Nederlandse en Israëlische boeren hebben een opvallende overeenkomst

Les in overleven 1.Wat heeft het Nederlandse landbouwbeleid met Israël te maken, zullen sommige lezers zich in verwondering afvragen. Het antwoord op die vraag ligt besloten in het feit dat niet alleen Nederland een voedselproducerende natie is, maar ook het destijds in staat van woestenij verkerend gebied dat thans de staat Israël omvat, een voedselproductie waar je u tegen zegt, weet te genereren.

En laat nu een van de bronnen daarvan op Nederlandse bodem gesitueerd zijn. Onder de veelzeggende titel Een Joods dorp in de Wieringermeer besteedde Andere Tijden, een historische reeks van de NPO, in 2008 aandacht aan dit vergeten epos.

In de nieuwe polder Wieringermeer werd in de jaren dertig van de vorige eeuw een werkdorp ingericht waar Joden zich konden voorbereiden op het harde pioniersbestaan in Palestina. In de oorlog stierven de meeste bewoners echter in kamp Mauthausen. Omdat Israël zestig jaar bestaat, zendt Andere Tijden donderdag een portret uit van deze mensen en hun idealen.

‘Wij zullen de eerste bouwers zijn,’ zongen Joodse vluchtelingen in de Wieringermeer. Ze leerden dit lied in het Joodse Werkdorp Nieuwe Sluis in de polder. Dit was een tijdelijk verblijf, met plaats voor zo’n 300 Joden, op de vlucht voor het antisemitisme in Nazi-Duitsland. Er stonden nog enkele barakken, voorheen bestemd voor de arbeiders die aan de Afsluitdijk werkten, waar de vluchtelingen woonden.

Ze volgden een opleiding en werden voorbereid op emigratie. Paula Welt kwam in 1938 vanuit Wenen in het dorp terecht. Ze vertelt dat ze hard moest werken, veel harder dan ze ooit thuis had gedaan: “Ik werkte overal, zelfs in de koeienstal en in de bakkerij. Ik was ‘s avonds doodmoe en dan kregen we soms nog les in Ivriet of een lezing over het zionisme en over Palestina. Wat ze ons vertelden in het over Palestina was heel mooi en idealistisch. Je zou daar vrij kunnen leven. Als ik in Nederland een klap in mijn gezicht zou krijgen, dan moest ik dat slikken, maar in Palestina zou ik vrij zijn en terug kunnen slaan. Dat was voor mij de stimulans om vol te houden.”

Het werkdorp bleef bestaan tot het voorjaar van 1941. Toen werd het grootste deel van de bewoners door de Duitsers opgehaald. Een deel werd vervolgens op transport gezet naar het kamp Mauthausen, waar ze een wisse dood wachtte. Anderen doken onder en wisten de oorlog te overleven. (Bron: Andere tijden)

Het deel dat wist te overleven vormde de bron voor de irrigatiewerken, de ontginning van de woeste grond en de uiteindelijke totstandkoming van de voedselproductie van Israël, waartegen door de medestanders van de natuurmaffia (in een vorig artikel nog even in het herfstzonnetje gezet) maar al te graag het boycotwapen gebruikt wordt.

De zelfredzaamheid van Nederlandse en Israëlische boeren, beide categorieën die omgeven door linkse ethici met de rug tegen de muur staan, is groot. Maar de overmacht begint enge vormen aan te nemen. Liever dan voedselproductie, liefkozen de linkse ethici de neergang. En dat laatste mag niet verwonderen, want armoede en honger vormen de ideale voedingsbodem waarop het gedijen kan.

Les in overleven 2.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: