Archive for december 6th, 2013

december 6, 2013

Mandelaritus

Mandela__NelsonHet is ontegenzeggelijk waar dat het blanke apartheidsregime zwaar racistisch was en met beide ellebogen leunde op de nationaalsocialistische rassenwetten van het Derde Rijk. In het Zuid-Afrika tijdens de Tweede Wereldoorlog waren de blanke Zuid-Afrikanen dan ook eerder voorstander van het Derde Rijk dan medestander in de strijd tegen het meest racistische regime ooit. In kringen van neonazi’s werd het apartheidsregime dan ook van harte ondersteund.

Dat geschreven hebbende, moet gezegd worden dat inmiddels in een zware ontnuchtering ook geschreven moet worden dat racisme een allerminst blank monopolie is. In de korte tijdspanne die er tussen de herkregen zwarte vrijheid in Zuid-Afrika en de dood van Nelson Mandela voorbijvloog, zijn miljoenen zwarte Afrikanen door eigen hand gefolterd en gedood.

Zelfs in vergelijking met het blanke apartheidsregime vele keren erger en talrijker. Wat daarbij zou moeten steken is dat bij degenen die door het blank minderwaardigheidssyndroom aangetast zijn, het racistische moorden door de zwarte mens niet eenzelfde opwinding veroorzaakt als die er door toedoen van het apartheidsregime heerste.

De tot in de stratosfeer stijgende bejubeling van Nelson Mandela zou daarom ook gepaard moeten gaan met een eindeloze necrologie (wat een toepasselijke klank heeft dit woord toch) over de miljoenen zwarte slachtoffers van de zwarte mens. En ja, tegenwoordig ook blanke slachtoffers, zoals de Plaasmoorden in het “van racisme bevrijde” Zuid-Afrika.

Als antikoloniaal en antiracist viel me op dat het aan het aan het blanke minderwaardigheidssyndroom lijdende deel van de samenleving zich de voeten uit de sloffen liep toen blanke racisten de zwarte mens onderdrukten, maar er luidkeels gezwegen werd toen het racistische regime van Omar-al Bashir 400.000 negers uit de weg liet ruimen.

De schuimende antiapartheidsbeweging had zich inmiddels klaargestoomd om anti-Israël te worden, en daarin paste geen kritiek op de racistische Arabieren van Soedan.

Een morele contradictie die alles zegt over het zelfbenoemde antiracisme. In Afrika is namelijk sprake van een breed offensief van de islam in zuidelijke richting. Op dit moment oorzaak van veel slachtoffers onder zwarte christenen en zwarte niet-moslims.

Terwijl in Nederland tussen verschillende gekleurde medemensen een pact gesmeed werd om die vreselijk racistische Zwarte Piet uit te bannen, zat men in het geloof dat al het slechte van de blanke mens komt, met de armen over elkaar te zwijgen over de racistische genocide in Darfur, en andere delen van Afrika, waar op grond van vermeende raciale verschillen de machete welig tierde.

In het heilige geloof dat alleen de blanke mens tot slechtheid in staat is, zitten we vandaag de ganse dag de geweldige necrologieën over Nelson Mandela aan te horen, maar wordt gezwegen over 150 euro miljoen beloning voor het racistisch moordregime dat meer slachtoffers onder negers maakte dan het opgedoekte Apartheidsregime tijdens haar gehele bestaan maakte.

Met dit illusionisme voor ogen en de godganse dag het mantra van Mandela, besef je dat er in werkelijkheid weinig veranderd is. De slavernij in Afrika duurt nog steeds voort. Het racisme is er gemeten naar het aantal slachtoffers heviger dan ooit. En misschien als cynische noot, de blanke is nu zelf slaaf geworden door dit allemaal te moeten financieren via ontwikkelingshulp aan misdadige regimes.