Archive for ‘natuur’

augustus 22, 2014

Contrasten

 

nazomer 1Langgerekte schaduwen door laag nazomerlicht. Net vanuit het huis geschoten vanwege het scherpe contrast tussen het felle sapgroen, de schaduwen en het payne’s grey van de lucht.

 

Daarom dus.

 

 

juli 12, 2014

Vogelterreur van de linkse pers

Dooie lijsterVandaag in de azijnbode weer eens een opfrissertje inzake de linkse leugenachtigheid over het zo zwaar geteisterde milieu. En deze keer van de hand van Maarten Keulemans, chef van de wetenschapsredactie van de Volkskrant, die met Milieuramp dreigt door schadelijke insecticiden de stadsmens weer eens zwaar de stuipen op het lijf jaagt.

Nu moet je je niet al te veel voorstellen van het wetenschappelijke niveau van de schrijvende pers, maar dat Maarten Keulemans niet even de moeite genomen heeft zelf te onderzoeken hoe de vorkstaart van de vogels in de kont van deze dieren steekt, is wel heel erg bizar. Lees dit maar eens: Wat vogelexperts al jaren vermoedden, blijkt echt waar: insecten ondervinden zoveel schade van het insecticide imidacloprid, dat vogels die van die insecten moeten leven er zwaar onder lijden en in aantal teruglopen.

En natuurlijk wordt hier de landbouw weer tegen de muur gezet met aannames die niet op een waterdicht wetenschappelijk bewijs stoelen. En bij het poneren van stellingen die de status van “wetenschappelijk” pretenderen, is het wel van belang dat die die status dan ook bezitten. Want het gaat hier niet alleen over vogels die van de diergroep Insecta afhankelijk zijn, maar ook over de voedselproductie voor de mens en over degenen die daar weer sociaal en economisch afhankelijk van zijn. Enige secuurheid zou hier dus geboden zijn.

Maar uit jaren vogelonderzoek, waaraan ik zelf ook ruim dertig jaar deelgenomen heb, blijkt nu juist niet dat er sprake is van de ramp waarover Nature en de linkse dagbladen met grote koppen berichten. Tenzij SOVON en het CBS, die de vele duizenden uren veldonderzoek verwerken het verkeerd gedaan hebben, blijkt het alarm uit de lucht te zijn gegrepen. En juist daar vliegen de vogels het graagst.

Omdat meten weten is, hebben de “wetenschappers” aan de schrijftafels de vogelsoorten bosrietzanger, rietzanger, kleine karekiet, veldleeuwerik, graspieper, geelgors, spotvogel, boerenzwaluw, gele kwikstaart, ringmus, fitis, roodborsttapuit, spreeuw, grasmus en grote lijster onder de loep genomen.

Wonend en observerend in een gebied waar ontzettend veel landouwactiviteiten waaronder akkerbouw plaatsvinden, valt me op dat het met sommige van deze soorten vogels minder goed, maar met opvallend veel soorten juist beregoed gaat, zoals ook uit de landelijke grafieken van SOVON over de laatste en dus meest actuele periode van de aantalsontwikkeling van deze soorten mag blijken.

Wie beweert dat bepaalde vormen van voedselproductie nadelig tot extreem nadelig zijn voor vogels, moet ook bewijzen dat die vogels in aantal afnemen. Wie eist bewijst, is immers de norm in Nederland. Tenzij de van insecten afhankelijke vogels wegens de afname van hun favoriete maaltijd opeens veganist geworden zijn, valt op dat veruit de meeste voorbeeldsoorten die gebruikt zijn om te bewijzen dat de vogels door de landbouw benadeeld zijn, juist de laatste 10 jaar significant in aantal toegenomen zijn:

Bosrietzanger: significante toename van <5% per jaar

 

Rietzanger: significante toename van <5% per jaar

 

Kleine Karekiet: significante toename van <5% per jaar

 

Veldleeuwerik: significante afname van <5% per jaar

 

Graspieper: significante afname van <5% per jaar

 

Geelgors: significante toename van <5% per jaar

 

Spotvogel: significante toename van <5% per jaar

 

Boerenzwaluw: significante toename van <5% per jaar

 

Gele Kwikstaart: significante toename van <5% per jaar

 

Ringmus: significante afname van >5% per jaar

 

Fitis: significante toename van <5% per jaar

 

Roodborsttapuit: significante toename van >5% per jaar (minimaal verdubbeling in 15 jaar)

 

Spreeuw: geen significante aantalsverandering (0)

 

Grasmus:  significante toename van >5% per jaar (minimaal verdubbeling in 15 jaar)

 

Grote Lijster: significante afname van <5% per jaar

Waarom juist deze deels of geheel van insectenaanbod afhankelijke vogelsoorten als voorbeeld gebruikt worden, is raadselachtig te noemen, want ook de huiszwaluw is zeer afhankelijk van het insectenaanbod, en juist die soort zag ik nota bene bij aardappelboeren in mijn woonomgeving een hele dorpsgemeenschap stichten. En uit recent onderzoek blijkt dat die vogels inmiddels zeer succesvol aan gezinsuitbreiding gedaan hebben.

Waarom niet ook de zeer van insecten afhankelijke gekraagde roodstaart erbij gehaald, die de laatste jaren zelfs explosief toegenomen is en in deze beginnende zomer bijna net zo talrijk is als de huis- en ringmus, waarover je hier zowat struikelt.

Of de stabiele aantalsontwikkeling van de eveneens zeer insectenafhankelijke zwarte roodstaart, die op het dak van een imidacloprid gebruikende akkerbouwer aan het zingen was, misschien dan ook mee gemeten had moeten worden, weet ik niet. Maar alarm slaan over de vogelstand en dat niet kunnen bewijzen met de gegevens die ruimschoots voorhanden zijn, doet niet vermoeden dat de dagbladen erg hun best doen persbulletins op ware merite te beoordelen alvorens die door de drukpers te laten rollen.

Over de nadelen van insecticiden (neonicotinoïden) kunnen we oeverloos discussiëren en het met elkaar eens of oneens zijn, maar het is niet verstandig de vermeende afname van vogels selectief aan één oorzaak te wijten zonder ook alle andere mogelijke oorzaken te onderzoeken. De enorme bijensterfte die de laatste jaren vaak reden was voor boze vingers richting landbouw, bleek in het zoeken naar de oorzaken ook op vooringenomenheid te berusten nu inmiddels aangetoond is dat de bijensterfte de laatste twee winters sterk afgenomen is zonder dat er tegelijk sprake is van minder insecticidengebruik.

In de vroege jaren tachtig van de vorige eeuw waren wij veldonderzoekers zeer verontrust over de explosieve afname van de grasmus. Er werd meteen naar de nare omstandigheden in het milieu gewezen, maar de werkelijke oorzaak bleek niet in Nederland te vinden maar in het overwinteringgebied van de soort, de Sahel. De droogte daar was niet alleen voor de mens maar ook voor de plaatselijke fauna fataal. Inmiddels schiet de grafiek van deze zeer insectenafhankelijke soort zowat door het dak van SOVON.

Ver voor de mens de eerste voetzolen in de vacht van Moeder Aarde zette, stierven hele diergroepen uit door oorzaken die niet op het conto van de mens te schrijven waren. Je moet in deze tijd een wakker mens zijn om in de smiezen te krijgen dat een deel van de mensheid hard bezig is de wereld in honger te storten, want voedsel eten dat al half door dieren opgegeten is omdat er niks meer gespoten mag worden, is monsterlijk.

 

juni 20, 2014

Achterhoekse notities (2)

022Vaak word je tijdens je tochten door het aangename coulisselandschap van de Achterhoek geconfronteerd met beelden die niet door het modernisme geschraagd worden maar daarentegen terugvoeren naar een onschuldig verleden. Hemels vol boze wolken, die een aanstaande apocalyps lijken aan te kondigen, maar zelden verder rijken dan een regenbui, deren je dan niet.

En soms opeens een ontmoeting met een Achterhoeker, die zelden korter duurt dan een halfuur en soms zelfs langer dan een uur, want het sociale contact wordt in de Achterhoek zeer op prijs gesteld.

Een boer, of een nazaat van een boer – wat je kunt zien aan de leemkluiten van handen waarin eeuwenlang ploeteren aan de weerbarstige grond schuilgaat – vertelt je dan een stukje historie dat langzaam een deel van een puzzel wordt en duidelijk maakt waarom er een gezonde scepsis tegen de Randstad heerst.

Ze hebben daar, maar voor mij nu hier, eeuwenlang de grond geroerd tot het zo mooi geworden is als het geworden is. Ze hebben er eeuwenlang voedsel aan de weerbarstige klei onttrokken. Ze hebben het landschap geconserveerd zodat Nederland niet overal aan de nieuwe lelijkheid ten onder ging.

Het bedankje voor dit prachtige oord waar de sofa van de psychiater bij verbleekt en waar je als onmens weer mens wordt, kon er nooit vanaf. Maar toch, ronddolend in deze geurige leegte een diepe buiging voor wat er ondanks alles wat Nederland overkwam nog bewaard gebleven is.

Pas als het verdwenen is zullen we beseffen wat we missen, dus kranig ga ik op in dit leven in de Achterhoek. En minder eenzaam dan ooit, in deze bevallige leegte die je iedere dag weer dwingt tot een tocht door het weerbarstige landschap, de boze hemelse luchten trotserend.

Nieuwe bui

1

2

3

4

5

 

Drassig land

Tags:
juni 19, 2014

Achterhoekse notities (1)

Grote keizerlibelBij alle opwinding over het koesteren van het koekoeksjong dat de islam is, zou je bijna in de verleiding komen het zeer aangenaam ogende landschap van de Achterhoek over het hoofd te zien. Maar geen hoofdhaar, zolang ik die nog heb, peinst erover dat chapiter te verwaarlozen. Daarom vandaag een eerste notitie over de fauna en het wel en wee van mijn naaste woonomgeving.

Naast de bewoning door boeren, ex-boeren en enkele buitenlui, leeft hier zeer veel fauna. En daar ik met grote regelmaat deze fauna schouw, is een redelijk goed overzicht te maken van wat zich hier zoal zelfstandig in leven weet te houden. Al beweren de vroege vogels van GroenLinks dat het boerenland een vogelkerkhof is, ik moet er niet aan denken dat het er meer zijn dan door mij in de afgelopen acht jaar in de Achterhoek geconstateerd zijn. Kennelijk zitten de dames en heren van GroenLinks te veel aan hun schrijftafeltje gekleefd om boeren verdacht te maken, maar echt, als ik een pijl in het luchtledige zou afschieten, heb ik meteen een schaschlik met gevogelte waar alleen nog een sausje bij hoeft.

Wat wel waar is, is dat er vogelsoorten aan het minderen en zelfs verdwijnen zijn. Maar de andere kant van het verhaal is, dat er ook vogelsoorten aan het vermeerderen zijn en er ook soorten bijkomen. Een verschijnsel dat zich al voordeed nog voor de eerste mens, dus ook de eerste boer zijn klompen in de vacht van moeder aarde zette.

De afgelopen maanden het veld overziend, blijkt het boerenland waar ik woon eerder een vogelparadijs dan een vogelkerkhof te zijn. Dan mag er de traditie van het vogelknuppelen en vogelschieten zijn, een vogel komt daar niet aan te pas. Misschien een aardig advies voor degenen die de folklore van het offerfeest in stand willen houden, daar houten pendanten voor te gebruiken want dood hout voelt niks.

Wat het levende gevogelte betreft in, maar vooral rondom of nabij mijn huis, trof ik in volgorde van opkomst naast de gebruikelijke vogelgribus als kraaiachtigen, mezen, heggenmussen, ringmussen, huismussen, merels, zanglijsters, vinken, spreeuwen, spechten, huis- en boerenzwaluwen, ook groenlingen, putters, goudvinken, fitissen, tjiftjaffen, gekraagde roodstaarten, tuinfluiters, grasmussen, braamsluipers, wielewalen, bosrietzangers, kleine karekieten, sperwers, steenuilen, bosuilen, haviken, buizerden, rode wouwen, wespendieven, torenvalken, boomvalken, grote zilverreigers, ooievaars en consorten aan.

Gekraagde roodstaart zit op het smeedijzeren hek te wakenGekraagde roodstaart waakt over u.

SONY DSCBuizerd waakt mee.

Weidevogels? Lastig op leemgrond van de IJssel waar al eeuwenlang akkerbouw gepleegd is. Maar het moet maar eens gezegd, dat de nationale folklore van weidevogels ooit te danken was aan het nuchtere feit dat boeren grasland aanlegden en dat de weidelijke komst van de weidevogels een artificiële was. En dus ook artificieel afneemt als de boeren hun eigen bezit anders beheren dan de GroenLinkse sok wil. Zo gewonnen, zo geronnen, moeten we dan maar zeggen. Bovendien is het aantal van 10 miljoen inwoners met veel meer weidevogels dan nu veranderd in bijna 17 miljoen inwoners met veel minder weidevogels. En mocht u het niet geloven, al die miljoenen willen graag een goed gevuld bord voor hun neus geschoven krijgen.

Naast gevleugeld volk wordt er rondom mijn huis ook fauna aangetroffen die met al de benen op de grond staat. Soms staan er muizen, konijnen, hazen en eekhoorns verdomd nieuwsgierig naar binnen te gluren. En als je reeën niet met een de beukenhaag op afstand houdt, komen die er naast staan om te kijken hoe je je dag indeelt. Iets verder weg hobbelt dan weer de boommarter, vos of beunhaas steenmarter rond. Opgepast voor dit mormel, want voor u het weet verruïneert hij alles wat onder uw motorkap of dak zit.

Reebok op vrijersvoetenReebok begluurt u.

Echt gezellig was de ontmoeting met een das, die toen die mij zag rechtsomkeert maakte om kort daarna samen met zijn echtgenote terug te keren, zodat de kennismaking compleet was.

DassenDit zijn mijn vrouw en ik.

De ongewervelde fauna? Naast de plaag van muggen, dazen, knutten en teken, teken ik ervoor aan wat hier glibbert, kruipt, sluipt, vliegt, boort, zuigt en timmert, al vond ik de huisboktor in de kapschuur, die nog voordat hij het bouwwerk in emmentaler “renoveerde” bestreden werd, minder florissant.

Libellen verwekken medewerkersGroepsseks in de poel des verderfs.

Ander gedierte laat ik even voor wat het is, maar aan al het gekwaak dat zich voordoet in mijn poel der verderfs heb ik nu al genoeg.

Maar morgen weer een dag.

mei 11, 2014

Demonisch

Demonische luchtenGisteravond, nadat tuinmeubilair al een paar keer door de brute windkracht occult aan de wandel gegaan was, populieren nederig bogen en zware boomtakken als afgerukte armen her en der op het slagveld van onweer en storm verspreid lagen, werd het dan eindelijk droog in de Achterhoek. Een avondtocht door het weidse coulisselandschap rondom mijn erf leverde demonische luchtpartijen op die voor een lichtgelovig mens misschien het Armageddon leken aan te kondigen, maar mij ertoe verleidde het voor de eeuwigheid vast te leggen. Bij deze dan, voor mocht u het niet zelf gezien hebben.

januari 2, 2014

Roodkapje en het sprookje van de nieuwe wildernis

Roodkapje smelt van opwindingOoit stond ze oog in oog met een wild varken en dus was de liefde voor de nieuwe wildernis geboren. Je zou het de karikatuur kunnen noemen van de (stads)filosoof die in een idealisatie van de sprookjes van de gebroeders Grimm zichzelf een tocht door een dichtgegroeide wildernis fantaseert. Het begrip “wildernis” valt alleen niet te rijmen met een land dat deels door de mens aan het water onttrokken werd, en in zijn geheel op de schop geweest is.

Land onttrekken aan de voedselproducerende boeren is inmiddels tot een ideologie verworden. Vrijwel dagelijks passeren via omroepen en dagbladen de drogbeelden van nepnatuur die net op natuur lijkt, maar dat toch niet is. En omdat het begrip “natuur” al zeer arbitrair is, heeft men een indoctrinerende filmp gedraaid onder de titel De Nieuwe Wildernis waarin beelden te zien zijn van de artificiële natuur die we beter kennen als de Oostvaardersplassen.

Knap in elkaar geknutseld om het onteigenen van voedselproducerende gronden te rechtvaardigen. En zoals bij het vertellen van sprookje gebruikelijk is, op een infantiele manier aan elkaar gepraat. Want de stadsmens vlucht vanwege zijn tragische bestaan in een ziedende mensenmassa graag in sprookjes en laat die zich met plezier op de mouw spelden.

Zo nu en dan verschijnt er ergens een grote boze wolf, en meteen schieten de stadsroodkapjes in een orgastische kramp. Zo dicht bij huis zo’n zalige wildernis, is dan ook de nieuwe porno. Opgewonden naar beestjes kijken die fladderen, kruipen, sluipen, springen, zwemmen en elkaar opvreten, is onaneren op andermans grond.

Onder het motto samen in de aanval tegen het private bezit, het land omtoveren in een niets producerende wildernis om er Roodkapje en Kleinduimpje te spelen, jagen ze de boeren de eeuwige jachtvelden in. En wie weet opeens een zwaar behaard wild varken tegen het lijf lopen en lekker rillen van angst.

Maar dan ook lekker hongeren, want de nieuwe wildernis levert helemaal niks anders op dan in een met wildrasters omsloten fauna die onder de titel nieuwe wildernis mag doodhongeren of op een onnatuurlijke wijze bijgevoerd moet worden. De nieuwe wildernis is namelijk niets anders dan landbouw, maar dan zonder voedselopbrengst.

Zodra de mens echt doorkrijgt wat de nare effecten van dit sprookje zijn zal die bruut ontwaken en met een rammelende maag naar de lege koelkast kruipen.

De sprookjesvertellers mogen dan met hun betoverende voorstellingen de mens in trance brengen, maar aan ieder sprookje komt een eind met toen kwam er een olifant met een lange snuit, die blies het mooie sprookje uit.

november 28, 2013

Hemels licht

Hemels lichtMisschien heeft de mens in tijden van diepgelovigheid er ooit een Godverschijning, mirakel of een door gouden licht omfloerste engel in gezien. Maar ik hoorde geen stemmen die mij toespraken, maar slechts de stilte, zo nu en dan onderbroken door naar hun slaapplaats trekkende kauwen die aangenaam kwebbelend hun avondrust tegemoet vlogen.

De boosaardige wolken lieten in de namiddag dit hemels licht over Gods akker schijnen. En dan mag ik nog zo ongelovig zijn, het imponeerde me alsof mij een Godverschijning, mirakel of een door gouden licht omfloerste engel overkwam. Maar het was slechts hemels licht dat een laatste ademstoot over het land uitblies voor de avond vallen zou.

november 27, 2013

Ochtendlicht

OchtendlichtHet ochtendlicht kan zodra dat teder aan de horizon likt, een intens verlangen in je oproepen. Deze ochtend drong het zich weldadig op toen ik het vertrek binnenging waar dat het best te zien is. Het venster opengegooid en er een foto van gemaakt, want soms wil je stemmingen niet helemaal voor jezelf houden.

Het kleigrauwe landschap dat met een lichte glooiing nederig buigt voor het aanstormende ochtendlicht, gaf een intense geur af, die ik later op de dag tijdens een wandeling nog eens diep in me opsnoof. De hele dag hing een lyrisch stemmende neveligheid over het weidse landschap. Zo’n dag die je je later nog heugen zal.

november 15, 2013

Help, de boeren vertrekken

oostvaardersplassen dood heckrundHet moest er toch eens van komen. De aan hun leestafels gekluisterde linkse filosofen voelen langzaam dat hun eten in gevaar dreigt te komen. Na de decennialange heksenjacht op boeren, die ongeveer als het meest schunnige geboefte van het land afgeschilderd werden, geven die er nu de brui aan. In de hele wereld valt men voor de Nederlandse boer op de knieën om het manna niet uit de linkse lucht maar van het land te plukken. Maar in Nederland werd de boer zodanig moreel onder schot gehouden, dat die zelfs om zijn eigen land te ploegen dat aan de ambtelijke lange lederen jas dient te melden. Geen mens wordt zo in de gaten gehouden als de door links zo gehate boer. Geen mens is administratief zo aan het infuus gezet als de boer. Geen mens wordt zo streng in het gareel gehouden als de boer.

Geen wonder dat de boerenzonen en -dochters het voor gezien houden en van het platte land wegtrekken om de voedselproductie aan de linkse leestafelfilosofen te laten. Maar die vertikken het zich voor de noeste arbeid op het land aan te melden.

Nog dit jaar was het Mark Rutte, die ondanks dat veel boeren in hun wanhoop op de VVD gestemd hadden, onbesuisd riep minder geld voor landbouw, meer voor innovatie.

En omdat Rutte achteruit regeert, en niet zoals je van een premier verwachten mag met vooruitziende blik doorhad dat als de boeren van het land wegtrekken geen mens meer voedsel produceert, zit Nederland met een toenemend aan de voedselproductie onttrokken pseudonatuurgebied goed in de nesten. Uitkijken op verruigde gronden die geen vezeltje voedsel opleveren, was jarenlang de nieuwe religie.

Tenzij de mens aan de dis aanschuift om zich tegoed te doen aan een portie met vette vegetarische jus overgoten geïnnoveerde mobieltjes en digitale tabletten, wordt het dus de rammelende maag.

Dat de overmatig bureaucratische EU daar nu ook achter is en jonge boeren met een douceurtje op het land willen houden, komt veel te laat.

Maar toch, zelfs op de dag dat de meest linkse krant van Nederland aan de alarmbel trekt om te treuren om vertrekkende boeren, geeft die krant ook nog eens ruimte aan de GroenLinkse tekentafelfilosofen.

Die waren er ook schuldig aan dat mijn buurman, die ooit een varkenshouderij bezat nu land heeft waar geen vezeltje voedsel meer van afkomt omdat hij zich nu als vrachtwagenchauffeur in de vroege ochtenden heeft te melden. Als ook die baan hem niet zal ontvallen, want de linkse leestafelfilosofen zien meer in massa-immigratie dan in het eigen volk.

november 4, 2013

Verdronken land

verdronken landVandaag een baggerende voettocht door het herfstige landschap van mijn woonomgeving ondernomen. Soms sloegen regenvlagen in mijn gezicht. Dan weer scheen door plotseling ontstane gaten in het dikke wolkendek een snerpend licht dat een engelenverschijning op een oud schilderij had kunnen zijn, als het niet gewoon een clair-obscur was zoals die zich vaker in herfsttij voordoet.

DSC04387

Soms moest ik wijken voor grote plassen waarvan de diepten niet te peilen waren. Op afstand ging een reehinde door het onheil dat haar leek te naderen in galop om in een bosschage een veilig heenkomen te vinden. Zo’n dag dus.

vergezicht