Ook privacy voor de crimineel

Onder de microscoop van Vadertje Staat.Natuurlijk heeft bij VARA’s Joop een crimineel ook recht op privacy. Dat vindt althans een studente journalistiek, die kennelijk empathie kan opbrengen voor criminelen en daarom dit vurige pleidooi houdt. En in het linkse kamp maak je daar zelfs tijdens je studie zo veel furore mee, dat de kranten en omroepen elkaar staan te verdringen je tot aan je pensionering te engageren.

Het sneue echter is dat de crimineel voordat hij tot het besluit kwam crimineel te worden, beseffen kon dat zijn privacy niet meer veilig zou zijn. Hier is dus sprake van eigen schuld, dikke bult. De keus crimineel te worden is een geheel vrije, het slachtofferschap is dat daarentegen niet. Die moet gewoon maar het moment afwachten dat een crimineel zijn privacy schendt.

Die heeft zelf geen enkele moeite de privacy van zijn slachtoffers te schenden. Je huis binnendringen, je winkel leeghalen, je bankrekening plunderen, een mes in je rug duwen of  je kind verkrachten, zijn niet bepaald op te vatten als het tonen van respect voor de privacy van slachtoffers.

Of de crimineel zichzelf niet juist in de kijker zet door het zoekveld van bewakingscamera’s binnen te sluipen om iets te doen wat het daglicht niet kan velen, kunnen we ons ook afvragen. Gezien de vele bewegende beelden van criminelen die toeslaan, zou je ze er bijna van verdenken dat ze egostrelend in hun eigen krimi’s acteren. Daarbij komt ook nog dat de hoge graad van criminaliteit er juist de oorzaak van is dat het ganse land bezaaid is met bewakingscamera’s die de privacy schenden van niet-criminele burgers.

Ook dringt de vraag zich op, waarom toch de opwinding over de geschonden privacy van criminelen, in de wetenschap dat het overgrote deel ervan nooit gepakt en dus ook niet gestraft zal worden. Zo groot kan het probleem dus niet zijn.

Een veel groter probleem dan de schending van de privacy van criminelen, is dat ze zo moeilijk bereid zijn mee te werken aan hun opsporing, aanhouding en veroordeling. En als ze dan eindelijk opgespoord, aangehouden en veroordeeld worden, melden ze zich ook nog eens niet om hun verdiende straf uit te zitten.

Dus kan het schenden van de privacy van een crimineel ook wel eens tot de door de slachtoffers van criminaliteit geambieerde genoegdoening leiden.

Maar daar heeft de studente journalistiek geen boodschap aan. Die kan de slaap maar niet vatten vanwege de nadelen die een crimineel wegens zijn criminaliteit te wachten staat. Want stel dat die het risico loopt dat hij niet kan terugkeren in de maatschappij.

Nog afgezien van het feit dat de crimineel kon weten dat risico te lopen alvorens hij besloot crimineel te worden, zou het ook wel eens als afschrikking kunnen werken. Zoals een flinke vrijheidsstraf ook dat effect zou moeten hebben, als de politie en justitie niet zo gammel in elkaar staken dat bij slechts 5 procent van de misdaden een naam komt te staan. Dus maximale privacy voor de daders van de overige 95 procent van de gepleegde misdaden.

In de hoop haar privacy niet te schenden, heet de aankomende journaliste Frances Vermeeren. Nou meid, we koesteren hoge verwachtingen van je.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: