Haegsche kronieken 7

PlaspaardBijna smekend hing de Haegsche burgervader Jos Aars aan de telefoon. Of ik wegens mijn grote kennis op het gebied van de ornithologie langs wilde komen om hem en zijn liberale vrienden een beetje ter wille te zijn tijdens de Nationale Tuinvogeltelling. In de onstuitbare hunkering van de liberalen dat die zich vanwege de komende gemeenteraadsverkiezingen ook wat duurzaamheid willen toe-eigenen, kwam zo’n tuinvogeltelling goed uit. Dus een prima reden me weer eens richting ’s-Graevenhaege te begeven.

En bij aankomst bleek Jos niets aan het toeval overgelaten te hebben om de dag tot een groot succes te maken. Een lopend buffet met heel toepasselijk veel duurzaam ontvederde spijzen zoals gekookte kwarteleitjes, patrijsborstjes, canapeetje met gerookte fazant en eendenmousse, en ja zelfs een rechaud waarop een grote pan coq au vin stond te pruttelen. Zo vers zelfs, dat Jos de kip met zijn golfstick in de pan terug moest slaan, want het arme beest was geheelonthouder.

Tot mijn grote vreugde was ook weer gezelligheidsdier Erica Terpetijn van de partij. Die schijnt via Google alle feestjes en partijen bij te houden om er geen te hoeven missen.

Erica was trouwens net terug van een reisje naar Vulvaboeroe, dat ze voor de oudjesomroep maakt in de inmiddels zeer vermaarde serie Erica op de bezemsteel. Voor wie niet weet waar precies Vulvaboeroe precies ligt, kan ik zeggen dat het eiland gelegen is tussen het schiereiland Hadilulli en de golf van Kuttikutti. Waar die precies liggen kost mij ook geen moeite dat even fijntjes aan de lezers uiteen te zetten. Het schiereiland Hadilulli en de golf van Kuttikutti zijn gelegen nabij het sultanaat van Kontjaradja, dat begrensd wordt door de bergketens van Tietotietja. Mocht u er nog niet uitkomen, probeer dan niet in een atlas te zoeken, maar leg gerust het Anatomisch Handboek ter raadpleging op de schoot, want dan vindt u het ook wel.

Dat Erica heelhuids teruggekeerd is, mag een wonder heten. De plaatselijke bevolking van Vulvaboeroe zag haar namelijk voor de eens in de vijfhonderd jaar verschijnende godheid Poupiedarm aan. Hetgeen er onverwijld toe leidde dat ze na eerst met bananenbladeren ingewreven te zijn tussen de krokodillen in het water gesmeten werd om deze tot collectieve suïcide te bewegen. Poupiedarm wordt namelijk gezien als de godheid tegen het kwaad. Toen de beesten Erica zagen schrokken ze zich kapot en vluchtten ijlings richting de golf van Kuttikutti, alwaar ze collectief verdronken.

Dat Erica de eerste was die op de voederplank een vogel zag, mocht ondanks de fles gesubsidieerde sherry die ze inmiddels achterover geslagen had toch ernstig verwonderen. Want met Erica wijdbeens voor de schuifbui posterend, kun je je geen betere vogelverschrikker wensen.

Dat bracht een ondernemer op het lumineuze idee van haar een replica te laten vervaardigen om de agrarische sector in de strijd tegen wildschade van dienst te zijn. Ze zijn in opblaasbare staat en in de versies soft en hardcore aan te schaffen. Er zijn al boeren gesignaleerd die er hun akkers tegen schadelijk gevogelte mee beschermen. Maar wellicht dat de Boer zoekt vrouw er ook zijn voordeel uit kan halen voor mocht het hem niet lukken zich een vrouw te verwerven.

Het vogeltje dat zich als eerste in de tuin waagde was trouwens een blauwe reiger. Zichtbaar ontroerd bij het bespieden door een toneelkijkertje, was ook de inmiddels aangeschoven liberale coryfee Ed Knijper. In krijtstreeppak en met gele stropdas gewapend kwam hij zijn duurzame imago even opvijzelen door de blauwe reiger voor een pimpelmees aan te zien. En toegegeven, het verschil tussen de beide vogelsoorten is slechts met de grootst mogelijke moeite vast te stellen als je je toneelkijkertje omgekeerd gebruikt.

Ed gaat zich de komende tijd inspannen zijn partij rijp te maken voor windenergie. Daarom liet hij er een paar, ten gevolge waarvan de kamerpalm van de Aarsjes ten offer viel aan bewusteloosheid. Erica, die even weggedommeld was vanwege de sherry, riep verrukt uit “Ha, eindelijk een frisse wind door de partij!”

Dat opeens Frits Kortnek Kwal ten tonele verscheen, van wie ik steeds gedacht had dat hij al niet meer onder ons was, bleek de grote verrassing van de tuinvogeltelling. En om er zeker van te zijn dat hij nog steeds onder ons was, kneep ik even in zijn adamsappel, wat slechts een diep pompend geluid opleverde, zodat het gezelschap de aanwezigheid van een roerdomp kon melden. Met de kijker omgekeerd moet Frits er ook als een roerdomp uitgezien hebben.

Minister Jeanine Schennis-Plaspaard was intussen ook in huize Aars aangekomen. Er gaan geruchten dat ze iedere ochtend met haar lippen aan de fietspomp gaat, maar deze keer geen maat had weten te houden. Ze klaagde er zelfs over dat ze bij een stoplicht wachtend, belaagd werd door een tweetal in witte jassen gehulde broeders die uit een dikke lippenbusje gesprongen waren om haar in een dwangbuis te rijgen. Maar door plankgas te geven had ze opsluiting weten te voorkomen.

Het viel me overigens op dat ze als enige de wulp kende. Niet dat die in de tuin te zien was, maar toen een onbekende voorbijganger in hoge nood tegen een buxus van Jos een plasje pleegde, meende ze er toch een gezien te hebben.

Hoogtepunt van de middag was een gans. Niet in de tuin, maar geserveerd door cateraar Wurgvogel & Zoon. Een smaakvolle foie gras waar we niet van terughadden en dus een compliment aan Jos waard.

Ware het niet dat de gezellige duurzame middag toch nog door een klein dissonant verstoord werd. Erica, die in de aanloop van haar bezoek aan Snotsi, waar ze als vrijwilliger in Holland House de bitterballen zal frituren, was in haar enthousiasme na haar derde fles sherry in de rustiek ontworpen vijver gesprongen om er een pirouette te zwemmen. Want er gaan sterke doch onbevestigde geruchten dat ze de laatste tijd vaak contact heeft met Elsje Heimer, tengevolge waarvan zij bij vlagen denkt dat ze Sjoukje Dijkstra is.

Dat het liberale gezelschap in plaats van een vogel een nijpaard langs de wuivende rietkraag van de vijver voorbij zag zwemmen, leidde dan ook tot het moment suprême tien flessen Charles Heidsieck Rosé Millesimé 1999 uit de kelder te halen.

Precies ook het geschikte moment me uit de voeten te maken en met zo’n frisse fles tussen de knieën geklemd huiswaarts te toeren om een verslag van deze onvergetelijke dag te maken. Waarvan akte.

Eerdere afleveringen van de Haegsche kronieken zijn mits nog niet uitverkocht hieronder te bevragen:

https://filantropius.wordpress.com/2013/09/15/haegsche-kronieken/

https://filantropius.wordpress.com/2013/09/29/haegsche-kronieken-2/

https://filantropius.wordpress.com/2013/10/05/haegsche-kronieken-3/

https://filantropius.wordpress.com/2013/10/20/haegsche-kronieken-4/

https://filantropius.wordpress.com/2013/12/10/haegsche-kronieken-5/

https://filantropius.wordpress.com/2014/01/02/haegsche-kronieken-6/

9 reacties to “Haegsche kronieken 7”

  1. Meester verteller. In een woord: subliem. Dat was weer genieten.

  2. Goed verhaal, wel mis ik het “feit”, dat Erica Snotzi tijdens het verorberen van wat ganzelever plots naar de plasgoot van Jeanine greep en zich realiseerde dat haar thuisgelaten incontinentieluier maatje 48 een betere optie, ofwel meer zou hebben opgeleverd, was geweest.
    p.s. gelukkig is dit type luier tot maatje 58 leverbaar, dit met het oog op de toekomst.

  3. en bij dat verorberen moest dat mens ook nog om iedere Wind luidkeels lachenom de vreselijke goede mop van arie lamelulllos en moest ze haar worsten handjes zo vouwen dat ze de ballereros van de kardinaal kon kietelen
    Wat een vreselijk volgepropt mens en ze is zo dankbaar

  4. Wel sneu voor Henkie Krampanus, zo als buurtgenoot van P A Stiche genegliseerd te worden.
    Had ie echt niet in de kofferbak meegekund?

  5. Prachtige karikatuur van Hotlips bovenaan dit stuk, P.A. Stiche !

  6. laatste nieuws uit de generaliteit :
    httpv://www.youtube.com/watch?v=26AEihr7Pys
    httpv://www.youtube.com/watch?v=7U-V8VYOSDs

  7. Satire op zijn best,
    grandioos.

  8. Met een glimlach om de lippen denk ik dat u, Filantropius, wel eens wakker wordt aangestoten door uw vrouw met de vraag waarom u nu weer lacht in uwe slaap.

  9. Nou Aegolius, het is zelfs zo erg dat ik onder dwang van mijn eega een deel van mijn activiteiten naar P.A. Stiche heb moeten delegeren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: