Archive for januari 9th, 2014

januari 9, 2014

De schetsen van P.A. Stiche (1)

BronvetIn de achttiende eeuw waren dames gemiddeld niet langer dan 150 cm. En dan te weten dat er toen ook nog kleinere dames waren, zoals je onder lilliputters ook weer lilliputters hebt die kleiner zijn dan gewone lilliputters. De valiezen echter waren toen juist groter dan nu. Daarom zag men toentertijd vaak valiezen over ’s Heerenwegen gaan en liet men zich onthutst ontvallen zie, hier vindt een godswonder plaats.

Om misverstand hierover uit te sluiten moet gesteld worden dat de heren in die tijd ook kleiner waren, zodat er zich te bedde niet al te grote misverstanden voordeden over niet gevonden lichaamsdelen die op dat moment nodig waren voor het plegen van handelingen die ik hier liever ongenoemd wil laten.

Een klein wezen was ook juffrouw Esmeralde Bronvet. Een dichteres die levend in een dorp aan zee, haar hele leven behoudens de periode dat ze lezen noch schrijven kon, verzen schreef over bezigheden waarvan ik de details hier liever ongenoemd wil laten. Haar verzen werden in die dagen vaak beschimpt wegens het hoge gehalte aan poëtische perversiteiten.

De dichteres wist haar smartelijke doch nimmer ingeloste verlangens zodanig expliciet te verwoorden, dat de plaatselijke predikant er zijn banvloek over uitgesproken zou hebben.

Heimelijk gingen haar dichtbundels echter onder plaatselijke dames wier hoge verwachtingen van het huwelijk in diepe teleurstelling gedoofd waren van hand tot hand. Door echtgenoten verstoten die de ganse dag liever met een bierkruik vreemd gingen dan hun schone deernen het hof te maken, werden de verzen door deze zich verwaarloosd voelende dames in een karig kaarslicht en zachtjes prevelend voorgedragen. Soms zelfs leidde dit zelfs tot liederlijkheden die het daglicht niet konden velen.

Als men een valies schijnbaar zonder begeleiding door de hoofdstraat van het dorp zag voortsnellen, wisten haar trouwe lezeressen dat daar juffrouw Esmeralde Bronvet met een nieuw manuscript op weg was naar haar uitgever in ’s-Gravenhage.

Of haar geringe lengte de reden was dat zij nimmer ten huwelijk gevraagd werd, moet zeer betwijfeld worden, gezien het gegeven dat kleinere dames dan de dichteres niet het geluk van een huwelijk onthouden werd.

Een zeer serieus te nemen reden van haar levenslange winkeldochterschap moet in haar geringe appetijtelijk gezocht worden. Na lang speuren in archieven en musea stuitten onderzoekers op een doek waarop de dichteres afgebeeld staat. En dit werk blijkt het treffende bewijs te zijn van de opvatting dat haar uiterlijk zeer afweek van wat in die dagen als de gangbare smaak betreffende het vrouwelijk schoon mocht gelden.

Het mag ons er echter niet van weerhouden de dichteres nog eens aan de vergetelheid te ontrukken en te benadrukken dat ze tijdens haar leven vele dames met haar flamboyante verzen levensvreugde en rode oren heeft mogen bezorgen.

Na haar heengaan werd haar graf dan ook door veel dames die in haar een bron van levensvreugde gevonden hadden, bezocht en onder een bloemenhulde bedolven. Het is daarom te hopen dat haar gehele oeuvre voor herdruk in aanmerking komt, want in deze sombere tijden zou een vlucht in de intieme gedachtestroom van de dichteres wel eens in goede aarde kunnen vallen. Al moet ook de mogelijkheid van het vestigen van valse hoop niet onderschat worden. Hier geldt dus het verstandige motto geniet, doch met mate.

Advertenties
januari 9, 2014

Israël doet goede zaken met China en vice versa

wang-yi-peresTerwijl Nederland, door een amechtige Israël-haat aangemoedigd, de Joodse staat steeds steviger in de ban doet, blijkt het gedemoniseerde land prima zaken te kunnen doen met grootmacht China. Nederland, dat langzaam afglijdt van kleine natie waar men niet omheen kon, naar het bedenkelijke  niveau van een Europees Derde Wereldland op het gebied van de hightech, ziet in die sector dat het piepkleine Israël tot een grootmacht uitgegroeid is.

Blijkbaar hebben de Chinezen andere ideeën over het belang van zakendoen met Joden dan Nederland. En gezien het economische wonder dat China het afgelopen decennium de wereld toonde, is het hooggeplaatste heen- en weerbezoek waarmee de beide landen elkaar vereerden voor Nederland een flinke tik op de neus.

Nederland geeft het geld liever zo weg aan ontwikkelingshulp, of draait zuivel links om het aan de armoedige mediterranen te verkopen. Ongeveer zo ligt is de economische kleinburgerlijkheid van het hedendaagse Nederland met miezerige mannetjes van het genre Pechtold.

Om klusjes smeken in China en Cuba, Pechtold bedelend om meer geld voor innovatie, maar de in de ict-sector superieure Israëliërs verliezen aan de kapitalistische communisten, zou wel eens de grootste misser van dit deccenium kunnen worden.

Doodzonde, zoals het ook doodzonde is dat Aldel in Groningen het personeel op straat moet zetten omdat het gas op die plek veel duurder is dan een paar kilometer verderop bij de veel slimmere Duitsers.

Ziedaar het Nederland met het wichelroede- en rariteitenkabinet Rutte ll, dat Israël de das om wil doen, maar uiteindelijk zelf in de kou achter blijft.

De Chinese “pindaman” is grootindustrieel geworden, Israël een kei op het gebied van de Hightech en Nederland zakt weg van de internationale ranglijsten waar het verhoudingsgewijs altijd hoog genoteerd stond.

Liever zakendoen met tribale, corrupte en totalitaire landen dan met het volk dat zowat een kwart van alle Nobelprijzen won, is als een trekpaardpaard wegzakken in de Hollandse modder. Nou ja, in de modderhandel zijn we nog wel goed.

Maar toch, vergeleken met de kansen die Israël nu met China gaat ontwikkelen zijn de terugtrekkende bewegingen van een paar moraliserende Nederlandse bedrijven slechts peanuts. Het Nederland dat als kleine pioniersnatie de brutaliteit bezat overal in de wereld zaken te doen, heeft in de EU zijn glans verloren. Er werd vooral dood gestaard op zakendoen met gesubsidieerde eurolanden, terwijl elders in de wereld nieuwe economieën opkwamen en de uitdagingen zich opstapelden

Met het verstand opgeborgen lijdt Nederland aan een hoog gehalte aan zelfvernietigingsdrift. Het ruim baan voor jihadisten tegenover moreel millimeteren over Israël, zou de Joodse staat dan ook wel eens eerder voordeel dan nadeel kunnen opleveren, want je kunt erop rekenen dat dat land het verlies van het terugtrekkende Nederland ruimschoots elders zal compenseren.

Een volk met zo’n hoog gehalte aan veerkracht, zelfredzaamheid en intellectualisme inruilen tegen het onstuimige tribalisme is een scheermes in je pols zetten en maar hopen op de goede afloop

Maar straks niet zeuren dat Israël goede zaken doet met landen die mensrechten schenden, want zelf om klusjes in Havanna en Beijing smeken en 150 miljoen aan het genocidenregime van Khartoem doneren, maar van Israël eisen dat het moreel op eieren loopt, werkt niet meer in deze door grove wreedheden geteisterde tijdgeest.

Ondertussen doet het Nederland van Israël-hatende subsidie-instituten als Cordaid weer in spiegeltjes, kammetjes en kralen.

Ja, daar heeft het volk van Nederland veel aan.