Anti-Zionisten: De trotse ‘anti-racist’ racisten [Daniel Robert Krygier]

anti-zionistBritse pro-Gaza manifestatie tegen Israël, Londen, juli 2014. Tienduizenden stapten op om hun solidariteit te betuigen met Hamas toen deze Palestijnse terreurgroep Israël bestookte met duizenden raketten en mortiergranaten. Onder de manifestanten ook een handvol zelf-hatende Joodse anti-Zionisten van het International Jewish Anti-Zionist Network [IJAN]. Echter, Israël verweerde zich en joeg Hamas en Co terug diep in de riolen van de Gazastrook. [beeldbron: Jews for Justice for Palestinians/JFJFP]

Anti-zionisten hebben de neiging om met verontwaardiging te reageren op elke zweem van beschuldigingen van antisemitisme. Dit is begrijpelijk, omdat anti-zionisten zichzelf bekijken als speerpunten tegen racisme en onrecht. Hoe kunnen ze antisemieten zijn wanneer sommige van hun ‘beste vrienden’ Joden zijn? Laten we negeren dat deze ‘Joodse vrienden’ een kleine minderheid vertegenwoordigen van het wereldjodendom en hun zogenaamd ‘Joodse identiteit’ zich vooral manifesteert door hun verzet tegen om het even wat Joods is, vooral dan dat flinterdunne reepje grond aan de oevers van de oostelijke Middellandse Zee bekend als Israël.

Anti-zionisten huilen wanneer ze naar de film Schindler’s List kijken en de Holocaust herdenken, terwijl ze waarschuwen dat Israël bezig is met het plegen van ‘volkerenmoord’ tegen Gaza en de mensheid bedreigt. Niettegenstaande dat in tegenstelling tot de Joden van Europa, de bevolking van Gaza is verviervoudigd — voor een groot deel te danken aan de voortdurende infusie van wrede zionistische humanitaire hulp, voedsel en gezondheidszorg. Wiskunde was op school nooit het sterkste vak van anti-Zionisten.

Noch was geschiedenis dat. Dat reepje land waarnaar anti-Zionisten verwijzen als de ‘buitenlandse Zionistische entiteit’, is verzadigd met 3000 jaar opeenvolgende Joodse geschiedenis en is nooit het vaderland van om het even welke andere natie geweest behalve dan van de Joden. Anti-Zionisten weten beter en lamenteren over de ‘bezetting’ van de ‘inheemse Palestijnse natie’ van wie de fiere en zogenaamd antieke geschiedenis nog steeds moet worden ontdekt door archeologen. De Romeinse keizer Hadrianus, die de term ‘Palestina’ bedacht als een afwijzing van de koppige entiteit Judea, verwachtte waarschijnlijk nooit dat zijn intellectuele verwijzing de begeerde naam zou worden van een gevarieerde groep van 19de en 20ste eeuwse Arabisch-sprekende immigranten die op een of andere manier van de ene dag op de andere ‘inheems’ werden en dat sinds ‘onheuglijke tijden’.

Saeb ErekatSaeb Erekat, fantast en aartsleugenaar numero uno van een imaginair volk in een land dat nog moet uitgevonden worden

Velen wachten nog steeds op Saeb Erekat, bekend verhaler van de Arabische sprookjes van Duizend-en-een-nacht, wanneer hij in Jericho de grot zal aanwijzen waar volgens hem zijn voorouders zowat 10.000 jaar geleden leefden.

Gemakshalve wordt het feit vergeten dat de familie Erekat pas op het einde van de vorige eeuw aankwam in het Land van Israël, net zoals de meeste Arabische immigranten, aangetrokken door de economische heropleving die wed teweeggebracht door die ‘doortrapte’ Zionistische Joden. Echter, honderd jaar of tienduizend jaar, wat maken nou enkele nullen het verschil uit onder vrienden? De wereld omhelst Erekat’s zogenaamd vredelievende baas Abbas, die zich specialiseerde op het gebied van ontkenning van de Holocaust en gefingeerde gematigdheid. Abbas spreekt tegenover miljoenen buitenlandse Arabieren over de noodzaak om de zionistische ‘kanker’ door te spoelen en dat met een dusdanige goedaardige welsprekendheid dat het hem een baantje zou kunnen opleveren in de een of andere TV-commercial van een bekend Amerikaans wasproduct.

Aardrijkskunde is een ander onderwerp dat anti-Zionisten op school hebben overgeslagen. Als het Midden-Oosten en Noord-Afrika een voetbalstadion waren, dan zou het veronderstelde reusachtige Zionistische rijk zich uitstrekken op de lijn tussen de twee doelpalen terwijl de Arabische en moslimwereld zou samengeperst worden in een claustrofobisch gebied dat de rest van het stadion zou vullen.

Het is enkel wanneer we spreken over de Zionistische ‘bezetting’ en ‘agressie’ dat de anti-Zionisten voelen dat ze in hun thuisbasis spelen. In tegenstelling tot de historisch gepacificeerde Joden in de Europese en Midden-Oosten getto’s die daar hun ‘juiste plaats kenden’, hadden die onaangename Zionisten het lef om gelijkheid en nationale onafhankelijkheid te eisen. Als fervente sportfans spannen anti-Zionisten zich extra hard in om uit te leggen dat het afvuren van Qassam-raketten vanuit hun scholen naar Zionistische kleuterscholen en dat het rennen van marathons doorheen tunnels gewapend met explosieven, kapmessen en machinegeweren in Israël, zo natuurlijk is in Gaza als voetbal dat is in Italië. Deze trotse Gazaanse sportieve traditie ontkennen zou natuurlijk discriminerend zijn en het enige ding dat anti-Zionisten nog meer dan iets anders verafschuwen is racisme.

De Egyptische aartsterrorist en vader van vliegtuigkapingen, Yasser Arafat, was een visionaire man die de noodzaak zag om zijn ‘bevrijding’ organisatie in 1964 op te richten, drie jaar vooraleer er sprake was van ‘bezetting’ van zijn gedroomde staat. Als enkel de Zionisten een einde zouden maken aan de ‘bezetting’ en zich terugtrekken op een tijdelijk verdiep in de Azrieli Toren in Tel Aviv, dan zou het in het Midden-Oosten even aangenaam leven zijn als in Canada. Hoe is het toch mogelijk dat die doofstomme Zionisten al die vredevolle hymnen gemist hebben die afkomstig zijn van de PLO, Hamas, Hezbollah, ISIS en Iran?

Anti-Zionisten voelen zich vaak verkeerd begrepen en hun hobby belasterd. Hun ideologische voorouder, de Duitse journalist Wilhelm Marr, ervaarde dat op eenzelfde wijze. Zoals de hedendaagse anti-Zionisten, ontkende Marr dat hij een Jodenhater was, een term die hij als weinig gesofisticeerd en nogal ruig beschouwde. In plaats daarvan, herdoopte hij zijn hobby in 1879 tot ‘antisemitisme’, die het een aura gaf van vermeende wetenschap en fatsoen.

De Holocaust, van wie Obama’s naar-genocide-hunkerende Iraanse partners ontkennen dat die ooit heeft plaatsgevonden, hebben deze gepassioneerde en dodelijke hobby opgedrongen via een zoveelste naamsveranderingscampagne, ditmaal als anti-Zionisme. De antisemieten van gisteren die een Joden-vrije wereld wilden, waren natuurlijk geen Jodenhaters maar handelden uit bekommernis voor raciale hygiëne en welzijn van de mensheid. Een Oostenrijkse korporaal en mislukte kunstenaar documenteerde dit in zijn werk Mein Kampf, die tegenwoordig een bestseller is in het Midden-Oosten en verplichte lectuur voor iedereen die de goddeloosheid van de Joden, sorry, Zionisten, in twijfel te trekken.

Hedendaagse anti-Zionisten die zoeken naar een wereld bevrijd van de Joodse staat, zien zichzelf uiteraard ook niet als gedreven door Jodenhaat. Als zelfbenoemde anti-racisten bij uitstek beschouwen de anti-Zionisten zichzelf als eigenaars van de sleutels tot eeuwige vrede, harmonie en rechtvaardigheid voor de mensheid. Als enkel maar die Zionistische slang zou worden verdreven worden uit die anti-Zionistische Tuin van Eden, aka het Aards Paradijs, dan zou vermoedelijk alles weer prima zijn.

protocolsHet probleem met de anti-Zionistische versie van de Tuin van Eden is dat het sterk doet denken aan de Hel met de anti-Zionisten als de helpers van de duivel. Als er nog steeds appels over zijn die hangen aan de mishandelde Boom der Kennis, is de les voor de mensheid dat Jodenhaat in eender welke vorm een dodelijk en giftig onkruid is, dat wanneer het niet tijdig gewied wordt, dit het welzijn van zowel Joden als van niet-Joden bedreigt. Onverdraagzaamheid en vooroordelen kennen geen grenzen en zoals de geschiedenis bij herhaling heeft aangetoond is dat wat begint als een ‘Joods probleem’ snel verwordt tot een wereldprobleem.

door Daniel Robert Krygier


In een vertaling door Brabosh.com van een artikel in The Times of Israël van 14 juli 2015. Met dank aan Judith Bergman voor de hint.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: