Heinrich Heine en de boekverbranders

HeineDe trouwe lezers van de Koran doen verrekt veel moeite de trouwe lezers van Mijn Kampf te kopiëren. Maar het kan natuurlijk ook andersom zijn, want Hitler gold bepaald niet als islamofoob, getuige het vriendelijk accepteren van een islamitische SS en de gemeenschappelijke Jodenhaat. Of de nationaalsocialisten het boek verbranden van de islam, of de islam het van de nationaalsocialisten overgenomen heeft, weet ik eerlijk gezegd niet. Maar ooit zou de grote Duitse literator Heinrich Heine gezegd te hebben Wo man Bücher verbrennt, verbrennt man auch am Ende Menschen. Het werd als citaat gretig gebruikt als profetie tegen het verderfelijke nationaalsocialisme. Heinrich Heine kreeg zijn gelijk in de crematoria van de afwerkindustrieën van de Shoah.

Inmiddels heeft het boek verbranden een nieuw dieptepunt bereikt met: In Tripoli, in Libanon, is tweederde van een 80.000 exemplaren tellende, historische boeken- en manuscriptencollectie in rook opgegaan. De aanleiding zou een beledigend anti-islampamflet geweest zijn dat in een van de boeken verborgen zat. (Het Laatste Nieuws)

Terwijl onze nationale boekverbrander Mohamed Rabbae de linkse publiekslieveling was en is, waren fanatieke moslims volop bezig in kunsthistorisch opzicht waardevol geachte bouwwerken met de grond gelijk te maken om de herinneringen aan oudere culturen dan de islam weg te zuiveren.  Hier en hier nog eens na te lezen.

Recentelijk laaide het tumult rond Wilders’ film Fitna weer, op, toen bleek dat de bedenker van de film aanvankelijk kwade plannen zou hebben gehad met een exemplaar van de Koran, die hij volgens de spijtoptant Hero Brinkman zou hebben willen verbranden.

Niet dat dat ook daadwerkelijk gebeurde. Maar stel dat de schicht uit Venlo in Fitna niet het telefoonboek maar de Koran tot doelwit gekozen zou hebben, dan zouden de rapen gaar geweest zijn.

Deze onevenredige neiging tot gekrenktheid is niet specifiek voor de islam. Je treft het overal aan waar religie en ideologie de fijne details van de vrijheid van meningsuiting niet accepteren. Daar groeien de tenen uit de sandalen en werkt de grote teen als antenne voor het opvangen van voor de eigen gezindte kwetsende signalen.

In de tweede helft van de twintigste eeuw waren sommige christenen er ook nog mee behept, zo herinneren we ons de grote beroering over de sketch Beeldreligie uit Zo is het toevallig ook nog eens een keer, en de gang naar de rechter van mannenbroeder Ir. C.N. van Dis, wegens de ezelmetafoor van Gerard Reve. Maar er werden geen historische bouwwerken met de grond gelijk gemaakt, geen boeken en zeker geen mensen verbrand. Dat had deze religie gelukkig al een paar eeuwen achter zich weten te laten.

Voor dergelijke gepassioneerdheid moet je tegenwoordig vooral bij de lezers van de Koran zijn. Daar kan een uitspraak, een cartoon, een pamflet, een boek, een film of een sticker tot grote uitbarstingen leiden.

Alleen is het zo raar dat de beroemde uitspraak van Heinrich Heine niet meer tevoorschijn gehaald wordt door de degenen die er het meest gewichtig mee deden toen het nationaalsocialisme ermee gebrandmerkt moest worden. Het verbranden van boeken, en dus later mensen, blijkt in die kringen niet meer zo veracht te worden nu de daders van een andere dan een blanke herkomst blijken te zijn. En heel misschien speelt de Joodse achtergrond van de Duitse literator een rol in deze vreemde vergetelheid.

Toen Wilders de beruchte uitspraak deed dat wat hem betreft de Koran verboden mocht worden, wat ik net zo onzinnig vind als het overheidsembargo op Mein Kampf, brak er in links en islamitisch Nederland een kleine storm los. Nu zijn zowel de Koran als Mein Kampf bepaald geen menslievende werken, maar je kunt met een boek misschien iemand een bult op het hoofd slaan, het zijn mensenhanden die dat uiteindelijk doen.

We zullen in de komende tijd dus nog veel mensenhanden aan het werk zien met het vernielen van bouwwerken en het verbranden van boeken en mensen. Ondertussen wordt Heinrich Heine krampachtig in de stoffige laden van de historie gehouden.

Advertenties

2 reacties to “Heinrich Heine en de boekverbranders”

  1. Weer een geweldig stuk Filantroop met een nieuws item. 80 000 historische boeken verbranden omdat ze beledigd zijn door een pamfletje. Hersenloos! Maar dat wisten we toch al?

  2. Grappig, via de link in het artikel ging ik nog wat verder en belandde op een stuk van ‘Andere Tijden’ over “Zo is het toevallig ook nog eens een keer”.
    Eerlijk gezegd heb ik altijd gedacht dat het een programma van de Avro was maar dat klopt dus niet, het was van de Vara!.
    Bijzonder ook hoe het programma een voortijdige dood is gestorven, burgemeester van Hal (PvdA) stond onder druk vanwege de rellen rond Beatrix en de koninklijke familie en de makers weigerden een stukje satire waar van Hal in voorkwam te schrappen terwijl de Vara! een deal had gemaakt om dat niet te doen.
    Uiteindelijk zeiden de makers “of het hele programma of helemaal niks”.
    Het resultaat was dat de Vara! dan maar besloot om het programma op te heffen ondanks de hoge kijkcijfers.
    Bijzonder ook dat van nagenoeg alle programma’s in de archieven beelden zijn terug te vinden, behalve….inderdaad!
    Linkse censuur in optima forma, niet alleen de Nationaal Socialisten waren daar kennelijk in bedreven ook de socialisten van de Vara! en de PvdA konden er wat van.
    En zo vallen er weer wat stukjes van de puzzle samen !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: