Tweede Kamerleden gaan slalommen tussen de Iraanse hoogwerkers

HoogwerkersEen afvaardiging van de Tweede Kamer hoopt eind april Teheran aan te doen om met eigen ogen te aanschouwen dat de “verlichte” Iraanse president Hassan Rohani zijn onderdanen prima bejegent. Nou, dat reisje kan voortijdig afgezegd worden, want hier blijkt dat Harry van Bommel bij het aanstaande bezoek wel even een oogje moet dichtknijpen om het een en ander aan zijn waarneming te onthouden: In Iran steeg het aantal executies van 314 in 2012 naar 369 in 2013. Volgens Amnesty International  ligt het aantal echter rond de 700. De resolutie roept de Europarlementariërs op in hun contacten met Iran de mensenrechten aan de orde te stellen. De resolutie wijst verder op de Iraanse  weigering om samen te werken met de VN-mensenrechten commissie. Iran weigert bv. de speciale rapporteur mensenrechten tot het land toe te laten. Verder spreekt de EU zijn ernstige zorgen uit over martelingen en oneerlijke processen die in Iran zouden plaatsvinden (Bron: Iran Comité)

Dat Harry van Bommel en ander links in eigen land een gehele politieke stroming aan een cordon sanitaire onderwerpt, maar wel het Iraanse moordregime komt vereren met een bezoekje, valt uiteraard onder het bekende verschijnsel selectieve verontwaardiging te classificeren.

Nu mag de wereld tot de hoopvolle opvatting gekomen zijn dat Iran in het geheim “geen” kernwapens vervaardigt, maar wat de mensenrechten betreft gaat het er nu juist helemaal niet de goede kant op. En daarom zal een door de mullahs vooraf geselecteerd traject in Iran er eentje worden van door stoffige straten tot galop opgezweepte paarden, die met oogkleppen op niet opzij kunnen kijken. Dat wat de Kamerleden niet mogen zien, krijgen ze dan ook niet te zien.

Dat er over het bezoek aan Iran toch een barstje door het linkse kerkmarmer loopt, mag blijken uit de opvatting over deze reis van de in Iran geboren journalist en GroenLinks-lid Ehsan Kermani. Die trekt een parallel met een “naïef” bezoek van een Zweedse delegatie aan het moordregime van Pol Pot: In “De glimlach van Pol Pot”, geschreven door Peter Fröberg Idling, wordt het waargebeurde verhaal verteld van een Zweedse delegatie die in de hoogtijdagen van het Pol Pot–regime Cambodja bezocht. Terwijl het regime bezig was miljoenen onschuldige burgers af te slachten, schreven deze delegatieleden hoe geweldig het er in Cambodja aan toe ging en hoe het ware Marxisme- Leninisme eindelijk gestalte ging krijgen. Het Pol Pot-regime kon haar misdaden voor deze naïeve delegatie verborgen houden.

Het roept herinneringen op aan een der pioniers van datzelfde GroenLinks, Paul Rosenmöller, die in zijn jeugdige politieke exegese massamoordenaar Pol Pot vereerde en ook de laatste Stalinst in Europa, Enver Hoxha, in 1976 met een vriendschapsbezoekje vereerde. Voor de niet ingewijde lezer, de Paul Rosenmöller die op een partijbijeenkomst over Pim Fortuyn riep: Dit is niet gewoon rechts, dit is extreem-rechts. Leefbaar Nederland, breek met deze charlatan, die jullie partij heeft gekaapt voor zijn eigen agenda. Over kapen gesproken, want niet geheel toevallig was deze Vendex-miljonair lid van een communistische sekte en zocht en kreeg hij net als CPN’ers asiel in GroenLinks.

En nu het toch over reisjes gaat, laten we de gewezen GroenLinks duolijsttrekker Ina Brouwer (met Mohamed Rabbae) niet vergeten, die bij de heren van het Kremlin het jaarfeest kwam meevieren en dat met Erich Honecker bij het veertigjarige jubileum van de DDR nog eens ging herhalen.

Of Ehsan Kermani in zijn bezorgdheid over het parlementaire reisje naar Teheran Groenlinks meekrijgt, valt dus te betwijfelen. Maar afgezien van de repressie en executiepraktijken van het Iraanse regime, maakt hij zich ook bezorgd over de apartheid in Iran.

Een term die tegenwoordig in linkse en dus ook in GroenLinkse kringen graag over Israël gebezigd wordt, maar door Ehsan Kermani hier gebruikt wordt om de tweedeling tussen man en vrouw, die door de mullahs als een diep spoor door het alledaagse leven van Iran getrokken is, te duiden. Geen scheiding der rassen maar scheiding der geslachten. En kennelijk is een apartheidsbeleid jegens vrouwen in linkse kringen acceptabeler dan jegens rassen.

Je hoeft er dus niet voor naar Teheran te gaan om te weten dat het met mensenrechten in Iran allerminst pluis is. Tenzij je met een andere agenda vertrekt dan om beter inzicht te krijgen in de situatie in dat land. En daarover valt wel iets te vermoeden. Linkse mensen houden er namelijk een nare gewoonte op na: apartheid tussen mensenrechtenschenders. Zouden de mullahs blank, Joden, christenen of PVV’ers zijn, dan zou de bom bij links barsten. Maar ja, het gaat hier om lichtgetinte mensenrechtenschenders, dus hoog tijd om met oogkleppen op te slalommen tussen de hoogwerkers.

Advertenties

3 reacties to “Tweede Kamerleden gaan slalommen tussen de Iraanse hoogwerkers”

  1. Helemaal raak Filantroop. Wat een stelletje hypocrieten, huichelaars en landverraders. Wat heeft die man Harry daar te zoeken? Wat voor nodige relaties moeten er met Iran gesmeden worden?
    En de human rights commission is toch een farce filantroop? Er zitten hoofdzakelijk schenders in de commissie zelf.

  2. wat Harry daar te zoeken heeft ?
    wel net als op de ambassade in Libanon, een paar mooie vrouwenbillen, meer niet.
    Ruud verloor een mooie post als billenknijper maar Harry overleefde het gewoon.
    Zo werkte dat vroeger in de communistenstaten en nu nog steeds bij de linksen in het verdervelijke westen, niets verandert dus.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: