Archive for januari, 2015

januari 30, 2015

Frans antisemitisme rapport 2014 dramatisch: 51% van alle racistische daden jegens 1% van de bevolking

rapport-2014bFranse steden waar in 2014 de meeste antisemitische aanvallen en aanslagen plaatsvonden

Het nieuwe antisemitisme rapport van Frankrijk is schokkend. In Frankrijk heeft een Jood bijna50 keer meer kans het slachtoffer te worden van racistisch geweld dan een moslim, volgens het nieuwe rapport.

Opmerkelijk is het feit dat de toename met 30 procent over 2014, uitsluitend moet worden toegeschreven aan de toename van daden van antisemitisme. Inderdaad, antisemitische daden buiten beschouwing gelaten, zijn racistische daden in het algemeen in Frankrijk zelfsmet 5 procent afgenomen vergeleken met 2013.

De Veiligheidsdienst van de Joodse Gemeenschap van Frankrijk [SPCJ] heeft deze week haar rapport vrijgegeven omtrent antisemitisme in Frankrijk tijdens 2014. En het toont aan dat de toename van Jodenhaat bijzonder realistisch en alarmerend is.

Enkele opmerkelijke gegevens:

♦ In 2014 is het aantal daden van antisemitisme op Franse bodem meer dan verdubbeld. Zij zijn toegenomen tot 851 vergeleken met 423 in 2013. Dat vertegenwoordigt een toename met 101 procent.

SPCJ-2014♦ In 2014 zijn de daden met geweld met 130 procenttoegenomen vergeleken met het jaar voordien, 2013. Er werden 241 racistische daden met geweld geregistreerd in 2014 vergeleken met 105 in 2013.

♦ Antisemitisme is steeds meer gewelddadiger geworden en soms extreem gewelddadig. Vandaag omvatten antisemitische bedreigingen in Frankrijk persistente bevooroordeeldheid, sectarische stereotypes, diepe haat maar in het bijzonderantisemitische jihadistische terreur. Mannen en jonge kinderen worden vermoord om de enige reden dat ze Joods zijn.

♦ 51 procent van alle racistische daden in Frankrijk in 2014 richten zich tegen de Joden. De Joden vertegenwoorigen minder dan 1 procent van de bevolking vergeleken met moslims die 7,5 procent vormen. Dat betekent dat minder dan 1 procent van de bevolking meer dan de helft van alle racistische daden in Frankrijk over zich heen krijgt.

♦ De toename met 30 procent in racistische daden in Frankrijk in 2014 vergeleken met 2013 omvatten exlusief een toename in antisemitische daden. Inderdaad, racistische daden, los van antisemitische daden die in 2014 werden geregistreerd, zijn in het algemeen met 5 procent afgenomen vergeleken met 2013.

Dit toont eens temeer aan de noodzaak van op maat gesneden programma’s, adequate maatregelen en specifieke instrumenten om het antisemitisme efficient te bestrijden. Vele anti-racisme programma’s remmen de toename van antisemitische daden niet af, integendeel.

♦ Steden die het meest getroffen werden door antisemitische misdrijven in 2014 waren onder meer Parijs, Marseille, Lyon, Toulouse, Sarcelles, Strasbourg, Nice, Villeurbanne en Créteil.

61% van alle gewelddadige racistische aanvallen die in 2014 in Frankrijk werden geregistreerd [241] waren gericht tegen Joden, die nochtans minder dan 1 procent van de bevolking van Frankrijk uitmaken. Vergelijk dat even met slechts 55 racistische daden van geweld die anti-moslim waren, nochtans een minderheidsgroep die ruim 7,5 procent [2010] van de Franse bevolking uitmaakt.

Dat betekent dat in Frankrijk een Jood bijna 50 keer meer dan een moslim kans heeft om slachtoffer te worden van bevooroordeeld racistisch geweld.

Dit rapport vermeldt niet alle antisemitische daden maar enkel diegenen die gerapporteerd werden aan de politie. Het volledige rapport kan hier worden ingelezen in drie talen: Frans, Engels en Hebreeuws: http://www.antisemitisme.fr/

Groeiend islamitisch antisemitisme
Rechtevenredig met de toename van de moslimpopulatie in Frankrijk, nemen ook de daden van antisemitisme toe. Hetzelfde fenomeen wordt ook in andere landen van de Europese Unie vastgesteld. Het onderzoek van SPCJ vermeldt nochtans niet de origine of religieuze achtergrond van de bedrijvers van daden van antisemitisme, maar dat er een oorzakelijk verband bestaat staat buiten kijf.

moslim-populatie1

door Elder of Ziyon

In een vrije vertaling door Brabosh.com van een artikel van 27 januari 2015

Advertenties
januari 26, 2015

Eurofetisjisten krijgen koekje van eigen deeg

Hansje als strijderHet Europa van Nie wieder Krieg, Nie wieder Hitler en Nie wieder Stalin van de excessief gesticulerende Hitlerlok Guy Verhofstadt en de volgevreten Hans van Baalen, heeft een flinke optater in Griekenland moeten verduren. Europa, dat economisch de draad sedert 2008 maar niet kan oppakken en juist wel oorlog in plaats van Nie wieder Krieg moet doorstaan, krijgt nu precies wel wat het dacht dat het juist niet zou krijgen.

Het extremisme van het interbellum is geheel aan het terugkeren. Het bloedige linkse extremisme, het even bloedige rechtse extremisme en het nog bloediger islamitische extremisme, lijken goed emplooi te kunnen vinden dankzij de EU-alchemisten die van goud lood weten te maken. Je hebt er geen diepgravende exegese voor nodig, want in Oudhollandse spreuken, gezegden en spreekwoorden ligt de wijsheid besloten: Wie het onderste uit de kan wil hebben, krijgt het deksel op zijn neus.

Het gedroomde rijk tot aan de Oeral en over de Bosporus is aan het aftakelen nog voordat het de voltooiing naderde. Had het nu maar wat beschaafder, gematigder, minder totalitair gedaan en wat meer naar de man en de vrouw in de straat geluisterd, dan zou de nobele gedachte van een vreedzaam en veilig Europa misschien wel kans van slagen gehad hebben.

Dit Europa slaat vooral aan bij de extremisten van het midden, die met hun eurofetisjisme Europa uiteindelijk in verdeeldheid, terreurdreiging en oorlog gestort hebben. Aan de randen van Europa craquelleert het zo hevig dat het in het megalomane bastion van Brussel op zijn Gronings te voelen moet zijn.

De burgerlijke slaafsheid, het obscurantisme en het feodale gaat u maar rustig slapen, wij regelen het allemaal voor u heeft afgedaan in het Europa dat door Schengen met de dag onveiliger wordt.

Het antisemitisme, dat tijdens het interbellum het magische affront vormde waarin het extremisme zich wist te binden, heeft juist in dit Europa nieuwe kansen gekregen en heeft die weten te benutten.

Moet u nu niet denken dat bij de EU-patriarchen enige vorm van schuldbesef zal opwellen. Men dient daarbij niet te vergeten dat de schuldigen zich altijd tijdig uit de voeten weten te maken met een goedbezoldigde taak in de luwte en Hans van Baalen als het echt menens wordt wel ergens de burgemeester in oorlogstijd zal zijn die de kransen legt bij het plaatselijke oorlogsmonument van de vorige oorlog.

Und so weiter, und so weiter, und so weiter.

januari 25, 2015

Syriza grootste partij in Griekenland

Premier-Marcos-Ruttopopolous2

januari 25, 2015

Steeds meer mensen in het Westen keren de Joden de rug toe [Giulio Meotti]

obama-gorellPresident Barack Obama en premier Benjamin Netanjahoe kunnen het nog steeds niet goed met elkaar stellen. Hoe zou dat nou komen? [cartoon van Bob Gorell van 25 mei 2011- bron]

De Israëlische premier Benjamin Netanyahu zal voor de derde keer het Amerikaanse Congres toespreken. Enkel Winston Churchill als buitenlandse leider was het gegund om driemaal op Capitol Hill te spreken. President Obama en minister van Buitenlandse Zaken Kerry zullen Netanyahu voor die gunst berispen door hem te weigeren te ontmoeten tijdens zijn reis.

Tussen Bibi en Barack heerst pure minachting. George Will, columnist van The Washington Post, noemde Netanyahu ‘de anti-Obama’, de nemesis van de Amerikaanse president. Het Israëlische dagblad Maariv gaf commentaar op de manier waarop de Obama-regering consequent de delegatie uit Jeruzalem ontvangt: “Er is geen oefening in het vernederen die de Amerikanen niet hebben uitgeprobeerd met de premier en zijn entourage. Bibi krijgt in het Witte Huis dezelfde behandeling als de president van Equatoriaal-Guinea.”

“Een pijn in de aa..” is de manier waarop Obama Netanyahu beschrijft. Obama werd eens gefotografeerd met zijn schoenen op de tafel in de Oval Office terwijl hij aan de telefoon Netanyahu berispte voor het bouwen van een paar huizen voor ‘de kolonisten’. Wanneer Obama Israël bezocht, twee jaar geleden, omarmde hij President Peres, maar schudde enkel handen met Netanyahu. Een deskundige op het gebied van lichaamstaal, Tonya Reiman, zei dat Obama ‘in zijn ogen enkel een blik van minachting’ toonde voor Netanyahu.

En tijdens een vorig bezoek van Netanyahu aan Washington, weigerde de Israëlische minister-president te capituleren voor het verzoek van het Witte Huis om het onderhandelingsproces met de Palestijnse Arabieren te hervatten. Obama stond op en zei: “Ik ga dineren met Michelle en de meisjes.”

Maar deze menselijke minachting onthult tevens strategisch politieke implicaties. Geen enkel ander land is zo geïnteresseerd in het beschermen van het bestaansrecht van Israël als de Verenigde Staten, die vaak anti-Israël resoluties in de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties blokkeren. De Israël-Amerika as domineerde de internationale scène sinds 1948 tot op vandaag. Toch, lijkt de neo-isolationistische Obama Israël niet als een kostbaar goed te zien, maar als een probleem dat moet beheerd of opgelost worden.

Er is eveneens een crisis aan de gang tussen de Europese Diaspora* en Israël. De leiders van de Franse Joodse Gemeenschap, doodsbang na het bloedbad in de kosjere supermarkt en andere afschuwelijke gevallen van Judeofobia, konden de uitnodiging die door Netanyahu werd aangeboden om te emigreren naar Israël, niet bijster appreciëren en een einde te maken aan de martelgang van de ‘ballingschap’ in Europa, in het Hebreeuws de ‘galut‘ genoemd.

[* Ook een Joodse delegatie uit België die onlangs Jeruzalem bezocht, maakte haar beklagomtrent de oproep van premier Netanjahoe aan de Franse Joden om massaal naar Israël te immigreren en vertelde aan Israëlische officiële regeringsambtenaren dat dergelijke uitspraken “gevaarlijk zijn voor de Joden”, dat zij tevens “negatieve percussies kunnen hebben voor de Joodse gemeenschappen [in de Diaspora]” en dat “islamitische extremisten denkbaar kunnen verstouten en zelfs tot meer geweld zouden leiden”; Brabosh.com]

In de Wall Street Journal schrijft Bret Stephens dat “het voor de Franse Joden tijd is om de koffers te pakken.” Het klopt dat  Israël zal profiteren van deze nieuwe golf van alyah. Maar Jeruzalem zal ook een pijler verliezen in haar relatie met Europa, de aanwezigheid van sterke Joodse gemeenschappen in een continent waarin anti-semitisme een facelift heeft gekregen.

Europa wordt ernstig geplaagd door Israëlofobia. De voormalige Nederlandse minister van Economie Herman Heinsbroek gaf net een interview waarin hij argumenteerde dat het een goede zaak zou zijn om de Joden van Israël te verhuizen naar de Verenigde Staten: “Het is een historische fout geweest de Joden een eigen staat te geven midden tussen de Islam”. Dit is ook de mening van de meerderheid van de Europeanen.

Toen de Duitse academische August Rohling, tegen het einde van de negentiende eeuw, zei dat de Joden burgerrechten moesten worden gegeven, maar dat het noodzakelijk was om hen uit het politieke leven te bannen, hielp hij de scène op te stellen voor toekomstige, afschuwelijke vervolgingen. Vandaag tracht het Westen hetzelfde te doen door Israël de rug toe te keren. Een paar dagen geleden verdween de Joodse staat uit de nieuwe atlas van Harper Collins, de grootste uitgeverij in de Engelse taal in de wereld.

abondDe progressieve isolatie van Israël in de internationale fora heeft ertoe geleid dat de cultuur van rechten opgericht door het Judaïsme, nu gebruikt wordt tegen de Joden, van het Verdrag van Genève tot aan de beschuldigingen van “misdaden tegen de menselijkheid”.  Het Internationale Hof van Justitie heeft zojuist een onderzoek geopend dat Israël in het dok zou kunnen slepen.

De spreekwoordelijke traagheid en bijziendheid van de Nederlandse rechters verdwijnt van zodra het gaat om de Joodse staat (het Hof heeft eerder Jeruzalem veroordeeld voor het bouwen van een Veiligheidsmuur om zich te verdedigen tegen terroristische aanslagen.)

In maart, zal William Schabas zijn langverwachte VN-rapport presenteren over de recente Gaza-oorlog. Het zal geen mooi verslag worden voor Israël. Ondertussen prijken de terroristen van Hamas niet langer op de zwarte lijst van de Europese Unie en  kunnen zij ongestoord de ‘heroïsche’ steekpartijen opeisen jegens Joodse pendelaars in Tel Aviv.

Als deze trend zich doorzet, zal de Joodse Staat over een paar jaren worden behandeld als een ‘schurkenstaat’. Zoals Noord-Korea. Het gif van de haat circuleert in deze internationale wrok. Overal in het Westen werd de realiteit van de Joodse staat in de obscuriteit geduwd, wachtend op de verdwijning van deze kwetsbare enclave die louter zal beschouwd worden als een ongeval in de geschiedenis.

door Giulio Meotti

in een vertaling van Brabosh.com naar een artikel in Arutz Sheva van 25 januari 2015

januari 20, 2015

Volgende week Holocaustdag en de dag dat de Jood naar de wapens greep en zijn vervolgers mores leerde

holocaust-dagDe nachtmerrie die elke antisemiet ter wereld kwelt: De Gewapende Jood

Volgende week, 27 januari 2015 zal het precies 70 jaar geleden zijn dat KZ Auschwitz-Birkenau werd bevrijd door het Rode Leger. Nog maar pas tien jaar geleden, op 1 november 2005, werd door de Verenigde Naties (VN Resolutie 60/7) deze datum van 27 januari uitgeroepen alsInternational Holocaust Remembrance Day.

Na zestig jaar stilzwijgen over de Holocaust binnen de door de Arabische landen gedomineerde Verenigde Naties, besloot de belangrijkste en meest gekende internationale organisatie van de wereld, eindelijk om haar stem te laten horen. Beter laat dan nooit, toch?[diepe zucht…]

In Israël wordt de Holocaust – meer correct Shoah of Judeocide – al veel langer herdacht. Op 12 april 1951 nam de Knesset (het Israëlische parlement) de Yom Hashoah wet aan (voluit: Yom Hashoah U’Mered HaGetaot, ned.: Holocaust en Getto Revolte Herdenkingsdag) die sindsdien elk jaar wordt herdacht volgens de Joodse kalender op de 27ste dag van de maand Nissan. Die naam werd later gewijzigd in Yom Hashoah Ve Hagevurah (Dag van de Verwoesting en het Heroïsme) en later gemakkelijkheidshalve verkort naar Yom Hashoah.

Joden in verzet
Sommigen geloven nog steeds in de mythe dat “Joden zich als schaapjes naar de slachtbank lieten leiden“, tijdens de massale vernietiging van de Europese Joden, die tijdens WOII op fabrieksmatige wijze en aan de lopende band als het ware werden vermalen tot stof en as inde doodskampen van de nazi’s in het Oosten (Auschwitz, Sobibor, Majdanek, Treblinka, Chelmno en Belzec).

Niets is minder waar. Weinig mensen weten dat ca. 1,5 miljoen Joden van alle nationaliteiten tijdens de Tweede Wereldoorlog vochten als soldaten en officieren bij de Geallieerde Strijdkrachten, in de getto’s en in de duizenden verzetsgroepen die in heel Europa actief de nazi’s bevochten. Ruim 200.000 Joden ontvingen tijdens en na de oorlog hoge onderscheidingen voor hun moed en strijdvaardigheid.

kovnerAbba Kovner (plaatje rechts), leider van het Joodse verzet in het getto van Vilna, Litouwen, en later door de nazi’s gevreesd partizanenleider, in zijn manifest van 31 december 1941[!]:

“Hitler heeft de uitroeiing gepland van het gehele Europese Jodendom… Laat u niet als schapen naar de slachtbank voeren! Het is waar dat wij zwak en hulpeloos zijn, maar de weerstand is het enige antwoord aan de vijand!… Verzet u! Tot de laatste ademtocht!”

Denk bv. maar terug aan de Opstand in het Getto van Warschau, de gevangenisopstanden in de nazikampen Auschwitz-Birkenau en Sobibor, of bv. dichter bij huis Joodse verzetsmensen die in Boortmeerbeek een trein naar Auschwitz stopten en honderden Joden wisten te redden enz.

Zelfs voorafgaande aan WOII vochten duizenden Joden in de Spaanse Burgeroorlog (1936-1939) aan de zijde van de wettig verkozen Republikeinen tegen het regime van de Falangisten van generaal Franco, dat openlijk gesteund en bewapend werden door nazi-Duitsland en voor de nazi’s het oefenterrein bleek voor wat nog komen moest.

airforce

De geboorte van de Israëlische luchtmacht (IAF). De enige vliegtuigen waarover Israël beschikte nadat het op 14 mei 1948 de onafhankelijkheid had uitgeroepen, waren vier nog in kisten ingepakte gevechtsvliegtuigen die vanuit Tsjechië naar Israël werden gesmokkeld. De luchtbrug uit Tsjechoslowakije, bekend als Operatie Balak, was een van de belangrijkste verwezenlijkingen van de prille IAF (Israeli Air Force) en was bedoeld om het Europese wapenembargo jegens Israël [ook toen al !] te omzeilen.

Het waren een viertal Duitse ‘Messerschmitt 109′ die ‘s nachts in zeven haasten in Tel Aviv in elkaar werden gezet en nooit werden getest voor de vlucht. Enkele dagen nadat de Onafhankelijkheidsoorlog uitbrak, bemanden Amerikaans Joodse piloten als vrijwilligers de gevechtsvliegtuigen en slaagden erin om het Egyptische leger te stoppen op nauwelijks 32 kilometers van Tel Aviv! Een grote ramp werd afgewend.

aus-jets

Een ander memorabel moment in de geschiedenis van Israël en van de Israëlische luchtmacht (IAF). Op donderdagnamiddag 4 september 2003 vlogen drie F-15 gevechtsvliegtuigen van de Israëlische Luchtmacht (IAF) over het vernietigingskamp van Auschwitz-Birkenau in het Poolse Oswiescim (Oświęcim).

Vanuit de lucht is goed de omvang van dit kamp te overschouwen. Vooraan op het plaatje onder de eerste F-15 zijn de ruïnes van Crematorium II en III te zien. Crematoria IV en V bevinden zich links bovenaan. Crematorium I bevond zich in het basiskamp van Auschwitz (I) op zowat 3 kilometers van Birkenau.

Squadronleider brigade-generaal Amir Eshel las vanuit de lucht de volgende boodschap voor die aan de grond werd uitgezonden:

“Wij piloten van de Luchtmacht, vliegen in de lucht boven het kamp van de verschrikkingen, verrezen uit de asse van miljoenen slachtoffers en hun stille schreeuwen ondersteunend, begroeten wij hun moed en beloven om het schild te zijn van het Joodse volk en zijn natie Israël.”

[Orig: “We pilots of the Air Force, flying in the skies above the camp of horrors, arose from the ashes of the millions of victims and shoulder their silent cries, salute their courage and promise to be the shield of the Jewish people and its nation Israel.”]

Met dank aan Brabosh.com

januari 19, 2015

Omgekeerde boycot: Israël verwelkomt Japanse premier; bezoek van Zweedse minister BuZa afgewimpeld

Video: Jeruzalem, 18 januari 2015. Israël’s premier Netanjahoe en Japans premier Shinzo Abe bezoeken samen een innovatie tentoonstelling in Israël’s hoofdstad Jeruzalem

Met het Internationaal Strafhof in Den Haag dat een onderzoek is opgestart tegen Israël voor vermeende oorlogsmisdaden en antisemitische incidenten steeds meer frequent worden, zei premier Benjamin Netanjahoe op zondag dat Israëlische ondernemers hun focus op West-Europa moeten verleggen naar andere gebieden.

In plaats daarvan zei hij dat Israël zijn inspanningen moet concentreren op de ontwikkeling van markten in het Oosten, zoals in Japan, waar Israëlische bedrijven welkom zijn, zoals blijkt uithet 3-daagse bezoek van de Japanse premier Shinzo Abe aan Israël dat zondag begon:

“Ik leg de nadruk op de markten in het Oosten, niet om aan te geven dat we de andere markten moeten opgeven, maar wij willen speciaal onze afhankelijkheid van bepaalde markten in West-Europa verminderen. West-Europa ondergaat een golf van islamisering, er is anti-semitisme en anti-Zionisme. We willen de toekomst van Israël verzekeren, door het ontwikkelen van een verscheidenheid aan markten over de hele wereld.”

Volgens het Centraal Bureau voor Statistieken, importeerde Israël voor 15,4 miljard euro aan goederen en diensten afkomstig uit de Europese Unie in de periode tussen januari en november 2014 terwijl het voor 10,8 miljard euro exporteerde naar de EU. Over dezelfde periode werd vanuit Azië voor 9,7 miljard euro geïmporteerd en Israël voerde naar daar uit voor 6,95 miljard euro.

Japan wel, Zweden niet welkom
In tegenstelling tot Japan, zag de Zweedse minister van Buitenlandse Zaken Margot Wallstrom zich verplicht een bezoek aan Israël af te zeggen.

Raoul WallenbergZij wilde in Israël een ceremonie bijwonen ter nagedachtenis van de 70ste verjaardag van de verdwijning van Raoul Wallenberg [plaatje rechts], de Zweedse diplomaat dieduizenden Joden redde tijdens WOII.

Daarnaast had minister Wallstrom een bezoek gepland aan de gebieden in Judea en Samaria [voorbij de Groene Lijn] die bestuurd worden door de Palestijnse Autoriteit.

Op 30 oktober 2014 was Zweden het eerste land binnen het 28-landenblok van de Europese Unie dat de ‘staat’ Palestina erkende, een besluit dat heel wat kwaad bloed zette in Israël. De erkenning van Palestina in combinatie met het toenemende antisemitisme in Zweden, heeft sindsdien duidelijk de relaties verstoord met de Joodse Staat.

Israël liet Zweden weten dat zijn president, noch de premier en de minister van Buitenlandse Zaken in staat waren om de Zweedse minister te ontvangen. Bovendien zou Israël haar veiligheid niet kunnen waarborgen en zou ze zelf voor haar eigen veiligheid moeten zorgen tijdens haar bezoek.  Waarop Wallstrom afzag van het bezoek.

Een Israëlische diplomaat verstrekte meer uitleg:

“De Zweden weten heel goed dat we boos zijn over hun besluit [om Palestina te erkennen]. Dit precedent van Zweden, dat beweert dat het een land is dat voor vrede ijvert, is een sterk statement dat zouden kunnen leiden dat anderen gelijkaardige stappen zetten. We hebben hen duidelijk gemaakt dat zelfs na de terugkeer van de ambassadeur naar Stockholm, de woede blijft.

Wat dachten ze dan wel? Dat we de rode loper zouden uitrollen voor de Zweedse minister van Buitenlandse Zaken na dit soort gedrag? De Zweden kregen de hint dat we haar op dit moment niet wensten te ontvangen, zeker niet in deze verkiezingsperiode. Ze besloten het te negeren en drongen aan op hun komst. Zij trachten hun bezoek aan ons op te dringen. Het was duidelijk dat ze de vruchten wilden plukken van hun besluit omtrent de Palestijnen.”

Met dank aan Brabosh.com

januari 19, 2015

Waarom moslims zo snel beledigd zijn

beledigde moslimsDe landing van Napoleon op de kust van Egypte aan het eind van de 18e eeuw bracht de moderne tijd naar het Midden-Oosten. Maar de islam er nog altijd niet in geslaagd zich te bevrijden van de ketenen van minderwaardigheid en van de zelfdestructieve primitieve woede, die de haat van het huidige islamitisch radicalisme tegen de westerse beschaving kenmerken.

De Deense psycholoog Nicolai Sennels heeft – op basis van zijn uitgebreide ervaring met het behandelen van moslimjongeren – vier belangrijke patronen geïdentificeerd om het gedrag van moslims te begrijpen en hoe die omgaan met Westerse invloeden:WoedeWesterlingen zijn opgevoed om van woede te zien als een teken van zwakte, onmacht en gebrek aan zelfbeheersing.
In de islamitische cultuur echter wordt boosheid gezien als een teken van kracht. Voor moslims is agressie een manier om respect te krijgen.
Als we foto’s zien van bebaarde mannen die woest heen en weer springen en in de lucht schieten, moeten wij ons realiseren dat dit rolmodellen zijn van acceptabel gedrag.

 

Zelfvertrouwen

In de westerse cultuur blijkt zelfvertrouwen uit het kunnen omgaan met kritiek en daarop rationeel kunnen reageren. Wij worden opgevoed met het idee dat mensen die snel boos worden door kritiek vermoedelijk onzeker en onvolwassen zijn.
In de islamitische cultuur is het tegenovergesteld. Het is eervol om agressief te reageren, om te strijden, om critici bang te maken zodat zij zich terugtrekken en om te gaan vechten, ook als dit kan leiden tot een gevangenisstraf of zelfs de dood.
Zij zien niet-agressieve reacties op bedreigingen als een teken van een kwetsbaarheid die moet worden benut.
Ze hebben niet geleerd om een rustige respons te interpreteren als een uitnodiging tot het aangaan van een dialoog, diplomatie, debat, compromis of vreedzame co-existentie. Juist het tegenovergestelde.

 

Gevoel van controle

In de westerse cultuur zijn we opgevoed om een innerlijk gevoel van controle te hebben. Dit houdt in dat wij onze eigen innerlijke emoties, reacties, beslissingen en standpunten zien als de belangrijkste besluitvormingsfactor in ons leven te zien. Er kunnen omstandigheden zijn die onze situatie beïnvloed, maar uiteindelijk is het ons eigen oordeel van een situatie en de manier hoe wij daarmee omgaan. Dit leidt tot een grote eigen verantwoordelijkheid en motiveert mensen om hun eigen problemen op te lossen.

Moslims worden opgevoed met een extern gevoel van controle. Het blijkt uit het voortdurende gebruik van de term inshallah (“Als Allah het wil”) als het over de toekomst gaat. Veel aspecten van het leven worden bepaald door eeuwenoude tradities, de clancultuur en de leiders van de clan. Dat laat weinig ruimte voor individuele vrijheid.
Individueel initiatief wordt soms zelfs zwaar gestraft. Dat leidt er toe dat als dingen fout gaan, het altijd de schuld van anderen is, of van de situatie.

 

Identiteit

Tot slot speelt identiteit een belangrijke rol. Westerlingen wordt geleerd om open en tolerant te zijn tegenover andere culturen en religies en om daarvan te leren. Daardoor zijn wij daarop minder kritisch op negatieve aspecten.

Moslims echter wordt geleerd dat ze superieur zijn, en dat alle anderen zo slecht zijn dat Allah hen na hun dood naar de hel zal sturen.

 

Foute zet van Obama

In juni 2009 ging de toen net gekozen president Obama naar Egypte waar hij een uitspraak deed die een verkeerde verwachting schiep in de Arabische wereld: “Ik beschouw het als een deel van mijn verantwoordelijkheid als president van de Verenigde Staten om te vechten tegen negatieve stereotypen van de islam, waar zij zich ook voordoen.”

Obama suggereerde daarmee ten onrechte voor de islamitische wereld dat hij de media in Amerika onder controle had – zoals de dictators in de Arabisch-islamitische landen.

Het typeert de westerse neiging om al te vergevingsgezind zijn als reactie op islamitisch slachtofferdenken. Het is de psychologische koevoet om juist meer moslimgeweld op te roepen.

 

Conclusie

Men kan islamisten niet verzoenen met een seculier systeem van wetten. Ze kunnen de Westerse aanwezigheid in de Perzische Golf of het bestaansrecht van Israël niet tolereren.
Ze kunnen de vrijheid van meningsuiting, de vrijheid van godsdienst, of de vrijheid voor vrouwen niet accepteren. Kortom, hun eisen zijn onverenigbaar met de moderne wereld.

Wat wij ons zouden moeten afvragen is waarom wij eigenlijk allerlei extremisme in de wereld zouden moeten goedpraten? Waarom zouden wij daaraan toegeven, terwijl die alleen maar erop gericht is om elke kritiek op de radicale islam te verwerpen als godslastering?

Die toegeeflijkheid zou namelijk wel eens het beste kunnen verklaren waarom Arabieren zo snel beledigd zijn.

 

poll conspiracy

 

Door Ron Jager, consultant voor psychotrauma’s. Vertaling: Likoed Nederland.

januari 17, 2015

Repressofobie versus islamofobie

isis-den-haag-350x175

Niet de terreurdreiging lijkt de belangrijkste bron te zijn van de nationale opwinding over het jihadisme, maar de woordenstrijd over repressie of niet. Links van het midden tot en met wijsneus Pechtold wil van Nederland een strak biljartlaken maken en dus gewoon de handen warm houden door erop gezeten machteloos toe te zien tot het moment suprême aanbreekt. Zeg maar, het gebroken geweertje, maar dan wel de kalasjnikovs ongeschonden laten. Rechts van het midden ziet de hobbels in het biljartlaken liever wel en wil die graag platstrijken met repressieve middelen.

Nu herinneren we ons van eerdere grote momenten dat het gebroken geweertje vooral de vijand ten dienste stond omdat de eenzijdige ontwapening de vijand heel goed uitkwam.

Wordt steeds beweerd dat rechts geobsedeerd is door angst voor de islam, links kun je ervan betichten geobsedeerd te zijn door angst voor repressie. Repressofobie dus. Dat vonden criminelen lange tijd goed nieuws en daarom hebben we een cellenoverschot, maar geen tekort aan criminelen.

De linkse repressofobie, nog onlangs uitgebraakt door Alexander Pechtold en Marianne Thieme, wordt zeer gewaardeerd door degenen die het niet goed ophebben met de doorgaans vreedzaam co-existerende Nederlandse samenleving. Wilders mag dan verweten worden dat hij zich als meest op de voorgrond tredende representant van de repressie manifesteert, van pappen en nathouden herinneren we ons nu juist het van kwaad tot erger van ideologieën die het allerminste goed voorhadden met de mensheid.

Dat Nederlandse militairen in vreemde landen hun uniformen moeten dragen in de strijd tegen het moslimterrorisme, maar in eigen land uit angst voor het jihadisme het uniform thuis aan het knaapje moeten laten hangen, is ongeveer het summum van repressofobie.

Als je in Nederland het nationale legeruniform al niet meer aan kan trekken, zou er dan geen mitrailleur onder de oksel gehangen moeten worden om dat recht te verwerven?

In Nederland is het dragen van het uniform van de profeet ongeveer verheven tot nationaal erfgoed, het dragen van het nationale legeruniform is taboe geworden.

Geen wonder dat de islamofobie het wint van de repressofobie.

 

 

 

 

januari 17, 2015

Paus Franciscus over Charlie Hebdo: ‘Ik geef iedereen een oplawaai die mijn moeder beledigt’

christopher2Het christen Zwaard en het Kruis.  12 oktober 1492: Christopher Columbus legt aan in de Nieuwe Wereld en zet tegelijk een legertje geile zeemannen aan land die staan te popelen om eens flink uit de bol te gaan en andere weldaden van het toenmalige christendom te brengen. Namens de toenmalige Paus Alexander VI, aka de spanjaard Rodrigo Borgia (een telg van de beruchte Borgia familie), pootte Columbus het christen kruis neer in de bodem van de Amerika’s en schonk het veroverde land aan de Spaanse Inquisitie. Fait accompli.

Paus Franciscus I: “Ik geef iedereen een dreun die mijn moeder beledigt!” De ronduit hilarische commentaren van de Paus kwamen toen hij debatteerde over de vrijheid van meningsuiting naar aanleiding van de bloedige terreuraanslagen op de kantoren van Charlie Hebdo van 7 januari 2015.

Paus Franciscus, alias de Argentijn Jorge Bergoglio, deed zijn uitspraken aan boord van een vliegtuig toen hij een paar dagen geleden van Sri Lanka op weg was naar de Filippijnen om er aan het tweede luik te beginnen van zijn rondreis doorheen Azië.

Paus Franciscus IWijzend naar Alberto Gasparri, die de pauselijke reizen organiseert en naast hem stond, grapte de Paus: “Het is waar dat je niet met geweld mag reageren, maar hoewel wij goeie vrienden zijn, als mijn goede vriend Dr. Gasparri een verkeerd woord zegt tegen mijn moeder, dan krijgt hij een oplawaai.

Gekscherend haalde hij met zijn vuist uit naar Gasparri en vervolgde: “‘t Is toch normaal. Je mag niet provoceren. Je kan het geloof van anderen niet beledigen. Je kan niet de spot drijven met het geloof van anderen.”

Sprekend over de dodelijke aanslagen van de vorige week, die in Parijs werden gepleegd door islamitische militanten, verdedigde de Paus de vrijheid van meningsuiting. Maar hij zei dat dergelijke vrijheden samen met beperkingen komen, eraan toevoegende dat hoewel vrijheid van meningsuiting een mensenrecht was ook het recht om beledigd te zijn dat is:

“Ik denk dat zowel de vrijheid van religie en de vrijheid van meningsuiting beiden fundamentele mensenrechten zijn. Iedereen heeft niet enkel de vrijheid en het recht maar de plicht om te zeggen wat hij denkt voor het algemeen belang. Wij hebben het recht om deze vrijheid openlijk uit te drukken zonder te beledigen. Deze mensen [van Charlie Hebdo] provoceren en dan [kan er iets gebeuren]. Aan de vrijheid van expressie zijn er grenzen.”

Verwijzend naar vorige religieuze oorlogen zoals bijvoorbeeld de kerstening van de Amerika’s(plaatje bovenaan), de Kruistochten die werden gevoerd tegen de Islam met de zegen van de Rooms-Katholieke Kerk enz., zei de Paus dat doden in de naam van God verkeerd was en zei: “Laat ons naar onze eigen geschiedenis kijken. Hoeveel religieuze oorlogen hebben we wel niet gehad? Zelfs wij zijn zondaren maar je kan niet doden in de naam van God. Dat is een aberratie.”

De uitspraken van de Paus zorgden meteen voor de nodige commotie, met het Vaticaan dat zich haastte om de uitspraken toe te lichten want “dat die helemaal niet bedoeld waren als een oproep tot geweld” en dat de Paus “zeker niet de aanslagen in de kantoren van Charlie Hebdo wilde vergoelijken, integendeel,” en bla bla bla…

Jerry A. Coyne, columnist van The New Republic, reageerde als volgt op

“Buiten beschouwing gelaten of de Paus Jezus’s advies negeerde om de ander de andere wang toe te keren, is de vergelijking tussen satire op religie en het beledigen van iemands moeder belachelijk.

De cartoons van Charlie Hebdo en andere spotternijen met religie (het tijdschrift heeft de spot gedreven met alle religies, met inbegrip van het katholicisme), zijn niet bedoeld om religieuze mensen te beledigen of ontworpen om enkel ergernis te wekken, maar om de aandacht te wekken voor de schadelijke gevolgen van geloof in het algemeen.

hebdo1Het tijdschrift heeft bijvoorbeeld vaak gespot met het Vaticaan voor het verkeerd omgaan met de epidemie van verkrachtingen van kinderen door pedofiele priesters. Charlie Hebdo heeft geen moslimnamen door het slijk gesleurd; het deed dat met de Islam en het wordt hoog tijd dat iedereen, met inbegrip van Paus Franciscus, het verschil gaat leren begrijpen.

Mensen beledigen verschilt van het bekritiseren van hun geloven, zelfs indien het laatste naar het vorige leidt. Net zoals politieke opinies kunnen kwetsen, zo kunnen ook religieuze meningen dat doen en om dan te argumenteren dat religie daarvan gespaard moet blijven en politiek daarentgen niet, is zwichten voor het geloof als zijnde een ongerechtvaardigd privilege.”

Met dank aan Brabosh.com

januari 16, 2015

Kanker van islamistische jihad en virulente Jodenhaat slaat weer toe in België

Op zwartVerviers, België, donderdagavond 15 januari 2015. Anti-Jihad actie van de Belgische contra-terreurdivisie. Twee Jihadisten gedood, derde zwaar gewond. De actie is verre van voorbij. Intussen sluiten vandaag vrijdag de meeste Joodse scholen in Antwerpen hun deuren uit angst voor jihadistische represailles. [foto bron: EPA]

Vermits de anti-terreuractie in België, Duitsland, Frankrijk, Zwitserland, Jemen en nog enkele andere landen nog volop aan de gang is, heeft het voorlopig weinig zin om dit moment er veel over te schrijven. Maar wat nu al duidelijk is dat is dat stilaan België en andere Europese landen in de ban raken van de Arabische islamitische terreur.

Het begint hier zowaar een beetje op Israël te lijken, waar dit soort islamistische Arabische terreur dagelijkse kost is, hoewel ze dat in Europa niet geweten willen hebben. En diegenen die het wél weten leggen de schuld ervoor bij de Joden zélf. Eigen schuld dikken bult.

Het oude uitgemelkte antisemitische verhaal dat het nog altijd erg goed doet bij Jan Modaal, die weliswaar alles weet van voetbal en de beurs, ‘Familie’ en ‘Buren’, maar geen jota weet wat er elders in de wereld gebeurt, tenzij wat hij/zij leest op zijn scheurkalender en de berichten die hij leest op zijn Galaxy Smartphone van 799 euro van twee lijnen lang, hem gratis aangeboden door zijn locale gepolitiseerde TV-zender.

Ontkenning van wat iedereen al lang weet, blijft de teneur in de Belgische linkse sien en in hun zog tientallen dozijnen pro-Palestijnse [lees: anti-Israëlische] en islamitische  organisaties en NGO’s, allen zwaar over-gesubsidieerd door de Belgische staat. Bovendien lijkt het enige waar de politiek-correcten in ons land zich om bekommeren, de nieuwe golf van islamofobie te zijn die er onvermijdelijk zit aan te komen. Dat zal dan ook wel de schuld van de Joden zijn. Let op mijn woorden.

Echter, in werkelijkheid is het hun groezelige politieke agenda die daadwerkelijk structurele veranderingen en maatregelen in de weg staat. Net zoals België en in de rest van de door de terreur geteisterde landen van de Europa Unie, wordt angstvallig vermeden om de ware oorzaak van de terreur aan te pakken en de dingen bij hun naam te noemen: het islamitisch antisemitisme.

In plaats van de noodzakelijke lessen te trekken uit de vele aanslagen die de EU de voorbije jaren teisteren, worden enkel de symptomen bestreden ipv de kanker van de antisemitische jihad met wortel en al uit de grond te rukken en wordt op knullige wijze gepoogd het geweld te bestrijden en in te dijken. Maar meer dan dat hoeft niemand te verwachten. En wie is de pineut van het hele verhaal? Weerom de Joden, mevrouw en mijnheer.

<wordt vervolgd>

Met dank aan  Brabosh.com