Tien manieren hoe Israël anders wordt behandeld

 

Door David Harris. Vertaling: Joost Majoor, 22 juni 2015.

human rights councilHet is afschuwelijk om te zien hoe Israël volgens een totaal andere standaard wordt behandeld dan andere landen in het internationale gebeuren.

Natuurlijk verdient Israël onderzoek, net als elke andere natie. Maar het verdient ook een gelijke behandeling – niets meer, niets minder.

Ten eerste, Israël is de enige VN-lidstaat wiens bestaansrecht constant wordt bedreigd.

Er is er een genadeloze groep van landen, instellingen en individuen die zelfs de politieke legitimiteit van Israël ontkennen, ondanks het feit dat het land Israël een eeuwenoude verbinding met het Joodse volk belichaamt, zoals herhaaldelijk geciteerd in het meest gelezen boek ter wereld, de Bijbel. En ondanks het feit dat het werd gecreëerd op basis van de aanbeveling van de VN in 1947 en dat sinds 1949 het lid is van dit wereldlichaam.

Niemand zou durven te twijfelen aan het bestaansrecht van veel andere landen, waarvan de basis voor legitimiteit oneindig veel twijfelachtiger is dan Israël. Daaronder zijn landen die gecreëerd zijn door brute kracht, bezetting of door kaartenmakers op grote afstand. Kijk maar eens rond hoeveel landen in deze categorieën passen, met inbegrip van een flink aantal Arabische landen.
Waarom dan, is het jachtseizoen alleen op Israël geopend? Zou het misschien iets te maken hebben met het feit dat dit het enige land is in de wereld met een Joodse meerderheid?

Ten tweede is Israël de enige VN-lidstaat die het doelwit is van vernietiging door een andere lidstaat van de VN.
Denk er over na. De leiding van Iran, samen met door Iran gefinancierde groepen in Libanon en Gaza, riep herhaaldelijk op tot het van de kaart vegen van Israël. Wordt een ander land geconfronteerd met de dreiging van genocidale vernietiging?

Ten derde is Israël het enige land waarvan de hoofdstad, Jeruzalem, niet door andere landen wordt erkend.
Realiseer je de absurditeit hiervan. Buitenlandse diplomaten wonen in Tel Aviv, terwijl zij vrijwel al hun zaken in Jeruzalem afhandelen. Hoewel geen westerse natie de Israëlische aanwezigheid in de westelijke helft van de stad in twijfel trekt – waar de premier, de Knesset (het parlement), en het ministerie van Buitenlandse Zaken zijn gevestigd – zijn er daar geen ambassades.
In feite, kijk naar lijsten van wereldsteden, waaronder plaatsen van geboorte in paspoorten, en je zult iets opvallende zien – Parijs, Frankrijk; Tokyo, Japan; Pretoria, Zuid-Afrika; Lima, Peru; en Jeruzalem, geen land – een wees, kan je wel zeggen.

Ten vierde heeft de VN twee agentschappen die zich bezighouden met vluchtelingen.
De ene is de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen (UNHCR), die zich richt op alle vluchtelingen in de wereld, op één na. De andere, de United Nations Relief and Works Agency for Palestine Refugees in the Near East (UNRWA), richt zich alleen op de Palestijnen.

Maar het verschil gaat verder dan twee structuren en twee bureaucratieën. In feite hebben ze twee verschillende mandaten.
UNHCR wil vluchtelingen herhuisvesten; UNRWA niet. Toen in 1951 de toenmalige directeur van UNRWA John Blandford Jr. voorstelde om maximaal 250.000 vluchtelingen in omliggende Arabische landen te herhuisvesten, werden die landen woedend en weigerden dat, wat leidde tot zijn vertrek. De boodschap kwam door. Geen VN-functionaris heeft sindsdien aangedrongen op herhuisvesting.

Bovendien verschillen de definities van een vluchteling van de UNRWA en het UNHCR sterk. Terwijl de UNHCR alleen voor degenen zorgt die daadwerkelijk hebt hun thuisland ontvluchtten, omvat de definitie van de UNRWA “de nakomelingen van personen die vluchtelingen in 1948 werden”, zonder enige beperkingen over generaties.

Ten vijfde is Israël het enige land dat al zijn grote oorlogen uit zelfverdediging en voor overleving won, maar nog wordt geconfronteerd met verslagen tegenstanders die hebben aangedrongen om de voorwaarden voor vrede te dicteren.
Daarbij hebben zij ironisch genoeg de steun van een groot aantal landen die zelf in oorlogen zegevierden, en daarom grensaanpassingen eisten – en die ook kregen.

Ten zesde, Israël is het enige land in de wereld met een apart – en permanent – agendapunt, agendapunt nummer 7 bij de in Genève gevestigde VN-Mensenrechtenraad.
Geen enkele andere lidstaat, met inbegrip van notoire schenders van mensenrechten, zoals Noord-Korea, Syrië, Iran en Soedan, heeft zo zijn eigen agendapunt.
Alleen de enige vrije democratie in het Midden-Oosten wordt op zo’n schaamteloos bevooroordeelde manier behandeld, want dat is de manier waarop het werkt – de slechteriken laten hun huifkarren cirkelen om elkaar te beschermen en richten zich tegelijkertijd op Israël, met hun automatische meerderheid ertegen.

Ten zevende is Israël dit jaar het enige land dat specifiek is veroordeeld land door de Wereld Gezondheidsorganisatie van de VN op haar jaarlijkse vergadering, als een ‘overtreder’ van gezondheidsrechten.
Deze flauwekul vindt plaats ondanks het feit dat Israël medische hulp van wereldklasse biedt aan Syriërs die gewond werden in de burgeroorlog die in het land woedt en aan de Palestijnen uit de door Hamas geregeerde Gazastrook. En ondanks dat het een van ‘s werelds hoogste levensverwachtingen heeft voor al haar burgers, zowel voor joodse als niet-joodse. En ondanks dat het helpt bij alle humanitaire crises waar die zich ook maar voordoen; vanaf Haïti tot Nepal was het als een van de eerstem met medische hulp. En ondanks dat het dagelijks de medische wetenschap op een hoger plan tilt, iets wat van veel andere landen niet gezegd kan worden.

Ten achtste is Israël het enige land dat het dagelijkse doelwit is van drie VN-organisaties die uitsluitend opgericht zijn en bemand worden met als doel het bevorderen van de Palestijnse zaak en het treiteren van Israël:

  • het Comité voor de Uitoefening van de onvervreemdbare rechten van het Palestijnse volk;
  • de Bijzondere Commissie tot onderzoek van Israëlische praktijken inzake de mensenrechten van het Palestijnse volk;
  • de afdeling voor de Palestijnse rechten in de VN-Departement voor Politieke Zaken.

Ten negende is Israël het enige land die jaarlijks het doelwit is van wel twintig VN-resoluties van de Algemene Vergadering en talloze veroordelingen in andere VN-organen, zoals de Raad voor de Mensenrechten.
Inderdaad, verbazingwekkend maar waar, krijgt Israël jaarlijks meer van dergelijke veroordelingen dan de andere 192 lidstaten van de VN bij elkaar. Niemand kan serieus beweren dat dit verschil rechtvaardig is. Maar het is een realiteit, want in elk VN-orgaan – met uitzondering van de Veiligheidsraad, waar de vijf permanente leden een veto hebben – wordt altijd gestemd bij meerderheid.
Wanneer dan bijna tweederde van de naties van de wereld lid zijn van de oren tot de Beweging van Niet-gebonden Landen, en als zij een land als Iran tot voorzitter kiezen, met Venezuela als vicevoorzitter, dan zegt dat eigenlijk alles.

En ten tiende is Israël het enige land dat doelwit is van de BDS-beweging (boycot, desinvestering en sancties).
Heeft iemand ooit enige wezenlijke campus activiteiten gezien die gericht is op echte daders die mensenrechtenschendingen, waaronder enkele in de omgeving van Israël: die christenen onthoofden, onder dwang bekeren en verdrijven; burgers bombarderen met vaten met explosieven en chemische wapens; het onthouden van rechten aan Palestijnen; fanatiek de doodstraf gebruiken, ook voor minderjarigen?
Heeft iemand ooit een studentengroep gezien die probeerde studenten te voorkomen om naar een ander land dan Israël te reizen, zoals het geval was met een recente “toezegging” die in de Universiteit van Los Angeles circuleerde?
Heeft iemand enige door Europese extreemlinkse groepen georganiseerde flottieljes gezien zonder anti-Israëlische invalshoek?
Heeft iemand ooit bewegingen gezien richting bedrijven om zich terug te trekken uit een ander land dan Israël?

Turkije, om maar één voorbeeld te noemen, bezet al 41 jaar brutaal en ten onrechte een derde van het eiland Cyprus, zet naar schatting 40.000 Turkse troepen in en bracht talloze kolonisten uit Anatolië over, maar er is geen geluid te horen tegen Ankara van degenen die beweren te handelen in naam van “gerechtigheid” en tegen “bezetting.”

Gezien de politieke realiteit is de aanpak van ook maar één van deze gevallen van flagrante dubbele standaarden en schaamteloze hypocrisie een enorme uitdaging. En, erger nog, deze lijst is niet eens compleet.

De oude reclame verkondigde dat je niet Joods hoefde te zijn om van het Joodse roggebrood van het merk Levy te houden.

Wel, je hoeft ook geen pro-Israël activist te zijn om verontrust te worden door de grotesk onrechtvaardige behandeling van Israël.

Wat nodig is, is de nodige morele verontwaardiging dat dit soort dingen heden ten dage gebeuren.

 

Met dank aan Likoed Nederland

 

Advertenties

One Comment to “Tien manieren hoe Israël anders wordt behandeld”

  1. Amsterdam, een onderworpen stad die haar identiteit verloochent
    Sylvain Ephimenco − 23/06/15, 11:59

    © anp. Burgemeester Eberhard van der Laan van Amsterdam.
    In Tel Aviv schijnen ze ‘stomverbaasd’ te zijn over de rel die in Amsterdam is ontstaan over het plan beide steden met een stedenband te linken. In Tel Aviv lopen ze nog een aantal decennia achter.

    Als ze Amsterdam zeggen, denken ze al gauw aan de Jodenvriendelijke stad van weleer die de nazi’s lieten leegbloeden. Voor hen is Amsterdam de stad die Anne Frank symboliseert, waar op de Ajax-tribunes met de Israëlische vlag wordt gezwaaid, de stad die na de oorlog verscheidene Joodse burgemeesters heeft gehad.

    Maar intussen is Amsterdam de plek waar de laatste jaren de meest virulente antisemitische demonstraties hebben plaatsgevonden. Soms vermond als anti-Israël-protest, soms als openlijke steun voor de terroristische Palestijnen van Hamas.

    Moderniteit en tolerantie
    Enfin, burgemeester Van der Laan vond het een goed idee om een stedenband met Tel Aviv aan te gaan. Deze stad is toch een boegbeeld van moderniteit en tolerantie in Israël, en net als Amsterdam zeer homovriendelijk. Beroepsactivisten die zich tegen de stedenband uitspreken vanwege het beleid van de staat Israël in Gaza en de bezette gebieden, antwoordde hij: “Wij houden doorgaans de inwoners en bestuurders van bevriende steden als Peking, Bombay en San Francisco niet verantwoordelijk voor het beleid van China, India en Amerika en dat geldt hier evenmin.” Bovendien werd besloten om tegelijk met Tel Aviv ook met het Palestijnse Ramallah een stedenband aan te gaan.

    Maar sinds donderdag is het plan richting de prullenbak geschoven. Dit gebeurde tijdens een vergadering waarin alle linkse partijen, inclusief de club die zegt voor de dieren op te komen, zich tegen deze stedenband opstelden. Dit onder druk van een honderdtal anti-Israël-beroepsactivisten die buiten de Stopera demonstreerden of in de vergaderzaal voor rumoer zorgden.

    Conflicten importeren
    Sommigen droegen gele sterren met het opschrift ‘Palestijn’ (in diezelfde stad dus waar honderdduizend Joden met die gele ster op hun borst de dood tegemoet gingen) en anderen, volgens getuigen, een vlag van de Moslimbroeders.

    SP-fractieleider Daniël Peters zei te willen voorkomen dat ‘dat we internationale conflicten in de stad importeren’. Een argument dat hij vergat te gebruiken toen zijn partij in het verleden meedeed aan pro-Hamas-demonstraties met een sterk antisemitisch karakter. Erger nog, Peters beweerde dat het risico van import kwam doordat ‘heel veel mensen in de stad zich erg betrokken voelen bij dit conflict’. Een argument dat hij overnam van Jaap Hamburger van Een Ander Joods Geluid: “Van der Laan negeert het feit dat het Israëlisch-Palestijnse conflict de gemoederen in de stad aanzienlijk meer beroert dan welk ander internationaal conflict ook.” In heldere taal: er wonen hier veel Marokkanen en moslims die woedend dreigen te reageren.

    Dit is dus Amsterdam anno nu, een onderworpen stad die zich laat chanteren en haar identiteit verloochent. Als ik in Tel Aviv zou wonen, zou ik snel naar elders kijken, naar steden om banden mee aan te gaan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: