een belendende boer er dan maar een keertje op eigen kosten beheer te plegen, werd van de hand gewezen. Eerst willen hebben, om het vervolgens te laten verslonzen, is zo typisch voor de hebberige overheid.

De ironie van dit alles is dat op het grondareaal waar de boer zijn inkomsten uithaalt en ons voedsel produceert, juist wel vogels zijn. Zelf wonend in een landschap dat de boeren in beheer hebben, tref je een fauna aan die de natuurmaffia op hun stadse tekentafeltjes voor onmogelijk houdt.

Het begrip natuur is namelijk zeer bedrieglijk, want de natuurmaffia wil tuinman spelen op andermans grond, maar natuur zal het nimmer worden. Natuur in Nederland is namelijk een vervalsing. Natuur heeft zichzelf gevormd, maar Nederland is door mensenhand geschapen. Al wat natuur genoemd wordt is een artificieel ontwikkeld landschap dat geen natuur is en ook niet meer fauna oplevert.

Terwijl in de steden waar de natuurmaffia woont de huismus grotendeels verdwenen is en je hier over het gezellige diertje zowat je nek breekt, bonkt de natuurmaffia met de vuist op het blad van zijn tekentafeltje in een eis om nog meer grond.

Maar wie heeft straks nog zin om de borden te vullen met kostelijk voedsel? Nederlandse land- en tuinbouwproducten behoren namelijk tot de beste van de wereld. Nergens wordt met zo weinig grond zoveel voedsel geproduceerd als in Nederland. Ondanks dat het boeren grondareaal zeer veel voedsel oplevert en de stedeling er zijn canapé van de zielzorger vindt om van het stadse geweld bij te komen, willen de natuurmaffia en Vadertje Staat er heersen. Dus chaos in plaats van economische benutting.

september 29, 2013

De vrienden van de Israël-haters slaan weer toe

boko_haram1Onder het motto Westerse opvoeding is zondig heeft de islamitische terreurbeweging Boko Haram besloten een aantal Nigeriaanse studenten in hun slaap te liquideren. Een zeer moedige daad van deze hondstrouwe volgelingen van de profeet.

Dat de Arabisch/islamitische terreur en invloedssfeer steeds zuidelijker Afrika intrekt, valt echter bij de overbezorgde millimetercopulanten van de Joodse splinter Israël in het geheel niet op. Waarom zouden ze ook, als vrinden van de meest vreedzame religie, die geen vlieg kwaad doet, maar ongeveer tot de meest moorddadige cultuur gerekend moet worden.

Nee, dan toch liever jammeren over het volk en het land, die zich uitputten in het ontwikkelen van wetenschap, economische vooruitgang, industriële ontwikkeling, en het bevorderen van kunst, cultuur en letteren.

De wereld gaat in sneltreinvaart terug in de tijd. Uitstappen kan pas in de vroege middeleeuwen.

Troost mag zijn dat het reizen gratis is.

september 29, 2013

Haegsche kronieken (2)

Het dinerEen dwingende reden om weer eens een bezoek aan Den Haag te brengen kan een uitnodiging zijn voor een exquis etentje. De invitatie voor het aanschuiven aan een diner in Des Indes ten bate van een goed doel, viel bij mij dan ook meteen in goede aarde. Georganiseerd door niemand minder dan de onweerstaanbare diva van het Nederlands filmdoek, Moniek van de Ventweg. Ze is namelijk sinds kort ambassadrice van de Goemboeboepoetinak-stichting. En om de lezers even te duiden wat Goemboeboepoetinak is, het betreft hier het eiland waar Moniek een vakantie doorbracht en waar ze vanuit het koele Hilton zag dat in het stoffige zand rondom het hotel dorstige stervelingen van dorst omkwamen. Ze heeft toen meteen de dinertafel verlaten en met het vingerbakje citroenwater de dorstige stakkers gelaafd. Wat haar overigens op last van de plaatselijke voedselwarenautoriteit op een pittige boete kwam te staan, want het citroenwater zou naar gepocheerde zalm gesmaakt hebben.

Nog diezelfde dag heeft ze zichzelf benoemd tot ambassadrice van de Goemboeboepoetinak-stichting.  Moniek, die inmiddels voor ongeveer de helft uit siliconen bestaat, begroette mij dan ook geestdriftig toen ik de taxi uitstapte en me door haar beide zeppelins liet omsingelen. Na een korte worsteling wist ik me te bevrijden en schreed over de rode loper naar de dinerzaal, waar al veel notabelen van het aperitief nipten.

Mijn oog viel meteen op Harry Zomerzot, die als regisseur van de televisiequiz “lange vingers”, miljoenen verdiend heeft. Enigszins buiten adem kwam daar Youp in de Broeck binnen. Diens bretels bleken hun beste tijd gehad te hebben, want je kon Youp in de Broeck zo in de broek kijken, zodat even de gedachte bij mij opkwam dat ik in de Apenheul beland was. Een gulle gever leek al een banaan toegeworpen te hebben.

Amechtig vertelde hij dat hij bij het inparkeren met zijn Range Rover de Porsche van Moniek een halve meter ingekort had. Maar na een fles Bacardi zou haar het verschil toch niet opgevallen zijn.

Tot mijn grote plezier was ook burgemeester Jos Aars bij de genodigden. En dat plezier bestond eruit dat ik hem in de nis, waar ook net de uitzendbureautycoon Sylvia Morsdood op handen en knieën naar haar contactlens zocht, een zodanig knietje gaf, dat hij over Sylvia heen buitelend naar zijn kruis greep. Wat hem vast en zeker zou komen te staan op de verdenking dat hij zelfs op een avondje ten bate van het goede doel zijn seksuele aandrang niet had weten te beteugelen.

Uiteraard behoorde onze nationale filmer Paul de Snoever ook tot de genodigden. Evenals de in gewicht opvallend aangezette Paul Flamoes, die de laatste tijd nogal inzit over zijn sterk afnemende kijkcijfers. Hem op de knieën voor Paul te zien bedelen voor de verfilming van zijn autobiografie, bood een smartelijke aanblik. Ook onze musicalkoning Joop van de Lende kreeg Paul op z’n knieën geworpen voor een smeekbede voor  “Paul the musical”. Maar uiteindelijk kreeg Paul de geografe Anneke Steunbeen (ook aanwezig), mochten de juiste subsidiekanalen ervoor  gevonden worden, bereid een ballet aan hem te wijden. Mits hij genegen is een jaartje te Sonja Bakkeren, want in zijn huidige staat krijgt niemand hem van de grond.

Moniek had zelf de tafelschikking verzorgd, wat betekende dat ik tussen twee dames kwam te zitten die net als Moniek wegens de enorme hoeveelheid siliconen gebocheld door het leven gingen. Na het uitstallen over het damast van deze massa bleek er nog nauwelijks plaats voor het fraaie Sèvres-porselein, waar Des Indes toch befaamd om is.

Na het voorgerecht, dat zo klein was dat het een vermoeiende speurtocht werd het slijmerige drabje te vinden, werd kwartel geserveerd. Het beest bleek zo kakelvers, dat ik er zelf de vork maar in moest steken om het tot kalmte te manen.

Tussen het hoofdgerecht en het dessert in trok Moniek zich overeind om de genodigden er nog eens nadrukkelijk aan te herinneren dat het diner vooral een stichtelijk doel diende, namelijk een geldinzameling voor de arme Goemboeboepoetinakianen. Nadat ze haar toupet rechtgetrokken had, want het zicht was haar even benomen, begon ze een speech met een rijkelijk sproeien van Bacardi, zodat het damast in een oogwenk onder het smaakvolle porselein weg schroeide.

Aanvankelijk werd vermoed dat Moniek de originaliteit bezat de speech in het Goemboeboepoetinakiaans af te steken. Maar na ongeveer een kwartier was het de vrouw van Jos Aars die haar eraan herinnerde dat ze het dikke manuscript van haar speech ondersteboven hield. Dat was gelukkig ook het moment dat Moniek uitgeput en het damast met zich meetrekkend, besloot haar roes onder tafel uit te slapen.

Bij het serveren van het dessert werd het nog heel gezellig. De beloofde Crêpes Suzette zou aan tafel toebereid en geflambeerd worden. En altijd zeer geporteerd op geestige momenten, zag ik dat de aan tafel aanwezige siliconen zodra de Grand Marnier ontstoken werd, aan een zware aftocht begonnen. Wat tot dan stevig “op ten hemel” gerezen was, hing als het beroemde gesmolten horloge van Salvador Dali afgemat droevig te wachten op een fietspomp of een goddelijk mirakel.

Over de opbrengst van dit sfeervolle charitatieve diner bij kaarslicht kan ik kort zijn. Er hoefde maar 45.000 euro bijgelegd te worden, te doneren door de Goemboeboepoetinak-stichting, zodat ik met een weldadig gevoel huiswaarts kon keren om van deze heugelijke avond verslag te doen. Waarvan akte.

september 29, 2013

VARA’s Joop, Wilders, neonazi’s en antisemitisme

De historicus Han van der Horst preekt voor eigen parochie bij Joop van de VARA. En dat gaat er daar altijd in als een heet mes in ranzige boter. En natuurlijk gaat het er ook weer over de aanwezigheid van neonazi’s op de door de PVV georganiseerde demonstratie in Den Haag.

Over dat laatste kun je van alles vinden, maar dan toch dringt de vraag zich op waarom een zichzelf respecterende historicus regelmatig zijn zegje komt doen tussen de extremisten van de SP en de trotskisten van de Internationale Socialisten, en hij zich er kennelijk ook niet voor geneert een collega als de antisemiet Peter Edel naast zich te hebben. Het werkje van diens hand De schaduw van de ster, is namelijk zo doorspekt van antisemitisme dat de lederfetisjisten van het neonazistische Stormfront  er dolgraag aan refereren. Ja, ook gij Han van der Horst zit tussen de neonazi’s die de Hitlergroet brengen.

Wie die Peter Edel dan toch is? Kort voor ik bij De Vrije Chroniqueurs vertrok had ik onderstaande erover willen publiceren, nadat ik dat in december 2011 op Amsterdam Post ook al eens had gedaan. Bij deze dan alsnog.

Zeer recent doken enkele kritische bloggers neer op VARA’s agitpropfabriek Joop en zagen er tot hun verwondering de aloude antisemiet Peter Edel zich omringen door fatsoenlijk links en minder fatsoenlijke SP’ers, Internationale Socialisten en de altijd over Joden parate Dries van Agt.  De VARA als financier van het antisemitisme?

Edel, die enkele weken terug Twitterde dat hij nimmer veroordeeld werd op grond van artikel 137c van het Wetboek van Stafrecht en dus geen antisemiet kan zijn, verzuimde erbij te vermelden dat ook Wilders nimmer voor iets veroordeeld werd, maar zowat in alle nazi-functies, (zie plaatje boven) en vele keren als racist neergezet werd op Joop.

Petel Edel was een tijdje uit beeld. Er gingen geruchten dat hij zich tijdelijk en in deceptie in Antwerpen teruggetrokken zou hebben nadat hij er zelfs van links van langs gekregen had vanwege zijn obscure ideeën over Joden en zijn beruchte werk De schaduw van de ster. Maar inmiddels blijkt dat hem stilletjes een schrijftafeltje geboden is bij Joop. Weliswaar zonder erbij te vermelden dat hij de auteur is van dat antisemitische werk. Je moet natuurlijk geen ronkende honden wakker schudden over een werk dat er zo breed van langs kreeg. Op een weblog waar Wilders als kampcommandant van Auschwitz neergezet wordt wil je natuurlijk geen woord hebben voor een werk dat alom als antisemitisch gedefinieerd werd. Dus lees je over het Curriculum Vitae van Peter Edel:

Freelance journalist/fotograaf
Peter Edel (1959) is freelance journalist/fotograaf en woont in Istanbul. Zijn artikelen en foto’s verschijnen onder andere in de Engelstalige Turkse krant TodaysZaman. Momenteel werkt hij aan een boek over de politieke geschiedenis van Turkije
.

Geen woord over datgene waarmee juist wél faam vergaard heeft, namelijk een obsessieve drang negatief over Joden te schrijven. Zich inmiddels gepositioneerd hebbende als Turkije-kenner (Zeg maar de Dr. Remco Clavan bij Joop) wil hij er kennelijk niet aan herinneren dat hij alvorens hij dat werd de Jodenkenner bij uitstek was. Al moet meteen gezegd dat hij nog steeds overtuigd is van de kwaadwilligheid van de Joden en het land waar Joden zelf voor hun veiligheid zorgen.

Dat de VARA zich kennelijk geneert voor het omstreden werk van deze Jodenfetisjist zou je ronduit laf kunnen noemen, want het moet daar net zo bekend zijn als dat Wilders nooit opgedragen heeft moslims naar Auschwitz te sturen.

Wie zo obsessief met Joden bezig is als Peter Edel moet iets mankeren. Wie zich de moeite getroost historische boekenwerken zodanig met een Braun staafmixer te bewerken zodat er precies uitkomt wat er gewenst wordt, namelijk dat het Joodse volk verderfelijk en racistisch is zodat er begrip ontstaat voor het uitroeien ervan, moet categorisch gerangschikt worden in de rubriek waarin ook Alfred Rosenberg Julius Streicher, Joseph Goebbels en onze eigen Max Blokzijl ingedeeld zijn. En verwijt mij hier geen Godwin, want dat doet juist Peter Edel in het veelvoudige.

Met zijn werk De schaduw van de ster, met een voorwoord van de inmiddels tot het hogere geroepen SP-prominent Karel Glastra van Loon, die er meteen maar bijschreef dat Peter Edel wel weer van antisemitisme beticht zou worden, wist de schrijver precies te oogsten waar hij zijn zaaigoed voor bedoeld had.
Je kunt kritisch zijn jegens de Israëlische politiek inzake de Palestijnen, maar wat Peter Edel besloot te doen om de zaak in het voordeel van de Palestijnen te beslechten was de Joden genetisch op de objectietafel van de microscoop te leggen en dingen te zien die alleen hij en enkele van zijn vurigste medestanders konden zien.

En die medestanders verwierf hij bij segmenten van extreemlinks, bij Maroc.nl waar de antisemitische uitingen en gros gedaan werden, en… uiteraard bij de neonazi’s. Wie het werk graag tot zich wil nemen, hoeft het daarom niet te kopen want die kan bij de neonazi’s van Stormfront terecht, waar het met graagte ter lezing aangeboden wordt ter aanduiding van de aangeboren slechtheid der Joden.

Eerlijkheidshalve moet gezegd dat het werk ook bij links niet alle handen op elkaar kreeg, zodat kritiek op het werk niet zonder meer toegeschreven kan worden aan de vermaledijde Joodse lobby. Iets wat Peter Edel en zijn medestanders graag wilden doen laten geloven.

Omdat voorwoordschrijver Karel Glastra van Loon destijds een geëerd adviseur van de SP was, haastte Jan Marijnissen zich bij Barend en van Dorp te distantiëren van het werk en de opmaat van Karel Glastra van Loon.

De kritiek kwam van meer linkse kanten, zoals in de Gebladerte reeksKleintje Muurkrant en de Fabel van de illegaal, hetwelk Peter Edel in woede deed uitbarsten tegen zijn criticus “De oorlogsverklaring van Peter Zegers”.

Het NRC Handelsblad en Trouw zagen de bui ook al hangen en zelfs Anja Meulenbelt miste de nuance en dat wil bij haar toch echt wel iets zeggen.

Het definitieve oordeel over De Schaduw van de ster laat ik aan de lezers, maar waarom de Vara en Joop deze idealist faciliteert is een raadsel voor mij. Want wil de VARA inzake het antizionisme radicaler zijn dan Jan Marijnissen, Anja Meulenbelt en de scribenten van Kleintje Muurkrant en de Fabel van de illegaal? Wil de VARA geassocieerd worden met een antisemiet die dankbaar door de neonazi’s gebruikt wordt om de Holocaust te rechtvaardigen?

Ja, dat wil de VARA, want die omroep is sedert de komst bij die omroep van Karel Roskam, Marcel van Dam en de Nieuw Linksgarde in de late jaren zestig van de vorige eeuw zo sterk afgedwaald van de beschaafde sociaaldemocratie waarin Wim Kan, Annie M.G. Schmidt, Simon Carmiggelt, Koos Postema en Loe de Jong excelleerden dat er zelfs geen masker nodig is het te maskeren. Daarom kreeg Peter Edel ondanks of juist dankzij zijn verleden er een schrijftafeltje aangeboden. En geen rooie haan die er naar kraait.

september 28, 2013

Icco, Cordaid, Oxfam Novib en IKV Pax Christi werpen zich weer op Israël

Hamas geeft les in jodenjagenDe marxistische christenmens van Icco, Cordaid, Oxfam Novib en IKV Pax Christi lijkt wanhopig over het vreedzame bestaan dat de bevolking van Israël ondervindt. In dat land leven Joden, moslims, christenen en ongelovigen veilig onder de democratische paraplu van vreedzame co-existentie, terwijl in de omringende landen waar de scepter door de islamitische mens gedragen wordt, de mens bij duizenden van het leven beroofd wordt. Dus ondanks dat enorme bloedvergieten, er nog maar eens in de Israël-haatkrant Trouw een flink epistel tegenaan gegooid om Israël te criminaliseren.

Deze christenmens blijkt niet werkelijk geïnteresseerd in slachtoffers en slachtofferaantallen, maar slechts in wie ze maakt. Hoewel 65 jaar bestaan van Israël in slachtofferaantal niet opweegt tegen twee jaar bloedvergieten in Syrië, kruipt het bloed van deze christenmens toch weer waar het niet gaan kan.

Dit Joden-fetisjisme is de cultivering van het aloude christelijke antisemitisme, dat iedere kennelijke misstand door Joden extreem wist uit te vergroten om het antisemitisme te kunnen bevorderen. Over in kinderbloed gedrenkte matzes, tot en met de komst van de pest, konden zij zich uitleven over de vermeende kwaadaardigheid van de Joden.

Het is natuurlijk allang niet meer bon ton zich direct op Joden te werpen, dus is Israël het handige alibi om het antisemitisme te maskeren.

Over de christenvervolging door moslims hoor je deze christenmens ook niet. Dat zou het pact met de islam namelijk verstoren. En juist dat pact smaakt naar het verholen verheerlijken van het antisemitisme.

Op precies het verkeerde moment, terwijl de wereld opgelucht ademhaalt omdat de gebruikers van gifgas op burgers in Syrië buiten schot blijven, doet deze christenmens het enige land waar Joden zelf voor hun veiligheid zorgen, de das nog eens om. Verstikkend, maar dan deze keer niet door gas.

september 27, 2013

De PvdA krijgt stank voor dank van de eigen moslimaanhang

Heb je je jaren ingezet voor het beijveren van steeds meer islam in de openbare ruimte, inclusief megalomane gebedshuizen die de klassieke contouren van Nederland danig georiëntaliseerd hebben, krijg je als stank voor dank een tegenpartij aan je broek- en rokzoom.

Nuchtere critici van dit epos zagen die bui natuurlijk al lang geleden aan komen drijven. De islam sluit traditioneel alleen pacten om er zelf beter van te worden. En socialisten deden voor dit opportunisme nooit onder. Want zowel de bruine als de rode socialisten hebben een rijke geschiedenis in het sluiten van pacten om er zelf beter van te worden.

De NSDAP liet in het Berlijn van het Derde Rijk de grootmoefti van Jeruzalem, Mohammad Amin al-Hoesseini, aan de microfoon bulderen het Jodenvraagstuk vooral op te lossen.

De PvdA stond in alle gemeenten waar de partij invloed had toe dat islamgerelateerde onhebbelijkheden ongehinderd uit konden dijen tot wat het nu is. En landelijk heeft de Pickwick-partij daar niet voor onder gedaan.

Maar zoals aan het feestje van het Molotov-Ribbentroppact een bruut einde kwam, zo zullen dit soort opportune pacten ook op een echec uitlopen. Totalitaristen mogen dan zo nu en dan ‘hand in hand’ in het openbaar verschijnen, uiteindelijk maken ze elkaar af zodra het kan.

Nou, daar nemen we dan maar een goed glas wijn op.

september 27, 2013

Kerk voor atheïsten!

JezusfiguurOndanks mijn atheïsme bezoek ik graag kerken. En dat laatste als geïnteresseerde in de rijke cultuurhistorie die ons bracht tot waar we nu zijn. Als atheïst zie ik mezelf als individualist die geen ongeloofsgenoten nodig heeft om het ongeloof mee te delen. Evenmin begeer ik een gebedshuis waar ik mijn ongeloof in geen gebed tot uiting kan brengen.

Er zijn echter ongelovigen die vinden dat ook zij een kerk nodig hebben om er hun ongeloof te kunnen belijden. En deze kerk beschikt zelfs over een eigen Jezus die het ongeloof predikt.

Een beetje individualist als ondergetekende ruikt dan meteen onraad. Het atheïsme als religie of ideologie? Collectivisme in de hoop op invloed en macht?

Krijgen we nu ongelovig kerkgezang? Atheïstische transcripties van de sacrale werken van Bach en Buxtehude?

Grote kans dat deze atheïsten heel erg op hun eigen opponenten gaan lijken. Zo’n beetje als dat de antifascisten steeds meer op fascisten zijn gaan lijken.

Ondertussen belijd ik mijn eigen ongelovigheid in sereniteit zonder anderen ermee lastig te vallen. U hoeft op zondag dus geen bezoek met de voet tussen de deur van mij te vrezen.