Piet Klont

Piet KlontMorgen een jaar geleden, ik verliet net een Haags ziekenhuis waar een familielid wegens een in dat ziekenhuis opgelopen infectie in quarantaine lag, ringtoonde mijn mobieltje een onheilssignaal terwijl een kille straffe wind in mijn gezicht blies. Mijn toenmalige medescribent Henk Mulder vertelde in zijn zo rustgevende Nedersaksische tongval, dat zijn vriend en protegé Piet Klont niet langer onder ons was. En even sloegen de kilte en de somberte tezamen toe en moest ik me tegen het koude baksteen van de ziekenhuismuur staande houden. Geen desolater moment was er te bedenken dan op dat moment de dood te vernemen van de man met wie ik me juist in die periode heel intensief beziggehouden had.

Piet Klont fladderde dan weer vlinderachtig lichtvoetig, dan weer nijdig stekend als een wesp, op weblogs rond. De werkelijkheid echter was dat ondanks dat hij her en der over de hoofden van de toeschouwers heen vloog, lijfelijk zwaar en gevangen in zijn rolstoel zat, die hij slechts via zijn toetsenbord verlaten kon.

Dat klavier van kunststof was het orgel waarmee hij de Johann Sebastian Bach kon zijn waarmee hij vriend en vijand met contrapunten wist te verwonderen. Als je Piet Klont las kon je niet om hem heen. Dan botste je tegen hem op en zat je met verbazing over zijn teksten na te denken. Want gewoontjes wilde hij niet schrijven of zijn.

Toen ik hem in een digitaal onderonsje onze schelm Uilenspiegel noemde, was hij misschien niet meteen gecharmeerd, maar zou hij dat nader onderzoeken. Veel tijd was hem niet gegund uit te zoeken of de muts van de schelm hem passen zou.

Met Piet Klont in de buurt was niets meer gewoon. Zonder hem voelde het zoals in vroegere tijden een vorst zonder zijn nar zich gevoeld moet hebben. Van narren was immers bekend dat die hun trouwe toehoorders een spiegel voorhielden zonder dat die zich er bewust van waren, maar er desondanks toch lering uit trokken.

Dan mag Piet Klont vertrokken zijn, dat heeft hij ons wel geleerd.

Advertenties
Tags:

11 reacties to “Piet Klont”

  1. Een warme meelevende en humoristische Klont was het, die prachtige, uit zijn leven gegrepen, stukjes kon schrijven.
    Hij vond het prachtig dat hij daar bij jullie, Filantroop en Neree, de gelegenheid voor kreeg.
    Gelukkig zijn die stukjes en veel van zijn cartoons nog bewaard gebleven.

    Zijn overlijden kwam voor velen van ons als een donderslag bij heldere hemel.
    Dat is genoegzaam gebleken uit de vele reacties toen.

  2. Lang leve Piet Klont! Dank je Filantroop voor deze woorden, die hem zeker sieren.
    Een jaar na zijn heengaan blijft hij levend in onze herinnering.

  3. Ik had heel veel plezier in zijn discussies met oa de Jodelende Neger. Ik vond hem spitsvondig, geestig, origineel, eigenwijs.
    Was dat niet een rubriek die ‘nachtcafë’ heette of iets dergelijks?
    Ik mengde me ernooit in.
    Ik wist helemaal niets van zijn levensomstandigheden.
    Toen ik hoorde van zijn overlijden heb ik hem echt gemist.

  4. Formidabel en warm geschreven, Filantroop, over een bijzonder formidabel mens: Piet Klont.

    Dat de koude wind, jaarlijks omstreeks 2 april wat zal afnemen.

  5. Piet (Marcel) Klont

    *30 juni 1958 + 2 april 2013

    Twee lange jaren zonder hem……….

    One way wind

  6. Zijn bizarre observaties vanuit zijn paggehut worden nodig gemist .

  7. Ik weet…. en weet een fantastisch waarrlijke vriend verloren te hebben, evenzo u!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: