Marianne Thieme maakt zich medeschuldig aan moorddadigheid en aanslagen

Al eerder maakte ze onschuldige mensen schuldig aan de dood van hun medemens. En als de mens schuldig is aan de dood van een medemens kun je dat dood door schuld of moord noemen. Zulke demagogie heeft Marianne Thieme nodig om electoraal munt te slaan uit de wanhopige situatie waarin sommige mensen en dieren verkeren.

Ze zegt over de ramp op de Filipijnen: Het is de verantwoordelijkheid van Nederland om zich voor de slachtoffers van de ramp in te zetten. Wij zijn met zijn allen verantwoordelijk voor de klimaatverandering. Laten we ons dan ook verantwoordelijk voelen voor de gevolgen ervan.

Op grond van dergelijke niet op juridisch en wetenschappelijk bewijs stoelende theorieën bewapen je extremisten, voor wie de grens tussen het beschaafde debat en aanslagen zeer diffuus is. En nieuw is het fenomeen van het ecoterrorisme niet, zo herinneren we ons deze nog van de Gezonde Roker.

Als het om terreur gaat, geeft de diepgelovige Zevende-dags Adventist even niet thuis. Zoals in deze passage over de moord op Pim Fortuyn in de documentaire Hoe bont kun je het maken, waarin ze er blijk van geeft meer medelijden te hebben met de honden van Pim Fortuyn dan met de vermoorde politicus zelf:

Marianne Thieme:

En zoals we ook anders zijn gaan kijken naar vrouwen en anders zijn gaan kijken naar zwarten, zo moeten we ook anders gaan kijken naar dieren….

Willy Lindwer:

Nu kan de liefde voor dieren ook uit de hand lopen, kijk naar Pim Fortuyn.

Marianne Thieme:

Ja, als je bijvoorbeeld naar de hondjes van Pim Fortuyn kijkt,  dan is dat inderdaad een uit de hand gelopen liefde, want die dieren die lijden….

Willy Lindwer:

Ik heb het niet over de hondjes van Pim Fortuyn, ik heb het over zijn dood!

Marianne Thieme:

Oh ja? Ik heb het over de hondjes van Pim Fortuyn!

Over onze schuld aan de slachtoffers op de Filipijnen kunnen we, om even in de sfeer van de ramp te blijven, oeverloos, debatteren. Maar toch, het consumptiepatroon en het eten van vlees is namelijk niet slechts een Nederlands verschijnsel. Zodra een Afrikaans of Aziatisch land in de welvaartsstroom overeind schiet draaien de fabrieken van Audi, Mercedes en BMW op volle toeren, en worden er massaal beesten geslacht om de dierlijke eetcultuur nog eens extra te verhevigen.

Het voormalige arme China blijkt nu zelfs de grootste vervuiler van de wereld te zijn, naast dat geen beest er veilig is. Zelfs voor het verkrijgen van een erectie wordt de wereld uitgeplozen op beschermde dieren die daarbij het laatste loodje dreigen te leggen.

De hondjes van Pim Fortuyn zouden in China ongeveer net zo’n wrede gang naar het einde gekregen hebben als een collega van Marianne Thieme Pim Fortuyn gunde.

Toch haalt Marianne Thieme het niet in haar hoofd in Beijing staande op een ecologisch vervaardigde zeepkist, de Chinezen de dood door schuld of de moord op de arme Filipijnse slachtoffers in de schoenen te schuiven.

Dat is namelijk het fijne van Nederland. Je kunt hier dit soort demagogie geheel veilig plegen. De slachtoffers vallen namelijk altijd aan de andere kant. Aan de kant van degenen die Marianne Thieme van dood door schuld of moord beticht. Zijzelf blijft er zeer modieus gelovig onder, terwijl ze als Pontius Pilatus haar eigen handen in onschuld wast.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: