Archive for februari, 2014

februari 27, 2014

Haegsche kronieken 7

PlaspaardBijna smekend hing de Haegsche burgervader Jos Aars aan de telefoon. Of ik wegens mijn grote kennis op het gebied van de ornithologie langs wilde komen om hem en zijn liberale vrienden een beetje ter wille te zijn tijdens de Nationale Tuinvogeltelling. In de onstuitbare hunkering van de liberalen dat die zich vanwege de komende gemeenteraadsverkiezingen ook wat duurzaamheid willen toe-eigenen, kwam zo’n tuinvogeltelling goed uit. Dus een prima reden me weer eens richting ’s-Graevenhaege te begeven.

En bij aankomst bleek Jos niets aan het toeval overgelaten te hebben om de dag tot een groot succes te maken. Een lopend buffet met heel toepasselijk veel duurzaam ontvederde spijzen zoals gekookte kwarteleitjes, patrijsborstjes, canapeetje met gerookte fazant en eendenmousse, en ja zelfs een rechaud waarop een grote pan coq au vin stond te pruttelen. Zo vers zelfs, dat Jos de kip met zijn golfstick in de pan terug moest slaan, want het arme beest was geheelonthouder.

Tot mijn grote vreugde was ook weer gezelligheidsdier Erica Terpetijn van de partij. Die schijnt via Google alle feestjes en partijen bij te houden om er geen te hoeven missen.

Erica was trouwens net terug van een reisje naar Vulvaboeroe, dat ze voor de oudjesomroep maakt in de inmiddels zeer vermaarde serie Erica op de bezemsteel. Voor wie niet weet waar precies Vulvaboeroe precies ligt, kan ik zeggen dat het eiland gelegen is tussen het schiereiland Hadilulli en de golf van Kuttikutti. Waar die precies liggen kost mij ook geen moeite dat even fijntjes aan de lezers uiteen te zetten. Het schiereiland Hadilulli en de golf van Kuttikutti zijn gelegen nabij het sultanaat van Kontjaradja, dat begrensd wordt door de bergketens van Tietotietja. Mocht u er nog niet uitkomen, probeer dan niet in een atlas te zoeken, maar leg gerust het Anatomisch Handboek ter raadpleging op de schoot, want dan vindt u het ook wel.

Dat Erica heelhuids teruggekeerd is, mag een wonder heten. De plaatselijke bevolking van Vulvaboeroe zag haar namelijk voor de eens in de vijfhonderd jaar verschijnende godheid Poupiedarm aan. Hetgeen er onverwijld toe leidde dat ze na eerst met bananenbladeren ingewreven te zijn tussen de krokodillen in het water gesmeten werd om deze tot collectieve suïcide te bewegen. Poupiedarm wordt namelijk gezien als de godheid tegen het kwaad. Toen de beesten Erica zagen schrokken ze zich kapot en vluchtten ijlings richting de golf van Kuttikutti, alwaar ze collectief verdronken.

Dat Erica de eerste was die op de voederplank een vogel zag, mocht ondanks de fles gesubsidieerde sherry die ze inmiddels achterover geslagen had toch ernstig verwonderen. Want met Erica wijdbeens voor de schuifbui posterend, kun je je geen betere vogelverschrikker wensen.

Dat bracht een ondernemer op het lumineuze idee van haar een replica te laten vervaardigen om de agrarische sector in de strijd tegen wildschade van dienst te zijn. Ze zijn in opblaasbare staat en in de versies soft en hardcore aan te schaffen. Er zijn al boeren gesignaleerd die er hun akkers tegen schadelijk gevogelte mee beschermen. Maar wellicht dat de Boer zoekt vrouw er ook zijn voordeel uit kan halen voor mocht het hem niet lukken zich een vrouw te verwerven.

Het vogeltje dat zich als eerste in de tuin waagde was trouwens een blauwe reiger. Zichtbaar ontroerd bij het bespieden door een toneelkijkertje, was ook de inmiddels aangeschoven liberale coryfee Ed Knijper. In krijtstreeppak en met gele stropdas gewapend kwam hij zijn duurzame imago even opvijzelen door de blauwe reiger voor een pimpelmees aan te zien. En toegegeven, het verschil tussen de beide vogelsoorten is slechts met de grootst mogelijke moeite vast te stellen als je je toneelkijkertje omgekeerd gebruikt.

Ed gaat zich de komende tijd inspannen zijn partij rijp te maken voor windenergie. Daarom liet hij er een paar, ten gevolge waarvan de kamerpalm van de Aarsjes ten offer viel aan bewusteloosheid. Erica, die even weggedommeld was vanwege de sherry, riep verrukt uit “Ha, eindelijk een frisse wind door de partij!”

Dat opeens Frits Kortnek Kwal ten tonele verscheen, van wie ik steeds gedacht had dat hij al niet meer onder ons was, bleek de grote verrassing van de tuinvogeltelling. En om er zeker van te zijn dat hij nog steeds onder ons was, kneep ik even in zijn adamsappel, wat slechts een diep pompend geluid opleverde, zodat het gezelschap de aanwezigheid van een roerdomp kon melden. Met de kijker omgekeerd moet Frits er ook als een roerdomp uitgezien hebben.

Minister Jeanine Schennis-Plaspaard was intussen ook in huize Aars aangekomen. Er gaan geruchten dat ze iedere ochtend met haar lippen aan de fietspomp gaat, maar deze keer geen maat had weten te houden. Ze klaagde er zelfs over dat ze bij een stoplicht wachtend, belaagd werd door een tweetal in witte jassen gehulde broeders die uit een dikke lippenbusje gesprongen waren om haar in een dwangbuis te rijgen. Maar door plankgas te geven had ze opsluiting weten te voorkomen.

Het viel me overigens op dat ze als enige de wulp kende. Niet dat die in de tuin te zien was, maar toen een onbekende voorbijganger in hoge nood tegen een buxus van Jos een plasje pleegde, meende ze er toch een gezien te hebben.

Hoogtepunt van de middag was een gans. Niet in de tuin, maar geserveerd door cateraar Wurgvogel & Zoon. Een smaakvolle foie gras waar we niet van terughadden en dus een compliment aan Jos waard.

Ware het niet dat de gezellige duurzame middag toch nog door een klein dissonant verstoord werd. Erica, die in de aanloop van haar bezoek aan Snotsi, waar ze als vrijwilliger in Holland House de bitterballen zal frituren, was in haar enthousiasme na haar derde fles sherry in de rustiek ontworpen vijver gesprongen om er een pirouette te zwemmen. Want er gaan sterke doch onbevestigde geruchten dat ze de laatste tijd vaak contact heeft met Elsje Heimer, tengevolge waarvan zij bij vlagen denkt dat ze Sjoukje Dijkstra is.

Dat het liberale gezelschap in plaats van een vogel een nijpaard langs de wuivende rietkraag van de vijver voorbij zag zwemmen, leidde dan ook tot het moment suprême tien flessen Charles Heidsieck Rosé Millesimé 1999 uit de kelder te halen.

Precies ook het geschikte moment me uit de voeten te maken en met zo’n frisse fles tussen de knieën geklemd huiswaarts te toeren om een verslag van deze onvergetelijke dag te maken. Waarvan akte.

Eerdere afleveringen van de Haegsche kronieken zijn mits nog niet uitverkocht hieronder te bevragen:

https://filantropius.wordpress.com/2013/09/15/haegsche-kronieken/

https://filantropius.wordpress.com/2013/09/29/haegsche-kronieken-2/

https://filantropius.wordpress.com/2013/10/05/haegsche-kronieken-3/

https://filantropius.wordpress.com/2013/10/20/haegsche-kronieken-4/

https://filantropius.wordpress.com/2013/12/10/haegsche-kronieken-5/

https://filantropius.wordpress.com/2014/01/02/haegsche-kronieken-6/

Advertenties
februari 27, 2014

Meten met twee maten

Arabsisrael-300x300

Er is geen enkel Arabisch land dat zich aan de regels van het internationale recht houdt, laat staan de mensenrechten respecteert.

Marokko houdt al 38 jaar illegaal de Westelijke Sahara bezet, in Algerije worden christenen bij wet gediscrimineerd, Turkije houdt al 35 jaar illegaal Noord-Cyprus bezet en heeft tienduizenden kolonisten naar dit gebiedsdeel gestuurd, sjiietische moslims worden vaak zwaar gediscrimineerd en vervolgd in Egypte, Saoedi-Arabië en Bahrein, Joden mogen bij wet niet in Jordanië wonen, in Irak zijn christenen hun leven niet zeker, in Noord-Soedan komt slavernij nog veel voor, als een vrouw in de Verenigde Arabische Emiraten wordt verkracht krijgt niet de dader straf maar de verkrachte vrouw, in Iran worden homo’s opgehangen enkel omdat ze homo zijn, in Katar zijn al 400 Nepalese arbeiders overleden bij de bouw van voetbalstations, en als een christen in Pakistan iets verkeerds zegt over de profeet Mohammed dan wacht hem de galg. Enzovoort, enzovoort.

Toch hoor je internationale organisaties als de Verenigde Naties, het Internationale Gerechtshof in Den Haag of de Wereldbank niet of nauwelijks klagen over bovenstaande landen.

Integendeel zelfs. Door de familie Assad opgeleide en getrainde rechters uit Syrië, zoals Abdallah El-Khani en Salah Tarazi werden juist rechter bij het Internationale Gerechtshof in Den Haag, om zich daar te buigen over mensenrechtenschendingen in andere landen. Terwijl thuis in Syrië tienduizenden landgenoten werden doodgeschoten, gemarteld en met gifgas bestookt.

Saoedi-Arabië, Marokko en Algerije, landen waar zoals gezegd zeer grove schendingen van de mensenrechten plaatsvinden, mochten in 2013 zelfs lid worden van de VN Mensenrechtenraad. Samen met China, dat al meer dan 60 jaar Tibet bezet houdt, en Cuba, dat al jaren honderden politieke gevangenen in concentratiekampen opgesloten houdt.

Het zal waarschijnlijk niet verbazen dat bovenstaande landen zichzelf of bevriende naties niet of nauwelijks via deze internationale organisaties bekritiseren. Marokko, waar geen vrijheid van meningsuiting bestaat, zal Saoedi-Arabië, waar vrouwen bij wet niet mogen autorijden, niet op de vingers tikken. Het China, waar jaarlijks duizenden mensen worden geëxecuteerd, hoor je niet klagen over Iran, waar vrouwen die overspel hebben gepleegd mogen worden gestenigd. Overigens alleen met behulp van kleine stenen, zodat de vrouw niet te snel zal overlijden – dus niet genoeg pijn zou lijden.

Gelukkig voor alle bovenstaande mensenrechten-overtredende naties is er een land waar zij al hun pijlen op kunnen richten: Israël. Juist het enige land in het Midden-Oosten waar christenen, homo’s en vrouwen niet worden gediscrimineerd en waar minderheden ook hoge maatschappelijke posities vervullen, wordt continue aangepakt. Met als gevolg dat het internationale recht en de VN volstrekt ongeloofwaardig worden. Immers, er wordt wel heel opzichtig met twee maten gemeten. Waardoor het internationale recht haar morele waarde verliest, wat een zeer kwalijke zaak is.

Het opmerkelijke is nu dat personen zoals Gretta Duisenberg en Martin Siepermann (Friesch Dagblad, 14 februari 2014), directeur van The Rights Forum, hier volop in mee gaan. Onder het mom van ‘het internationale recht’ lopen ze als lakeien achter Saoedi-Arabië en Marokko aan, dat alleen Israël continu het internationale recht en de mensenrechten zou overtreden.

Nu is Israël zeker geen perfect land. Het maakt ongetwijfeld fouten, net als de Verenigde Staten, Italië of Nederland. Het land kan zich echter geen grote fouten veroorloven, want dat kan het einde betekenen. Al sinds de jaren twintig van de vorige eeuw is er structureel geweld tegen de Joden in de Arabische wereld. En sinds de oprichting van Israël in 1948 hebben Arabische landen en Arabische terreurorganisaties vele oorlogen tegen Israël gevoerd, in pogingen om het land van de kaart te vegen. Het internationale recht van de Joden in Israël om te leven en te overleven krijgt echter nauwelijks aandacht van mensenrechtenorganisaties.

Maar ondanks die oorlogen, geweld en terreur is Israël een democratie en rechtsstaat. Waar niemand vreemd opkijkt dat een Arabische rechter de Joodse president jarenlange gevangenisstraf oplegt (rechter Karra met president Katsav, vanwege verkrachting). Een rechtsstaat die dus juist een voorbeeld is voor Arabieren. Zo bleek in een opiniepeiling in 2012 dat een overduidelijke meerderheid van 68% van de Israëlische Arabieren liever in Israël woont dan in enig ander land in de wereld. Zet dat eens af tegen Marokkanen in Nederland. Daarvan voelt slechts 48 procent zich hier thuis.

De eenzijdige focus op Israël van The Rights Forum is om nog een andere reden ongeloofwaardig. Want over het lijden van Palestijnen waar Israël niet bij betrokken is, hoor je hen niet. Zoals in Libanon (doden door het weigeren van medische verzorging aan Palestijnen), Jordanië (weigeren Palestijns-Syrische vluchtelingen), Syrië (slachtpartijen, doodhongeren), Gaza onder Hamas (vrouwen, christenen en homo-onderdrukking) of de Westbank onder Fatah (doodmartelen politieke tegenstanders).

Dries van Agt, de oprichter van The Rights Forum, is een jurist. Juist hij zou moeten inzien dat het internationale recht de afgelopen decennia meer dan verkracht is, voor een niet onbelangrijk deel door islamitische dictaturen. Waardoor dit recht langzaam maar zeker niet meer serieus is te nemen, wat een zeer kwalijke zaak is.

Van Agt en Siepermann zouden zich daar eens druk over moeten maken, in plaats van er in mee te gaan. Zodat er eindelijk eens veroordelingen van de VN komen van de grote en omvangrijke mensenrechtenschendingen van de afzichtelijke dictaturen in de Arabische wereld.

Opinie-artikel van Likoed Nederland in het Friesch Dagblad, 24 februari 2014.

cartoon

februari 26, 2014

Hans van Baalen, Oekraïne en de plofkip

Hansje als strijderOnlangs schreef ik Oekraïne komt erbij en dat is na de val van de ophitsende bezoekjes aan dat land van onze minister van Buitenlandse Zaken Frans Timmermans en de twee feldwebels Guy Verhofstadt en Hans van Baalen een flinke stap dichterbij gekomen. Hans van Baalen blijkt er zelfs drie keer zijn zware lijf naartoe te hebben gevlogen. Terwijl hij toch nauwelijks aan een stemming in het Europarlement meedoet, is hij toch overal te vinden waar hij niet zijn moet.

De twee nepliberalen beloofden de stenen smijtende en kogelschietende oproerplegers van Kiev dat ze weldra Gouden Bergen te beklimmen hadden en een flinke smak geld uit het spaartegoed van de EU-burger tegemoet konden zien. De Cypriotische rijke Russen herinneringen zich nog goed hoe dat in zijn werk gaat. Die bemerkten opeens dat ze blut waren nadat ze door de Europese struikrovers in een hinderlaag gelokt waren.

Met het IMF-luchtballonnetje van Christine Lagarde in het vooruitzicht, namelijk dat de rijkere spaarders van een deel van hun bezit voor een hoger doel beroofd mogen worden, vallen de beloften aan de oproerkraaiers van Kiev precies in de puzzel waarvan ik het plaatje al in een eerdere bijdragen over de EU meende te herkennen. Het portret van een contemporaine Führer aan het hoofd van een Europa tot aan de Oeral en over de Bosporus. Het snorretje ontbreekt, maar het mag deze keer ook de baard van Martin Schulz zijn. Baarden zijn immers in.

Het is in geografisch opzicht duidelijk dat de Oekraïne een stuk dichter bij de Oeral ligt dan Roemenië en Bulgarije. De EU-bonzen moeten wel even opbieden tegen de Russen. Zo’n beetje als twee pooiers die om een paar fraaie maar venerisch aangetaste benen vechten. Vergeef me deze onsmakelijke metafoor. Maar reken er maar alvast op dat het in de toekomst en na de komst van de Polen, Roemen en Bulgaren hier zal wemelen van de Oekraïners, die om een moeilijk te doortasten reden niet in staat zijn hun eigen land op te bouwen en dus de zoveelste immigratiegolf gaan veroorzaken.

Terwijl de voedselbank overuren draait, plengen EU-fanatici tranen over de armoede in de Oekraïne, zodat weer flink van de eigen burgers geroofd kan worden. Dat het land straatarm is, valt moeilijk te begrijpen als je ziet dat talloze vroegere ontwikkelingshulplanden een monstrueuze economische groei doormaken die zelfs voor Nederlandse begrippen zeldzaam is. Er moet dus wat met het volk van Oekraïne aan de hand zijn dat het zo door ontberingen geteisterd naar de stenen en de wapens greep in plaats van de handen aan de ploeg te slaan. In het laatste zijn Nederlanders namelijk berengoed, blijkens plek twee op de wereldranglijst van de export van landbouwproducten.

Daar had ook Oekraïne, dat velen keren groter en dunner bevolkt is dan Nederland, kunnen staan. De alsmaar toenemende wereldbevolking schreeuwt namelijk om voedsel. Maar kennelijk heeft het volk van Oekraïne nimmer van zelfredzaamheid en een heilsleger gehoord, dat het noch zichzelf noch anderen naar een jubelende welvaart heeft kunnen werken. Bovendien, als je sedert de ontworsteling aan de Sovjet-Unie in 1991 jarenlang op de verkeerde partijen en de verkeerde presidenten hebt gestemd,  heb je vooral jezelf iets te verwijten

Was het idee van een Europese Gemeenschap binnen de perken, nobel te noemen, nadien is de EU uitgegroeid tot een nachtasiel voor kanslozen. Er komen nog slechts landen bij die voor zichzelf en anderen louter tot ellende in staat zijn. Landen waar het volk bij ontevredenheid meteen de stenen uit de trottoirs rukt om de leidinggevenden mores te leren, gaan in de toekomst het luchtkasteel Europa ontwrichten. Brussel kan namelijk de welvaart van alle Europeanen niet garanderen, zoals we dat in de afgelopen jaren aan onze eigen voedselbanken hebben kunnen zien. Hoe groter de EU wordt, des te meer zal de instabiliteit toenemen.

Holle bolle Gijs Van Baalen mag dan verdwalen in gewichtigdoenerij, hij en de EU blijken een plofkip te zijn.

februari 24, 2014

Rena Netjes, de islamliefde en de Israël-haat

RenaHet loopt tegen het einde van het jaar 2009 als er dit staat te gebeuren: Dinsdag bieden Palestijnse christelijke theologen in de Domkerk in Utrecht aan kerkleiders een document aan waarin zij christenen wereldwijd oproepen de „bezettingspolitiek” van Israël als zonde te bestempelen en een economische boycot tegen dit land in te stellen. Het document, getiteld ”Uur van de waarheid: Een woord van geloof, hoop en liefde uit het hart van het Palestijnse lijden”, wordt aangeboden onder verantwoordelijkheid van ICCO, Pax Christ/IKV, Vrienden van Sabeel, Keerpunt en Kerk in Actie. (Bron: Reformatorisch Dagblad).

Het blijkt de zoveelste poging te zijn Israël te brandmerken, en deze keer vanuit Arabische/christelijke gelederen. Nergens in het Midden-Oosten hebben christenen zo weinig te vrezen als in Israël, nergens anders groeit het aantal christenen als juist in dat zo gehate land.

Dus de tijd was rijp voor het zogenoemde Kairosdocument, dat de wereld moest klaarmaken voor de degradatie tot pariastaat van het enige land dat door Joden geregeerd wordt.

Voor de Nederlanders die geen Arabisch lezende migranten of arabisten zijn, was er echter een probleem met dit Kairosdocument. Dus werd naarstig gezocht naar iemand die dat vertaalklusje wel even wilde klaren. Alleen deed zich daarbij een nieuw probleem voor. De vertaling bleek ten opzichte van het oorspronkelijke document een hinderlijke discrepantie te bevatten. Het bleek in de Nederlandse vertaling opeens aangedikt te zijn, en zelfs in die mate dat ook het Israël-vijandige dagblad Trouw er over viel, en ja, zelfs IKV Pax Christi toch maar liever de Engelse vertaling boven de Nederlandse versie verkoos.

Terwijl er in 2009 in de Arabisch/islamitische wereld volop aan de religieuze zuiveringen van christenen gedaan werd, besloten de gewezen CDA’er Rena Netjes samen met de Israël-hatende Sabeelganger Meindert Dijkstra het Kairosdocument te vertalen, zodat onder de Nederlandse christenheid de Israël-haat weer een stapje verder opgeschroefd kon worden.

Niet dat de vertaling door de ganse Nederlandse christenheid gewaardeerd werd. Die en andere kritische lezers kregen er al gauw lucht van dat er tussen het oorspronkelijke document en de Nederlandse vertaling nogal wat vieze lucht verborgen ging.

Het vreemde van dit alles is dat Rena Netjes door vrijwel de gehele Nederlandse pers als een uit Egypte gevluchte journaliste, met alle egards bejegend wordt, maar het er kennelijk zeer ontbreekt aan pogingen tot waarheidsvinding.

Ten eerste al vanwege het feit dat Rena Netjes van activist opeens tot Journalist gepromoveerd werd. En de status van journalist staat zo’n beetje gelijk als een pauselijke heiligverklaring. Niet dat de minstens zo befaamde arabist en publicist Hans Janssen die status ook toebedeeld kreeg. Want om in het kerkgenootschap van journaille opgenomen te worden heeft het wel de voorkeur dat je aan twee essentiële voorwaarden voldoet. Je moet bereid zijn de islam een veer in het achterwerk te steken en… Israël-hater zijn.  En aan die twee voorwaarden voldoet Rena Netjes dus in alle opzichten.

Dat het Rena Netje in het CDA niet lukte haar pro-islamitisch en anti-Israël activisme tot wasdom te brengen legt ze echter iets anders uit in het kritiekloze interview in de The PostOnline, waar de vragensteller kennelijk even de historie over het hoofd ziet:

“Wordt het geen tijd om het CDA weer een beetje wakker te schudden? Je was ooit deeltijd-raadslid in Amsterdam?

’Ja, maar ik ben geen lid meer.’

Want?

’Joh, dat lijken wel PVV-ers geworden die CDA’ers in Amsterdam. De manier waarop ze over de Islam praten… Ik wilde de naam van mijn partner misschien aannemen en toen zeiden ze: ’Dat is misschien niet zo handig.’ Toen ze met de PVV gingen samenwerken heb ik opgezegd, net als éénderde van de achterban.’

Wat er aan die verklaring schort? Nou dit: toen Rena Netjes zich bij het CDA meldde had die partij al in het kabinet Balkenende I geregeerd met de zeer islamkritische LPF van de kort daarvoor vermoorde Pim Fortuyn. Dat het CDA niet de ideale kweekvijver voor haar activisme was, kon ze dus al weten ver voordat Geert Wilders zijn PVV opstartte. Haar activisme werd dan ook einde verhaal voor haar politieke loopbaan in het CDA en het begin van haar loopbaan als “journalist”.

Nu maar wachten op het moment dat Rena Netjes zich gevrijwaard van het CDA de achternaam van haar man gaat dragen. Misschien dat ze bij ons journaille dan ook eens gaan snuffelen in de handel en wandel van meneer Netjes.

februari 22, 2014

De EU subsidies bestemd voor de bevordering van democratie worden vooral gebruikt voor anti-Israël propaganda

 

EU subsidie.bmpDe organisatie NGO-monitor heeft de Europese subsidies voor democratie en mensenrechten doorgelicht.
Deze blijken democratie en mensenrechten niet te bevorderen en zijn juist vaak onverenigbaar met het bevorderen van Europese idealen en doelstellingen.

De bevindingen werden afgelopen dinsdag gepresenteerd aan het Europees Parlement.

De belangrijkste bevindingen:

  • Van de subsidies voor de bevordering van democratie en mensenrechten in het      Midden-Oosten ging ruim het merendeel – 11 miljoen euro, dat is 57% – naar      organisaties in Israël en de Palestijnse Gebieden.
  • Terwijl Israël volgens de jaarlijkse metingen van mensenrechtenorganisatie      ‘Freedom House’ juist de enige vrije en democratische rechtsstaat is in het Midden-Oosten.
  • Organisaties in landen die nog verre van een democratische rechtsstaat zijn – zoals Syrië, Irak, Iran en Saoedi-Arabië – kregen juist helemaal geen subsidie      hiervoor.
  • De meerderheid van deze subsidies ging naar organisaties die zwaar      gepolitiseerd de Palestijnse kant belichten en die Israël schade willen toebrengen, bijvoorbeeld door tot een boycot op te roepen.
  • Een voorbeeld is de christelijke ‘Holy Land Trust’. Die ontkent op      theologische gronden de Joodse band met Israël, en roept kerken op  tot boycotacties tegen Israël.
  • De besluitvorming en verantwoording over deze Europese subsidies zijn niet openbaar, in strijd met de fundamentele eisen van transparantie voor democratisch bestuur. De cijfers hebben daarom betrekking op de periode 2007-2010. Daarna heeft de EU geen openheid meer gegeven over de cijfers, in strijd met de eisen voor goed bestuur en democratische controle.

In een reactie aan ‘The Jerusalem Post’ betreurt SGP Europarlementariër Bastiaan Belder het dat 57 procent van financiering op deze manier wordt besteed:

“Dit is niet logisch en de toewijzingen dienen op basis van prioriteiten voor de mensenrechten in de regio worden heroverwogen.
Ik roep de Europese Commissie op om te stoppen met de financiering van organisaties die de legitimiteit van Israël en het vredesproces in het Midden-Oosten ondermijnen.”

EIDHR

Persbericht van Likoed Nederland, 21 februari 2014.

Tags: , ,
februari 22, 2014

Is Rob de Wijk helderziende of volksverlakker?

HelderziendeIn een acute aanval van hoogmoed meent Rob de Wijk in Trouw van vandaag dat hij vorige week in dezelfde krant gehakt gemaakt heeft van de Nexit-studie van Capital Economics. Tegen wie zo lichtvaardig omspringt met het ijverige werk van anderen, kun je maar beter een gezonde mate van scepsis opbouwen. Rob blijkt namelijk zo snel tevreden te zijn met wat de EU-bonzen allemaal over het Europese volk bekokstoven, dat daar dan ook meteen de verklaring te vinden is voor de toenemende euroscepsis. De hyperactiviteit van de eurofanatici en blindvertrouwers als Rob, voeden namelijk het van nature aanwezig afweermechanisme van de menselijke psyche.

Rob schrijft over de ‘Nexit-studie” van Capital Economics: Een roekeloze veronderstelling. Want wie kan voorspellen welk rendement een Nexit over ruim twintig jaar oplevert, moet helderziende of volksverlakker zijn.

En wat helderziendheid en volksverlakkerij betreft hebben de EU-fanatici en blindvertrouwers als Rob het monopolie. Wat weten we namelijk van wat een EU tot aan de Oeral en over de Bosporus de Europese bevolking over ruim twintig jaar zal opleveren? Nou, Rob vertrouwt daar dus blindelings op. En dat kan niet zonder glazen bol of volksverlakkerij.

Nog in zijn vorige stukje EU-hosanna in Trouw hoopte hij op een toekomstige Europese machtspolitiek. Nu, dat heeft de EU met acclamatie van Rob dan ook richting onafhankelijk Zwitserland gedaan, waar een meerderheid van de bevolking even geen zin had in een overvloedige komst van Kroaten.

Waarmee de EU wel even met tanden en al toont dat in een toekomstig groot Europa tot aan de Oeral en over de Bosporus, de Europese bevolking niet altijd op de protectie door de eigen machthebbers kan rekenen.

De op het randje van een burgeroorlog verkerende Oekraïne is een toonbeeld van toekomstige EU-agitatie. Daar worden met vage beloften van zicht op de Gouden Bergen in een groot Europa, twee bevolkinstromingen tegen elkaar uitgespeeld. En als in een land als de Oekraïne de geest eenmaal uit de fles is, kun je nog zo’n goeie bottelaar zijn, maar in de fles krijg je die niet meer terug.

Daar hebben extremisten op het plein van de vrijheid, ondanks een bereikt akkoord tussen het wettig gezag en de oppositie, het al over executiepelotons. Over de betrokkenheid van de EU in de Oekraïne schrijft Afshin Ellian een analyse die een andere is dan het moreel ruggensteunen van geweld tegen het wettig gezag van dat land.

Met de EU-houding betreffende Zwitserland en de Oekraïne in je perceptie, en met het vooruitzicht op de door de EU-fanatici en Rob gedroomde Europese machtspolitiek, zal de toekomstige EU eerder conflictueus dan conflictvermijdend zijn. We kunnen ons nu al opmaken voor een nieuwe Koude Oorlog met de Russen, gezien de grote aspiraties van de EU-fanatici in oostelijke richting.

De Russen blijven natuurlijk niet op hun handen zitten. Die hebben door de uitdijende EU het eigen nationalisme herontdekt. Een verschijnsel dat zich dankzij de EU-doctrine van de gelukszoekermigratie ook in de door Brussel gecontroleerde Europese gebieden voordoet.

Frans Timmermans kwam hoogstpersoonlijk de opstand tegen het wettige gezag van de Oekraïne in Kiev een handje geven. Of hij ook zo toeschietelijk zal zijn als het Europese volk tegen een al te autoritaire EU-regime in opstand komt, valt zeer te betwijfelen.

Juist door de onderschatting van het van nature aanwezig menselijke afweermechanisme hebben de EU-fanatici en blindvertrouwers als Rob de geest uit de fles gekregen. Sanctiedreigingen tegen Zwitserland en de Oekraïne zijn dan ook symptomatische aanwijzingen voor de toekomst van de EU.

Rob dan toch maar volksverlakker noemen?

februari 20, 2014

Steve McQueen en de andere kant opkijken

De filmregisseur van de speelfilm 12 Years a Slave, Steve McQueen, zegt in NRC Handelsblad dat Slavernij en Holocaust vergelijkbaar zijn. Het vervelende van dat soort monumentale vergelijkingen is dat ze zelden kloppen. Maar los van de grote verschillen tussen de slavernij en de Holocaust, is het belangrijkste verschil toch wel dat de Holocaust na de val van het Derde Rijk ophield, maar dat de slavernij nadat Nederland er anderhalf eeuw geleden mee stopte, in Afrika nog doodgewoon doorgaat. En zonder dat Steve McQueen zich daar in het NRC Handelsblad over opwindt of er films over maakt. In de islamitische delen van Afrika is het houden van zwarte slaven ongeveer net zo vanzelfsprekend als dat in Nederland werknemers door Arbo-regels beschermd worden.

Meer dan elf miljoen mensen zijn uit Afrika gehaald en in slavernij terechtgekomen. Het ergste wat een mens kan overkomen, is een slaaf te zijn. Ik kan me niets ergers voorstellen, zegt Steve McQueen terecht.

Maar waarom zijn beeld van de slavernij zich precies daar ophoopt waar alleen de blanke mens de dader is, en daarover dan weer voorspelbaar in vooral linkse kringen een vreugdedansje gehouden wordt, valt te snappen. Daar heerst voornamelijk het politiek correcte denkbeeld dat alles wat met racisme en slavernij te maken heeft van blanke oorsprong is.

Er leven in door moslims overheerste Afrikaanse gebieden nog steeds miljoenen zwarte slaven zonder dat Steve McQueen ook maar een begin van aanstalten maakt er een onderhoudende film over te maken. Alleen al in Mauritanië blijken 800.000 arme zielen door islamitische slavenhouders gecommandeerd te worden.

Dat de Europese en dus ook Nederlandse betrokkenheid bij de slavernij zwarte bladzijden in de historie zijn, is boven iedere morele twijfel verheven. Maar dat geldt dus ook voor de islamitische en zwarte betrokkenheid bij de vroegere en de huidige slavernij.

Wat te denken van de mensonterende onderlinge omgang van de nazaten van de slaven in de Afrikaanse gebieden. Nog afgezien van het ontnuchterende feit dat de zwarte Afrikaanse mens de slaven zelf uit het Afrikaanse binnenland haalde om ze aan de blanke slavenhandelaar door te verkopen, blijkt de co-existentie tussen de huidige nazaten van de slaven ook allerminst tot een fleurig mensbeeld te verleiden.

Nog vandaag, en uiteraard weer in piepkleine berichten in de officiële nationale pers weggemoffeld, blijkt de islamitische terreurbeweging Boko Haram gisteren bij een aanval in de noordoostelijke stad Bama in Nigeria 47 mensen te hebben gedood, nadat er afgelopen zondag ook al 106 te grazen genomen werden.

En als er geen Franse militairen ze dat met de grootst mogelijke moeite zouden verhinderen, dan zou in de Centraal Afrikaanse republiek een Holocaust à la Rwanda plaatsgrijpen. Of zo eentje die zonder belangstelling van Steve McQueen in Darfur plaatsgreep.

Met de opbrengst van 12 Years a Slave valt vast wel een film te financieren over de miljoenen slachtoffers die ten gevolge van de broederstrijd en de alsmaar voorslepende slavernij in Afrika te tellen zijn. Maar grote kans dat die er om politiek correcte redenen niet komt.

Dus maar weer trouw onze bijdrage aan de ontwikkelingshulp aan corrupte en genocide plegende Afrikaanse regimes in de collectebus van Vadertje Staat doen.

februari 19, 2014

Twijfels

SchilderenHet palet of toch het toetsenbord beroeren? Ieder moment van de dag weer die twijfels want je kunt je tijd maar een keer gebruiken. Vandaag dus aan een in schilderkunstig opzicht conservatief landschapje gewerkt. Wel met zomers loof en ontleend aan notities van vorig jaar. Maar matig somberend, want het landschap van de Achterhoek is temperend van licht, organisch van geur en waar wij wonen, toegedekt met een kleiig uitvloeisel van de IJssel.

Aan de weerbarstigheid van de grond kun je zien dat er vroeger zwaar geploeterd werd. Er zijn nog enkele moerassige gebieden die aan die tijden herinneren en waar het schemerlicht van de naderende avond, gedragen door het melancholieke gezang van een zanglijster, in een geurige nevel verdampt.

Misschien morgen weer een stukje tekst, of misschien ook niet, want de twijfels blijven.

februari 18, 2014

Gaat de Mr. Hans van Mierlo-stichting Benno L. een fijne oude dag bieden?

Op zwartWie na gedane misdaden zijn of haar straf uitgezeten heeft, verdient terugkeer in de maatschappij. De samenleving ziet dan wel met lede ogen toe of er sprake van recidive is. Wat dus zeer vaak het geval is.

De grote publieke ophef over de terugkeer in de maatschappij van Benno L., hetgeen er letterlijk op neerkomt dat de man met zijn ongezonde passie voor  kinderen tussen zijn potentiële prooien mag bijkomen van zijn straf, valt echter alleszins te begrijpen.

Van pedoseksuelen is niet bekend dat die na het uitzitten van de verdiende straf genezen zijn van hun ongezonde passie voor kinderen. Dat de ouders van kinderen Benno L. liever niet in hun leefomgeving willen, valt dan ook goed te begrijpen. Met pedoseksuelen is het veelal de put ongedempt laten nadat het kalf verzopen is. En als het even kan richten ze er een stichting of politieke partij voor op om gelegaliseerd te krijgen wat de wet verboden heeft.

Dat Benno L. na het uitzitten van zijn straf recht op terugkeer in de maatschappij heeft, valt te begrijpen. Hij heeft geen levenlang gekregen dus puur juridisch en ethisch gezien, kan niets zijn terugkeer in de maatschappij verhinderen.

Wat in deze zaak echter moeilijk te verteren valt is dat progressieve Nederlanders vooroplopen in het propageren van de terugkeer in de maatschappij van pedoseksuelen, maar daarin zelden zelf de menslievende daad bij het woord voegen.

Het meest indrukwekkende hierbij is dat pedoseksuelen met een bijna sadistische precisie in buurten gezet worden waar de minst draagkrachtige en veelal kinderrijke landgenoten clusteren. Progressieve mensen belijden hun menslievendheid namelijk traditioneel over de rug van hun medemens. Zeg maar, de ver van mijn bed-show, maar dan anders.

Voor Benno L. zijn vast wel plekken te vinden waar hij tussen de progressieve Nederlanders kan resocialiseren. Er zijn namelijk nogal wat van dat type Nederlanders die niet in de overvolle kinderrijke wijken van de overbevolkte steden samengepakt zitten, maar in pastorale stemming en grootbehuisd de ideale omgeving te bieden hebben om een pedoseksueel mentaal voor de terugkeer in de maatschappij te masseren.

Marcel van Dam, gewezen partijgenoot van Edward Brongersma, schijnt over een enorm landgoed te beschikken waar een pedoseksueel helemaal tot rust kan komen. En naar wat ik begrepen heb, is in het meest riante deel van Bilthoven een villa vrijgekomen, die wellicht door het wetenschappelijk bureau van D66, de Mr. Hans van Mierlo-stichting, aangekocht zou kunnen worden om er pedoseksuelen een cursus maatschappelijke gewenning te bieden.

Een prima kans voor deze tak van progressieve Nederlanders twee vliegen in een klap te slaan, namelijk de daad bij het woord te voegen en daarbij ook nog eens het goede voorbeeld te geven.

Feitelijk doet zich met de terugkeer in de maatschappij van Beno L. precies hetzelfde voor als wat zich vanaf het begin van de massa-immigratie voorgedaan heeft. De massa-immigratie die vooral ten voordele van de werkgevers was en die door de progressieve Nederlanders multicultureel werd bejubeld, kwam koud op de hoofden van de sociale onderlaag neer. En dat met als gevolg dat Hans Janmaat in die wijken moeiteloos zijn electorale aanhang kon verwerven.

Dat de Leidse PvdA-burgemeester Henri Lenferink zijn goede daad aan Benno L. ten koste van anderen pleegt, past dan ook exact in dit klassiek progressieve credo van menslievendheid over de rug van de ander.

Vandaar deze suggestie in de richting van de Mr. Hans van Mierlo-stichting. Daar zit veel volk uit de zittende en staande magistratuur er zodanig warmpjes bij dat de financiering makkelijk op te hoesten is. Deze Coornhert Liga-lobbyisten krijgen dan eindelijk eens de kans zelf de barmhartigheid te bieden die ze jarenlang van de slachtoffers van misdrijven geëist hebben.

Benno L-tehuis?

februari 17, 2014

De EU krijgt Warschaupact-achtige trekken

ZwitserlandDe teutoonse laarzen en Leopards van Martin Schulz zullen het plaveisel van Bern voorlopig nog niet ruïneren, maar de machtspolitiek waarvan de D66’ers Alexander Pechtold en Rob de Wijk natte dromen krijgen, richt zich uitgerekend tegen een vrij land dat nu een keertje wél gedaan heeft wat door D66 toch al jaren als een ideologisch kroonjuweel gezien werd. Namelijk, de uitslag van een referendum respecteren.

De EU-potentaten, weliswaar nog niet op een Warschaupact-achtige wijze, gaan de Alpenrepubliek sanctioneren omdat het land Kroaten de vrije toegang niet wil verschaffen. De Kroaten, toch al geen voorbeeldvolk gezien het brandschatten en het van Servische burgers zuiveren van de Krajina en West-Slavonië tijdens het laatste decennium van de vorige eeuw, krijgen van de EU dus een hogere morele status toegewezen dan de Zwitsers, die al eeuwenlang geen oorlog gevoerd of uitgelokt hebben.

Wat de Kroaten, die toch nationalisten pur sang zijn, in de internationalistische EU te zoeken hebben, is dan ook zeer de vraag. Maar het antwoord is hier niet zo moeilijk te bedenken. De EU legt liever de oren te hangen bij andermans oorlogszuchtige nationalisten dan bij de vreedzame Europeanen, waartoe Zwitsers en eurosceptici toch gerekend mogen worden.

Hier een staaltje van Kroatisch bruut nationalisme van twee decennia geleden opdat wij niet vergeten:

Het is zaak niet te vergeten dat de Kroatische overheid in een vroeg stadium een belangrijke rol heeft gespeeld bij de verdrijving van Servische burgers. Vooral West-Slavonië verdient in dit verband vermelding..

In de streek ten noorden en noordoosten van Sector West zagen de Kroatische autoriteiten van begin juli 1991 tot medio augustus 1992 kans 193 nederzettingen (10 steden en 183 dorpen) geheel van Serven te ontdoen; in 87 dorpen vond een gedeeltelijke zuivering plaats. Uit dat gebied zijn toen minstens 52 320 Serven verdreven. Eén voorbeeld: Op 29 oktober 1991 werd de Servische bevolking van 28 dorpen in de gemeente Slavonska Pozega per decreet de wacht aangezegd. Op 10 december rekenden Kroatische soldaten af met hen die hadden geweigerd te vertrokken, waarbij 43 Serven de dood vonden. (René grémaux in Trouw)

En eerlijk is eerlijk, het heeft geen berechtingen geregend van Kroatische beulen. Het land werd het al snel vergeven dat het deed waar de Serven zwaarder voor gestraft werden toen zij zich er schuldig aan maakten.

Dat Zwitserland meteen al door EU-sancties bedreigd wordt, waar eerder Kroatië voor zulke maatregelen in aanmerking zou moeten komen, want meteen na toetreding overtrad het land de begrotingregels van de EU, doet het ergste voor de toekomst vermoeden.

Wordt de EU de megalomane superstaat met de gefantaseerde machtpolitieke middelen van Alexander Pechtold en Rob de Wijk, dan staan de volken van Europa nog veel onheil te wachten. Dan is het gedaan met de vrijheid van meningsuiting, waartoe het voormalige kroonjuweel referendum van D66 toch ook gerekend kan worden.

Dan toch maar als afsluiting van dit sombere relaas, de prangende vraag waarom een volk dat toch tijdens de Tweede Wereldoorlog uit racistisch/nationalistische overwegingen erop los moordde en in het laatste decennium van de vorige eeuw dat nog eens dunnetjes overdeed, toch zo graag over de EU-landen en Zwitserland wil uitzwermen in plaats van de net verworven zelfstandigheid te vieren met het opbouwen van het eigen land.

De EU begint met de sancties tegen Zwitserland Warschaupact-achtige trekken te krijgen. Met een Verhofstadt met Hitler-spuuglok en al in het vooruitzicht, kon dat ons nog wel eens lelijk opbreken.