Roodkapje en het sprookje van de nieuwe wildernis

Roodkapje smelt van opwindingOoit stond ze oog in oog met een wild varken en dus was de liefde voor de nieuwe wildernis geboren. Je zou het de karikatuur kunnen noemen van de (stads)filosoof die in een idealisatie van de sprookjes van de gebroeders Grimm zichzelf een tocht door een dichtgegroeide wildernis fantaseert. Het begrip “wildernis” valt alleen niet te rijmen met een land dat deels door de mens aan het water onttrokken werd, en in zijn geheel op de schop geweest is.

Land onttrekken aan de voedselproducerende boeren is inmiddels tot een ideologie verworden. Vrijwel dagelijks passeren via omroepen en dagbladen de drogbeelden van nepnatuur die net op natuur lijkt, maar dat toch niet is. En omdat het begrip “natuur” al zeer arbitrair is, heeft men een indoctrinerende filmp gedraaid onder de titel De Nieuwe Wildernis waarin beelden te zien zijn van de artificiële natuur die we beter kennen als de Oostvaardersplassen.

Knap in elkaar geknutseld om het onteigenen van voedselproducerende gronden te rechtvaardigen. En zoals bij het vertellen van sprookje gebruikelijk is, op een infantiele manier aan elkaar gepraat. Want de stadsmens vlucht vanwege zijn tragische bestaan in een ziedende mensenmassa graag in sprookjes en laat die zich met plezier op de mouw spelden.

Zo nu en dan verschijnt er ergens een grote boze wolf, en meteen schieten de stadsroodkapjes in een orgastische kramp. Zo dicht bij huis zo’n zalige wildernis, is dan ook de nieuwe porno. Opgewonden naar beestjes kijken die fladderen, kruipen, sluipen, springen, zwemmen en elkaar opvreten, is onaneren op andermans grond.

Onder het motto samen in de aanval tegen het private bezit, het land omtoveren in een niets producerende wildernis om er Roodkapje en Kleinduimpje te spelen, jagen ze de boeren de eeuwige jachtvelden in. En wie weet opeens een zwaar behaard wild varken tegen het lijf lopen en lekker rillen van angst.

Maar dan ook lekker hongeren, want de nieuwe wildernis levert helemaal niks anders op dan in een met wildrasters omsloten fauna die onder de titel nieuwe wildernis mag doodhongeren of op een onnatuurlijke wijze bijgevoerd moet worden. De nieuwe wildernis is namelijk niets anders dan landbouw, maar dan zonder voedselopbrengst.

Zodra de mens echt doorkrijgt wat de nare effecten van dit sprookje zijn zal die bruut ontwaken en met een rammelende maag naar de lege koelkast kruipen.

De sprookjesvertellers mogen dan met hun betoverende voorstellingen de mens in trance brengen, maar aan ieder sprookje komt een eind met toen kwam er een olifant met een lange snuit, die blies het mooie sprookje uit.

Advertenties

One Comment to “Roodkapje en het sprookje van de nieuwe wildernis”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: