Archive for april 7th, 2014

april 7, 2014

Defaitistische bisschoppen in het Midden-Oosten zwichten

christenvervolgingDe drie monotheïstische godsdiensten, in volgorde van anciënniteit Jodendom, christendom en islam, zijn ooit ontstaan in het Midden-Oosten. Terwijl de Joden zich op hun terp Israël tegen de islamitische vloedgolf teruggetrokken hebben, ondergaan de christenen in de regio het dreigende lot van de verdrinkingsdood door de tsunami van islamisering. Kort samengevat, het christendom is aan het verdwijnen uit de eigen ontstaansregio.

Op enkele conservatief christelijke groepjes na, maalt de Europese christenheid daar in het geheel niet over. Het brandschatten van christelijke gebedshuizen, het religieus zuiveren door tegenwerking of verbodsbepalingen, of nog erger, het fysiek verdrijven of vermoorden van christenen, roept bij het overgrote deel van de Europese christenheid geen bezorgdheid op. Wil je er iets over vernemen, dan ben je vooral tot het lezen van het Reformatorisch Dagblad, het Katholiek Nieuwsblad of de mededelingen van de stichting Open Doors veroordeeld.

Of het komt door de ongeïnteresseerdheid van de Europese christenheid, of door het gevoel van gegijzeld worden door de islamitische regimes, of uit defaitistische overwegingen, valt niet precies te duiden, maar de bisschoppen in het Midden-Oosten lijken te zwichten voor de islam.

Als ware burgermeesters in oorlogstijd, vinden die bisschoppen dat er niet langer gesproken moet worden van christenvervolging, omdat dit contraproductief zou zijn en de “criminelen” in de hand zou spelen.

Christenen en moslims moeten samen de “nieuwe krachten van het extremisme en de vernietiging” weerstaan, schrijven de bisschoppen: “Alle christenen en moslims worden door deze krachten bedreigd, die een samenleving willen scheppen die van christenen ontdaan, en een vaderland voor slechts zeer weinig moslims zal zijn. De angsten en het lijden van christenen vragen om solidariteit en gebed, gaan ze verder. (Katholiek Nieuwsblad).

Wie precies in dit verhaal de “goeden” en wie de “kwaden” zijn, maken de bisschoppen niet duidelijk. Wie echter de ranglijst van christenvervolging van de stichting Open Doors bekijkt, moet constateren dat de bisschoppen van het Midden-Oosten feitelijk vinden dat op Israël en Turkije na, alle landen van het Midden-Oosten door criminelen worden geregeerd. De overzichtskaart van de christenvervolging in het Midden-Oosten toont slechts twee landen die niet als christenvervolgend aangeduid worden.

Daar sta je dan als vervolgde Kopt, je gebedshuis in vlammen op zien gaan, je dochter geschaakt om er een moslima van te maken, of uiteindelijk het land moeten verlaten waar je geloofsgenoten eeuwenlang gewoond hebben.

Terwijl de Europese christenheid zwijgt, de bisschoppen van het Midden-Oosten absoluut niet van christenvervolging willen spreken, dringen gewapende mannen het huis van pater Frans van der Lugt in het Syrische Homs binnen, ontvoeren hem en jagen hem een paar kogels door het hoofd.

Gegijzeld worden in het Midden-Oosten is geen pretje, maar Europa zwijgt uit angst voor het stigma voor islamofoob aangezien te worden, dus wordt die eer stilzwijgend aan Wilders gelaten. Op naar de volgende moordpartij.

Pater van der Lugt

april 7, 2014

De zwarte tijden van Europa herleven

Jobbik marcheertBij de hitlerianisering van Wilders door vooral linkse eenheden in onze samenleving en het Brusselse politbureau, werd comfortabel over het hoofd gezien dat de echte nationaalsocialisten nu juist via de achterdeur Europa binnen zijn geglipt. Terwijl al het kruit op de PVV verschoten werd, zitten we nu met echte nationaalsocialisten in het Europa waarin ons toch zo beloofd werd dat de zwarte jaren van de vorige eeuw zich niet zouden herhalen.

Bij de gisteren gehouden Hongaarse parlementsverkiezingen blijken de nationaalsocialisten van Jobbik flink gewonnen te hebben. En om de onterechte hitlerianisering van Wilders nog maar even te duiden, hebben zowel Marine le Pen als Geert Wilders Jobbik uitgesloten van het eurokritische pact.

Het leek een droombeeld, het gemak waarmee de PVV’ers als de nieuwe nazi’s weggezet konden worden, maar de harde praktijk leert nu juist dat de geldverslindende grootheidswaan van de EU-bonzen de ideale voedingsbodem voor de hernieuwde kennismaking met het nationaalsocialisme is.

De drie partijen Jobbik, Gouden Dageraad en Svoboda, die via de achterdeur Europa binnengeglipt zijn, delen in ieder geval een gemeenschappelijk ideaal: antisemitisme. In het uitdijende Europa weer helemaal terug van eventjes weggeweest. En hier en daar zelfs gedeeld door de EU-bonzen zelf, die meer ophebben met Hamas dan met Israël.

Van Hamas, dat ongeveer dezelfde antisemitische retoriek als Jobbik, Gouden Dageraad en Svoboda hanteert en zich net zo graag bedient van paramilitaire volgelingen die de openbare ruimte à la Weimar-republiek beheersen, wordt graag gezegd dat die op 25 januari 2006 democratisch gekozen is, maar ondertussen net als Adolf Hitler na democratisch gekozen te zijn, de democratie voor het gemak maar ophief.

Jobbik, Gouden Dageraad en Svoboda, die naar analogie met de fascisten en nationaalsocialisten in de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog, de openbare ruimte met paramilitaire aanhangers opzoeken, zijn de epigonen in optima forma van de bruin- en zwarthemden die het Europa van de vorige eeuw in het verderf gestort hebben. Nu nog de knokploegen van de communisten om het plaatje te vervolmaken.

Terwijl in Nederland gesubsidieerde organisaties als Monitor Racisme & Extremisme in een quasiwetenschappelijke nocturne aan het goochelen met definities sloegen om een partij die nimmer opgeroepen heeft de parlementaire democratie af te willen schaffen, die geen WA-mannen (ik citeer hier even Elsbeth Etty over de PVV) op straat heeft marcheren, en in plaats van tegenstanders met de dood te bedreigen zelf met de dood bedreigd wordt, kunnen we ons nu opmaken voor het echte herlevende nationaalsocialisme en de Hitler verheerlijking.

Daar sta je dan, je kruit verschoten aan de PVV, maar daar marcheren de bruin- en zwarthemden op het vochtige plaveisel van de eenentwintigste eeuw. En gezien de symbolen, de heraldiek, de uniformen en de slogans, allerminst een anachronisme.