Archive for april 27th, 2014

april 27, 2014

Rob de Wijk neemt de wijk

Rob kijkt in de glazenDe zich trouw zelfoverschattende Rob de Wijk schrijft in het dagblad Trouw Ratio tegen gevoel, dat debat verlies je altijd van de eurofoben, daarmee bewerend dat hij de ratio, maar daarentegen de eurosceptici slechts het gevoel vertegenwoordigen. Nu kun je moeilijk beweren dat de initiatiefnemers van het Burgerforum EU van de straat geplukt zijn, dus hier nog maar even naar kijken, zodat het zeepbelletje, dat eurosceptici typen zijn die meedeinen bij het gekweel van de Zangeres Zonder Naam en Vader Abraham, uiteenspat nog voor het opgeblazen is.

Op de vraag of het zich toerekenen van ratio gesteund wordt door de rapportage van een door een onafhankelijk onderzoeksbureau verricht onderzoek, blijkt het antwoord echter nee te moeten zijn. De ratio van Rob moet dan ook slechts toegeschreven worden aan de waan die hij vaker ten tonele voert om zijn lezers van zijn gelijk te overtuigen. Het herinnert ons ook nog eens aan het onwelriekende maar tot bescheidenheid manende spreekwoord eigen roem stinkt.

Doorgaans werkt het onderschatten van de opponent zelden goed, maar leidt zelfoverschatting juist vaak tot hoon bij die opponent. Daar komt nog bij dat Rob nu ook nog een vroegtijdige vluchtpoging onderneemt omdat hij het debat met de euroscepticus, door hem halsstarrig eurofoob genoemd, niet aan kan: Dit is precies de reden waarom het voor de voorstanders van Europese samenwerking de komende weken vrijwel onmogelijk wordt om eurofoben te overtuigen. Het gaat om ratio tegen gevoel. Rationele oplossingen als democratie en transparantie helpen dan ook niet.

Zelf nog niet aan zelfoverschatting ten onder gaande en evenmin vluchtend voor het debat, daarom dit interessante citaat van Rob nog even aangehaald: Het Europese Parlement heeft de afgelopen jaren veel meer macht gekregen; parlementariërs mogen over vrijwel alle onderwerpen meebeslissen. En het zijn onze eigen bewindslieden die uiteindelijk de besluiten in Brussel nemen. Dat doet er in de ogen van eurofoben niet toe, omdat Nederland minder Nederlands wordt.

Nou, Rob slaat de plank hier flink mis maar daarentegen wel op de dikke duim waaraan hij zijn fantasieën doorgaans weet te ontfutselen. Zijn Het Europese Parlement heeft de afgelopen jaren veel meer macht gekregen, herhaal ik nog maar eens. Zelfs in die mate dat Roemenie met 33 Europarlementariërs al meer over Nederland te zeggen heeft dan Nederland met 26 Europarlementariërs. En met de 18 Bulgaarse zetels erbij opgeteld, hebben de beide Europese parialanden bijna twee keer zoveel invloed op Nederland als Nederland zelf. Om precies te zijn, heeft Nederland in het Europees Parlement slechts 3,4 procent invloed op het eigen reilen en zijlen en voortbestaan.

En dan zijn we er nog niet, want als het onzalige moment zich voordoet dat Turkije EU-land wordt, dan krijgt dat land gezien het inwonertal net zoveel Europarlementzetels als Duitsland, dat er nu 99 heeft. En ze fluisteren het nog niet hardop, maar riepen het wel luid op het volgestroomde Maidanplein, dat ook Oekraïne bij de EU zou moeten. Een land dat aan inwoneraantal ongeveer gelijk is aan Spanje, dat nu 54 zetels in het Europees Parlement heeft.

Wat er dus op neer zal komen dat Nederlanders weer minder en Oekraïners meer zeggenschap over Nederland en de Nederlanders krijgen. En dat zal ertoe leiden dat zowat iedereen in Europa meer over Nederland en de Nederlanders te vertellen krijgt dan de Nederlander zelf.

Nu beweert Rob ook nog dit: Toch valt er veel van de tactiek van eurofobe politici te leren. Ze winnen stemmen door bangmakerij over een oncontroleerbare Unie die onze soevereiniteit verplettert.

Dus moeten we Rob er maar aan herinneren dat het nu juist de EU-fanatici waren die de Europeaan – dus ook de Nederlander – het dun in de broek aanpraatte met de bewering dat de EU zonder Europees Grondwettelijk Verdrag en zonder euro er een zou worden van oorlogen, totalitaire machten en economische neergang. Ronduit hilarisch maar evenzeer cynisch dat Rob het over bangmakerij heeft, op het moment dat we ondanks het Verdrag van Lissabon en de invoering van de euro, net uit de derde recessie op rij kruipen, te kampen hebben met toenemend marxisme en nationaalsocialisme en inmiddels ook weer, met dank aan het gebalde knuistje van Hans van Baalen, aan de Derde Wereldoorlog mogen gaan denken.

Je snapt natuurlijk dan ook meteen waarom het Rob maar niet lukt eurosceptici van zijn gelijk te overtuigen. Doodgewoon omdat hij geen gelijk heeft. En deze constatering is naar ratio pas echt ratio.

Voor het feuilleton Rob de Wijk kunt hier terecht.