Archive for juli 21st, 2014

juli 21, 2014

Links krijgt de ontketende Jodenhaat in eigen rug gestoken

Hakenrkuis en HitlerHoewel er in Nederland ongeveer net zoveel Joden als Kampenaren leven, doemt de vraag op waarom Joden tegenwoordig toch veel vaker doelwit van fluimen zijn dan Kampenaren. Niet dat ik persoonlijk iets tegen de inwoners van de mooie gemeente Kampen heb, maar Joden schijnen iets in zich te hebben dat de expliciete haat tegen Joden zo aanwakkert. Sedert de Joden een eigen land hebben waar Joden zelf de scepter zwaaien over hun veiligheid is de Jodenhaat eerder toegenomen dan afgevlakt. Dat er talloze volken zijn die er een eigen staat op na houden, wordt doorgaans als zeer acceptabel beschouwd. Vanuit Nederland werden etnische en religieuze afscheidingsbewegingen zoals die in Joegoslavië van harte gesteund. Het katholieke Kroatië en islamitische Kosovo zijn daar voorbeelden van.

Schreef ik hier onlangs dat op dit moment 22 zich Arabisch noemende naties existeren, het schijnt zo dat juist die ene Joodse natie het bestaansrecht ontzegd wordt. En dan niet door alle politieke stromingen in Nederland, maar vrijwel uitsluitend door het linkse diocees. Vanaf Pechtold tot en met de Internationale Socialisten, werken ze actief mee de Joden het recht op een eigen natie te ontzeggen.

Nu is het op zich zo gek nog niet dat Joden na eeuwenlange vervolging voor het stichten van een eigen natie gekozen hebben. En dat dat land precies daar gesitueerd is waar Joden het langst geleefd hebben, is dan zeer verklaarbaar. Per slot van rekening zijn ex-slaven uit Amerika naar Afrika teruggekeerd en hebben daar Sierra Leone en Liberia gesticht. Geen mens die over die landen zanikt, want het zijn pariastaten waar zo  nu en dan een golf zelfgenocide gepleegd wordt en een massa ontwikkelingshulp naartoe moet.

Maar Joden met een eigen land en die zichzelf dan ook nog beschermen tegen pogroms of een Holocaust, schijnt in vooral het linkse diocees absoluut niet door de beugel te kunnen. En het was toch zo fijn kwetsbare Joden te koesteren en tentoon te stellen als slachtoffers van rechts. Toen het links nog goed uitkwam, werd de Holocaust vooral door links als wapen tegen rechts gebruikt. Rechts had zich maar te schamen over de 6 miljoen afgeslachte Joden. En het ritueel werd geboren dat een stem op links meteen ook een stem tegen het antisemitisme was.

Zo kon het dan ook zomaar gebeuren dat de Anne Frankstichting in marxistische handen kwam en het wapen werd tegen alles wat maar een beetje rechts leek. Zelfs Hendrik Koekoek, toch zelf als dienstplichtig militair strijdend aan de Grebbeberg en 7 maanden opgesloten in het beruchte Oranjehotel, werd als naoorlogse nazi neergezet door de marxistische Anne Frank Stichting.

Joden werden door links, zwak en niet in staat geacht zichzelf te verdedigen, als beschermd stadsgezicht in het panopticum van Marx tentoongesteld. Totdat de Joden van Israël zich gingen verdedigen tegen pogingen tot pogroms door de gezamenlijke Arabische landen. En dus werd in allerijl het Nederlands Palestina Komitee door vooral communisten opgericht. Die begonnen meteen te beweren dat Israël erger dan het Derde Rijk was. Sedertdien regent het dan ook dat soort vergelijkingen en wordt de davidsster pontificaal naast de swastika gezet.

Gaza werd de grootste openluchtgevangenis en een nieuw Auschwitz genoemd. Dat laatste blijkt op een mirakel te berusten, want het Palestijnse volk nam toe van 800 duizend tot 8 miljoen vluchtelingen. Niet gek voor een volk van welke gezegd wordt dat Joden er een etnische zuivering en genocide op uitvoeren. Het mag niet verwonderen als je een volk dat zelf slachtoffer is van een Holocaust beticht van het plegen van een Holocaust, dergelijke beschuldigingen een minarethoge haat veroorzaken.

Het antisemitisme dat tot dan vooral door de lederfetisjisten van de neonazi’s geconserveerd werd, werd in de jaren zeventig van de vorige eeuw zonder enig misbaar naar links overgeheveld. De VARA was toen al een grote speler in dit feest van herkenning. Karel Roskam die aan de VARA-microfoon stond te snikken nadat de op het vliegveld van Entebbe gegijzelde Joden uit handen van marxisten en Arabieren werden gered en waarbij in de strijd ook Oegandese militairen omkwamen. Nee, geen vreugdetranen, maar rouwbeklag voor de trawanten van de massamoordenaar Idi Amin. Bij de VARA dan ook geen medeleven over de oude mevrouw Bloch, die als enige niet bevrijd kon worden omdat ze in het ziekenhuis vermoord werd door de medewerkers van Idi Amin.

Het was de periode dat aanhangers van het Nederlands Palestina Komitee zich in Zuid-Jemen lieten bekwamen in het doden van Joden. En als Lidwien Janssen niet in 1976 op het vliegveld Ben-Gurion in Tel Aviv gearresteerd zou zijn, zouden voor het eerst na 1945, en nadat de SD’er Siert Bruins twee familieleden van mij op het randje van het bevrijde Nederland in Delfzijl met kogels doorzeefde, wederom Nederlanders zich aan de Jodenmoord schuldig gemaakt hebben.

Dat Lidwien Janssen in Nederland zowat als heldin van de Opperste Sovjet gekoesterd werd, zal dan ook niemand verwonderen, want het antisemitisme, maar dan in de mimicry van het antizionisme, was helemaal terug van eventjes latent geweest.

Met de komst van een enorme moslimpopulatie ging dit nog meer furore maken, want de islam is nu eenmaal de deeltjesversneller van de Jodenhaat. De christelijke versierselen van de Jodenhaat zoals de gele Jodenlap werden dan ook dankbaar door Rome van de moslimpotentaten van Jeruzalem overgenomen. Dat de christenheid zelf ook slachtoffer van de islam werd, moet dan maar als het sprankje ironie in dit verhaal gezien worden.

Dat de standaard van de hedendaagse Jodenhaat door het linkse diocees beheerd wordt, mag sommigen die menen dat links het enige wapen tegen het neonazisme is, misschien verwonderen. Maar dan kennen die het hoefijzereffect niet, dat zegt dat de ideologische uitersten raakpunten met elkaar hebben. En omdat het ijzer gesmeed wordt als het heet is, zag je dan ook steeds vaker neonazi’s en Internationale Socialisten naast elkaar tegen Israël staan brullen. Weldra aangevuld door de Europese moslimpopulatie, die de Jodenhaat ongeveer in de genen met zich meedraagt en dan ook jaarlijks na de ramadan in mijn vroegere stad een bijltjesdag op de Israëlische ambassade kwam uitvoeren.

Dat het Midden-Oosten de fabriek van de Jodenhaat werd en zelfs in die mate dat Mein Kampf en antisemitische spotprenten à la Der Stürmer daar ongeveer net zo gangbaar zijn als de tocht naar het UWV-loket in Nederland, werd zonder protest van linkse zijde geaccepteerd en zelfs hier en daar aangemoedigd. Pechtold vond zelfs dat je bij antisemitische spreekkoren niet meteen aan het ergste moet denken. Waaraan je dan wel moet denken als er Hamas, Hamas, Joden aan het gas en de Joden moeten dood wordt geroepen, zei de succesvolste politicus van Nederland er niet bij.

Werd de afgelopen tien jaar terwijl de Jodenhaat toenam in het linkse diocees beweerd dat de moslims in Europa zich in dezelfde situatie bevinden als de Joden richting Auschwitz, zie je moslims voor de poort van dat onzalige oord de nieuwe versie van de Hitlergroet maken, en riepen Turkse knapen op de beeldbuis dat Hitler nog wel even door had mogen gaan met de Joden.

En als Joop Glimmerveen dat nu geflikt had, dan zou het zeker niet door de beugel gekund hebben. Want herinner ik me nog goed, toen deze neonazi tijdens de zendtijd voor politieke partijen gebruik van zijn recht maakte, hebben boze omroepmedewerkers van de NTS uit protest het beeldscherm op z’n kop uitgezonden. De ironie wil nu juist dat de NOS zeer recent islamitische hakenkruisen wegmoffelde omdat die zouden kunnen bewijzen dat moslims misschien erger neonazi zijn dan Glimmerveen in zijn “beste” dagen.

Hiermee wordt dan meteen een voor het linkse diocees zeer netelige kwestie aangesneden. De onder de moslimpopulatie ontketende Jodenhaat in Nederland. Het werd al veel eerder gesignaleerd maar steeds met de mantel der liefde omgeven, of verzacht met de veronderstelling dat de moslims zelf slachtoffer van racisme zouden zijn. Daar werd zelfs het woord islamofobie voor in het leven geroepen. Maar het vervelende hierbij is dat in de aanloop naar de Holocaust de Nederlandse Joden niet te boek stonden als lastige klanten die bovenpercentueel de penitentiaire instellingen bewoonden, hele stadswijken in hun greep hielden, evenmin megalomane gebedshuizen eisten en niet aan religieus extremisme deden.

Dat er helemaal geen reden is voor een mate van islamofobie lijkt dan ook niet aan de orde te zijn. Maar wie in de afgelopen 10 jaar ook maar een beetje islamofobie aan de dag legde, werd meteen verdacht van het aanhangen van de Neurenbergse Rassenwetten, zo herinneren we ons nog van het zich uit het publieke debat terugtrekken van Paul Cliteur.

Maar van het een komt het ander, en dat ander is dat de Jodenhaat van latent weer volledig actief geworden is en zich niet langer alleen weet te maskeren achter het antizionisme, welke laatste slechts stoelt op de gedachte dat 22 Arabierenlanden wel kunnen, maar dat ene Jodenland uit den boze is.

Die Jodenhaat gaat het mes in eigen rug voor links worden, want wat eenmaal in beweging gebracht is, is moeilijk tot stilstand te brengen. De eerste tekenen van intern meningsverschil over het islamitische aandeel in de Jodenhaat dienen zich al aan.

Dat de Joden alweer de kanarie in de kolenmijn blijken te zijn, zien we op dit moment in het Midden-Oosten waar de christenheid nu een flinke beurt krijgt. Dat vindt het linkse diocees niet erg, maar dat wordt het wel zodra ook in Nederland anderen dan de Joden een beurt krijgen.

Mocht ik hierboven begonnen zijn met de mooie en zeer christelijke gemeente Kampen, de ironie zit dan ook verpakt in het gegeven dat na de Joden andere volken een beurt krijgen. En omdat het nu eenmaal in de aard van het beestje zit en er in Nederland ongeveer net zo veel Kampenaren als Joden leven, zal het linkse diocees op zeker moment zelf ook slachtoffer worden als het niet met de moslims blijft meeheulen.

Dat wordt dan ook het grote zorgenkind voor het linkse diocees, want als het echt misgaat hebben ze daar niet alleen zeer veel uit te leggen maar moeten ze voor de verandering nu ook eens zelf onderduiken. Het aardige is namelijk dat in landen waar de islam de scepter zwaait er ook geen plaats is voor marxisten. Een dankjewel van Hamas, Hezbollah en ISIS voor de gedane arbeid zal er dan niet bij zijn.

De ommekeer bij links begint zich dan ook geleidelijk af te tekenen, want wie goed opgelet heeft bij de laatste twee Israël-haat dagen in respectievelijke Den Haag en Amsterdam, zag vooral boze moslims de islam propageren, maar kon met moeite marxistische bleekscheten in de meute ontwaren. Het beschaafdere (doch lees gematigder) deel van links is al afgehaakt. Het deel dat aan het ene eind van het hoefijzer kleeft, zoals Anja Meulenbelt, was er uiteraard wel en zal er ook wel tot de laatste snik blijven. Of Gretta Duisenberg er mee marcheerde weet ik niet, maar net als Florentine Sophie Rost van Tonningen-Heubel tot haar laatste snik erin bleef geloven dat het ooit met de Jood afgelopen zou zijn, zou haar mogelijke absentie gisteren in Amsterdam naar een andere verklaring zuchten.

Voorlopig is de Jodenhaat in het linkse diocees nog het wondermiddel waar het pact met de islam op drijft, maar met de islam weet je dat als je een pink geeft het eindelijk het gehele lijf wordt. Dus het is nu wachten op dat in het maanlicht opflikkerende lemmet in de rug van links.