Archive for mei, 2015

mei 31, 2015

Westerse hulp aan Gaza loyaal en totaal, beloofde hulp van rijke Golfstaten ondermaats

bufferzone2Nee, op dit plaatje geen puinhopen in Gaza veroorzaakt door Israëlische bombardementen maar het Egyptische leger dat ter hoogte van Rafah aan de zuiderse grens begonnen is met de sloop van meer dan 2000 huizen om een bufferzone aan te leggen van 500 meter breedte tussen Egypte en Gaza om de terroristen van Hamas en Co buiten te houden. Egypte overweegt thans om die bufferzone nog uit te breiden tot 1500 à 2000 meters breedte!

Op woensdag 27 mei 2015 presenteerde de Wereldbank haar rapport aan het AHLC te Brussel omtrent de stand van zaken in verband met de beloofde hulpfondsen om de heropbouw van de Gazastrook te financieren, die zwaar geteisterd werd tijdens de oorlog van Hamas tegen Israël van afgelopen zomer.

Zoals in het verleden ook regelmatig bleek, zijn de westerse landen nagenoeg hun beloften om financiële bijstand aan Gaza bijna helemaal nagekomen maar van Arabische kant lijken beloftes net zoveel waard te zijn als het papier waarop ze werden betekend. Tot op heden blijkt dat de rijke Golfstaten samen met Turkije slechts 12%van de beloofde 156 miljoen dollars hebben uitbetaald, volgens de cijfers van de Wereldbank.

De 50 dagen durende zomeroorlog tussen Israël en Hamas en het dozijn gelieerde en door haar gecontroleerde overige terreurgroepen, resulteerde in een grote destructie van de Gazaanse infrastructuur en de reconstructie kosten worden geraamd tussen de 8 miljard en 10 miljard dollars. Op een internationale donorconferentie die in Caïro in oktober 2014 werd gehouden, werd door de internationale gemeenschap 3,5 miljard dollars beloofd om Gaza weder op te bouwen gespreid over een periode van drie jaren.

Rijke Golfstaten: veel beloven, weinig geven
De olierijke Golfstaten (niet inbegrepen de Verenigde Arabische Emiraten – VAE) samen met Turkije hebben tot nog toe slechts 12 procent van het beloofde geld gedoneerd dat geraamd werd op 156 miljoen dollars. De cijfers van de Wereldbank tonen aan dat hoewel Saoedi-Arabië bijvoorbeeld op de internationale conferentie te Caïro een half miljard dollars financiële hulp had beloofd aan Gaza het land in werkelijkheid slechts 48,5 miljoen dollars uitbetaalde.

Qatar, dat vele notoire internationale terroristen herbergt waaronder Hamasleider Khaled Meshaal, had ruim 1 miljard dollars aan Gaza beloofd maar betaalde slechts 102 miljoen dollars. Een andere oliestaat Koeweit, die op de conferentie 200 miljoen dollars hulp beloofde heeft tot op heden helemaal niet gegeven. Een andere met Gaza erg bevriende natie met name Turkije dat eveneens 200 miljoen dollars aan financiële hulp beloofde heeft tot dusverre slechts een kwart of 500.000 dollars uitbetaald.

De gulle gevers aan de Palestijnen zijn zoals steeds in het Westen te vinden. Kijk bijvoorbeeld naar de Verenigde Staten dat van de beloofde 277 miljoen dollars reeds 84 procent van het bedrag heeft overgemaakt en Canada heeft zelfs de door haar beloofde hulp van 14,5 miljoen dollars volledig uitbetaald aan het Gazaanse leiderschap. Het 28 landen blok van de Europese Unie doe het iets minder – maar nog altijd stukken beter dan de Arabische wereld – en heeft van de door haar beloofde 349 miljoen dollars slechts 40 procent doorgestort, echter Groot-Brittannië bijvoorbeeld heeft reeds 80 procent van de door haar beloofde 32 miljoen dollars overgemaakt.

In het totaal, aldus het rapport van de Wereldbank, werd van de 3,5 miljard beloofde hulp door de internationale gemeenschap voor de heropbouw van Gaza precies 27,5 procent effectief overgemaakt zijnde bijna 1 miljard dollars. Maar het gebrek aan donorfondsen is volgens het rapport niet de enige oorzaak van de stagnatie in de wederopbouw van Gaza maar veeleer “de beperkingen op de invoer van bouwmaterialen in Gaza. Vandaar dat, in rekening genomen de legitieme veiligheidsoverwegingen van de naburige landen, nieuwe wegen moeten gevonden worden om de toegang van constructiematerialen aan Gaza drastisch te verhogen,” aldus het rapport.

Helaas negeert de Wereldbank de aanhoudende berichten uit Gaza waar Hamas en Islamitische Jihad voluit aan de heropbouw en betonnering van het terroristisch tunnelnetwerk werken en een nieuwe oorlog tegen Israël voorbereiden waarvoor kosten noch moeite worden gespaard. Zo bleek afgelopen week dat Hamas thans werkt aan een nieuwe weg in Gaza langsheen de grens met Israël bedoeld “om de Zionisten aan te vallen.” Al die bouwmaterialen voor tunnels een aanleggen van aanvalsroutes tegen Israël zouden beslist beter kunnen benut worden.

Eenheidskabinet Fatah/Hamas
Begin oktober 2014 vroeg de Palestijnse eenheidsregering Fatah/Hamas aan de internationale gemeenschap om ruim 4 miljard dollars te doneren om de zwaar getroffen Strook weer op te bouwen, volgend op de oorlog van Hamas tegen Israël. Ook de UNRWA lanceerde toen een dringende oproep om 1,6 miljard dollars te doneren, voornamelijk bestemd om duizenden woningen weer op te bouwen, de drinkwatervoorziening te herstellen en de geteisterde infrastructuur en het wegennet te herstellen, alsmede onderdak te bieden aan de ca. 100.000 Gazaanse daklozen.

Kort nadien volgde op 12 oktober 2014 een internationale conferentie in de Egyptische hoofdstad Caïro waaraan werd deelgenomen door een 50-tal landen en een 20-tal niet-gouvermentele organisaties die kwistig met miljarden dollars strooiden, echter noch Israël werd hierop uitgenodigd en al evenmin de Gazaanse terreurgroepen Hamas en Islamitische Jihad, nochtans de hoofdrolspelers en belangrijkste aanstichters van het recente 50-dagen durende conflict.

De deelnemers aan de conferentie gaven ruiterlijk toe dat al hun financiële inspanningen erg futiel zouden zijn zolang er geen permanent vredesakkoord bestaat tussen Israël en de Palestijnen. Bovendien kwam de eis van Israël om Gaza eerst te demilitariseren vooraleer massa’s dollars en euros te doneren aan de regering van de Palestijnse Autoriteit waarin sinds 2 juni ’14 officieel ook Hamas zetelt, niet eens ter sprake.

Rafah, grens met Egypte
Israël controleert twee van de drie grensovergangen naar Gaza en onderhoudt een volledige blokkade over het luchtruim en de zee, en kijkt nauwgezet toe op de levering van bouwmaterialen aan het Palestijnse gebied uit vrees dat ze zouden gebruikt worden voor de aanleg van aanvalstunnels en de aankoop van wapens, raketten en mortiergranaten.

Echter de derde grensovergang waarnaar door het Westen nauwelijks of niet wordt verwezen, is deze ter hoogte van Rafah aan de grens met Egypte. Die grensovergang wordt sinds oktober 2014 nagenoeg continu potdicht gehouden door Egyptische soldaten op bevel van Caïro. Het Egyptische leger heeft sindsdien meer dan 1500 smokkeltunnels van Hamas verwoest en dichtgegooid en heeft een nieuwe bufferzone langsheen de grens bijna voltooid om te verhinderen dat Hamas nog andere tunnels zou kunnen uitbaten of nieuwe zou kunnen uitgraven, om de wapenhandel te beteugelen en het in- en uitreizen van terroristen te verhinderen.

bufferzone3Zicht anno 2015 op Egypte vanuit de Gazastrook. Aan de overkant aan Egyptische zijde werden duizenden huizen gesloopt om een brede bufferzone aan te leggen en al de bewoners werden manu militari door het Egyptische leger verdreven. Geen betogingen van mensenrechtenactivisten, geen “boycot Egypte” oproepen, niks, nada, zero, nulkommanul protest. Die hebben het allemaal te druk met Israël te demoniseren en stigmatiseren.

Met dank aan Brabosh.com

Advertenties
Tags:
mei 29, 2015

Schandalig hoe Nederland buigt voor de islamitische landen

Artikel van Likoed Nederland in het kader van ‘ongehoord nieuws’, 29 mei 2015.

Syrian

In de jaarvergadering van de Wereld Gezondheids Organisatie (Engelse afkorting: WHO) van de Verenigde Naties werd slechts één land veroordeeld.
Degenen die bekend zijn met het machtsblok van de (57) islamitische landen in de VN weten dan wel welk land dat is: Israël.

Israël werd onder meer veroordeeld vanwege “de slechte medische zorg van Palestijnen in Israëlische gevangenissen” en “de slechte medische situatie van de medische zorg op de Golanhoogvlakte”.

Volgens de VN zijn dat dus twee van de grootste gezondheidsproblemen in de wereld. En dus niet de medische situaties in Jemen, Irak of Syrië – waar de bevolking door het eigen bewind met vatenbommen wordt gebombardeerd.

Het is ook totaal ridicuul, omdat de medische zorg op de Golan meer dan uitstekend is en de zorg voor gevangenen in Israël voldoet aan alle internationale standaarden: Palestijnen kunnen zelfs een studie volgen tijdens hun gevangenschap.

Dat deze motie is aangenomen, verbaast niet, op grond van het machtsblok van (islamitische) dictaturen in de VN. Een jaar of veertig geleden zei de toenmalige Israëlische minister van Buitenlandse Zaken Abba Eban al:

“Als Algerije een resolutie zou indienen dat de aarde plat is omdat Israël de aarde heeft platgedrukt, zou die aangenomen worden met 164 stemmen voor, 13 tegen en 26 onthoudingen.”

Wat wel verbaast, is dat Nederland met die dictaturen meestemde en zo zichzelf tot een spreekpop maakt van die dictaturen in de VN.

Gelukkig is de stem van Nederland vóór de WHO-resolutie een aantal Tweede Kamerleden ook te gortig: Van der Staaij (SGP), Ten Broeke (VVD) en Voordewind (CU) hebben PvdA-minister Koenders gevraagd:

“Is de Nederlandse regering van mening dat Israël de ergste schender van gezondheidsrechten ter wereld is? Kunt u verklaren waarom de assemblee zich niet middels een resolutie heeft uitgesproken over de gezondheidstoestand in bijvoorbeeld Syrië, Oekraïne of Jemen, waar de gezondheidstoestand van de bevolking door lokale hulpdiensten doorgaans als ‘alarmerend’ wordt omschreven?

Op 12 september 2013 zei uw ambtsvoorganger Timmermans over de VN-Mensenrechtenraad: ‘Ik geef toe dat Israël vaak een gemakkelijke afleidingsmanoeuvre is […] als het af en toe in een bepaalde regio niet lekker gaat, krijgt Israël vaak de schuld. Ook als Israël er niets mee te maken heeft, wordt er al heel snel naar Israël gewezen.’

Deelt u het vermoeden dat de World Health Assembly zich door een vergelijkbare vooringenomenheid heeft laten leiden?

En zo ja, bent u dan ook bereid zich tegen dergelijke ‘Israël bashing’ te weer te stellen, zoals uw voorganger ook toezegde met betrekking tot dit fenomeen in de VN-Mensenrechtenraad?”

Een maand geleden viel Nederland ook al negatief op door een van de landen te zijn die de EU vroegen om speciale etikettering van producten uit betwist Israëlisch gebied. Zonder datzelfde te doen voor andere betwiste gebieden, zoals Tibet, de Krim, de Westelijke Sahara of Noord-Cyprus.

Ook dit was dus duidelijk een bezwijken voor de druk uit de islamitische landen.
Triest dat de Nederlandse regering daaraan blijkbaar steeds meer toe geeft.

 

De motie veroordeelde de ‘slechte Israëlische gezondheidszorg’ op de Golan en in gevangenissen. De video’s boven en onder geven een ander beeld.

— Reacties gesloten.

Tags:
mei 28, 2015

VMBO-bontkraagjes geïndoctrineerd tot antisemiet

Het CIDI hierover:

 

boekjeIn Israel is ophef ontstaan over de onevenwichtige, tendentieuze manier waarop een Nederlands geschiedenisboek voor 4 VMBO het hoofdstuk “Israel en de Palestijnen” beschrijft. CIDI betreurt het dat Nederlandse VMBO-leerlingen via deze onevenwichtige tekst kennismaken met dit ingewikkelde conflict. Dit helpt zeker niet het genuanceerde beeld van de geschiedenis bij te brengen dat past binnen het Nederlandse onderwijs. Het wordt tijd dat er snel een meer evenwichtige methode verschijnt.

“Het ontstaan en de gevolgen van de brandhaard Israël/ Palestina” is een van de onderwerpen die de leerlingen (nu nog) moeten kennen voor het Centraal Schriftelijk eindexamen. Het boek “Geschiedeniswerkplaats” voor 4 VMBO van Uitgeverij Noordhoff besteedt er een hoofdstuk aan.

Dit gebeurt in slechts vijf bladzijden, dus dat de geschiedeis versimpeld wordt is te begrijpen. Maar dat bij dit onderwerp de Onafhankelijksoorloog in het geheel niet wordt genoemd, is een vorm van geschiedvervalsing door weglating.

Deze oorlog, waarbij het pas opgerichte Israel werd aangevallen door Egypte, Transjordanië, Irak, Syrië en Libanon, komt niet in het boek voor. Het geweld dat eraan voorafging, wordt teruggebracht tot slechts deze regels:

“De Veiligheidsraad maakte een verdelingsplan. Er zou een joodse en een Arabische staat komen. De joden gingen daarmee akkoord, de Palestijnen niet. Arabische strijders probeerden de joden te verjagen, maar die sloegen terug. Joodse milities moordden Arabische dorpen uit.
Honderdduizenden Palestijnen sloegen op de vlucht. Zij kwamen terecht in vluchtelingenkampen over de grens. Een dag voor het Britse vertrek riep de zionistische leider Ben Goerion de staat Israel uit.”

Dat was het. Vandaar stapt het boekje rechtstreeks over naar de Zesdaagse Oorlog. Al het Arabisch geweld tegen Joden is gereduceerd tot “Arabische strijders probeerden de joden te verjagen”. Het bloedbad in het Arabische dorpje Deir Jassin echter is uitgegroeid tot iets veel groters: “Joodse milities moordden Arabische dorpen uit”. De Onafhankelijkheidsoorlog is niet gebeurd, Egypte heeft Gaza niet bezet, en Transjordanië de Westelijke Jordaanoever niet. Dit geeft VMBO-leerlingen geen enkel beeld van het ontstaan van Israel zoals het er tot 1967 uitzag; niet eens een onzorgvuldig beeld.

Dit is maar een enkel voorbeeld van de vele onzorgvuldigheden en tendentieuze passages in de vijf pagina’s die aan het conflict tussen Israel en zijn Arabische buren worden besteed.

Een ander voorbeeld is de beschrijving van Menachem Begin, vergeleken met die van Arafat. Begin wordt beschreven onder het kopje: “Terrorist en vredestichter”. De vredestichterskant van Begin wordt als volgt beschreven: “Menachem Begin is de geschiedenis ingegaan als vredestichter. Dat is opmerkelijk, want een groot deel van zijn leven stond hij bekend als terrorist en extremist.” Over die ‘terroristische’ kant van Begin gaat de hele rest van de beschrijving, tot aan de laatste regel: “Een jaar later verbaasde hij de wereld door vrede met Egypte te sluiten en de Sinaïwoestijn aan Egypte terug te geven.

Arafat daarentegen wordt niet eenmaal een terrorist genoemd. Zijn beschrijving start zo: “Israel kreeg vanaf de jaren 1960 steeds meer last van Palestijns verzet. De belangrijkste verzetsbeweging werd de PLO van Yasser Arafat.” Van de PLO wordt wel gezegd dat “ze terroristen en guerrillastrijders opleidde” en dat dit “leidde tot een golf van aanslagen en ander geweld.” (Tegen wie, Israelische burgers bijvoorbeeld, wordt niet vermeld.) Dan wordt er verteld dat Arafat in 1993 “een verrassende ommezwaai maakte”: “Hij sloot vrede met Israel.” Maar “lang niet alle Palestijnen waren daar blij mee. Een nieuwe verzetsbeweging, Hamas, zette de strijd tegen Israel voort.” “Leden van Hamas pleegden zelfmoordaanslagen en andere terreurdaden”, staat er nog. Maar ook Hamas wordt geen terroristische organisatie genoemd, ook over de slachtoffers van Hamas wordt niets gezegd.

Met ingang van het schooljaar 2016 verdwijnt ‘het conflict’ uit de verplichte stof voor het Centraal Schriftelijk examen en wordt het een van de keuzeonderwerpen waaraan de school in het Schoolexamen aandacht kan besteden. Het is te hopen dat dit gepaard gaat met het verschijnen van evenwichtiger leerstof en dat deze uitgave van Noordhoff naar de prullenbak verdwijnt – waar hij hoort.

mei 27, 2015

Amnesty International: Hamas pleegde oorlogsmisdaden tijdens laatste zomeroffensief

hamas-executions

In Gaza City in Hamastan, een gruwelijk tafereel kort na het vrijdaggebed van 22 augustus 2014 tijdens het zomeroffensief van Hamas tegen Israël. Mannen èn kinderen kijken nieuwsgierig toe hoe gemaskerde boeven van Hamas in klaarlichte dag op straat enkele Palestijnen executeren. Geen vervelende pottenkijkers noch journalisten aanwezig want in het Westen interesseert niemand zich voor de naleving van mensenrechten onder Palestijnen tenzij… er Joden in de buurt waren. [bron]

Volgens een rapport van Amnesty International, gedateerd op 27 mei 2015, gebruikte Hamas de oorlog tegen Israël van afgelopen zomer om intern grote kuis te houden onder Palestijnen in de Strook.

Achter de schermen van het conflict vonden een reeks executies plaats, werden willekeurig Palestijnen gearresteerd, gefolterd en geliquideerd zonder vorm van proces of recht op zelfverdediging.  De Israëlische kranten zoals The Jerusalem Post,The Times of Israël, Arutz Sheva en anderen berichten vandaag uitgebreid over deze kwestie.

De Palestijnse terreurorganisatie Hamas, die sinds de zomer van 2007 de Gazastrook heel alleen controleert, heeft volgens het rapport minstens 23 Palestijnen geëxecuteerd en dozijnen anderen gemarteld, feiten die door A.I. oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid worden genoemd. Het spreekt van een “brutale campagne van ontvoeringen, marteling en onwettige executies van Palestijnen” onder het mom van “collaboratie” met Israël.

Philip Luther (plaatje rechts), directeur van de mensenrechtenorganisatie Amnesty International inzake het Midden-Oosten en Noord-Afrika, maakte in zijn rapport brandhout van Hamas:

Het is absoluut ontstellend dat, terwijl de Israëlische strijdkrachten massaal dood en verderf zaaiden onder het volk in de Gazastrook, tezelfdertijd Hamas strijders van de gelegenheid gebruik maakten om onderling rekeningen te vereffenen door het uitvoeren van een reeks onrechtmatige moorden en andere ernstige schendingen.  

Philip LutherHamas strijders ontvoerden, martelden of vielen tevens leden en aanhangers aan van Al Fatah, een politieke organisatie in Gaza en hun belangrijkste rivaal, met inbegrip van voormalige leden van de veiligheidsmacht van de Palestijnse Autoriteit.

Niet een enkele persoon werd verantwoordelijk gehouden voor de misdaden die Hamas strijders pleegden jegens Palestijnen tijdens het conflict in 2014.

In plaats van de rechtstaat te handhaven, hebben de Hamas autoriteiten en leiderschap voortdurend deze ontstellende misdaden tegen machteloze individuenaangemoedigd en vergemakkelijkt. Hun falen om deze onrechtmatige moorden, ontvoering en marteling van ogenschijnlijke verdachten zelfs maar te veroordelen, zorgt dat zij effectief bloed aan hun handen hebben.

De Hamasleiders hebben bij herhaling aangedrongen voor rechten en Justitie voor Palestijnen. Maar handelen niet altijd op een wijze die overeenkomt met eerbiediging van de mensenrechten,  justitie en de rechtsstaat. Door het niet te stoppen van dergelijke ernstige schendingen, slepen de Hamas-autoriteiten de naam van Justitie door de modder en vergoelijken deze weerzinwekkende misdaden. 

Luther beschuldigde Hamas van het bedrijven van “weerzinwekkende misdaden tegen machteloze personen” die in sommige gevallen oorlogsmisdaden vormen. Hij zei dat de beweging “een minachting vertoonde voor de meest fundamentele regels van het internationale humanitaire recht”.

Een van deze mannen was Atta Al-Najjar, een voormalige politieman van de Palestijnse Autoriteit die leidde aan mentale ongeschiktheid en een straf van 15 jaar opsluiting uitzat. Hij werd eerder door een militaire rechtbank van Hamas veroordeeld op beschuldiging van “collaboratie met Israël”, zowat het zwaarste misdrijf dat waarvan je in Gaza kan beschuldigd worden. Op 22 augustus 2014 werd Najjar uit zijn cel gehaald en geëxecuteerd.

De broer van Najjar wordt in het rapport van A.I. geciteerd en getuigde dat:

“Er werden tekenen van marteling en schotwonden op zijn lichaam vastgesteld. Zijn armen en benen waren gebroken en zijn lichaam zag eruit alsof het in een zak was gestopt en vervolgens platgeslagen. Zijn lichaam werd doorzeefd met 30 kogels. Hij had wurgsporen rondom zijn nek en verwondingen met messen. En via de achterkant van zijn hoofd… waren er geen hersenen meer te zien. Het [hoofd] was leeg.”

Amnesty International heeft de Palestijnse Autoriteit in Ramallah en Hamas in Gaza opgeroepen tot “samenwerking met onafhankelijke en onpartijdige internationale onderzoeksmechanismen” en de “vermoedelijke daders” voor Justitie te brengen.

De Palestijnse Autoriteit (PA) veroordeelde de executies die werden uitgevoerd zonder vorm van proces te midden de speculatie dat Hamas gebruik maakte van de oorlogssituatie om sleutelfiguren van Al Fatah uit te roeien, de politieke factie die zoals bekend wordt voorgezeten door Mahmoud Abbas, de president van de Palestijnse Autoriteit.

Hamas is ISIS en ISIS is Hamas
Naar aanleiding van deze willekeurige executies van rivaliserende Palestijnse terreurgroepen en politieke facties in de Gazastrook, had eerder premier Benjamin Netanjahoe in een toespraak in de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (UNGA) op 29 september 2014 scherp uitgehaald naar de leugenachtige speech van Mahmoud Abbas die hij eerder op de dag in diezelfde vergadering van de VN in New York had afgelegd.  Netanjahoe zei hierover dit:

“Hamas is ISIS en ISIS is Hamas. Zij delen allen dezelfde ideologie. Zij willen allen een globale militante islam oprichten, waar geen plaats voor vrijheid is. Dat is waarom de strijd van Israël tegen Hamas niet [enkel] onze strijd is: het is jullie strijd. Onze strijd tegen Hamas vandaag kan morgen jullie strijd worden.”

Benjamin-UNGA

Premier Netanjahoe haalde ook scherp uit naar de vermeende beschuldiging van Israël’s oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid en het citaat van Mahmoud Abbas dat Israël een genocide bedreef in de Gazastrook tijdens het recente 50-daagse verdedigingsoffensief van het IDF. Netanjoe verwees naar de dozijnen executies door Hamas van leden van Al Fatah en dissidenten, evenals het willekeurig gebruik van kinderen als menselijke schilden, waarbij hij als bewijs een foto toonde die werd genomen door France 24 (plaatje bovenaan.)

“Dit is een oorlogsmisdaad,” zei hij. “Ik zeg tegen Abbas: daar zijn de oorlogsmisdaden bedreven door Hamas, onder uw leiderschap, onder de eenheidsregering die u voorzit en dit zijn de oorlogsmisdaden waarvoor u verleden week had moeten oproepen om deze te onderzoeken,” en hij vervolgde “Het grote morele verschil tussen Israël en Hamas kon niet duidelijker zijn geweest. Israël gebruikte raketten om zijn kinderen te beschermen, Hamas gebruikte kinderen om zijn raketten te beschermen.”

Met dank aan Brabosh.com

Tags:
mei 25, 2015

De uitvinding van een Palestijns volk

 

 screenshot_196

no ideaEr bestond geen Palestijnse Arabische staat of politieke entiteit onder het Ottomaanse Imperium of om het even welke vorige heerser van dit gebied.

Inderdaad, voorafgaand aan de 20ste eeuw, is er geen bewijsmateriaal of dat daar ooit een bewustzijn onder de inwoners heeft geleefd om een afzonderlijke politieke identiteit te hebben die verschilde van de rest van de Arabieren in het gebied.

Toen de Joden een eeuw geleden in grote aantallen naar het land van oorsprong begonnen terug te keren, ontmoetten zij Arabieren en Ottomanen en geen Palestijnen.
Diegenen die zich thans Palestijnen noemen, zouden de nakomelingen kunnen zijn van Arabische immigranten in het land afkomstig uit de omringende landen die op zoek naar werk dat beschikbaar werd nadat de Joden het land begonnen het land herop te bouwen.

Dit werd onderstreept in het controversiële boek van Joan Peters, From Time Immemorial [Uit onheugelijke tijden], wiens wetenschappelijkheid ronduit werd gekritiseerd toen het door liberalen werd gepubliceerd die niet van haar conclusies hielden. Het feit blijft dat de Arabische immigratie in Palestina plaats heeft gevonden.

Het is tegelijk ook een denkfout te beweren dat, zoals sommigen dat doen, dat het Zionisme een moderne uitvinding zou zijn, net zoals de Palestijnse identiteit dat is.

Het enige volk dat zichzelf ‘Palestijnen’ noemde, voorafgaand aan de stichting van de staat Israël, waren de Joden die de eerste en tot aan die tijd de enige groep was die het land in ontvangst namen als zijnde het thuisland van een apart volk of een nationale identiteit.
Dat was geen toeval sinds het land dat thans Israël heet of Palestina slechts voor één enkel volk geheiligde grond was.

Eeuwenlang was het een Arabisch binnenwater, maar voor de Joden is het tweeduizend jaar lang het voorwerp van gebeden geweest die nooit de hoop hebben opgegeven op de restauratie van hun soevereiniteit maar ook, zoals maar zelden wordt vermeld, nooit volledig het grondgebied hebben verlaten.
Het Zionisme was slechts een nieuwe naam voor een oud maar niettemin nog levend geloof van mensen over hun geboorteland en hun lot.

In tegenstelling tot het Palestijnse nationalisme, dat een uitvinding is van de 20ste eeuw. Het ontstond en bloeide zuiver als reactie op het Zionisme.
Dat is een factor die de zoektocht naar vrede fataal heeft gecompliceerd sinds de Palestijnse eigenheid meer op de wens steunt om de Joodse staat te laten uitdoven en de Joodse aanwezigheid te delegitimeren dan dat het een recreatie is van een Arabische politieke cultuur is die voor deze plaats specifiek is.

Zelfs 50 jaar geleden, was er maar weinig te merken van een afzonderlijke Palestijnse politieke identiteit. Tussen 1949 tot 1967 bestuurde Jordanië immers de West Bank en de helft van Jeruzalem en Egypte controleerde de Gazastrook.

Tijdens die 19 jaar bestond er internationaal geen aandrang om een Palestijnse staat op te richten in die bewuste gebieden.

Dat gebeurde pas nadat tijdens de Zesdaagse Oorlog van juni 1967 Israël de controle over die gebieden in handen nam en het ontbreken van een Palestijnse staat vanaf dan onverdraaglijk werd geacht.

Dit gezegd zijnde, moet men toegeven dat, ook al hebben de Palestijnen zichzelf pas in de laatste honderd jaar uitgevonden, het onzinnig is te ontkennen dat zij thans bestaan. Miljoenen beschouwen zich als deel uit te maken van een onderscheiden Palestijns Volk met een gemeenschappelijke geschiedenis en lotsbestemming.
De Verenigde Staten en Israël begrijpen allebei dat hun wens voor zelfbestuur in zoverre moet worden aangepast zolang zij hiermede de rechten en de veiligheid van Israël niet in gedrang brengt. Een tweestatenoplossing die zou toestaan dat er een Palestijnse naast de Israëlische staat zou bestaan, wordt thans door de meest Israëliërs als een aanvaardbaar idee geacht, zelfs indien dit pijnlijke territoriale compromissen zou impliceren.

Het knelpunt ligt hierin dat de Palestijnen onbekwaam lijken om het idee te accepteren van de legitimiteit van een Joodse staat, ongeacht waar zijn grenzen zouden getrokken worden.
En dat is het punt waar hun ‘uitgevonden’ geschiedenis naar binnen sluipt.

Sinds de Palestijnen slechts op het wereldtoneel zijn verschenen als resultaat van hun afkeer voor het begrip van Joodse soevereiniteit over om het even welk deel van het grondgebied, is het moeilijk zo niet voor hen onmogelijk om te denken in termen van vrede als dat de permanente aanwezigheid van Israël zou impliceren.

De rol van de Verenigde Staten in deze knoeiboel is niet zozeer om op de mythen omtrent de Palestijnse geschiedenis te wijzen, ondanks de koppigheid eigen aan mythen, maar om de Arabieren en hun aanhangers duidelijk te maken dat zij moeten afzien van hun verwerping van het Zionisme.

Door Jonathan S. Tobin. Vertaling: Brabosh, 21 mei 2015.

mei 25, 2015

Richard Kemp: De strijd voor Israël in de media is ook ONZE strijd voor vrijheid en democratie +video

begin-sadat

“Vechten voor Israël op het internationale mediaplatform is vechten voor de waarden van democratie, vrijheid van meningsuiting en beschaafde sociale waarden om het even waar. Van Israël’s overleven hangt het overleven af van de westerse beschaving!”
[Kolonel Richard Kemp, 19 mei 2015 – bron]

Op 19 mei 2015 gaf de Amerikaanse oud-kolonel Richard Kemp een fel opgemerkte voordracht aan het Begin-Sadat Center for Strategic Studies (BESA) in Israël. Kemp was commandant van de Britse strijdkrachten in Afghanistan. Hij werkte vervolgens voor het Joint Intelligence Committee en in de nationale crisis managementgroep van het Britse kabinet. Hij getuigde in de verdediging van Israël voor de Finding Mission on the Gaza Conflict van de Verenigde Naties feit en in de VN-Mensenrechtenraad in reactie op het Goldstone Rapport. Deze week, ontving hij een eredoctoraat van de Bar-Ilan Universiteit als erkenning voor zijn flinke en standvastige verdediging van Israël.

“Helaas,” zegt Richard Kemp, “werden de afgelopen dertig jaren moraliteit en waarden van het Westen getransformeerd en ondermijnd zoals nooit tevoren. Judeo-Christen principes zoals eerlijkheid, eer, loyaliteit, familiale waarden, patriottisme, religieus geloof en respect voor de staat zijn allen geërodeerd; terwijl negatieve waarden zoals het aanvaarden van verraad, dubbelzinnigheid en bedrog floreren. Voornamelijk de westerse media maakt zich schuldig aan het bevorderen van deze schadelijke waarden transformatie. En deze transformatie vormt de basis voor de groei van anti-Joodse en anti-Zionistische perspectieven en anti-Israël verhalen.

Botweg in tegenspraak met het smerige Goldstone Rapport, onderstreepte een zelfverzekerde Kemp dat “op basis van mijn kennis en ervaring als een militaire commandant, heeft het IDF meer gedaan tijdens Operation Cast Lead voor de bescherming van de rechten van burgers in gevechtszones dan om het even welk ander leger in de geschiedenis van oorlogvoering.” 

Kemp wordt sindsdien voortdurende belasterd. “In de sociale media ben ik het onderwerp van aanhoudende aanvallen door in het bijzonder virulente anti-Israëlische en antisemitische netwerken. Aan universiteiten ben ik het onderwerp van demonstraties die getracht hebben mij het zwijgen op te leggen. Ik wordt beschuldigd van corruptie en van betaald te worden door de Zionistische entiteit. Ik heb bewust zakelijke kansen afgewezen. Ik werd op een terroristische dodenlijst geplaatst,” vertelde Kemp aan zijn publiek in het BESA Center.

“Dit is niet omdat ik mij uitspreek tegen het morele faillissement, corruptie, het aanzetten tot terrorisme of repressie door de Palestijnse Autoriteit; of de moord, wreedheid en terroristisch geweld van de Palestijnse Islamitische Jihad, Hamas en Hezbollah. Ik heb mij minstens evenveel uitgesproken tegen al-Qaeda, de Taliban, het Iraanse regime, de IRGC en vele andere sponsors van terreur en terroristische groepen zonder dat dit tot dit niveau leidde van poging tot intimidatie.”

“Het gebeurt veeleer omwille van het feit omdat ik Israël niet ten onrechte wil veroordelen in omstandigheden waarin zelfs neutraal blijven over het onderwerp in de ogen van velen op zich reeds als een misdaad wordt beschouwd. Het is omdat ik verder ben gegaan en mijn militaire ervaring en mijn objectieve mening heb gebruikt om Israëls legitieme militaire acties te verklaren en te verdedigen,” aldus nog Kemp.

Hieronder de 40 minuten durende toespraak (in het Engels met Hebreeuwse ondertiteling) van ex-kolonel Richard Kemp aan Besa van 19 mei jongstleden:

mei 24, 2015

Wil de VARA een bloedbad?

adolfbloksnorhuizen534

http://www.joop.nl/opinies/detail/artikel/32308_wanneer_breekt_het_elastiekje_van_de_moslims/

 

Tags:
mei 23, 2015

Israël boycotten?: Nieuw middel ‘verlengt houdbaarheid groenten’

groetenvakIsraelische wetenschappers hebben een middel ontwikkeld dat de houdbaarheid van groene bladgroenten kan verlengen met een periode van één maand, zonder dat de producten hoeven te worden gekoeld.

Het rottingsvertragingsmiddel, ontwikkeld door Dr. Rivka Elbaum van de Hebreeuwse Universiteit en het Robert H Smith Instituut van Plantwetenschappen en Genetica in de landbouw, vertraagt de veroudering en afbraak van chlorofyl, die in bladgroenten zoals sla, bloemkool, selderij en spinazie zit. Hoewel het middel nog in ontwikkeling is, is er al een patent afgegeven in Israel en de VS, volgens een studie die in de laatste uitgave van het blad Shalom Life is gepubliceerd.

De ontwikkelaars zijn van mening dat het middel een grote bijdrage kan leveren in delen van India en Afrika. In deze gebieden zijn arme boeren vaak gedwongen om verse producten onder de marktwaarde te verkopen, hoofdzakelijk door een gebrek aan koelingsruimte en beperkte vervoersinfrastructuur.

Volgens een woordvoerder is de Hebreeuwse Universiteit “in gesprek met een aantal grote organisaties zoals voedselgroothandels, die zeer geïnteresseerd zijn om samen te werken met ons”. Er wordt nog een oplossing gezocht voor de toepassing van het middel. Mogelijk kunnen supermarkten chlorofylrijke groenten besproeien met dit middel in plaats van water.

Met dank aan het CIDI

 

mei 23, 2015

Erkenning ‘Palestina’? Vreemd

 

Opinie-artikel van Likoed Nederland in het Katholiek Nieuwsblad, 22 mei 2015.

duif

Baskenland is een bijzonder stuk Spanje. Met name in het noorden van Baskenland wordt nog veel Baskisch gesproken, een taal die geheel anders is dan het Spaans. Het Spaans heeft zelfs meer gelijkenis met het Nederlands dan met het Baskisch.

Ook worden in Baskenland sporten beoefend die men in de rest van Spanje nauwelijks kent, zoals pelota, een sport die erg lijkt op het Friese kaatsen.
Baskenland is een zeer katholieke regio. Vele beroemde missionarissen zoals Francis Xavier zijn er geboren, en de oprichter van de orde van de Jezuïeten, Ignatius van Loyola, komt er vandaan. Net als een deel van de rooms-katholieke familie van onze koningin Maxima.

Door hun eigen cultuur, en de onderdrukking hiervan tijdens het dictatoriale regime van Francisco Franco, wil een meerderheid van de Basken onafhankelijk worden van Spanje. Ze willen dat de Spaanse deelstaten Navarra en Pais Vasco samen met een klein stuk Baskisch Frankrijk een zelfstandig land worden.

Woensdag 13 mei heeft het Vaticaan ‘Palestina’ als officieel land erkend. Dit terwijl het Vaticaan deze stap niet heeft ondernomen ten aanzien van Baskenland. Dat is vreemd omdat het katholieke Baskenland veel meer de kenmerken heeft van een normaal westers-democratisch land dan ‘Palestina’.

Ten eerste omdat Baskenland vast omlijnde grenzen heeft. Het bestaat zoals gezegd uit de Spaanse deelstaten Navarra en Pais Vasco en de Franse provincies Labourd, Basse-Navarra en Soule.
De grenzen van Palestina staan echter allesbehalve vast. Daar moet nu juist over onderhandeld worden door de Israëliërs en de Palestijnen.
De Palestijnen weigeren deze onderhandelingen echter steevast.
Nog geen week geleden stelde de Palestijnse president Abbas dat hij alleen met Israël wil onderhandelen als Israël Palestijnse terroristen die in Israëlische gevangenissen zitten vrijlaat.
Zo komt er dus nooit vrede, en trouwens ook geen vastomlijnde grenzen.

Baskenland heeft net als de Palestijnen vergaande autonomie. Net als de Palestijnen hebben de Basken bijvoorbeeld een eigen politie-apparaat, regering en parlement.

In Baskenland zijn echter elke vier jaar verkiezingen waar een veelheid van partijen aan meedoet: Baskenland is een normaal functioneerde westerse democratie.
De Palestijnse autonome regio heeft daarentegen allesbehalve de kenmerken van een normaal functionerende democratie. Al sinds 2005 zijn er geen presidentsverkiezingen meer geweest, waardoor de Palestijnse president Abbas dus feitelijk een soort dictator is. Een dictator die jaarlijks 500 miljoen euro Europees belastinggeld krijgt.

De Baskische regering heeft bovendien geen wet aangenomen die het haar inwoners verbiedt grond aan Joden te verkopen.
In de Palestijnse autonome gebieden staat daarop de doodstraf. Katholieken, moslims, Joden en protestanten kunnen in vrijheid hun geloof belijden in Baskenland.
In de autonome Palestijnse regio, en dan met name in de Gazastrook, waar Hamas de baas is, worden christenen stelselmatig weggepest. Geregeld worden er aanslagen gepleegd op christelijke instellingen. Zo ontplofte er in februari 2014 nog een bom bij een katholieke kerk in Gaza-stad.

Het is sowieso merkwaardig dat Hamas, een radicaal-islamitische terreurorganisatie, net als Islamitische Staat (IS) een eigen stuk land bestuurt. De Baskische terreurbeweging ETA bestuurt geen enkel stuk land in Baskenland.

Dat het Vaticaan desondanks toch ‘Palestina’ als onafhankelijk land erkent, en Baskenland, Catalonië of Schotland niet hetzelfde gunt, past in een trend.
Landen als Zweden gingen het Vaticaan voor. Partijen als de PvdA en de SP willen dat Nederland hetzelfde doet.

Dit is geen wijs besluit, en bovendien hypocriet.
Wel een land willen creëren waar een terreurorganisatie als Hamas voor een deel de baas is, en waar elk democratisch principe de nek om wordt gedraaid.
Terwijl normaal functionerende Europese regio’s die al die democratische principes wel omarmen en waar terreurorganisaties van de staat geen ruimte krijgen, diezelfde onafhankelijkheid niet wordt gegund.

Het hele christendom in het Midden-Oosten wordt op dit moment bedreigd. Christenen en kerken worden geregeld aangevallen. Binnen niet al te lange tijd zal er mogelijk geen kerk meer overeind staan in Syrië en Irak.
In dit Midden-Oosten neemt alleen in Israël het aantal christenen toe, en kan alleen in Israël een katholiek elke zondag in vrijheid en zonder vrees voor geweld een katholieke kerk bezoeken.
Iets wat in Libië, Saoedi-Arabië, Irak of Pakistan lastig, gevaarlijk of simpelweg onmogelijk is.

De druk om toe te geven aan de eisen van moslims is groot.
Het zou paus Franciscus juist daarom sieren als hij de erkenning van ‘Palestina’ zou terugdraaien.
Niet alleen om de Israëlische Joden en katholieken, zoals de Israëlische katholieke opperrechter Salim Joubran, een hart onder de riem te steken, maar zeker ook om (Palestijnse) moslims te laten zien dat geweld zoals Hamas dat propageert en ten uitvoer brengt, nooit loont.
Dat laatste is anno 2015 misschien wel belangrijker dan ooit.

 

christian persecution

 

mei 20, 2015

De Joden mogen weer bestolen worden

Ambtenaren van het Ministerie van financiën verlootten destijds de geroofde juwelen van met medewerking van Nederlandse ambtenaren vermoorde Joden onder elkaar. Kennelijk is dat zo bevallen dat Nederlandse ambtenaren opnieuw besloten Joden te bestelen, deze keer van een deel van hun rechtmatige AOW-uitkering.  

Onder het motto met joden kun je alles flikken en om linkse en islamitische antisemieten in extase te brengen, is men tot dit onzalige besluit gekomen.

Jodenvervolging begint doorgaans met kleine maatregelen die het steeds makkelijker maken grotere te nemen. De schaamte van de groteske collaboratie aan de Shoah voorbij, is Nederland gereed voor nog meer maatregelen tegen Joden.

Foto boven: Puls