Archive for juli, 2014

juli 31, 2014

Jodenhaat door Jaap Hamburger gerechtvaardigd

Hitler in het ArabischJaap Hamburger is marxist, spraakwaterval en ideoloog van Een Ander Joods Geluid (EAJG). Je kunt van Joden veel beweren, maar ze hebben in ieder geval veel meer geluiden dan die enkele roeptoeter van de islam. Op 26 juli in Rotterdam was aan de enorme stroom boze moslims te zien dat andere geluiden in die gelederen weinig voorkomen. Maar goed dat we het nu weten, Hamburger verklaart de hoog oplopende Jodenhaat van dit moment met De kritiekloze adoratie van Israël werkt als een boemerang.

Anders gezegd, de Joden hebben de Jodenhaat aan zichzelf te wijten, hadden ze maar rond of op de tafel moeten dansen toen Hamas besloot duizenden raketten op Israël af te vuren. Hadden ze zich maar moeten laten slachtofferen, dan had de verderfelijke Jodenhaat niet zo’n vlucht genomen.

Letterlijk formuleert Hamburger het zo: Nu Israël voor de derde keer in zes jaar dood en verderf zaait in Gaza is de kritiekloze houding van Joodse instanties bijna vragen om antisemitisme.

Het groeiende aantal Jodenhaters in de wereld zal Hamburger zeer dankbaar zijn voor deze exegese door een Jood, want die biedt de gouden rechtvaardiging voor de virulente Jodenhaat.

Of een anti-Israël houding de Joden zal vrijwaren van Jodenhaat, is echter niet gegarandeerd. Joden weten al dat ze zich niet als herkenbare Jood over straat moeten begeven. Misschien moeten ze wellicht in plaats van als herkenbare Jood een anti-Israël Jodenster op hun borst naaien ten teken dat ze voor Jodenhaat niet beschikbaar zijn.

Of de boze moslims die in de Haagse Schilderswijk Joden moeten dood scandeerden daar alleen de verdedigers van Israël, of er toch alle Joden mee bedoelden, weet ik eerlijk gezegd niet. Maar ze riepen tot zover ik kan nagaan niet pro-Israël Joden moeten dood. Als er geroepen wordt Hamas, Hamas alle joden aan het gas, heeft het er toch alles van dat alle Joden, dus inclusief die van EAJG, ermee bedoeld worden.

In zijn Jodenhaat opwekkende stuk in de Volkskrant gaat Hamburger zoals vele eerdere keren wederom los op Israël, en deze keer zonder het woordje Hamas aan zijn tekst toe te voegen.

Over de door hem zo bekritiseerde Rosa van der Wieken en geestverwanten schrijft Hamburger  Ik maak mij zorgen over de hardleersheid van de Rosa’s van der Wieken die Israël steeds weer door dik en dun verdedigen, met de sleets geworden clichés van gisteren en eergisteren.

Dat woord hardleersheid herinnert aan het dominante toontje waar marxisten graag mee werken, want die hebben nu eenmaal de sterke neiging anderen hun wil op te leggen en desnoods onder dreiging de ander monddood te maken. En dat doet Hamburger dan ook met de onderliggende dreiging: stop met het verdedigen van Israël of je wordt aan de Jodenhaters uitgeleverd.

Met de sleets geworden clichés van Hamburger, kan Hamas nog jaren vooruit want die put vitaminen uit de braaksels van deze demagoog. Hamas moet het namelijk vooral van Europa hebben. Daar willen ze dat de 6 miljoen Israëlische Joden zich niet langer beschermen en verdedigen tegen een totalitair regime dat in het eigen handvest de vernietiging van de Joden genoteerd heeft staan, maar daar op dit moment nog niet de technische middelen voor heeft.

Dat het voor de bevolking van Gaza misschien beter geweest zou zijn dat Hamas geen rakettenregen op Israël afgevuurd had, ontbreekt in de demagogie van Hamburger. Dat Hamburger überhaupt geen belang hecht aan het eerbiedigen van mensenrechten, blijkt uit het luttele feit dat hij en zijn geestverwanten van EAJG, en geheel analoog aan het merendeel van Israel-haters, het nooit hebben over de monstrueuze moordpartijen door de volgelingen van de religie van de vrede.

De mensenrechtenproblematiek wordt door hen geheel op de Joden van Israël gefixeerd, hoewel het slachtofferaantal dat aan beide zijden gevallen is gedurende het ruim 65 jarige conflict over bestaan van Israël nog niet de helft is van het aantal in Syrië gevallen slachtoffers. Maar met slachtofferaantallen heeft de Israël-haat van Hamburger en zijn geestverwanten dan ook helemaal niets te maken.

Een onnuttige idioot van het genre Hamburger gelooft in Ein Volk, ein Reich, ein Führer, maar dan niet onder het bruine maar rode socialisme, en daar past natuurlijk geen Joodse natie bij.

Hoe hij dat met de 22 Arabische naties wil regelen, heeft hij nog niet laten weten, maar daar staan ze niet van blijdschap luchtsalvo’s te mitrailleren bij de gedachte aan Ein Volk, ein Reich, ein Führer onder leiding van een rode socialist. Marxisme en islam gaan traditioneel nu eenmaal niet door een en dezelfde poort, ook al doen de marxisten heel erg hun best moslims te paaien.

En dat deed EAJG dan ook met een paginabrede en door mediamiljonair en SP’er Harry de Winter gefinancierde advertentie in de Volkskrant om de islamkritiek van de PVV te criminaliseren:  Als Wilders hetzelfde over joden (en het Oude Testament) gezegd zou hebben als wat hij nu over moslims (en de Koran) uitkraamt, dan was hij allang afgeserveerd en veroordeeld wegens antisemitisme.

Dat EAJG niet alleen een sekte van Israël-haters is maar ook partijpolitiek op marxistische koers vaart, liet medevennoot van EAJG Evelien Gans in de Volkskrant weten naar aanleiding van een paar Prinsenvlaggen bij een Haagse PVV-demonstratie.  Zo schreef ze: Door PVV’ers gedragen Prinsenvlag symboliseert politiek van uitsluiting.

Dat er van haar hand nog geen bezorgd stuk in die krant verschenen is over de hakenkruisen en de ISIS-vlaggen die in diezelfde stad gedragen werden, doet misschien vermoeden dat het mens slechtziende is, maar valt veeleer te wijten aan de idealen die bij EAJG heersen.

Zou EAJG zijn zin krijgen, dan raakt Israël zo onverdedigbaar dat er weer 6 miljoen Joden afgeslacht dreigen te worden. In dat opzicht kun je EAJG  vergelijken met de Joodsche Raad die tijdens de Duitse Bezetting hand-en-spandiensten verleende aan de Nederlandse en Duitse Jodenjagers. Niet dat het de willige medewerkers een handje geholpen heeft, want uiteindelijk werden ook zij richting nazikampen afgevoerd. Jodenhaters maken nu eenmaal geen onderscheids des persoons.

En misschien was dat dan ook de reden dat Hamburger die op de Rotterdamse Israël-haatdag van 26 juli jl. in op de sprekerslijst stond, uiteindelijk het woord niet kreeg. Het is niet onwaarschijnlijk dat er gedacht werd dat voor zo’n meute van Jodehaters een Jood aan het woord wel eens een vonk in een kruitvat zou kunnen worden en dat dat dan weer het levendige bewijs zou zijn van het onzalige feit zou dat Jodenhaat geen onderscheid maakt.

Immers, de Jodin Edith Stein mocht dan karmelieter non geworden zijn, in Auschwitz werd ook voor haar geen uitzondering gemaakt.

 

 

 

juli 30, 2014

6 miljoen Joden

SchuilkelderHet journaal in de vroege ochtend gaat erin als extra vierge olijfolie: dertien doden bij aanval op VN-school. En de slachtoffers waren ook nog Palestijnse vluchtelingen. Waarom de VN wel een enorme cluster aan VN-scholen neergezet hebben in gebieden van waaruit Hamas rakettenregens op Israël afvuurt, maar in de wetenschap dat de “moorddadige” Joden in de nabijheid zitten niet ook net zo bereidwillig waren schuilkelders te bouwen, is een vraag die het leger van Israël-haters weigert te beantwoorden.

Schreef ik al eerder dat de VN-scholen de nieuwe bloedsprookjes zijn,  en dat nadat gebleken is dat Hamas er niet voor terugdeinst er raketten in op te slaan, ook hedenochtend kreeg de vroege opstaander weer een wolk haatvoeding bij zijn beschuitje met jam en walmende thee.

Dat er in de school vluchtelingen zaten, is op zich al een rare constatering. Alle Palestijnen hebben immers de status van vluchteling, dus zouden er Hamasstrijders in gezeten hebben dan waren het ook vluchtelingen. Eeuwige vluchtelingen,  wel te verstaan, want het bespottelijke feit doet zich hier voor dat de VN slechts één categorie vluchteling een erfelijke status toegekend hebben en dat is de Palestijnse vluchteling. Die status geldt tot in de eeuwigheid en is dus chronologisch onbegrensd.

De christelijke vluchtelingen uit Mosul, de islamitische uit Darfur, Servische uit Kosovo, moeten het echter zonder die status doen. Waarom alleen de vluchteling voor de Joden een eeuwigdurende vluchtelingenstatus toebedeeld kreeg, maar de inmiddels miljoenen vluchtelingen voor de islam het zonder die status moeten doen, is ook zo’n vraag waar nimmer een plausibele verklaring voor gegeven zal worden.

Nu gebleken is dat Hamas veel meer smokkeltunnels gegraven heeft dan tot deze Gaza-oorlog aangenomen werd, schijnen maar weinigen zich af te vragen wat toch de reden was dat Hamas zich wel geroepen voelde smokkeltunnels te graven maar het vertikte schuilkelders te bouwen.

Met de “moorddadige” Joden als buren en gesitueerd in de grootste openluchtgevangenis van de wereld, zou het toch in de rede gelegen hebben schuilkelders te bouwen. Terwijl aan de andere kant van de grens de Joden aan de slag gingen schuilkelders te bouwen, gingen de VN echter aan de slag een cluster scholen te bouwen in een gebied van waaruit Hamas rakettenregens op Israël afvuurt en lieten ze Hamas begaan met het aanleggen van smokkeltunnels. Met geen woord werd er bij Hamas op aangedrongen schuilkelders tegen de “moorddadige” Joden aan te leggen.

Gezien de enorme stromen die in Europa scandeerden dat de Joden genocide op de Palestijnen plegen, zou je hier een voorzichtig eigen schuld, dikke bult kunnen roepen. De slachtofferschare van Gaza blijkt namelijk een vermijdbaar drama te zijn. Hamas was niet verplicht een voortdurende rakettenregen op Israël af te vuren, maar had zich ook kunnen uitputten in het aanleggen van schuilkelders. Fatsoenlijke regeringen beschermen hun eigen burgers namelijk wél tegen aanvallen van de vijand.

Toen in Europa en met brede steun van de Europeaan de grootste openluchtgevangenissen aangelegd werden voor de Endlösung der Judenfrage, ontbraken niet alleen de enorme stromen die scandeerden dat de Europeaan genocide op de Joden pleegde, maar ontbraken ook de smokkeltunnels, de schuilkelders en de VN-scholen. Zelfs het Rode Kruis stak geen poot uit naar de Joden in Auschwitz en Sobibor, maar staat nu op hoge poten naar de “moorddadige” Joden te wijzen.

De Joden die in tegenstelling tot de Palestijnen het moeten doen zonder eeuwigdurende vluchtelingenstatus, mogen dan de hemel op hun hoofd aan haat krijgen, de ironie zit hem misschien in het getal, om Gretta Duisenberg ongewild in herinnering te roepen. Op dit moment wonen in Israël ongeveer net zoveel Joden als er tijdens de Tweede Wereldoorlog afgemaakt zijn. Ten koste van hoeveel Gazanen het zal gaan weet ik niet, maar de wereld moet er maar aan wennen dat de Joden niet nog eens bereid zullen zijn zich te laten slachtofferen om antisemieten te bevredigen. Wie dus echt vrede wil zal zich nu maar eens moeten richten tot de antisemieten die vol ongeduld op hun extase zitten te wachten, maar die zij dankzij de dappere Joden van Israel niet nog eens zullen krijgen.

 

 

juli 28, 2014

Een Rotterdamse zondag demonstreren tegen Israël

JihaatToegezonden door een voor mij oude bekende die ter plaatse deze filmimpressies maakte. Het viel uiteindelijk allemaal wel mee. Maar of de wereld er werkelijk beter van wordt met alle moorddadigheid in de islamitische wereld, waartegen deze demonstranten geen reden zagen ook te demonstreren, valt zeer te betwijfelen.

Deel I

Deel II

Deel III

Tags: , ,
juli 28, 2014

De Gazaan blijkt minder pro-Hamas dan de Europeaan

Hamas voerenDe Duitsers tijdens het interbellum stemden in 1932 met 33,1% op de NSDAP van Adolf Hitler en gingen geen vreugdevolle toekomst tegemoet. De NSDAP bezette 196 van de 584 zetels in de Rijksdag en de Duitsers zouden pas weer naar de stembus mogen nadat de NSDAP-leiders uit de Berlijnse bunkers gejaagd waren dan wel zelfmoord boven ophanging verkozen.

In 2006 bemachtigde Hamas bij de verkiezingen 76 van de 132 zetels. Vervolgens werden alle politieke opponenten uitgeroeid of Gaza uitgejaagd en er volgden jaren van onderdrukking, corruptie, uitbuiting en niet te vergeten, oorlogszucht richting Israël.

Wat je de NSDAP-leiding wel moet nageven is dat die in Duitsland verblijvend het Duitse volk opofferde voor een hoger ideaal. De leiding van Hamas zit hoog en droog veilig en niet tussen de puinhopen van Gaza tot de laatste snik oorlog te voeren.

Nu Monique van Hoogstraten in nota bene Trouw en toch aangetrokken voor haar onbesuisde Israël-haat, in Gaza voorzichtig informeert naar de meningen over Hamas, blijken die opvallend af te wijken van wat in linkse en islamitische kringen in Europa gangbaar is.

Het moet gezegd dat tijdens de Tweede Wereldoorlog in zowel Duitsland als in de bezette gebieden kritiek op de NSDAP een zekere dood betekende. In Gaza geldt voor kritiek op Hamas ongeveer een identieke mores. Bij kritiek grote kans op een standrechtelijke executie wegens spionage voor Israël.

Je kunt in de Knesset zonder dat je door een Nacht van de Lange Messen of  Nacht und Nebel geveld wordt, voor de opheffing van Israël pleiten. In Gaza kritiek op Hamas leveren is een fatale levenshouding die je makkelijk met de dood bekoopt.

Dat het Monique van Hoogstraten desondanks toch lukte enkele Gazanen te vinden die spijt hebben van hun stem op Hamas, mag enige bewondering oproepen, maar is wel te laat. Heel veel slachtoffers te laat, want van Hamas was immers bekend dat die voordat Gaza ingenomen had, nadat het door Ariel Sharon aan de Arabieren teruggegeven was, al heel veel wat moordpartijen op onschuldige burgers gepleegd had.

Je kon dus vermoeden dat het democratisch – dat zeggen linkse mensen er altijd graag bij – gekozen Hamas in Gaza, mits je maar niet stekeblind voor de historie van deze organisatie was, voor onnoemelijke ellende garant zou staan,

In werkelijkheid heeft een aanzienlijk hoger percentage Gazanen voor Hamas gestemd dan Duitsers voor de NSDAP. Of het naïviteit van de Gazanen was, of toch de ongebreidelde Jodenhaat van Hamas dat ze zo massaal in 2006 op de partij hebben gestemd, weet ik niet. Maurice de Hond gaat er niet even langs om er de mening te peilen.

Wat we wel weten is dat Hamas zich vanuit Europa, maar lees in linkse en islamitische kringen, op veel bijstand kan verheugen. Was op de nationaalsocialistische en fascistische naties na, een groot deel van Europa tegen de NSDAP en was dat uiteindelijk de oorzaak van de ineenstorting van het Derde Rijk, de sympathiebetuigingen die Hamas vanuit Europa ontvangt zal geen reden zijn het bijltje erbij neer te gooien. Het gaat Hamas zelfs voor de wind. Niet Hamas is de sigaar maar het Gazaanse volk en het democratische Israël, terwijl als bijvangst het Internationale antisemitisme ook flink veld wint.

Mochten de kiezers die Hamas aan de macht gebracht hebben daar op gehoopt hebben, dan hebben ze zeker hun zin gekregen. Dat ze nu in ongeveer in net zo’n een vreselijke ellende zitten als de Duitsers die in blind vertrouwen op de NSDAP stemden, zullen ze dan maar op de koop toe moeten nemen. Zolang in Gaza geen geslaagde Von Stauffenberg-aanslag op de Hamas-leiding plaatsvindt, zullen er nog veel slachtoffers in Gaza vallen. Maar zoals ik al schreef, zit de Hamas-leiding veilig en niet in een bunker in Gazastad te wachten op Israëlische tanks of een aanslag van een Gazaanse Von Stauffenberg.

In tegenstelling tot de geallieerden die in het laatste halfjaar van het Derde Rijk in de hoop op een snelle Duitse capitulatie grote Duitse steden in een vuurzee zetten, doet Israël het heel wat netter. Met alle militaire technologie waar Israël over kan beschikken is het een peulenschil van Gazastad een Dresden te maken. Maar zelfs dan zal Hamas niet capituleren want hun vrienden in Europa zullen steun en toeverlaat blijven van deze terroristen, ook al heeft de Gazaan zelf schoon genoeg van ze.

Nou, dat wordt nog wat als ISIS in Europa gaat huishouden.

 

juli 27, 2014

Den Haag, het vuil, de stad en de dood

Den HaagIn de Haagse schilderswijk vond afgelopen donderdagavond en voor wat de stad betreft in successie een antisemitisch joelfeest plaats waarbij de politie ook deze keer toekeek en zelfs passief bleef toen de vrije nieuwsgaarders bedreigd werden. Waarschijnlijk ter lering ende vermaak en in opdracht van burgemeester Jozias van Aartsen, hielden ze hun handen in de zakken gestoken. Toch is dit incident niet vreemd aan Den Haag.

Den Haag kwam de twijfelachtige eer toe als eerste naoorlogse stad een burgemeester aan het stadsroer te hebben die een onderduikende Joodse familie in levensgevaar bracht en die dien ten gevolge daarvan omgebracht werd. Niettemin kon Frans Schokking van november 1949 tot juli 1956 burgemeester van de stad blijven en daarna zijn carrière vrolijk voortzetten. Niet zo vreemd omdat degene die de taak opgelegd kreeg oorlogsdelinquenten op te sporen met zijn Bureau Nationale Veiligheid  zelf niet zuiver op de graat was; hij was tijdens de bezettingsjaren een van de drie oprichters van de fascistische Nederlandse Unie, die de Nieuwe Orde erkende.

Den Haag was bovendien één van de steden waar de zuivering van de foute politie niet voltooid kon worden.  In die stad kregen burgers slechts drie dagen de tijd de collaborerende en/of Jodenjagende agenten bij de korpsleiding aan te geven. Wat in de chaos van de bevrijding en het navrante feit dat alle overlevenden van de Holocaust nog niet terug uit internering waren, en de minder gelukkigen helemaal nooit aangifte konden doen, dus ondoenlijk was. Drie dagen de tijd krijgen om aangifte te doen van wat zich over vijf bezettingsjaren afgespeeld heeft, was er dan ook de oorzaak van dat een onbehoorlijk aantal foute politiebeambten, waaronder ook de zogenoemde Schalkhaarders na de oorlog gewoon weer aan de slag kon.

Binnen het politieapparaat was dus nog aanzienlijk grofvuil actief. Of dát echter de reden was dat aangifte doen van grove uitingen van antisemitisme geen kans maakte, weet ik niet. Maar persoonlijk was ik getuige van verscheidene schrijnende gevallen in de beginjaren vijftig tot en met de jaren zeventig van antisemitisme, die om wonderlijke redenen uit de politiedossiers verdwenen dan wel niet vervolgd werden, dan wel heel er gemakkelijk in het bakje sepots terechtkwamen.

In de straat waar ik in de jaren vijftig en zestig woonde waren enkele families actief met het plegen van antisemitische uitingen. Van het stereotiepe “rotjood” tot en met het “ze hebben je vergeten te vergassen” van volwassenen tegen nota bene een kind, leidde ruim tien jaar na de Tweede Wereldoorlog niet tot vervolging.

Een duo rechercheurs, kwam ons ter ore via een toevallige getuige van dit voorval, had bij een van de beklaagde families zelfs gezegd Dat de joden altijd wat hebben. Het tegen een kind roepen dat ze het hebben vergeten te vergassen, werd dus niet vervolgd. In die straat bleek een der aanstichters van het antisemitisme nieuwe bewoner te zijn. Met name de heer K. vond er genoegen in voor het venster met de vinger haakneusbewegingen te maken, antisemitische zinnetjes te roepen en zijn buurtgenoten te vergiftigen.

Het was dan ook wrang toen ondergetekende op dertienjarige leeftijd op het politiebureau geroepen werd wegens het beledigen van een nette medeburger, die o arrogantie ten top, het niet pikte dat zijn antisemitisme beantwoord werd. De vraag, waarom de plegers van het antisemitisme niet ten burelen geroepen werden, bleef dan ook zonder antwoord in de vieze lucht van Den Haag hangen.

Dat de heer K. zelf kort daarop toch nog de landelijke pers zou halen was niet vanwege zijn antisemitisme, maar omdat hij zijn werkgever voor grote bedragen bestolen had en op de vlucht richting DDR opeens bedacht dat hij als ex-priester en ex-SS’er het in dat land waarschijnlijk zeer moeilijk zou krijgen, en dus toch maar uit de trein stapte. Waarom een oud-SS’er die na de oorlog in recidive ging met zijn antisemitisme geen haarbreed in de weg gelegd werd, is voor mij tot op heden raadselachtig. Maar legpuzzels voltooi je pas als er nog maar enkele stukjes liggen.

Ruim 10 jaar later zou zich een ander vreemd feit voordoen. Mijn vader bezat de eigenaardige vaardigheid gezichten uit een dramatisch verleden nooit meer te vergeten. En dat bleek wederzijds want de gewezen SD’er en willige medewerker van de bezetter Van L., die in het Durgangslager Westerbork behulpzaam was passagiers richting Auschwitz en Sobibor te krijgen, herkende mijn vader ook. En dat werd in de vroege jaren zeventig het begin van een reeks intimidaties door Van L. Met zijn Duitse herder en een paar alte Kameraden riep hij al provocerend bij mijn vader herinneringen op aan de tijd dat mijn familie in dat kamp handenwringend en tandenknarsend op de laatste reis wachtte.

Over Van L. wist mijn vader dat hij betrokken geweest zou zijn bij fusillades en mishandelingen, maar of hij er ooit voor veroordeeld was, kon mijn vader niet achterhalen. Noch bij het toenmalige Rijksinstituut voor Oorlogsdocumentatie, noch bij dr. Loe de Jong, noch bij Lodewijk de Beaufort die vanwege het feit dat journalisten in die dagen wél oorlogsmisdadigers konden vinden waar justitie op de handen bleef zitten, in allerijl aangesteld werd om haast te maken met de zoektocht naar deze gruwels van de Tweede Wereldoorlog.

Veroordeeld voor zijn wandaden in bezettingstijd of niet, voor de mishandeling van mijn vader en de antisemitische tirade op die avond in de jaren zeventig werd Van L. zeker niet veroordeeld, want de aangifte bleek om een raadselachtige reden terzijde gelegd te zijn. Het leerde in ieder geval dat je in Den Haag en zoveel jaar na de Tweede Wereldoorlog maar beter geen aangifte van antisemitisme kon doen, tenzij je de kwelling voor jezelf nog groter wilde maken. Van de ongeveer vijftig gevallen waarmee ik vanaf mijn kindsjaren zelf geconfronteerd geweest ben, heb ik dan ook nimmer aangifte gedaan.

Na 1945 en een nie wieder was de eerste stad waar, in tegenstelling tot wat sommigen denken niet het Amsterdam van Job Cohen, maar het Den Haag van de toenmalige burgemeester Wim Deetman dat een Jood buiten de stadspoorten liet jagen.  Deetman liet toe dat keppeldrager Marc Kalmann dertien jaar geleden door de prille voorgangers van ISIS, de stad uitgejaagd werd. En nadat gedaan werd alsof de man alles maar dan ook alles uit zijn duim gezogen had, viel de gehele Nederland pers erover om er een gevalletje Croiset van te maken. Tot een Marokkaanse welzijnswerker toegaf van zeker één zo’n geweldsincident tegen Kalmann getuige te zijn geweest. Maar dat pas nadat Kalmann uit Nederland vertrokken was.

Nu kwamen in die dagen wel vaker zaakjes aan het licht die om allochtonen (maar lees moslims) niet te stigmatiseren verduisterd werden. Dat in Den Haag moslims een tweede antisemitisch joelfeest konden houden, valt daarom op te vatten als symptomatisch verschijnsel in een lange reeks.

Dat deze keer Jozias van Aartsen een vuile rol speelt en zich liever niet bezighoudt met de dreiging die van het moslimextremisme uitgaat, maar zich daarentegen graag ontfermt over kleine overtredingen zoals een kapot achterlicht, was al duidelijk.

Hoewel hij steen en been klaagde over zijn te kleine politiële bemanning in de strijd tegen de criminaliteit, werd die in de vroege duisternis in de winter wel ingezet voor achterlichtrazzia’s, maar kwam de politie handen te kort de criminaliteit aan te pakken. En dat terwijl het toenmalige kabinet toch plechtig beloofd had de politie nog slechts voor de echte zaken in te zetten, bleef de burgemeester erin volharden fietsers die nog wél bereid waren naar hun werk te fietsen rond 7.00 uur in een ijskoude winterse oostenwind van de fiets te trekken.

In de Schilderswijk en andere wijken waar de mens op dat moment nog op één oor lag of de eerste plannen smeedde voor een toekomstige ISIS, of doodsbedreigingen aan het adres van Wilders zat te typen, was echter geen politieagent te bekennen.

Er werd in Den Haag na eerst door boze Turken gekraakt te zijn, een historische synagoge tot moskee omgebouwd. En dat kon makkelijk, want de Joden van de Wagenstraat en omgeving waren tijdens de bezettingsjaren al omgebracht met hulp van de gemeente Den Haag en de plaatselijke politie. Waarom de Turken wel een synagoge maar geen kerk kraakten, want daar waren de bezoeken ook sterk afgenomen, heeft destijds niet tot nadenken uitgelokt, maar blijkt nu toch in een heel ander perspectief te plaatsen.

Maar er was meer. Na iedere ramadan slenterde een lange stoet boze moslims van de Amerikaanse naar de Israëlische ambassade om daar voor het eerst in Nederland openlijk, maar dan wel in een exotische taal, antisemitische teksten te vervoeren. Dat het uiteindelijk uit kwam, was meer toeval dan wijsheid.

Dat het eerste kunstwerk in Nederland dat de boze baarden niet beviel en dus weggehaald diende te worden toevallig in de Openbare Bibliotheek van Den Haag hing, was misschien toch niet zo toevallig. Toen vond men het nog begrijpelijk dat lange tenen zwaarder wogen dan het recht op kunstuiting. Al was dat wel even anders toen Joden zich door het toneelstuk Het vuil, de stad en de dood van de enge Duitser Rainer Werner Fassbinder met antisemitische stereotiepen beschimpt voelden, en gans links Nederland voor de uitvoering was. Het toneelstuk kwam dus uiteindelijk toch op de planken, de opera Aisha dus niet, want Joden kwetsen kon, moslims niet, volgens de vertederende hersenkronkels van de linkse mens.

Enkele jaren geleden kreeg ik een alarmerend bericht binnen. Een oudere vrouw en haar zoon – haar moeder kon zich aan een zeker lot in Auschwitz onttrekken omdat ze tijdens de bezettingsjaren in een Haagse kerk kon onderduiken – was een der slachtoffers van de Haagse cultuur van ander volk eerst en raakte in een volledig geestelijk isolement in haar ooit aangenaam opgezette woonwijk.

In plaats van een regiment agenten neer te zetten om de zaak daar eens goed in de smiezen te houden, tekende op 5 maart 2010 burgemeester Jozias van Aartsen  EEN MACHTINGING TOT BINNENTREDING IN EEN WONING om de keukengeiser van anderhalf jaar oud van deze vrouw te laten inspecteren door de mannen in de lange lederen jassen. Want wegens haar geklaag moesten niet de veroorzakers van de klachten maar werd de klaagster de mond gesnoerd.

Niet veel later kregen niet de illegale en lastgevende bewoners van de wijk een verzoek tot verwijdering, maar juist zij en haar zoon een welwillend aanbod te verhuizen. Een geluk bij een ongeluk, want ze woont nu in volle tevredenheid in een kleine gemeente waar buren elkaars taal spreken en vriendelijk voor elkaar zijn.

Bij een kleine toetsing door ondergetekende bleken achter de autochtone namen van de telefoonnummers ter plaatse geen legale autochtonen maar illegale vreemdelingen te schuilen die geen duimbreed in de weg gelegd werden. Maar Jozias van Aartsen had nu eenmaal zo zijn voorkeuren.

Toen in de door de massa-immigratie volgestouwde wijken de criminaliteit en het geweld minarethoog stegen, bedachten zalvende theedrinkers het plan der buurtvaders. Dat plan kreeg zelfs de Hein Roethof-prijs toegekend. Maar in de dagen dat in verscheidene probleemwijken van het land buurtvaders tot diep in de nacht over straat slopen, liet ik er al geen misverstand over bestaan dat een parapolitiële organisatie van moslims in wijken waar toen nog een gemengde bevolking woonde een voorbode zou worden van erger.

Dat sedert de stichting van het leger van buurtvaders de criminaliteit niet afnam, het geweld juist toenam, en moslims zelfs zodanig doorschoten in de radicalisering dat die zoals uit afgelopen weken bleek ongehinderd door de nette medemoslims en buurtvaders, antisemitische joelfeesten konden houden en Jozias van Aartsen er een goedgekeurd op kon stempelen, zal echter niet alleen Joden de rillingen over de rug bezorgen. Die vormen, zoals ik hier onlangs nog schreef slechts de kanarie in de kolenmijn.

Het was Bob Smalhout die op 22 november 2003 in de Telegraaf, in een tijd toen dat nog volstrekt niet door de beugel kon, het Hamas, Hamas Joden aan het gas (zo lang is dat dus al aan de gang!) door moslims, met de straatschenders van de SA tijdens het Duitse interbellum vergeleek.

Vrijwel de gehele linkse tearoom duikelde moraliserend over hem heen. Toen ongeveer was het nog mogelijk een keerpunt in te lassen om erger te voorkomen. Maar het legertje van stads- en landsbestuurders koos voor pappen en nathouden. Terwijl de politie toekeek en Pechold uitriep dat bij antisemitische spreekkoren niet aan het ergste gedacht moest worden, ging het van kwaad tot erger en schreeuwen met regelmaat stromen moslims nu hun haat uit.

Met de geest uit de fles, weet je dat je die niet meer door de slanke flessenhals teruggeduwd krijgt. Een dorpsgek die niet eens in staat was zijn simpele rechtenstudie te voltooien mocht dan Wilders wegens diens standpunt over de toetreding van Turkije tot de EU uit de VVD geflikkerd hebben, nu de VVD zelf een vent in dienst heeft die het antisemitisme accepteert, wordt het voor die partij moreel heel erg problematisch.

Want Jozias van Aartsen die toestond vanaf daken van gewone woonhuizen luidsprekers à la Hitler in zijn beste dagen maar dan op zijn Arabisch over het Haagse volk te laten schallen, die uitsprak dat hij de teruggekeerde ISIS-moordenaars met rust zou laten en nu tot twee keer toe in Den Haag antisemitische joelfeesten toegelaten heeft, is wel een prominent lid van die VVD.

De stad waar ondergetekende zich niet meer veilig voelde en dus verliet staat nu nummer 1 als jihadcity te boek. Ik heb het allemaal zien opkomen en voel me opgelucht dat ik er niet meer woon.

Maar Jozias van Aartsen zit er nog steeds.

juli 25, 2014

Geen antisemitisme in Den Haag?

ISIS komt ook langsGeenStijl: Terwijl Haagse partijen én landelijke partijen stapels raads- en Kamervragen indienen om te vragen: “WTF is deze, Jozias?”, heeft het OM een de-escalerend persberichtje de wereld ingeslingerd. In het opvallend onvolledige bericht wordt verklaard dat ze te zijner tijd wel een keer naar de video van de demonstratie zullen kijken die de politie zelf maakte. Verder klopt er geen hout van: er waren geen ’40 tot 50′ demonstranten, het waren er meer dan 100. Agenten hoorden volgens het bericht geen ‘grensoverschrijdende leuzen’, maar waarom hoorden zo veel getuigen, waaronder A. Nanninga, Frank Verhoef en Bart Schut, die leuzen dan wél?”

Lees hier verder op GeenStijl dat er echt geen antisemitisme in Den Haag was.

En de NOS, die er kennelijk anders over dacht.

 

juli 25, 2014

Ook de vredesapostelen willen oorlog

deuk-in-een-pakje-margarine-copy45nnNa de dag van nationale rouw klinken de oorlogsretoriek en de Poetin-haat bij de marxistische pers volop. Cartoonisten, toch zelden erg handig op momenten dat het er echt toe doet, slaan ook hun slag, ook al is de betrokkenheid van de Russische autocraat bij het neerhalen van de MH17 nog niet bewezen.

Toen Rusland nog de Sovjet-Unie genoemd werd, waren de broodschrijvers van de marxistische pers vooral zeer stichtelijk bezig voor de lieve vrede en werd er schande gesproken over de plaatsing van de Pershing II- en Kruis-raketten, ondanks dat de Russen toen allerminst vriendelijker met de medemens omsprongen dan nu. De Sovjets hielden zelfs een groot deel van Oost-Europa bezet en de vrijheid van meningsuiting was er ongeveer op Noord-Koreaans niveau.

Toen Gerrit Zalm, als minister van Financiën het in zijn bol haalde meteen na de moord op Theo van Gogh de oorlog aan het terrorisme te verklaren, kwam voltallig links met Femke Halsema voorop, hem met rode kelen betichten van oorlogsretoriek. Met ISIS in Nederland en het Midden-Oosten hadden we er beter aan gedaan wat minder naar Femke Halsema en wat meer naar Gerrit Zalm te luisteren, want het terrorisme heeft inmiddels zo aan veld gewonnen dat we ons langzamerhand moeten afvragen waarom de marxistische vredesapostelen toch zo verdomd selectief zijn in hún oorlogsretoriek.

Als de wereld hen destijds in alles tegemoet gekomen was, was Poetin nu niet de kapitalistische autocraat van Rusland, maar de communistische dictator van de Sovjet-Unie geweest. Zoek de verschillen, zou ik zeggen.

De jaren dat de Europese straten niet gevuld werden met boze moslims maar met marxistische vredesapostelen, werd alles op alles gezet het Vrije Westen eenzijdig te ontwapenen. En de leiders van de Sovjet-Unie en de DDR waren het daar zo roerend mee eens, dat ze grif geld schonken aan de vredesbeweging.

De Volkskrant en Trouw schakelden van respectievelijk rooms en gereformeerd over op marxistisch, lieten dat graag in hun toon doorklinken, stonden pal voor de eenzijdige vrede en lieten de bezette Oost-Europeaan creperen. De cultus van Nieuw Links was in de ganse linkse pers doorgedrongen en Jan Pronk werd de nieuwe Messias.

Maar het kan verkeren, zei Bredero, dus thans slaan de dames en heren van de Volkskrant en Trouw als kippen zonder koppen den trommele van dirredomdeine. En ziedaar, een andere Messias van destijds, maar nu die van de Provo’s, is zelfs even uit zijn mausoleum opgestaan nadat hij al eerder Poetin met Hitler vergeleken had.

Wat toch het verschil tussen de kapitalistische en de communistische Poetin is, weet ik eerlijk gezegd niet, maar het lijkt erop dat de marxistische pers stilletjes aan een afrekening denkt wegens de teloorgang van de Sovjet-Unie, die toch nog lang als het ware paradijs op aarde gezien werd. En laat het dan zo zijn dat heel veel gewezen aanhangers van de CPN en Nieuw Links nu in keurig pak of deux-pièces en met het haar netjes gekapt bij de nationale opinievorming betrokken zijn.

Of er een “heilige” oorlog tegen Rusland komt, weet ik eerlijk gezegd niet, maar Europa loopt opvallend heldhaftig te doen, waar het slappe knieën toonde toen een andere totalitaire ideologie dan het communisme het Europese grondareaal bestormde. Waren ze in 1683 nog zo verstandig tot de poorten van Wenen en niet verder te zeggen, nu zijn de Volkskrant en Trouw geheel in de Heer, maar dan wel in die van de woestijnprofeet.

Toch maar even samengevat voor mocht bovenstaande verkeerd uitgelegd worden, valt het op dat wat Rusland betreft het gezalf van de vredesapostelen plaats ingeruimd heeft voor oorlogsretoriek, maar dat we daarentegen de volgelingen van de islam als toffe lui aan de borst dienen te koesteren, ook al hebben die inmiddels heel wat bloed doen vloeien.

Daarom deze keer een voorspelling à la Rob de Wijk. De komende jaren zal de religie van de vrede heel wat meer bloed laten vloeien dan de autocratische beer Poetin. Maar eerlijk gezegd is deze voorspelling niet eerlijk, want zo voor de hand liggend dat een bookmaker er bij winst geen cent voor uit zal keren.

 

juli 24, 2014

VN-scholen de nieuwe “bloedsprookjes”

Vanaf het dakterrasU leest het goed VN-secretaris Ban Ki-moon heeft in een verklaring zijn woede geuit over de vondst van raketten in VN-scholen in Gaza. En de woede van deze VN-baas is niet zozeer vanwege het feit dat Hamas zo gemeen is kinderen tot menselijk schild te verdoemen, maar omdat het toevallig uitkwam en aanduidt waartoe een door de VN beschermde Hamas werkelijk in staat is. Want het kan toch geen toeval meer zijn dat juist in gebieden vanwaar Hamas raketten op Israël afvuurt, het clustert van de VN-scholen. Het doel moge duidelijk zijn, Hamas laat een rakettenregen op Israël vallen, tot wanhoop gedreven omdat die raketten steeds dieper Israël binnendringen, reageert Israël daar dan weer op. En natuurlijk kan dat niet zonder VN-scholen te raken. Dus de grote boze wereld dringt op naar de VN-katheders om de Joden eens flink moreel de oren te wassen.

En dit lijkt zich nu weer te herhalen nadat toevallig bleek dat op twee VN-scholen raketten opgeslagen lagen, die o groot mysterie vervolgens spoorloos verdwijnen en waarschijnlijk inmiddels richting Israël afgevuurd zijn. Hadden de VN-ers even een uitslaapdag, of keken ze naar een overvliegende duif met vredestakje in de snavel, dat ze hier even het spoor bijster raakten? Hadden ze hier niet juist moeten ingrijpen in plaats van in het VN-honk te New York het antisemitisme in de wereld te versterken?

Nu ook nog gebleken is dat Hoge Commissaris Mensenrechten van de Verenigde Naties, Navi Pillay, Israël ervan beticht dat het waarschijnlijk oorlogsmisdaden pleegt, dringt zich een zinderende vraag op die naar antwoorden smacht. En omdat de VN geleid worden door een junta van totalitaire, islamitische en corrupte naties, zou je als je complotterig van aard bent, kunnen hypothetiseren dat die cluster van VN-scholen er slechts is om Joden in een antisemitische val te lokken. Zeg maar, het aloude bloedsprookje, maar dan in een nieuw en slimmer jasje gestoken. En dat laatste blijkt helemaal niet vergezocht te zijn, schreef ik al eens eerder.

Wat het Midden-Oosten betreft lusten ze pap van bloedsprookjes, zo mogen deze door bloedsprookjes uitgelokte pogroms getuigen:  Aleppo (1850, 1875), Damascus (1840, 1848, 1890), Beirut (1862, 1874), Dayr al-Qamar (1847), Jeruzalem (1847), Caïro (1844, 1890, 1901 / 02), Mansura (1877), Alexandrië (1870, 1882, 1901-07), Port Said (1903, 1908), Damanhur (1871, 1873, 1877, 1891), Istanbul (1870, 1874), Büyükdere (1864 ), Kuzguncuk (1866), Eyub (1868), Edirne (1872), Izmir (1872, 1874).

Of ik met deze hypothese ver van de waarheid afzit, weet ik niet. Maar hoe komt het dan toch dat (na de vorige oorlogen van Israël tegen Hezbollah en Hamas) de VN niet beter opgelet heeft en deze scholen ondanks de risico’s die eraan verbonden zijn, nog steeds handhaaft?

Nu was het mij in de vorige Israëlische strijd tegen de rakettenregen door Hezbollah en Hamas al opgevallen dat er opvallend veel VN-scholen in gebieden liggen vanwaar raketten afgevuurd werden. Op 7 januari 2009 schreef ik over deze sluwheid van Hamas op Het Vrije Volk Zo grotesk pers en media met onversneden schreeuwerigheid de aanval van Israël op “VN-scholen” beschreef, zo zwijgzaam zijn ze nu er kennelijk iets meer aan de hand lijkt te zijn.

En omdat in Nederland de mediapapegaaien elkaar breed napraatten over de “misdadige aanvallen” door Israël op VN-scholen, herhaalt zich dit nu.

Het zal wel aan de luiheid van de redacties van de publiciteitsmedia te wijten zijn (tenzij het toch een genetisch bepaald antisemitisme is), dat er nu net gedaan wordt alsof de vondst van raketten in een VN-school een novum is.

In werkelijkheid is de VN er wederom op betrapt dat het inzake Israël een vuile oorlog speelt. En deze keer zo vuil dat in Europa massa’s in het geweer komen om met dank aan de nieuwe versie van de bloedsprookjes het toenemend antisemitisme luid uit te roepen. Werd destijds nog zonder knipperende ogen beweerd dat Joden kinderbloed in matzes deden, nu wordt geroepen dat Joden kindermoord plegen voor een groot-Israël.

Dat laatste is toch echt een gotspe, want geen land heeft na verovering op de Arabieren zoveel land aan de Arabieren teruggeven als de Joden van de “kindermoord”. Echter, met de teruggave van de Sinaï (zelfs twee maal) en Gaza, kwamen er slechts raketten voor terug. Jazeker, dankzij de cluster van VN-scholen.

juli 22, 2014

Europa verliest op alle fronten

Europa op alle frontenIn 1941 bedacht Berlijn de slogan V=Victorie, want Duitsland wint voor Europa op alle fronten. We zijn inmiddels in het jaar 2014 aangeland en we zien dat het gedroomde Groot Europa tot aan de Oeral en over de Bosporus nog voor het tot stand gekomen is aan alle kanten flink aan het craqueleren is.

De Europese bemoeienis met Oekraïne is, zoals ik hier reeds eerder stelde, een grote misstap gebleken. Kiev en Moskou smijten elkaar met rotte vis om de oren en de Europese politici laten er o grote domoren, hun oren er opvallend gemakkelijk naar hangen en lijken op oorlogskoers te willen.

Tussen Kiev en Moskou is een propagandistisch Katyn in herhaling over wie de massamoordenaars toch zijn die de MH17 uit de lucht geschoten hebben. In Katyn waren het de Sovjets en niet de nazi’s die het gedaan hebben. Op welke blauwe ogen je hier moet vertrouwen weet ik eerlijk gezegd niet, want zowel op de Balkan als in oostelijker richting zitten de echte jongens van de gestampte pot. Goed idee dus van Guy Verhofstadt en Hans van Baalen om een Europa tot aan de Oeral en over de Bosporus te verlangen, want van stabiliteit in Europa worden sommigen maar onrustig, dus gewoon de grenzen verleggen richting vuurhaarden.

Aan die andere grens zit bondgenoot Turkije en aspirant EU-lid door Nederlandse militairen met Patriots beveiligd te worden, maar helpt Erdoğan ondertussen ISIS, dat zowel in het Midden-Oosten als in Europa hyperactief is. En met een dagelijkse dosering Ritalin zijn die niet meer kalm te krijgen.

Terwijl in twee dagen tijd in Syrië 700 doden vallen, de stad Mosul na 2000 jaar christendom wreed ontkerstend wordt en christenen die stad waarschijnlijk voor altijd vaarwel moeten zeggen, zie je in Europa de islam zich met ISIS versterken. Brede stromen boze moslims trekken door de Europese straten waar in 1945 dronken van vreugde nog de bevrijding groots gevierd werd.

Dat de groot Europa omarmende pers met het islamitische bloedvergieten in Syrië en Irak vreselijk in de maag zat – want er blijkt zonneklaar uit dat de islam geen vredesapostelen baart maar volk dat de hand niet omdraait voor de meest lugubere slachtpartijen – was al wel duidelijk. Er werd maandenlang gezocht naar ontlastende verklaringen voor de misdaden van ISIS en consorten, terwijl het Nederlandse volk zich juist te schamen had over de folklore van Zwarte Piet, die echter niet met bommen maar vredig met peternoten strooit.

De altijd snel opgewonden moslims in Europa lieten hun broeders en zusters in het Midden-Oosten rustig  hun gangetje in het massamoorden gaan, maar veerden pas opgewonden op nadat Israël met een genoeg is genoeg op de rakettenregen uit Gaza reageerde.

In de 14 jaar van deze jonge eeuw zijn er door islamitische hand honderdduizenden moslims afgeslacht zonder dat het tot opwinding onder de Europese moslims leidde. In Darfur en Syrië  tezamen zijn in die veertien jaar tijd meer dan een half miljoen moslims door moslims vroegtijdig uit het leven gejaagd. En wie het weet mag het zeggen, maar er zijn geen aanwijzingen dat dit op korte termijn zal eindigen maar eerder tekenen dat dit juist zal toenemen.

Het complotje tussen de groot Europa gezinde politici en pers met de islam kan misschien in Europa op enige bijstand rekenen en de opinievorming beïnvloeden, maar gelukkig is niet iedereen achter dit karretje te spannen. En opmerkelijk genoeg vinden ze in het Midden-Oosten anders dan Europa in toenemende mate dat Hamas, Al Qaida en ISIS geen fijne bondgenoten zijn om een goed leven mee te delen.

De tijd dat alles in het Midden-Oosten zich meteen achter Hamas schaarde is mede door het optreden van ISIS voorbij. Gematigder regimes houden het wat de moslimbroeders, Al Qaida, ISIS en Hamas betreft voor gezien. En het zal niet verwonderen als in dat Midden-Oosten waar Europese jihadisten steeds meer de toon gaan bepalen, een groeiend doch voor de eigen veiligheid verhuld begrip voor Israël gaat ontstaan.

De vijanden van Israël zijn namelijk ook de vijanden van een stabiel Midden-Oosten. En de Egyptische president Abdel-Fattah al-Sisi herinnert zich maar al te goed dat Mohamed Morsi bakken geld van Europa kreeg en liet gebeuren dat de Sinaï, al twee keer na verovering door Israël aan Egypte teruggeven, nu net als Gaza tot oord van terroristisch vermaak verworden is.

Terwijl Israël-hater en Morsi-vriendin Rena Netjes als heldin in de watten gelegd werd, was het Franse romannetje van Frans Timmermans uitgelezen en het geld uit de Nederlandse schatkist voor Mohamed Morsi en Omar al-Bashir uitgegeven. Geen wonder dat Abdel-Fattah al-Sisi zijn wapens in de strijd tegen de moslimbroeders, Al Qaida en ISIS nu van Poetin krijgt.

Het Europa dat voedingsbodem bleek voor ISIS en nu oorlogszuchtige taal spreekt tegen Poetin, kneep jaren een oogje dicht toen het zelf het paard van Troje werd dat het Midden-Oosten in vuur en vlam zette. Het is namelijk al meer dan een decennium bekend dat kapitaal van Europese moslimextremisten naar de Oriënt geschoven werd, het is minstens even lang bekend dat Arabische potentaten oliedollars naar de radicale preekhuizen in Europa gevlogen hebben.

Terwijl Nederlandse militairen Turkije beschermen, speelt Erdoğan doodrustig de Einsatzgruppen van ISIS in de kaart zodat die Syriërs en Irakezen kunnen afslachten. In werkelijkheid is Nederland en dus Europa militair betrokken bij de destabilisering van het Midden-Oosten. En met zodanig hoogoplopend succes dat fanatieke Turken in Nederland vrijelijk een joelfeest kunnen houden bij het herdenkingmonument van de Turkse genocide op de Armeniërs, maar daarentegen de groot Europa gezinde pers pas opgewonden raakt als op een PVV-demonstratie een paar Prinsenvlaggen wapperen.

Het is daarom dat het gedroomde groot Europa tot aan de Oeral en over de Bosporus door eigen handelen al om zeep geholpen is nog voor dat die tot stand kon komen. Het toenemende brutaliseren van de Europese culturen door de culturen uit de Oriënt heeft het nationalisme dat dood gewaand geacht werd laten herleven. Wie de demonstraties van de afgelopen weken tegen Israël zag herinnert zich naast swastika’s vooral vlaggen van Turkije, Marokko en Palestina.

Waar de Prinsenvlag onder een moreel verbod valt, bleek het nationalisme in andermans land in de groot Europa gezinde pers acceptabel te zijn. Deze uiting van suïcidaal zelfracisme zal de uiteindelijke doodsteek worden van het gedroomde groot Europa tot aan de Oeral en over de Bosporus.

ISIS, dat vanuit Europa vrijelijk kon opereren, zou wel eens de katalysator kunnen zijn voor veranderende inzichten. De toekomst van het Midden-Oosten zou er daarom een kunnen worden van de meest vreemde bondgenootschappen om erger te voorkomen.

Europa dat juist afstevent op dat erger door de gevaren opzettelijk te negeren, glijdt ondertussen af richting vroege middeleeuwen. Nee, niet die van de Karolingische renaissance maar van de heethoofdige woestijnachterlijkheid die nu in brede stromen en met op drift geraakt vlagvertoon door de Europese straten trekt. Het risico van een vierde recessie op rij neemt dat Europa er op de koop toe bij, want wie bij een boycot van Rusland a zegt moet ook b zeggen. 

juli 21, 2014

Links krijgt de ontketende Jodenhaat in eigen rug gestoken

Hakenrkuis en HitlerHoewel er in Nederland ongeveer net zoveel Joden als Kampenaren leven, doemt de vraag op waarom Joden tegenwoordig toch veel vaker doelwit van fluimen zijn dan Kampenaren. Niet dat ik persoonlijk iets tegen de inwoners van de mooie gemeente Kampen heb, maar Joden schijnen iets in zich te hebben dat de expliciete haat tegen Joden zo aanwakkert. Sedert de Joden een eigen land hebben waar Joden zelf de scepter zwaaien over hun veiligheid is de Jodenhaat eerder toegenomen dan afgevlakt. Dat er talloze volken zijn die er een eigen staat op na houden, wordt doorgaans als zeer acceptabel beschouwd. Vanuit Nederland werden etnische en religieuze afscheidingsbewegingen zoals die in Joegoslavië van harte gesteund. Het katholieke Kroatië en islamitische Kosovo zijn daar voorbeelden van.

Schreef ik hier onlangs dat op dit moment 22 zich Arabisch noemende naties existeren, het schijnt zo dat juist die ene Joodse natie het bestaansrecht ontzegd wordt. En dan niet door alle politieke stromingen in Nederland, maar vrijwel uitsluitend door het linkse diocees. Vanaf Pechtold tot en met de Internationale Socialisten, werken ze actief mee de Joden het recht op een eigen natie te ontzeggen.

Nu is het op zich zo gek nog niet dat Joden na eeuwenlange vervolging voor het stichten van een eigen natie gekozen hebben. En dat dat land precies daar gesitueerd is waar Joden het langst geleefd hebben, is dan zeer verklaarbaar. Per slot van rekening zijn ex-slaven uit Amerika naar Afrika teruggekeerd en hebben daar Sierra Leone en Liberia gesticht. Geen mens die over die landen zanikt, want het zijn pariastaten waar zo  nu en dan een golf zelfgenocide gepleegd wordt en een massa ontwikkelingshulp naartoe moet.

Maar Joden met een eigen land en die zichzelf dan ook nog beschermen tegen pogroms of een Holocaust, schijnt in vooral het linkse diocees absoluut niet door de beugel te kunnen. En het was toch zo fijn kwetsbare Joden te koesteren en tentoon te stellen als slachtoffers van rechts. Toen het links nog goed uitkwam, werd de Holocaust vooral door links als wapen tegen rechts gebruikt. Rechts had zich maar te schamen over de 6 miljoen afgeslachte Joden. En het ritueel werd geboren dat een stem op links meteen ook een stem tegen het antisemitisme was.

Zo kon het dan ook zomaar gebeuren dat de Anne Frankstichting in marxistische handen kwam en het wapen werd tegen alles wat maar een beetje rechts leek. Zelfs Hendrik Koekoek, toch zelf als dienstplichtig militair strijdend aan de Grebbeberg en 7 maanden opgesloten in het beruchte Oranjehotel, werd als naoorlogse nazi neergezet door de marxistische Anne Frank Stichting.

Joden werden door links, zwak en niet in staat geacht zichzelf te verdedigen, als beschermd stadsgezicht in het panopticum van Marx tentoongesteld. Totdat de Joden van Israël zich gingen verdedigen tegen pogingen tot pogroms door de gezamenlijke Arabische landen. En dus werd in allerijl het Nederlands Palestina Komitee door vooral communisten opgericht. Die begonnen meteen te beweren dat Israël erger dan het Derde Rijk was. Sedertdien regent het dan ook dat soort vergelijkingen en wordt de davidsster pontificaal naast de swastika gezet.

Gaza werd de grootste openluchtgevangenis en een nieuw Auschwitz genoemd. Dat laatste blijkt op een mirakel te berusten, want het Palestijnse volk nam toe van 800 duizend tot 8 miljoen vluchtelingen. Niet gek voor een volk van welke gezegd wordt dat Joden er een etnische zuivering en genocide op uitvoeren. Het mag niet verwonderen als je een volk dat zelf slachtoffer is van een Holocaust beticht van het plegen van een Holocaust, dergelijke beschuldigingen een minarethoge haat veroorzaken.

Het antisemitisme dat tot dan vooral door de lederfetisjisten van de neonazi’s geconserveerd werd, werd in de jaren zeventig van de vorige eeuw zonder enig misbaar naar links overgeheveld. De VARA was toen al een grote speler in dit feest van herkenning. Karel Roskam die aan de VARA-microfoon stond te snikken nadat de op het vliegveld van Entebbe gegijzelde Joden uit handen van marxisten en Arabieren werden gered en waarbij in de strijd ook Oegandese militairen omkwamen. Nee, geen vreugdetranen, maar rouwbeklag voor de trawanten van de massamoordenaar Idi Amin. Bij de VARA dan ook geen medeleven over de oude mevrouw Bloch, die als enige niet bevrijd kon worden omdat ze in het ziekenhuis vermoord werd door de medewerkers van Idi Amin.

Het was de periode dat aanhangers van het Nederlands Palestina Komitee zich in Zuid-Jemen lieten bekwamen in het doden van Joden. En als Lidwien Janssen niet in 1976 op het vliegveld Ben-Gurion in Tel Aviv gearresteerd zou zijn, zouden voor het eerst na 1945, en nadat de SD’er Siert Bruins twee familieleden van mij op het randje van het bevrijde Nederland in Delfzijl met kogels doorzeefde, wederom Nederlanders zich aan de Jodenmoord schuldig gemaakt hebben.

Dat Lidwien Janssen in Nederland zowat als heldin van de Opperste Sovjet gekoesterd werd, zal dan ook niemand verwonderen, want het antisemitisme, maar dan in de mimicry van het antizionisme, was helemaal terug van eventjes latent geweest.

Met de komst van een enorme moslimpopulatie ging dit nog meer furore maken, want de islam is nu eenmaal de deeltjesversneller van de Jodenhaat. De christelijke versierselen van de Jodenhaat zoals de gele Jodenlap werden dan ook dankbaar door Rome van de moslimpotentaten van Jeruzalem overgenomen. Dat de christenheid zelf ook slachtoffer van de islam werd, moet dan maar als het sprankje ironie in dit verhaal gezien worden.

Dat de standaard van de hedendaagse Jodenhaat door het linkse diocees beheerd wordt, mag sommigen die menen dat links het enige wapen tegen het neonazisme is, misschien verwonderen. Maar dan kennen die het hoefijzereffect niet, dat zegt dat de ideologische uitersten raakpunten met elkaar hebben. En omdat het ijzer gesmeed wordt als het heet is, zag je dan ook steeds vaker neonazi’s en Internationale Socialisten naast elkaar tegen Israël staan brullen. Weldra aangevuld door de Europese moslimpopulatie, die de Jodenhaat ongeveer in de genen met zich meedraagt en dan ook jaarlijks na de ramadan in mijn vroegere stad een bijltjesdag op de Israëlische ambassade kwam uitvoeren.

Dat het Midden-Oosten de fabriek van de Jodenhaat werd en zelfs in die mate dat Mein Kampf en antisemitische spotprenten à la Der Stürmer daar ongeveer net zo gangbaar zijn als de tocht naar het UWV-loket in Nederland, werd zonder protest van linkse zijde geaccepteerd en zelfs hier en daar aangemoedigd. Pechtold vond zelfs dat je bij antisemitische spreekkoren niet meteen aan het ergste moet denken. Waaraan je dan wel moet denken als er Hamas, Hamas, Joden aan het gas en de Joden moeten dood wordt geroepen, zei de succesvolste politicus van Nederland er niet bij.

Werd de afgelopen tien jaar terwijl de Jodenhaat toenam in het linkse diocees beweerd dat de moslims in Europa zich in dezelfde situatie bevinden als de Joden richting Auschwitz, zie je moslims voor de poort van dat onzalige oord de nieuwe versie van de Hitlergroet maken, en riepen Turkse knapen op de beeldbuis dat Hitler nog wel even door had mogen gaan met de Joden.

En als Joop Glimmerveen dat nu geflikt had, dan zou het zeker niet door de beugel gekund hebben. Want herinner ik me nog goed, toen deze neonazi tijdens de zendtijd voor politieke partijen gebruik van zijn recht maakte, hebben boze omroepmedewerkers van de NTS uit protest het beeldscherm op z’n kop uitgezonden. De ironie wil nu juist dat de NOS zeer recent islamitische hakenkruisen wegmoffelde omdat die zouden kunnen bewijzen dat moslims misschien erger neonazi zijn dan Glimmerveen in zijn “beste” dagen.

Hiermee wordt dan meteen een voor het linkse diocees zeer netelige kwestie aangesneden. De onder de moslimpopulatie ontketende Jodenhaat in Nederland. Het werd al veel eerder gesignaleerd maar steeds met de mantel der liefde omgeven, of verzacht met de veronderstelling dat de moslims zelf slachtoffer van racisme zouden zijn. Daar werd zelfs het woord islamofobie voor in het leven geroepen. Maar het vervelende hierbij is dat in de aanloop naar de Holocaust de Nederlandse Joden niet te boek stonden als lastige klanten die bovenpercentueel de penitentiaire instellingen bewoonden, hele stadswijken in hun greep hielden, evenmin megalomane gebedshuizen eisten en niet aan religieus extremisme deden.

Dat er helemaal geen reden is voor een mate van islamofobie lijkt dan ook niet aan de orde te zijn. Maar wie in de afgelopen 10 jaar ook maar een beetje islamofobie aan de dag legde, werd meteen verdacht van het aanhangen van de Neurenbergse Rassenwetten, zo herinneren we ons nog van het zich uit het publieke debat terugtrekken van Paul Cliteur.

Maar van het een komt het ander, en dat ander is dat de Jodenhaat van latent weer volledig actief geworden is en zich niet langer alleen weet te maskeren achter het antizionisme, welke laatste slechts stoelt op de gedachte dat 22 Arabierenlanden wel kunnen, maar dat ene Jodenland uit den boze is.

Die Jodenhaat gaat het mes in eigen rug voor links worden, want wat eenmaal in beweging gebracht is, is moeilijk tot stilstand te brengen. De eerste tekenen van intern meningsverschil over het islamitische aandeel in de Jodenhaat dienen zich al aan.

Dat de Joden alweer de kanarie in de kolenmijn blijken te zijn, zien we op dit moment in het Midden-Oosten waar de christenheid nu een flinke beurt krijgt. Dat vindt het linkse diocees niet erg, maar dat wordt het wel zodra ook in Nederland anderen dan de Joden een beurt krijgen.

Mocht ik hierboven begonnen zijn met de mooie en zeer christelijke gemeente Kampen, de ironie zit dan ook verpakt in het gegeven dat na de Joden andere volken een beurt krijgen. En omdat het nu eenmaal in de aard van het beestje zit en er in Nederland ongeveer net zo veel Kampenaren als Joden leven, zal het linkse diocees op zeker moment zelf ook slachtoffer worden als het niet met de moslims blijft meeheulen.

Dat wordt dan ook het grote zorgenkind voor het linkse diocees, want als het echt misgaat hebben ze daar niet alleen zeer veel uit te leggen maar moeten ze voor de verandering nu ook eens zelf onderduiken. Het aardige is namelijk dat in landen waar de islam de scepter zwaait er ook geen plaats is voor marxisten. Een dankjewel van Hamas, Hezbollah en ISIS voor de gedane arbeid zal er dan niet bij zijn.

De ommekeer bij links begint zich dan ook geleidelijk af te tekenen, want wie goed opgelet heeft bij de laatste twee Israël-haat dagen in respectievelijke Den Haag en Amsterdam, zag vooral boze moslims de islam propageren, maar kon met moeite marxistische bleekscheten in de meute ontwaren. Het beschaafdere (doch lees gematigder) deel van links is al afgehaakt. Het deel dat aan het ene eind van het hoefijzer kleeft, zoals Anja Meulenbelt, was er uiteraard wel en zal er ook wel tot de laatste snik blijven. Of Gretta Duisenberg er mee marcheerde weet ik niet, maar net als Florentine Sophie Rost van Tonningen-Heubel tot haar laatste snik erin bleef geloven dat het ooit met de Jood afgelopen zou zijn, zou haar mogelijke absentie gisteren in Amsterdam naar een andere verklaring zuchten.

Voorlopig is de Jodenhaat in het linkse diocees nog het wondermiddel waar het pact met de islam op drijft, maar met de islam weet je dat als je een pink geeft het eindelijk het gehele lijf wordt. Dus het is nu wachten op dat in het maanlicht opflikkerende lemmet in de rug van links.