De pro-Palestijnse activisten zijn niet pro-Palestijns [Fred Maroun]

blocusMei 2010. Pro-Palestijnse activisten demonstreren in afwachting van de aankomst van het Free Gaza Flotilla, een Turks konvooi dat zoals bekend op 31 mei 2010 in volle zee werd onderschept door het IDF. Achteraf bleek dat op één schip minstens vijf militanten van Hamas, Islamitische Jihad (PIJ) en Al Qaeda waren aangemonsterd. [beeldbron: AP/Haaretz]

Wat hebben ‘pro-Palestijnse’ activisten gedaan voor de Palestijnen? Hielpen zij de Palestijnen om nationale onafhankelijkheid te bereiken?  Hielpen zij hen een economie opbouwen?  Hielpen zij hen een maatschappelijk middenveld te creëren? Hielpen zij hen om talent en integriteit onder hun leiders te stimuleren?  Hielpen zij hen hun identiteit te definiëren als iets anders dan louter als slachtoffers en terroristen?

Waar zijn de pro-Palestijnse conferenties die de Palestijnen helpen om al deze dingen te bereiken?  Waar zijn de organisaties die geloven in de Palestijnse identiteit en die hen helpen om hun toekomst gestalte te geven? Waar is de financiering die de Palestijnse civiele samenleving zou helpen groeien waarvan de Palestijnse Bassem Eid gelooft dat deze van fundamenteel belang is voor de toekomst van de Palestijnen?

Toen de Verenigde Naties in 1947 het verdeelplan goedkeurden (Res. 181) dat tot doel had om een tweestatenoplossing te creëren waarin slechts weinig aan de Joden werd gegeven, waren de Arabieren enthousiast om het plan af te schieten en ze gebruikten oorlog om dat proberen te doen. Heeft iemand zich er toen om bekommerd dat de Palestijnse belangen door dat plan sterk gediend zouden zijn geweest?

Tussen 1948 en 1967, toen Gaza en de Westelijke Jordaanoever onder volledige controle stonden van de Arabieren, is er dan iemand die geprobeerd heeft om een Palestijnse staat te creëren op dat land?

De Israëlische-Arabische oorlogen resulteerden in honderdduizenden Palestijnen en zelfs een groter aantal Joden die vluchtelingen werden. De Joodse vluchtelingen werden geherhuisvest in Israël en elders, maar wie heeft geprobeerd om de Palestijnse vluchtelingen te hervestigen? Wie gaf erom dat honderdduizenden Palestijnen miljoenen zijn geworden en dat ze nog steeds niets anders zijn dan [politieke] pionnenin de handen van andere Arabieren?

Die heeft geprobeerd om het schrikbewind te stoppen in Gaza dat aan de basis ligt van frequente aanvalsoorlogen tegen Israël, met de afschuwelijke gevolgen die elke oorlog heeft voor de Palestijnse burgerbevolking?

Niemand heeft een van deze dingen gedaan.  Als er een beetje van wordt uitgevoerd wordt het onmiddellijk overstemd door de anti-Israël meute die schreeuwt ‘dood aan Israël’ en ‘dood aan de Joden’, soms figuurlijk en soms openlijk.

Ondanks alles wat tot het tegendeel wordt beweerd, bestaat er niet zoiets als een pro-Palestijnse beweging, niet bij de Verenigde Naties, niet op de universitaire campussen, niet onder ‘pro-Palestijnse’ demonstranten, niet onder politici van de wereld en zelfs niet aan de Israëlische ‘pro-Palestijnse’ extreemlinkerzijde. Er bestaat alleen een anti-Israël beweging, geboren uit antisemitisme en gevoed door idiotie en onwetendheid.

Echter, ondanks dat het ‘pro-Palestijnse’ kamp veel meer anti-Israël is dan pro-Palestijns en het antisemitisme welig tiert onder velen in haar gelederen, is dit gedrag niet totaal onverwacht en zijn de ‘pro-Palestijnse’ activisten niet volledig in gebreke is gebleven.  Zoals elke groupies doen geloven zij blindelings in wat zij geloven dat hun helden (de Palestijnen) van hen verwachten.

De realiteit is dat er slechts weinig verstandige Palestijnse geluiden zoals die van Bassem Eid doorklinken. Ik zie geen Palestijnse menigte marcheren achter mijnheer Eid. De Palestijnse meute marcheert achter extremisten zoals Hamas en Al Fatah, dus is het voor buitenstaanders de gewoonste zaak van de wereld om te veronderstellen dat deze terroristische groeperingen de Palestijnen vertegenwoordigen, zelfs als die helemaal niét de beste belangen van de Palestijnen vertegenwoordigen.

Ik haat het om dit te zeggen, maar er is geen ander alternatief voor de opgroeiende Palestijnen dan enkel hun verantwoordelijkheid op nemen voor hun eigen acties en hun eigen toekomst.  Palestijnen hebben een populaire nationalistische beweging nodig waarvan het doel is om aan Palestina te bouwen eerder dan om Israël te vernietigen.  Hoewel Golda Meir ‘s citaat ‘Vrede zal komen wanneer de Arabieren meer van hun kinderen zullen houden dan ze ons haten‘, is het helaas de meest accurate manier om het Israëlisch-Palestijnse conflict beknopt te omschrijven.

Desondanks slaagde Israël in haar doelstellingen tegen een enorm grotere Arabische wereld omdat de Joden gemotiveerd waren om de Joodse natie te herstellen.  Hun motivatie was nooit iemand anders natie te vernietigen; vandaar dat, in tegenstelling tot de Palestijnen, de Joden beslissingen namen die in hun voordeel werkten in tegenstelling tot de beslissingen waarvan ze geloofden dat die hun vijanden zou vernietigen.  Palestijnen moeten dit niveau van volwassenheid bereiken als ze in de ogen van de wereld ooit meer willen zijn dan enkel slachtoffers en terroristen.

door Fred Maroun

fred-marounDe auteur is een Canadees van Arabische origine die in Libanon leefde tot 1984 met inbegrip van de periode van 10 jaren van burgeroorlog. Hij steunt Israël ‘s recht om te bestaan en steunt een liberaal en democratisch Midden-Oosten waar alle religies en nationaliteiten, met inbegrip van Palestijnen, naast elkaar in vrede kunnen bestaan.


In een vertaling van Brabosh.com van een artikel in The Jerusalem Post van 17 mei 2015

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: