Archive for december, 2013

december 31, 2013

De beste wensen voor 2014

Happy New Year copy

Alle lezers van Filantropius een plezierige jaarwisseling en een gelukkig, gezond, veilig en welvarend 2014 toegewenst.

Advertenties
Tags:
december 31, 2013

Herman van Rompuy The great imitator

The-great-imitatorIedere fatsoenlijke politicus zou bij grote onvrede over de bestuurlijke teneur olie op de golven gieten. Men mag dan Wilders een provocerende politicus noemen, maar een ‘Europese president’ die in een tijd dat de euroscepsis zo’n beetje de top van de Mont Blanc aan het bereiken is, een barrel olie op het vuur giet, mag je uitlokking verwijten. Misschien is het ook geen wonder dat de meest fanatieke eurofielen uit de piepkleine EU-landen afkomstig zijn, en de werkelijke EU-bonzen daarom José Manuel Durão Barroso uit het nietige Portugal, en Herman van Rompuy uit het nietige België, als zetbazen aangesteld hebben.

Als malicieuze provocateurs hebben die meer oliehoudende onheil over het experiment EU uitgegoten, dan de meest fanatieke EU-haters bij elkaar. De EU-fobie is door dit type onbeduidende zetbazen bij de Europeanen veroorzaakt. Waar het beeld van internationale samenwerking bij de mens altijd een positief gevoel opleverde, hebben deze fanatici roomser dan de paus, fanatieker dan de werkelijke EU-bonzen, alleen maar angst en paniek gezaaid onder de Europeanen.

En als ze nu maar goede bestuurders waren. Maar beweren dat de EU alleen maar goeds gebracht heeft, en dat de EU juist gesticht werd om de historische ellende van die vreselijke vorige eeuw in de toekomst te voorkomen, lukt namelijk niet als ondanks die beloftevolle EU een groot deel van dat Europa wegzakt in armoede. Ja, zelfs in het “rijke Nederland” kan de voedselbank het niet meer aanslepen.

Gedeelde armoede, want uiteindelijk heeft Schengen precies dat gebracht wat het had moeten voorkomen. Het vrije verkeer van goederen en personen binnen de Schengenzone is uitgegroeid tot de laatste reddingssloep van de Titanic. De grootste domoor van de klas had kunnen bedenken dat een uittocht richting welvarender EU-landen zou plaatsgrijpen en dat ook daar de voeten nat zouden worden alvorens de reddingssloep gaat zinken.

Je had net zo goed een bioloog als president van de EU kunnen aanstellen. Die had tenminste in het besef dat flora en fauna altijd kiezen voor de meest geschikte biotoop omdat daar de levensvoorwaarden het meest ideaal zijn, de Europese mens ook zijn voordeel gekozen zou hebben.

Dat nuttig en onnuttig volk uit arme EU-regio’s naar de welvarender regio’s trekken, is nu precies het effect wat zich ook mondiaal afspeelt. In de Derde Wereld zie je monstrueuze groeisteden ontstaan wegens het van het platte land wegtrekken van de voedselproducerende populatie.

Eurotechnocraten als Pechtold verkeren in de veronderstelling dat de wereld, te beginnen met Nederland, te redden is met een massa geïnnoveerde iPods, tabletten en Led-tv’s.

Ja, dat eet lekker weg in dagen van voedselschaarste. Hadden hij en zijn mede fanatici Jean de La Fontaine maar gelezen, dan hadden ze van deze verstandige moralist in ieder geval een paar wijsheden geleerd. Namelijk, dat je kunt fiedelen wat je wilt, maar dat terwijl er vurig gefiedeld werd, de mier flink aan het werk ging om voedsel voor de winter in te slaan.

Inmiddels zijn enkele nuchtere zielen er wel achter dat voedsel zichzelf niet produceert en niet alleen uit de arme regio’s van Europa het volk wegtrekt naar welvarender regio’s, maar dat straks in Nederland ook geen mens meer voedsel produceert.

Wat dat betreft zijn megalomane typen als Herman van Rompuy te vergelijken met zijn voorgangers Napoleon, Hitler en Stalin. Die vergaten dat het volk geen behoefte had aan groter en machtiger, maar aan brood en spelen.

Ga zo door Herman.

december 30, 2013

De evangeliën volgens Pechtold nu ook bij het dagblad Trouw

pechtold klootoogDe domste krant van Nederland heet tegenwoordig met stip dagblad Trouw. Wie die krant dagelijks volgt struikelt met genoegen over de stommiteiten die daar de persen weten trotseren. Vandaag, in de digitale versie, dus gevrijwaard van een berg omgehakte bomen en giftige inkt, schrijft de krant in een redactionele bijdrage: We kunnen de Roemenen en Bulgaren van harte welkom heten.

Neem deze stomme alinea: Het openen van die grenzen zal geen massale beweging op gang brengen vanuit Zuidoost-Europa, voorspellen kenners van deze arbeidspopulatie. Roemenen en Bulgaren die elders wilden gaan werken, hebben hun land al verlaten. Ze hebben hun heil vooral gezocht in de mediterrane lidstaten.

Wie de kenners van deze arbeidspopulatie zijn laat de krant ons niet weten, want de kenners van arbeidspopulatie hebben zich eerder vreselijk verslikt in het aantal Poolse migranten dat westwaarts migreerde. Zelfs zo ernstig dat in hoge kringen van de PvdA en de FNV over een Poolse invasie gesproken wordt, en het kabinet met een brandbrief om maatregelen smeken.

De nationale deskundologen van het Centraal Planbureau (CPB), rekende Nederland voor dat de instroom van migranten uit nieuwe EU-lidstaten tot enkele tienduizenden beperkt zou blijven. Geen rekeninstituut heeft zich zo vaak verrekend als het CPB. En ook inzake deze migratie werd dat nog eens ruw bewaarheid, want in het jaar 2011 moesten de rekenmeesters al notuleren dat er ook inzake dit dossier flink misgekleund werd:  Het aantal Midden- en Oost-Europeanen in Nederland is de afgelopen vier jaar meer dan verdubbeld, van 80.000 begin 2007 tot bijna 200.000 begin 2011.

Dat de Bulgaren en Roemenen die elders wilden gaan werken en nu in de mediterrane landen bivakkeren, daar niet invalide zitten te wezen en dus in staat geacht mogen worden het arme Zuid-Europa voor het rijkere Nederland te verruilen, hebben de kenners van de arbeidspopulatie en de redactie van Trouw ook niet kunnen bedenken.

En wat weten die kenners en de redactie werkelijk van het aantal Bulgaren en Roemenen die elders willen werken? Welke onderzoeksmethoden zijn toegepast om tot dat oordeel te komen en welke deskundigen hebben dit onderzocht? Graag de statistieken in beeld.

De beide landen hebben nog steeds een ongelooflijk hoog aantal laagopgeleide of helemaal niet opgeleide populaties binnen de landsgrenzen die naar een welvarender bestaan hunkeren. Dus noch de deskundigen, noch de redactie van trouw hebben in deze iets te willen of te voorspellen.

En om het feest van domheid bij Trouw nog indrukwekkender te maken citeert de redactie de Rotterdamse burgemeester Ahmed Aboutaleb Migratie is een feest. Elke keer weer.

Ja, een fijn feest. Jammer dat niet iedereen van dat afgedwongen feest geniet. Zo denkt de PvdA in Den Haag en Rotterdam namelijk heel anders over dat feest dan deze PvdA-burgemeester en het dagblad Trouw. In die fracties geen knallende kurken, feesttoeters, roltongen en slingers, maar grote somberheid over weer een nieuwe invasie in de toch al overvolle wijken en de alsmaar groeiende rijen voor de uitkeringsloketten.

Het heeft er nu alle schijn van dat Trouw thans in het D66-evangelie opgegaan is. Daarom dat de D66 ZZP’er Rob de Wijk er vrijwel wekelijks het preekgestoelte beklimt met het declameren uit de evangeliën volgens Pechtold.

Het doet me daarom genoegen deze uitsmijter aan de lezers van Filantropius uit het redactielokaal van Trouw te mogen ontfutselen: Europa heeft met het slechten van de grenzen en garanderen van vrij verkeer voor goederen, diensten en werkers de groei van economie en welvaart gestimuleerd”.

Tja, laten we doen alsof de Europeanen niet lijden onder de grootste  economische neergang sedert de Grote Depressie van de jaren dertig van de vorige eeuw. Je bent immers goedgelovig of niet.

december 29, 2013

Israël plant grootscheepse operatie om in 3 jaar tijd tienduizenden Franse Joden te repatriëren

operation-solomonOperatie Salomon, 24 en 25 mei 1991. Nagenoeg de gehele Joodse Ethiopische gemeenschap werd naar Israël gerepatrieerd in een ongelooflijk complexe operatie en die daarmee tegelijk de grootste luchtbrug operatie was in de geschiedenis van Israël. De top-secret operatie, die werd uitgevoerd met 34 vliegtuigen, bracht ca. 14.500 Ethiopische Joden in 41 vluchten over naar een veilige haven in de Joodse staat [bron]

De Israëlische regering zal naar verwachting binnenkort een plan goedkeuren om tienduizenden Franse Joden naar Israël te brengen in de komende drie jaar, volgens een bericht in Makor Rishon op vrijdag 27 december 2013. Aliyah plannen van deze omvang zijn er niet meer geweest sinds Operatie Mozes en Operatie Salomon, toen de Ethiopische Joden gered werden van vervolging in eigen land en naar Israël werden gerepatrieerd.

merah2

Islamistische Jodenhaat in Frankrijk heeft een gezicht gekregen: Mohammed Merah

Momenteel ontvluchten reeds tienduizenden Franse Joden in wezen Frankrijk, voor een groot deel te wijten aan de ernstige toename van het (islamistisch) antisemitisme in dat land. Het probleem is dat ze Frankrijk verlaten naar Londen, Canada en de Verenigde Staten en veel minder naar Israël

Slechts 3000 van de de Joden die Frankrijk in 2013 verlieten reisden naar Israël. De Israëlische regering heeft bepaald dat, om de Franse Joden te verleiden naar Israël te komen, drie primaire gebieden aan bod moeten komen: werk, huisvesting en de kwaliteit van het onderwijs.

Om de kwestie van de werkgelegenheid aan te pakken, zal de overheid onder meer bestaande Franse professionele licenties op het gebied van geneeskunde en belastingadvies erkennen, het zal plaatsing in het leger overwegen in banen die in feite beter passen bij de professionele vaardigheden van de Oleh (immigranten), en zullen eigenaars van bedrijven aangemoedigd worden om hun handel naar Israël over te hevelen.

De programma’s Taglit (geboorterecht) en Masa, bedoeld om de Joodse identiteit en solidariteit met Israël te versterken door middel van een 10-daagse reis naar Israël voor jonge Joden, zal voortaan worden uitgebreid tot de Franse joodse jongeren. En Franse Joden worden facto plaatsen aangeboden in de beste scholen. De doelstellingen van het programma zijn het verdubbelen van aantal Franse Joden dat elk jaar naar Israël emigreert.

In 2014 zal het doel zijn om 6000 Franse Joden te repatriëren, 12.000 in 2015 en 24.000 in 2016. De kosten van het programma zijn nog onbekend. De inspanning zal worden gecoördineerd door het kantoor van de premier. De strategie is om een window open te houden gedurende 3 jaar om de Franse Joden aldus voldoende kansen te bieden om de stap te zetten, en ze te vertellen: “Kom NU naar Israël, terwijl het nog goed gaat, want we kunnen dezelfde voorwaarderen niet garanderen in de toekomst.” Wij bij The Jewish Press noemen het reeds “Operatie Mozes” (‘Operation Moïse’.)

Toulouse, Frankrijk, 19 maart 2012. De Franse islamistische beestmens Mohammed Merah vermoordt vier Franse Joden waarvan 3 kleine kindjes. Hun misdaad? Geboren te zijn uit een Joodse moeder…


Bronnen:

  1. The Jewish Press: ♦ Israel Planning ‘Rescue’ Operation for French Jews By: Shalom Bear – The Israeli government is expected to approve soon a plan to bring tens of thousands of French Jews to Israel within the next three years, according to a report in Makor Rishon on Friday [lezen] ♦ Report: French JDL Attacked Antisemites Erev Xmas They beat a man suspected of performing the “quenelle” and locked him inside the trunk of a parked car; door JTA [lezen]
  2. Arutz Sheva: ♦ Government to Encourage Greater French Aliyah – Three-pronged program to encourage mass aliyah of Jews from France. Focus on housing, jobs, education; door Tova Dvorin [lezen] ♦ Aliyah Levels Up: 19,200 New Immigrants in 2013 – Statistics reveal immigration to Israel is on the rise. Overall increase at 7% since 2012; door Tova Dvorin [lezen] ♦ Outrage After French Soccer Player Gives Nazi-Style Salute – Nicolas Anelka, friend of anti-Semitic comedian Dieudonne M’Bala M’Bala, makes Nazi-style gesture during soccer game; media shocked [lezen]
  3. Israeli Air Force (IAF): ♦ Operation ‘Solomon’ – In May 24-25 1991, almost the entire Jewish Ethiopian community was repatriated to Israel in an incredibly complex operation, and the largest air-train in the history of Israel. The top-secret operation saw 34 planes, going on 41 sorties to bring to Israel some 14,500 Ethiopian Jews [lezen]

Dit artikel is overgenomen van

december 29, 2013

Nieuwjaarsduik of pootjebaden in bloed?

Eed van trouw aan het Vierde RijkWe kunnen er niet langer omheen, ook in linkse kringen begint men het heel langzaam Spaans benauwd te krijgen over de heen- en weerreizende jihadstrijders die na gedane arbeid een toenemende bedreigingfactor voor de Nederlandse veiligheid vormen. Zo tegen de tijd dat in het Haagse Scheveningen sportievelingen hun traditionele Nieuwjaarsduik voorbereiden, werden in Den Haag in de openlucht van de Oranjestraat en de Parkstraat samenscholingen georganiseerd door aanhangers van Al Qaida, die een eed van trouw zworen op deze moorddadige organisatie. Er werd daarbij onder meer: Vanuit het hart van het Westen in Holland aan onze Sheikh Abu Bakr. Wij offeren onze zielen, zonen en geld voor u, geschreeuwd. Een letterlijke oproep tot pootjebaden in bloed.

Haaks op de politieke zwijgzaamheid (op de PVV na) over dit voorval, verscheen vandaag in het linkse en het altijd van de islam smullende dagblad Trouw, een bezorgd artikel van de hand van Mohamed Ajouaou, universitair docent Islam van de Vrije Universiteit. Bij hem zijn kennelijk de ogen wel opengegaan.

Eerder bleek dat Haagse moslimouders zich grote zorgen maken over het ronselen van hun kinderen voor de “heilige” oorlog in Syrië, en daarbij kritiek hadden op de gezaghebbende instanties die geen poot uitsteken. De burgemeester Jozias van Aartsen haastte zich zelfs te melden dat hij de terugkerende jihadstrijders geen duimbreed in de weg zou leggen. Dus deze ouders mogen ook niet hopen op een ontmoedigingsbeleid van de zijde van de plaatselijke autoriteiten.

Dat naast rechts, moslimouders en enkele gezaghebbende moslims, links zich nu ook een piepklein beetje bezorgd begint te maken over de heen- en weerreizende jihadstrijders hoeft niemand te verwonderen. Als een teruggekeerde jihadstrijder het in zijn hoofd zou halen het in Syrië geleerde ook een Nederland te praktiseren, zal de electorale aanhang van islamofiele partijen als een oud-Hollandse fietsband leeglopen. En naarmate meer jihadstrijders vertrekken en levend terugkeren neemt de kans daarop toe. Ieder verstandig mens ter linkerzijde snapt dat een aanslag door een uit Syrië teruggekeerde jihadstrijder werkt als een electorale turbofietspomp voor Wilders.

De komende tijd kun je van linkerzijde een toenemende aandacht voor dit probleem verwachten. Zoals je nu ook langzamerhand ziet dat in die kringen Recep Tayyip Erdoğan de rug toegekeerd wordt, beginnen de handen over het drukke jihadverkeer behoorlijk klam te worden. De Belgen hadden dit al veel eerder door en zijn al een tijdje bezig stevige maatregelen te treffen; niet dat het de geschatte 150 Belgische jihadstrijders verhinderd heeft naar Syrië af te reizen.

Ondertussen ligt het politieke establishment, inclusief de Haagse burgemeester, nog in kerstreces, in plaats van beleid te maken op het groeiende probleem van de heen- en weerreizende jihadstrijders.

Juist nu door nog te vertrekken jihadstrijders in de Haagse openlucht een belofte van trouw aan hun Vierde Rijk afgelegd werd, lijken er toenemende redenen te zijn voor de verandering nu eens wel krachtdadig op te treden.

Dat Haagse burgers in hun straat geconfronteerd worden met beelden van tot moord en doodslag oproepende medeburgers, moet voor mensen die aan de niet foute kant de Tweede Wereldoorlog meegemaakt hebben, wrange herinneringen oproepen. Maar kennelijk is de acceptatie van dit soort taferelen weer terug naar het niveau van de bezettingstijd, toen door de burgermeesters in oorlogstijd alles geaccepteerd werd, tot en met marsen van geüniformeerde bendes,  en het uit hun huizen slepen van de door het Derde Rijk vervolgden. Op het Haagse Binnenhof stonden geüniformeerden SS-krijgers hun eed op de  Führer af te leggen alvorens ze aan hun “heilige” oorlog begonnen.

Sedert mei 1945 kwam er een eind aan de bezetting. De NSB werd verboden. Mein Kampf ging achter slot en grendel. De democratie werd weer heilig verklaard. De meelopers van het nationaalsocialisme werden gestraft. En heel lang was het nationaalsocialisme taboe. Het in vreemde krijgsdienst treden van Nederlanders was lange tijd, hoewel niet langer strafbaar, buiten de orde.

Maar nu ‘Nederlanders’ in de Haagse openlucht een belofte van trouw op het Vierde Rijk afleggen, zou bij het politieke establishment de luie kont moeten opveren om iets anders te ondernemen dan een jihad tegen het stickertje van Wilders.

Nou Pechtold, we wachten vol ongeduld op je grootse plannen.

december 28, 2013

Met Erdoğan in code rood het nieuwe jaar in

erdoganHet vreemde van het Turkse drama is dat het Nederlandse politieke en journalistieke links en midden nooit geïnteresseerd waren in de geheime agenda van de Turkse premier Recep Tayyip Erdoğan. Ooit verwoordde hij die in zijn inmiddels uitgekauwde slogan, die echter niet genoeg herhaald kan worden omdat die precies laat zien waar de leider van de Turkse natie op afkoerst: Minaretten zijn onze bajonetten, koepels onze helmen, moskeeën onze kazernes en gelovigen onze soldaten.

Het goedgelovige politieke en journalistieke links en midden staan nu stomverbaasd te doen over de situatie waarin Turkije beland is. Als hoeder en broeder van het moslimfundamentalisme in Turkije en de omringende islamitische contreien, heeft hij feitelijk precies gedaan waarvoor critici, waaronder ondergetekende, jarenlang gewaarschuwd hebben.

De politieke en journalistieke betweters die Erdoğan jarenlang in bescherming namen, blijken zeilers te zijn die ondanks code rood het IJsselmeer opkoersen. Het wordt namelijk reuze lastig na alle vriendelijke woorden de zichzelf ontmaskerende Erdoğan af te vallen. Hier en daar laten de eerste spijtoptanten al voorzichtig van zich horen.

Nog in het jaar 2004 was het Jozias van Aartsen die mede wegens het Turkije-standpunt van Geert Wilders, met de ongehoorzame politicus op rampkoers voer. Het ultimatum aan de recalcitrante Wilders leidde uiteindelijk tot diens uitreden uit de VVD en de geboorte van de PVV.

De zich liberaal noemende VVD’ers hadden blijkbaar meer op met Turkse fanatici dan met een rechtse liberaal, want ook de VVD bleef ondanks de toen toch al onrustbarende berichten over Erdoğans AKP, amechtig aan de onderhandelingstafel met Turkije hangen.

Dat het CDA een zusterpact met de AKP van Erdoğan sloot, was ongeveer van hetzelfde laken een djellaba. Terwijl vele duizenden Turken toen al de straat opgingen om op de gevaren van Erdoğans moslimfundamentalisme te wijzen, collaboreerden de christendemocraten met de organisator van dat moslimfundamentalisme. Het CDA moet toen al gefantaseerd hebben over een megagrote relifractie van christenen en moslims als bastion tegen het oprukkende secularisme.

Het politieke links en midden en het voltallige journaille moeten zich er de afgelopen jaren hogelijk over verwonderd hebben dat er zo veel Turken islamofoob zijn, want nergens kwamen zo talrijk demonstranten tegen de aanmatigende islam en voor het secularisme op de been als in het Turkije onder Erdoğan.

Dat onze gelovige vorstin nog even hulde kwam brengen aan de geloofsfanaticus Erdoğan, mag je ronduit een schoffering van het Turkse secularisme en de gevangen zittende kritische journalisten noemen.

Voor het omhelzen van autocraten en dictators heeft ons koningshuis nooit de hand omgedraaid, dus het bejubelen van Erdoğan, en tegelijk daarmee een morele trap uitdelen aan de Turken die het secularisme aanhangen, paste geheel in het plaatje van een feodaal en gelovig staatshoofd dat aan het volk Haegsche kak heeft.

De ironie van het epos Erdoğan is dat het politieke links en midden en het voltallige journaille nu met een probleem in de maag zitten, waar het de zogenaamde populisten voor in de ban deed. Ze moeten nu ophouden met het zalven van vriend Erdoğan en toegeven dat ze zich vergist hebben.

Dat had al eerder gekund, toen Erdoğan Europese politici met een Turks paspoort tot zich riep voor een intiem onderonsje zodat ze de Turkse belangen zouden dienen. Het had ook gekund toen Erdoğan zich bemoeide met de Nederlandse vrijzinnigheid op het gebied van de homoseksuele geaardheid. Of toen het bericht wereldkundig werd dat het land waarover Erdoğan de scepter zwaait, wereldrecordhouder is in het gevangenzetten van journalisten. Maar de strijd tegen de over Turkije kritische populisten verdiende voorrang boven de morele objectiviteit.

Nu maar zien hoeveel politieke en journalistieke schapen over de dam glibberen.

december 27, 2013

Rob de Wijk is selectief verontwaardigd over het racisme

robRob de Wijk, die tegenwoordig vooral loopt te grossieren in bedrog in plaats dat hij doet waar hij bekend mee geworden is, namelijk neuzelen over defensiezaken, schrijft in zijn laatste stukje voor dagblad Trouw het volgende bezorgde stukje tekst: De Raad van Europa roept de Nederlandse politiek, de media en de rechterlijke macht op afstand te nemen van toenemende discriminerende, racistische en xenofobe uitlatingen. Want die dragen volgens de Raad bij aan vooroordelen, en bedreigen de maatschappelijke en politieke instabiliteit. Vorige week bleek uit een studie van het Verwey-Jonker Instituut dat in 2012 de politie 2077 meldingen van racistische incidenten binnenkreeg; een kwart meer dan in 2011.

Voor een denker die net als zijn partij D66 anti-Israël is, is het niet zo vreemd dat hij de studie van het Verwey-Jonker Instituut selectief leest. Want de toename van de racistische incidenten is voor een belangrijk deel toe te schrijven aan het toenemende antisemitisme. En als het over het antisemitisme gaat is de fractieleider van de partij van Rob de Wijk helemaal niet zo bezorgd. Want het was toch echt Pechtold die daarover zei: Wanneer jongeren antisemitische spreekkoren inzetten moeten we dan altijd meteen van het ergste uitgaan?”

Dat Rob de Wijk het antisemitisme nu maskeert met het algemenere racisme om er uitgerekend een Joodse minister mee om de oren te slaan, maakt zijn bedrog nog erger. Waar zijn politieke idool Pechtold het antisemitisme bagatelliseert, blaast hij zelf het racisme tot enorme proporties op.

En wat het toenemende antisemitisme betreft, heeft dat niet altijd te maken met de autochtone intolerantie, maar vooral ook met die van de nieuwkomers en hun nazaten.

Een niet gering deel van het toenemende antisemitisme is namelijk op het conto van de dubbele paspoorthouders te schrijven. Dat er naast het autochtone en allochtone antisemitisme en de autochtone xenofobie, ook sprake is van allochtone autochtonofobie, wordt opvallend vaak door Rob de Wijk en geestverwanten verzwegen.

Als er niet talloze foto- en videobeelden waren van incidenten waarop te zien is dat de gekleurde mens de blanke te grazen neemt, zouden we misschien in het bedrog van Rob de Wijk trappen.

Kennelijk zo naïef te veronderstellen dat de lezers van Trouw niet verder lezen dan hun neus lang is, vertrouwt Rob de Wijk erop dat men argeloos in zijn bedrog trapt. Maar dan hier toch nog eens hoe het werkelijk zit zonder dat de wijsneus het heeft zitten verknutselen tot iets wat hem en zijn geestverwanten het beste uitkomt:

Er is geen duidelijke verklaring aan te wijzen voor de stijging. Het gaat in elk geval niet alleen maar om meer meldingen, aldus onderzoeker Willem Wagenaar.

Ook is het niet zo dat meer mensen racisme hebben gemeld omdat ze daartoe zijn opgeroepen door de politie.

Uit het onderzoek blijkt dat er een verband is tussen racistische – vooral antisemitische – uitingen en voetbal. Het woord ‘Jood’ wordt dan in kwetsende zin gebruikt. Dat gebeurt vooral in Zuid-Holland, waar de anti-Ajaxgevoelens soms hoog oplaaien.

 Scholen

Volgens Wagenaar is het scheldwoord ‘Jood’ (en grovere varianten daarop) in Zuid-Holland steeds vaker ook losgezongen van de voetbalcontext. Antisemitisch schelden komt daar ook vaak voor op scholen en in het uitgaansleven.

Directeur Ronald Leopold van de Anne Frank Stichting maakt zich zorgen over de ontwikkeling. Hij overlegt met scholen, voetbalorganisaties en de Joodse gemeenschap over manieren om racisme en antisemitisme aan te pakken. (Nu.nl)

december 27, 2013

Mohamed Rabbae in de spiegel

Kleine HitlerOoit hebben we Mohamed Rabbae tot Nederland toegelaten omdat hij als vluchtende student op de deur van het land stond te bonken. Inmiddels dreigt Marokko, het land dat hij ontvluchtte, met dank aan Mohamed Rabbae, progressiever in de vrijheid van meningsuiting te worden dan Nederland. Mohamed Rabbae houdt namelijk wel van vrijheid, als het maar zijn vrijheid is. Naar de vrijheid van de ander kan die ander fluiten als Mohamed Rabbae het voor het zeggen heeft. En er zijn momenten dat hij het kennelijk voor het zeggen heeft, want na een klacht zijnerzijds over de sticker van Wilders, blijkt Google de oren ernaar te laten hangen.

Ooit gaf Mohamed Rabbae er blijk van geen liefhebber van de rechten van de anders geaarde mens te zijn. Terwijl binnen zijn GroenLinks gestreden werd voor de rechten van homo’s, vaardigde hij zijn eigen fatwa tegen homo’s uit met dat Nederlanders er maar aan moesten wennen dat ‘wij islamieten’ homoseksualiteit nu eenmaal niet accepteren.

Over de vrijheid van drukpers hebben we aan Mohamed Rabbae een echte boekverbrander in ons midden. Terwijl destijds zelfs nog progressief Nederland het waagde islamkritisch te zijn, was het deze vluchteling die begrip kon opbrengen voor de fatwa die Ayatollah Khomeini wegens diens Duivelsverzen over Salman Rushdie uitsprak. Niet Mohamed Rabbae moest jarenlang wegens doodsbedreigingen onderduiken, maar Salman Rushdie.

Dat islamkritiek opeens in de vergaarbak van het racisme terechtkwam, en dus strafrechtelijk vervolgd diende te worden, was ook een vondst van deze vluchteling. Hij bedacht er zelfs de smeuïge term islamracisme voor. En dat ondanks het feit dat het moslimschap geen ras is en imam Abdul-Jabbar van de Ven net zo wit is als de GroenLinksers Bram van Ojik en Volkert van der Graaf.

Dat een democratisch gekozen politicus die nimmer pogingen ondernomen heeft de parlementaire democratie af te schaffen met Hitler vergeleken werd, is ook aan deze Mohamed Rabbae te danken. Hij was het die voor de televisie brabbelde Wielders ies eiglijk kleine Hitler.

Dat je met kleine Hitlers moet afrekenen, zei hij er niet bij, maar hij stond er wel voor in de rij en in de rechtszaal om Wilders veroordeeld te krijgen wegens het zaaien van haat.

Niet dat Mohamed Rabbae de haat zaaiende imams Khalil El Moumni en Sheikh Fawaz Jneid wegens het zaaien van haat aan de oren getrokken heeft.

Mohamed Rabbae zat zich warm te houden in het bestuur van het inmiddels ter ziele Joods-Marokkaans Netwerk Amsterdam, toen de kritische blogger Keesjemaduraatje het waagde kritisch te zijn over deze organisatie. Met als gevolg een dreigende advocatenbrief naar de werkgever van de blogger om hem tot zelfcensuur te chanteren.

Wat Mohamed Rabbae in deze organisatie, die de vreedzame co-existentie tussen moslims en Joden zei te willen bevorderen, te zoeken had is raadselachtig. Mohamed Rabbae is namelijk overal te vinden waar voor de opheffing van het enige door Joden bestierde land gepleit wordt.

Je zou je, gezien het gedrag van Mohamed Rabbae, hypothetisch kunnen afvragen hoe Nederland eruit zou zien als deze vluchteling het werkelijk voor het zeggen zou krijgen.

Ik waag me aan een beeld van een op straat opererende paramilitaire organisatie die de vrijheid van meningsuiting in het land regelt. Politieke stromingen waarmee Mohamed Rabbae niet door een deur kan, worden wegens het zaaien van haat en islamracisme verboden. Een reeks showprocessen tegen andersdenkenden wordt schering en inslag. Boeken, politieke geschriften en stickers gaan op een brandstapel. Homo’s en Joden worden maatschappelijk gederangeerd.

Kortom, het wordt tijd dat Mohamed Rabbae eens in de spiegel kijkt.

december 26, 2013

Charles Dickens en de deftige strijd tegen de armoede

PaulZo richting en rondom de kerstdagen wasemt de roep om het altruïsme, en dat als tegenpool van het egoïsme, weer geweldig op.  Hier en daar vergrijpt een omroep zich weer eens aan de geweldig egoïstische Ebenezer Scrooge uit de kerstvertelling A Christmas Carol van Charles Dickens. De hoofdpersoon zou zonder twijfel de gramschap van de paus en het voltallige linkse diocees over zich afroepen, zou de man in deze tijd geleefd hebben.

Charles Dickens was een strijdbaar schrijver, aan wie iedere hedendaagse marxist van deze tijd zich moreel zou kunnen laven, gezien zijn ironiserende en geweldloze strijd tegen het egoïsme van de hogere klasse van zijn tijd.

Sedert ongeveer het midden van de negentiende eeuw in het tot op het bot sociaal verdeelde Engeland, waren rijkdom en armoede groteske tegenpolen van elkaar. Het verschil tussen de schrijnende armoede van toen en de schijnbare armoede van nu, laat zich met die tijd goed vergelijken.

De uitbuitende hogere klassen was grenzeloos egoïstisch, hetgeen anders dan in het Frankrijk naar de aanloop van de Franse Revolutie, niet leidde tot een vreselijk bloedvergieten, maar zich via een geleidelijke ontwikkeling aanpaste aan veranderende inzichten.

In tegenstelling tot de filosoof Charles Louis de Secondat, baron de La Brède et de Montesquieu, die er hier en daar van verdacht wordt de Franse Revolutie die tot een massamoord op de aristocratie leidde, met zijn ideeën geënthousiasmeerd te hebben, had Charles Dickens wél persoonlijke ervaringen met armoede en had hij door zijn zich met schulden overladende vader een gesjochten jeugd gehad. Zelfs aan het lot van de kinderarbeid had de schrijver zich niet weten te onttrekken.

Er blijkt een cruciaal verschil te zijn in de wijze waarop armoede te bestrijden is, zoals die van het aanwijzen van zondebokken met het daarmee flankerende hemelhoog prijzen van de armlastigen als onschuldige slachtoffers. Deze methode heeft, zoals de historie aantoont, veel slachtoffers gemaakt.

Wie de werken van Charles Dickens goed kent weet dat zijn revolutieloze en zonder bloedvergieten gepaard gaande strijd tegen de armoede niet zonder resultaat gebleven is. Zijn werken verschenen als feuilletons in kranten die niet door het gepeupel gelezen werden. Zijn boeken werden door de lezende klasse gretig afgenomen. Wie in die dagen straatarm was kon zich geen krant en boek permitteren.

Revoluties zijn meestal geënthousiasmeerd door met schuldgevoel worstelende afgezanten van de elite. Charles Dickens, als ik mezelf het recht vergun even via hem te denken, zou Paul Rosenmöller met een vader die directeur en grootaandeelhouder van het Vroom & Dreesmann-concern was, als een vreselijke hypocriet afgeschilderd hebben. Zeker in de wetenschap dat deze Vendex-miljonair er ook nog eens bij schnabbelde, maar na enige publieke ruchtbaarheid over de honorering voor een paar PAVEM-schnabbels van de 140.000 euro 25.000 zou terugbetalen.

Het marxisme, socialisme, communisme en verwante levensovertuigingen zijn hoogwaardig aan welvoorziene tafels uitgefilosofeerd, alvorens ze aan het volk geserveerd werden. Het waren geen jongens van de gestampte pot die de revolutieroes aan de man en vrouw overbrachten, maar collaborateurs van de uitbuiters die zelf nimmer een rammelende maag te verwerken hadden.

Op een zwarte dag besloten ze zoals Ebenezer Scrooge, de wereld te verbeteren. Alleen niet door het hemd van hun lijf aan de armen te schenken, zoals Ebenezer Scrooge, maar anderen ervoor te plunderen.

Wat dat betreft is er een levensgroot verschil tussen de goedaardigheid van de schrijver Charles Dickens en de naar revolutie snakkende goede luyden. De laatsten hebben zo’n slordige 100 miljoen slachtoffers op hun conto staan, Charles Dickens heeft zonder bloedvergieten zijn evolutie bewerkstelligd. Je kunt immers beter Brit dan Noord-Koreaan zijn.

december 24, 2013

Alle lezers van Filantropius aangename kerstdagen toegewenst

vic017