De schroothandel van Hamas en een glimpje hoop

IsraelEigenlijk kun je de 135 raketten die Hamas in deze nog prille julimaand op Israël afgevuurd heeft zien als een ietwat eigentijdsere versie van de aloude steniging. Als Israël er geen maatregelen tegen zou treffen zoals prima schuilkelders bouwen, een IJzeren Koepel instellen en een stuk land wat minder bevolkt laten, dan zouden er waarschijnlijk net zo veel slachtoffers vallen als er in Gaza vallen als Israël op een rakettenregen reageert. Maar Joden zijn geen Palestijnen en die houden er dus niet van menselijke schilden in te stellen en raketten af te vuren vanuit dichtbevolkte gebieden. Dat vinden de Israël-haters maar niks, want die eisen net zo veel Joodse als Palestijnse slachtoffers. En stiekem hier en daar zelfs veel meer Joodse dan Palestijnse slachtoffers.

Maar toch, 135 raketten in 6 dagen, dat is een hele schroothandel. Hebben we het nog niet over alles wat Hamas totaal over de heg gegooid heeft. Dat de Gazaan daar zelf niet beter maar juist slechter van wordt, want er vallen onder de burgers toch opvallend vaak slachtoffers, wordt in het deftige Westen maar niet goed begrepen. Je zou dus denken, geen cent meer naar Hamas en Gaza, alvorens Hamas besluit geen dingen meer te doen die voor de arme Gazaan zo nadelig zijn.

Hulp bieden aan een volk dat zichzelf ten gronde richt door Hamas al jaren in de gelegenheid te stellen gevaarlijk schroot over de heg te smijten, is toch zoiets als water naar de zee dragen. Per slot van rekening is het geen plicht van de Gazaan zelfvernietiging te plegen maar hooguit een recht. Althans, als je de Westerse reacties over de rakettenregens aan je voorbij laat gaan.

Het nare van het verhaal is dat al die Palestijnse moordclubjes die de baas spelen, onderhands ook weer moordclubjes hebben die zodra er een kans op vrede lijkt te zijn, voortvarend doorgaan met een rakettenregen of aanslagen.

Op die fluit kunnen Joden natuurlijk ook fiedelen, zoals we zagen aan de Joodse extremisten die een Palestijnse jongen levend verbrandden. Als je Hamas of Fatah niet bij de haren grijpt voor wat de onderdanen van beide haatverspreiders doen, komen er ook Joden die dat doorkrijgen en hun feestje van gewelddadigheid plegen.

Had nu toch maar Hamas en Fatah wél bij de haren gegrepen in plaats van Israël, want je kunt er vergif op innemen dat het oog om oog, tand om tand naar meer gaat smaken.

Er is natuurlijk wel een essentieel verschil. De moordenaars van de drie Joodse jongeren zijn niet door de Palestijnen opgepakt maar door de Joden. De moordenaars van de Palestijnse jongen zijn wel door de Joden opgepakt. Dat dus wel.

Toch heeft de Joodse burgemeester van Jeruzalem Nir Barkat het voor elkaar gekregen dat de ouders van de Joodse jongens en de ouders van de Palestijnse jongen met elkaar in gesprek gingen. Nu maar hopen dat de Palestijnse ouders niet op verdenking van verraad aan de Palestijnse schandpaal genageld zullen worden, want Palestijnen die praten met Joden kan wel in Israël maar niet in Palestina.

Raar toch? Of toch niet?

Laten we toch maar hopen dat dit een glimpje aan de horizon is, want zonder hoop geen toekomst.

2 reacties to “De schroothandel van Hamas en een glimpje hoop”

  1. Ik probeer uw hoop te delen, Filantroop. Wellicht is het gesignaleerde lichtpuntje ’n nieuw begin. Was het niet als een vlinder ergens opsteeg er elders een storm ontstond?

  2. Prima de Luxe!!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: