Man en paard noemen

Man en paardVroeger, het vroeger toen de criminaliteit nog niet gewapend voor de voordeur stond en het rijwiel nog buiten veilig tegen een lantaarnpaal kon wachten op vertrek met de wettige eigenaar, waren Nederlanders overal in de wereld zeer gewenst. Waar Nederlanders terechtkwamen daar ontstond bedrijvigheid en werd economie gegenereerd. In iedere negorij was wel wat zand, geboomte en water te vinden zodat er al snel een onderkomen ontstond vanwaar verdere activiteiten ontplooid konden worden om aan de hongerdood te ontsnappen.

Met enige naïviteit werd dit door de gewezen premier Balkenende de VOC-mentaliteit genoemd, waarop het linkse deel van ons nationale praathuis genadeloos over hem heen viel. En dat onder het gulden motto, dat de mens de goedheid zelve dient te zijn, en zich nimmer ten koste van anderen aan persoonlijk gewin schuldig mag maken. Kolonialisme en slavernij, weet u wel.

Niettemin heeft ook het linkse deel van ons nationale praathuis er de revenuen van geplukt en is niet in een morele zelfkastijding in ascese aan het wegkwijnen. Maar dat terzijde.

Veel interessanter is dat de zo gewraakte Nederlandse mentaliteit van niet lullen maar poetsen zich tot een zodanige ruggengraatloosheid heeft weten te ontwikkelen, dat laaggeletterdheid zich nu als een doembeeld tussen de typische Hollandse wolkenhemel heeft weten te nestelen. En dan weet je dat het flink gaat regenen.

Er is een kaste uitkeringsgerechtigden ontstaan die weinig of niets kan. Nou ja, misschien in een staat van verongelijktheid naar Syrië trekken om er uit moorden te gaan. Of door achterstandwijken in groepen lopen klieren. Of er een nieuwsgierig geworden cameraploeg stenigen. Of jammeren over een oud kinderfeestje.

Aan kolonisatie en slavendrijverij doen we niet meer, maar wordt het ons dag en nacht verweten zodat we in een diepe staat van schuldgevoel en in arren moede de beurs trekken om de laaggeletterdheid te promoten.

En in plaats van die laaggeletterdheid de toegang te ontzeggen, zetten we de poorten nog eens wijd open voor nieuwe laaggeletterden.

Terwijl onze eigen vergrijzing de das omgedaan wordt, staan de toekomstige vergrijzers van elders met lege zakken en laaggeletterdheid te popelen om zich hier voor eeuwigheid te vestigen.

Aan kolonisatie en slavendrijverij doen we niet meer, maar als we man een paard noemen, moeten we kunnen zeggen dan anderen dat nu met ons doen.

Advertenties

4 reacties to “Man en paard noemen”

  1. Ja, Martha, de nieuwe slavernij dus. Inderdaad de dans op tijd ontsprongen. Wel zal het de vlucht van de maatschappelijk succesvolle mens verder stimuleren zodat op zeker moment de laaggeletterden zichzelf in stand moeten zien te houden.

  2. Ach Filantroop, het is mijn geboortestad en wij hebben er zo lang gewoond,
    de Westkant van Den Haag, vlakbij Kijkduin.

    Samen met mijn broer, behept met hetzelfde heimweevirus naar de jaren ’50/’60,
    halen wij herinneringen op aan die tijd van toen.

    Die tijd is voorgoed voorbij, evenals het Den Haag van toen.

  3. Uw vin ut tog niet errug dat ik bang ben foor die goe heilg man en sien knegt ….
    Met dien sak en dien roede….. nah bah ……Uw ben bedank.
    menier

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: