Haegsche kronieken (2)

Het dinerEen dwingende reden om weer eens een bezoek aan Den Haag te brengen kan een uitnodiging zijn voor een exquis etentje. De invitatie voor het aanschuiven aan een diner in Des Indes ten bate van een goed doel, viel bij mij dan ook meteen in goede aarde. Georganiseerd door niemand minder dan de onweerstaanbare diva van het Nederlands filmdoek, Moniek van de Ventweg. Ze is namelijk sinds kort ambassadrice van de Goemboeboepoetinak-stichting. En om de lezers even te duiden wat Goemboeboepoetinak is, het betreft hier het eiland waar Moniek een vakantie doorbracht en waar ze vanuit het koele Hilton zag dat in het stoffige zand rondom het hotel dorstige stervelingen van dorst omkwamen. Ze heeft toen meteen de dinertafel verlaten en met het vingerbakje citroenwater de dorstige stakkers gelaafd. Wat haar overigens op last van de plaatselijke voedselwarenautoriteit op een pittige boete kwam te staan, want het citroenwater zou naar gepocheerde zalm gesmaakt hebben.

Nog diezelfde dag heeft ze zichzelf benoemd tot ambassadrice van de Goemboeboepoetinak-stichting.  Moniek, die inmiddels voor ongeveer de helft uit siliconen bestaat, begroette mij dan ook geestdriftig toen ik de taxi uitstapte en me door haar beide zeppelins liet omsingelen. Na een korte worsteling wist ik me te bevrijden en schreed over de rode loper naar de dinerzaal, waar al veel notabelen van het aperitief nipten.

Mijn oog viel meteen op Harry Zomerzot, die als regisseur van de televisiequiz “lange vingers”, miljoenen verdiend heeft. Enigszins buiten adem kwam daar Youp in de Broeck binnen. Diens bretels bleken hun beste tijd gehad te hebben, want je kon Youp in de Broeck zo in de broek kijken, zodat even de gedachte bij mij opkwam dat ik in de Apenheul beland was. Een gulle gever leek al een banaan toegeworpen te hebben.

Amechtig vertelde hij dat hij bij het inparkeren met zijn Range Rover de Porsche van Moniek een halve meter ingekort had. Maar na een fles Bacardi zou haar het verschil toch niet opgevallen zijn.

Tot mijn grote plezier was ook burgemeester Jos Aars bij de genodigden. En dat plezier bestond eruit dat ik hem in de nis, waar ook net de uitzendbureautycoon Sylvia Morsdood op handen en knieën naar haar contactlens zocht, een zodanig knietje gaf, dat hij over Sylvia heen buitelend naar zijn kruis greep. Wat hem vast en zeker zou komen te staan op de verdenking dat hij zelfs op een avondje ten bate van het goede doel zijn seksuele aandrang niet had weten te beteugelen.

Uiteraard behoorde onze nationale filmer Paul de Snoever ook tot de genodigden. Evenals de in gewicht opvallend aangezette Paul Flamoes, die de laatste tijd nogal inzit over zijn sterk afnemende kijkcijfers. Hem op de knieën voor Paul te zien bedelen voor de verfilming van zijn autobiografie, bood een smartelijke aanblik. Ook onze musicalkoning Joop van de Lende kreeg Paul op z’n knieën geworpen voor een smeekbede voor  “Paul the musical”. Maar uiteindelijk kreeg Paul de geografe Anneke Steunbeen (ook aanwezig), mochten de juiste subsidiekanalen ervoor  gevonden worden, bereid een ballet aan hem te wijden. Mits hij genegen is een jaartje te Sonja Bakkeren, want in zijn huidige staat krijgt niemand hem van de grond.

Moniek had zelf de tafelschikking verzorgd, wat betekende dat ik tussen twee dames kwam te zitten die net als Moniek wegens de enorme hoeveelheid siliconen gebocheld door het leven gingen. Na het uitstallen over het damast van deze massa bleek er nog nauwelijks plaats voor het fraaie Sèvres-porselein, waar Des Indes toch befaamd om is.

Na het voorgerecht, dat zo klein was dat het een vermoeiende speurtocht werd het slijmerige drabje te vinden, werd kwartel geserveerd. Het beest bleek zo kakelvers, dat ik er zelf de vork maar in moest steken om het tot kalmte te manen.

Tussen het hoofdgerecht en het dessert in trok Moniek zich overeind om de genodigden er nog eens nadrukkelijk aan te herinneren dat het diner vooral een stichtelijk doel diende, namelijk een geldinzameling voor de arme Goemboeboepoetinakianen. Nadat ze haar toupet rechtgetrokken had, want het zicht was haar even benomen, begon ze een speech met een rijkelijk sproeien van Bacardi, zodat het damast in een oogwenk onder het smaakvolle porselein weg schroeide.

Aanvankelijk werd vermoed dat Moniek de originaliteit bezat de speech in het Goemboeboepoetinakiaans af te steken. Maar na ongeveer een kwartier was het de vrouw van Jos Aars die haar eraan herinnerde dat ze het dikke manuscript van haar speech ondersteboven hield. Dat was gelukkig ook het moment dat Moniek uitgeput en het damast met zich meetrekkend, besloot haar roes onder tafel uit te slapen.

Bij het serveren van het dessert werd het nog heel gezellig. De beloofde Crêpes Suzette zou aan tafel toebereid en geflambeerd worden. En altijd zeer geporteerd op geestige momenten, zag ik dat de aan tafel aanwezige siliconen zodra de Grand Marnier ontstoken werd, aan een zware aftocht begonnen. Wat tot dan stevig “op ten hemel” gerezen was, hing als het beroemde gesmolten horloge van Salvador Dali afgemat droevig te wachten op een fietspomp of een goddelijk mirakel.

Over de opbrengst van dit sfeervolle charitatieve diner bij kaarslicht kan ik kort zijn. Er hoefde maar 45.000 euro bijgelegd te worden, te doneren door de Goemboeboepoetinak-stichting, zodat ik met een weldadig gevoel huiswaarts kon keren om van deze heugelijke avond verslag te doen. Waarvan akte.

6 reacties to “Haegsche kronieken (2)”

  1. Filantropius, u bent goed in vorm.
    Ik oefen nog op Goemboeboepoetinak-stichting.

  2. Hahaha, Filantroop.

    Je hebt het Haegsche filantropische wereldje op een kostelijke wijze
    ontmaskerd.

  3. Ik bied me aan om met terugwerkende kracht de tepel van Moniek af te bijten.
    Ik ga er klakkeloos vanuit dat Moniek geen bezwaar heeft om dat ding aan de hoogst biedende te overhandigen.
    Alles voor het goede doel, toevallig weet ik dat op Goenboeboepoetinak het kontje bij voorkeur door de vele aanwezigen leeuwen niet versmaad wordt.
    Op Boemboeboepoetinak heten de meeste inwoners Leeuw.
    Vandaar dat Moniek zeker geen bezwaar zal maken bij een spitse aanval op haar bibs, daar kun je soms en nu noodzakelijk ook geld mee verdienen, alles voor het goede doel, alles.
    Is het echt waar dat Aars eigenlijk Leeuw blijkt te heten? Zijn vrouw in de avonduren Paul heet,zo,n ding voorbindt en dat ze daarbij het Wilhelmus zingen?

  4. Uit naam van de heer P.A. Stiche wil ik een klein verzuim alsnog goedmaken. Overeenkomsten met bestaande personages berusten op toeval, met dien verstande dat eventuele schadeclaims niet gehonoreerd zullen worden.

  5. Uit uw geruststellend verslag maak ik op dat Mevr. Moniek van de Ventweg over ferme strijkstokken beschikt .
    Want het moet niet zo zijn dat de Goemboeboepoetinaakse economie met euro pecunia van de Haagse fine fleur ondergraven wordt .

  6. “hing als het beroemde gesmolten horloge van Salvador Dali afgemat droevig te wachten op een fietspomp of een goddelijk mirakel.”

    Ik kom niet meer bij! Lig daar ook onder de tafel, maar dan niet vanwege de Bacardi maar vanwege het schitterende stuk van Filantroop. Wat een fantasie!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: