Archive for april 9th, 2014

april 9, 2014

Indische schetsen (3)

Indische schetsen 3Het hotel Shutte Raaff, dat naast de Grote Willemskerk op het Koningsplein in Batavia was gelegen, bestaat niet meer, alleen nog wel in mijn herinnering.

Wij hebben enige maanden in het hotel Shutte Raaff moeten bivakkeren, terwijl mijn vader naar een klein huisje zocht dat wij konden huren. Wij waren niet de enige familie die een woning zocht; het was niet makkelijk. In het hotel hadden wij 2 kamers en van een kennis konden we een kinderbedje lenen waar mijn zusje in sliep. Dat bed diende ook als box en zo kon ze van daaruit mij op de grote veranda en de treden die er naartoe leidde met andere kinderen zien spelen.

Op een dag was ik jarig. En dit is echt de eerste verjaardag die ik me nog kan herinneren. Ik kreeg dan ook een enorm groot cadeau. Het was een autoped op luchtbanden. Zoiets moois had ik nog nooit gezien. Ik moest wel even leren hoe je zo’n ding moest bedienen, maar weldra maakte ik het leven voor de hotelgasten onveilig, want racete zo door de gangen en over de veranda’s met mijn autoped. Een keer had ik te veel vaart en ben zo hobbeldebobbel de treden afgeroetscht tot grote schrik van mijn moeder, want ik zat meteen onder de schaafwonden.

Een ander specifiek moment was een aardbeving. Mijn vader was ziek en lag op bed en ik lag daar gezellig met hem te kletsen toen opeens het bed begon te schudden en ik er af sprong. Maar op de grond bleef ik bewegen omdat deze onder mij golfde.

Pa zei:”Oh, dat is niets, een beetje beving van de aarde, komt vaker voor”. Het werd weer rustig, de beving was voorbij. Ik weet niet meer of er dingen op de grond waren gevallen.

Eindelijk kon Pa een huisje bemachtigen. Hij kende een dokter, die weer naar Holland vertrok en toen konden we zijn huis huren. Dit was een snoezig paviljoentje, het lag 25m van de weg af en had een grote tuin, tenminste groot in de ogen van een klein kind. Bij een vendutie kon mam nog wat spulletjes kopen en weldra begonnen wij een normaal gezinsleven.

Daarbij hoort een school. Mijn moeder had een fiets gekocht en die had een bagagedrager, waarop een houten kinderstoeltje werd gebonden en zo kon ik op dat stoeltje achterop de fiets naar school gebracht worden. Ik moest mijn eigen stoel meenemen naar de freubelschool. Ik vond het er enig leuk, vooral omdat er zoveel kinderen waren om mee te spelen. Ik was nog wel wat verlegen, maar kon weldra mee doen met matjes vlechten, muizentrapjes vouwen, zingen en buiten spelletjes doen. Voor mijn zusje zal het wel saai geweest zijn, want ik was elke ochtend een paar uurtjes weg.

Aan de overkant van de weg, die de Van Heutsz boulevard heette, maar helemaal niet aan zee lag, woonden aardige mensen met twee zonen. We gingen daar veel theedrinken en de vrouw, die we tante Puck mochten noemen, maakte altijd heerlijke gebakken zoete aardappel als hapje. Met de jongens klom ik in hun boom, waar ze een cubby huisje hadden. Haar man, die we Oom Pim mochten noemen was een verwoed duiker en had een hele verzameling koraal. Ik vond het prachtig.

Op een zondag gingen wij met hun mee een boottochtje maken naar een van de honderden eilandjes voor de kust bij Batavia, waar hij koraal opdook. Dit bootje ging naar Hoorn of Onrust. Achter aan het bootje hing een net waar je op kon liggen en zo boven het water kon bungelen en lekker nat kon worden van het opspattende zog. De jongens en ik mochten daar ook even vertoeven, maar eigenlijk vond ik het maar angstig. Eenmaal bij het koraaleiland aangekomen moesten we rubber schoentjes aandoen want we konden alleen maar zwemmend naar het strand komen. Er zaten namelijk enorm veel zee-egels op de bodem en die konden gemeen steken. Ik had een bandje om en zo kon ik veilig naar het strand. Hier zag ik inderdaad mensen zitten die uiteinden van zee-egel naalden uit hun voeten en benen moesten halen. We mochten de hele middag op het eiland rondlopen. Het was een geweldige ervaring om dat allemaal meegemaakt te hebben.

april 9, 2014

Frans Timmermans, de Russen, het fascisme en Almere

Onze nieuwe vrienden 1Waarom toch zo opvallend vaak de typen die bulken van de zelfgenoegzaamheid erin slagen in het politieke brakke water boven te drijven, mag dan voer voor (massa)psychologen zijn, met Frans Timmermans hebben we er ook weer zo eentje. Deze minister van Buitenlandse Zaken blijkt namelijk niet in staat zich voor te stellen dat hij het ook wel eens aan het verkeerde eind kan hebben. Zo filosofeerde hij er gisteren bij Pauw & Witteman op los over die enge Russen. Hij had het over een enorme propagandamachine in de Russische media. Het doel van Moskou is volgens hem om het Oekraïense bewind weg te zetten als fascistisch en als een bedreiging voor de Russischtaligen in Oekraïne.

Wat er aan dit gefilosofeer bij Pauw & Witteman echter ontbrak is de vraag die kritische vragenstellers waarschijnlijk wél gesteld zouden hebben, maar in de praatshow van Pauw & Witteman vermeden werd: waarom de door oproer en niet door democratische verkiezingen aan het bewind gekomen regering van Oekraïne de Russen het godengeschenk fascistisch in handen hebben gegeven.

De oproerlingen die de niet gekozen regering in Oekraïne aan het bewind geholpen hebben waren namelijk niet verplicht de nationaalsocialisten van Svoboda in de regering op te nemen. Waarom zou je de Russen van munitie willen voorzien?

Dat het Frans Timmermans wél ergert dat de Russen de term fascistisch gebruiken, maar dat hij zich tot nu toe niet geringschattend uitgelaten heeft over het feit dat Svoboda in de Oekraïense regering opgenomen is, mag je toch hoogst merkwaardig noemen.

Van een lid van een partij die toch altijd vooroploopt in morele verontwaardiging over de PVV, en die hoogstwaarschijnlijk ook nog eens lid is van de VARA, waar het Wilders is Hitler ongeveer net zo ingeburgerd is als Marokkanen dat in Marokko zijn, zou je toch mogen veronderstellen dat die zich niet achter een regering schaart waarin maar liefst zes nationaalsocialistische ministers mee zitten te regeren.

Te begrijpen valt het echter wel dat Frans Timmermans bij Pauw & Witteman niet over Svoboda repte, want hij is er zelf medeschuldig aan dat wij Nederlanders een associatieverdrag hebben met een land met nationaalsocialisten in een niet gekozen regering. We zullen ongeveer terugmoeten naar de eerste helft van de veertiger jaren van de vorige eeuw, toen Nederland zich ook associeerde met landen waarin nationaalsocialisten en fascisten in het centrum van de macht zaten.

Maar dat kwam omdat de parlementaire democratie afgeschaft was en nationaalsocialisten de baas waren. Het werd over de hoofden van de Nederlanders door de Reichskommissar für die besetzten niederländischen Gebiete Arthur Seyss-Inquart en diens NSB-handlangers besloten dat Nederland zich associeerde met landen waar nationaalsocialisten en fascisten in niet gekozen regeringen zaten.

Maar we hebben nu wel een parlementaire democratie, en als de schijn niet bedriegt, zitten in het parlement wel socialisten maar geen nationaalsocialisten. Ondanks dat Nederland nu wel een parlementaire democratie is, word desondanks over de hoofden van de Nederlanders toch weer besloten dat Nederland zich associeert met nationaalsocialisten. En Frans Timmermans vindt dat dus niet eng.

De grote ironie hierbij is dat net bekend werd dat de grote winnaar van de gemeenteraadsverkiezingen in Almere buiten het college van B&W gehouden is, maar daarentegen de grote verliezer er juist in zit. Misschien dat Frans Timmermans zich daarom graag in troebel water begeeft. Gewoon de democratie even uitzetten wanneer dat uitkomt.

Onze nieuwe vrienden 2

De associatievrienden van Frans Timmermans aan het besturen van het land.