Archive for ‘opinie’

oktober 18, 2015

Asiellarie (3)

illustratie

Hans de Boer van VNO-NCW maakt zich grote zorgen over het imago van Nederland door de enorme aantallen zetels die de PVV virtueel binnensleept. Voorts jubelt hij ongegeneerd over de asieltsunami om de vacatures opgevuld te krijgen. Nou moe, denk je dan. Jarenlang een hele hoop allochtone werklozen en geen zich haastende VNO-NCW om de nood onder de werkloze allochtonen te lenigen. Het ging zelfs zover dat vanuit linkse en allochtone kringen de werkgevers van discriminatie en racisme verdacht werden. Dat dwingt tot de vraag over hoeveel migranten Hans de Boer wil beschikken om vacatures bij VNO-NCW te vullen. Terwijl er toch jarenlang gegrasduind kon worden onder het grote potentieel van werkloze allochtonen, wil hij er dus nog veel meer om in te grasduinen, wat nuchter beschouwd neerkomt op nog meer ongelukkige werkloze allochtonen die wegens ledigheid dreigen te ontsporen.

De harde werkelijkheid is bovendien dat er alweer een recessie om de hoek staat te gluren en bij recessies, of zoals we na de drie op rij die we net hebben zien passeren, nemen de vacatures vanzelf af. We zien dat op dit moment de afname van de werkloosheid stagneert en er dus in het geheel geen behoefte is aan arbeidsmigratie. Het idee om de vergrijzing met de verbruining te bestrijden lijkt alleen maar meer werkloosheid gegenereerd te hebben. Het is als met gokverslaving: je moet steeds je inzet verdubbelen om je verlies terug te winnen. In Monte Carlo schijnt dat velen tot doodsdrift gedreven te hebben.

Wat het imago van Nederland zeker geen goed doet, is de vermiddeleeuwïsering. Het Nederland van de pioniers- en handelsgeest is ingeruild voor een tranendal van mislukkingen. Had maar beter opgelet en vooruit geregeerd. Dan zou bijvoorbeeld na het beëindigen van het melkquotum de melk niet in een bodemloze put verdwijnen, maar zou het voedselonzekere China er rijkelijk mee bediend worden en de Nederlandse moeders in de supermarkten niet misgrijpen. Geld stinkt niet, zure melk wel. Nederlandse babymelk tegen de vergrijzing van de Chinese eenkindgezinnen: heus het helpt.

Nederland ooit gewestelijk kampioen in de voedselproductie en -conservering is op de handen gaan zitten in plaats van als vanouds de wereld in te trekken. Hebben we aan de krijtstreepjespakken van VNO-NCW te danken.

Na de pleefabrikant Bernard Wientjes, die meende dat Nederland door de PVV in de risee zou raken, hebben we alweer een waardeloze losbol aan het hoofd van VNO-NCW die Nederland naar de middeleeuwen helpt. Dus op naar de Hoekse en Kabeljauwse twisten onder aanvoering van Hans de Boer.

 

 

 

Advertenties
Tags:
juni 15, 2015

‘Palestina’ is geen land om te erkennen

Dat het Vaticaan Palestina als land heeft erkend, is vreemd.

Baskenland is een bijzonder stuk Spanje. Met name in het noorden van Baskenland wordt nog veel Baskisch gesproken, een taal die geheel anders is dan het Spaans. Het Spaans heeft zelfs meer gelijkenis met het Nederlands dan met het Baskisch. Ook worden in Baskenland sporten beoefend die men in de rest van Spanje nauwelijks kent, zoals pelota, een sport die erg lijkt op het Friese kaatsen.

Koningin Máxima
Baskenland is een zeer katholieke regio. Vele beroemde missionarissen zoals Franciscus Xaverius zijn er geboren, en de oprichter van de orde van de jezuïeten, Ignatius van Loyola, komt er vandaan. Net als een deel van de rooms-katholieke familie van onze koningin Máxima. Door hun eigen cultuur, en de onderdrukking hiervan tijdens het dictatoriale regime van Francisco Franco, wil een meerderheid van de Basken onafhankelijk worden van Spanje. Ze willen dat de Spaanse deelstaten Navarra en Pais Vasco samen met een klein stuk Baskisch Frankrijk een zelfstandig land worden.

Vastomlijnde grenzen
Woensdag 13 mei heeft het Vaticaan ‘Palestina’ als officieel land erkend. Dit terwijl het Vaticaan deze stap niet heeft ondernomen ten aanzien van Baskenland. Dat is vreemd omdat het katholieke Baskenland veel meer de kenmerken heeft van een normaal westers-democratisch land dan ‘Palestina’. Ten eerste omdat Baskenland vastomlijnde grenzen heeft. Het bestaat zoals gezegd uit de Spaanse deelstaten Navarra en Pais Vasco en de Franse provincies Labourd, Basse-Navarra en Soule. De grenzen van Palestina staan echter allesbehalve vast. Daar moet nu juist over onderhandeld worden door de Israëliërs en de Palestijnen. De Palestijnen weigeren deze onderhandelingen echter steevast. Nog geen week geleden stelde de Palestijnse president Abbas dat hij alleen met Israël wil onderhandelen als Israël Palestijnse terroristen vrij laat die in Israëlische gevangenissen zitten. Zo komt er dus nooit vrede, en komen er trouwens ook geen vastomlijnde grenzen.

Democratie
Baskenland heeft net als de Palestijnen vergaande autonomie. Net als de Palestijnen hebben de Basken bijvoorbeeld een eigen politie-apparaat, regering en parlement. In Baskenland zijn echter elke vier jaar verkiezingen waar een veelheid van partijen aan meedoet: Baskenland is een normaal functionerende westerse democratie. De Palestijnse autonome regio heeft daarentegen allesbehalve de kenmerken van een normaal functionerende democratie. Al sinds 2005 zijn er geen presidentsverkiezingen meer geweest, waardoor de Palestijnse president Abbas dus feitelijk een soort dictator is. Een dictator die jaarlijks vijfhonderd miljoen euro Europees belastinggeld krijgt.

Hamas en ETA
De Baskische regering heeft bovendien geen wet aangenomen die het haar inwoners verbiedt grond aan Joden te verkopen. In de Palestijnse autonome gebieden staat daarop de doodstraf. Katholieken, moslims, Joden en protestanten kunnen in vrijheid hun geloof belijden in Baskenland. In de autonome Palestijnse regio, en dan met name in de Gazastrook, waar Hamas de baas is, worden christenen stelselmatig weggepest. Geregeld worden er aanslagen gepleegd op christelijke instellingen. Zo ontplofte er in februari 2014 nog een bom bij een katholieke kerk in Gaza-Stad. Het is sowieso merkwaardig dat Hamas, een radicaal-islamitische terreurorganisatie, net als Islamitische Staat (IS) een eigen stuk land bestuurt. De Baskische terreurbeweging ETA bestuurt geen enkel stuk land in Baskenland.

Hypocriet
Dat het Vaticaan desondanks toch ‘Palestina’ als onafhankelijk land erkent, en Baskenland, Catalonië of Schotland niet hetzelfde gunt, past in een trend. Landen als Zweden gingen het Vaticaan voor. Partijen als de PvdA en de SP willen dat Nederland hetzelfde doet. Dit is geen wijs besluit, en bovendien hypocriet. Wel een land willen creëren waar een terreurorganisatie als Hamas voor een deel de baas is, en waar elk democratisch principe de nek om wordt gedraaid, terwijl normaal functionerende Europese regio’s die al die democratische principes wel omarmen en waar terreurorganisaties van de staat geen ruimte krijgen, diezelfde onafhankelijkheid niet wordt gegund.

Kerk bezoeken
Het hele christendom in het Midden-Oosten wordt op dit moment bedreigd. Christenen en kerken worden geregeld aangevallen. Binnen niet al te lange tijd zal er mogelijk geen kerk meer overeind staan in Syrië en Irak. In dit Midden-Oosten neemt alleen in Israël het aantal christenen toe, en kan alleen in Israël een katholiek elke zondag in vrijheid en zonder vrees voor geweld een katholieke kerk bezoeken. Iets wat in Libië, Saoedi-Arabië, Irak of Pakistan lastig, gevaarlijk of simpelweg onmogelijk is.

Hart onder de riem
De druk om toe te geven aan de eisen van moslims is groot. Het zou paus Franciscus juist daarom sieren als hij de erkenning van ‘Palestina’ zou terugdraaien. Niet alleen om de Israëlische Joden en katholieken, zoals de Israëlische katholieke opperrechter Salim Joubran, een hart onder de riem te steken, maar zeker ook om (Palestijnse) moslims te laten zien dat geweld zoals Hamas dat propageert en ten uitvoer brengt, nooit loont. Dat laatste is anno 2015 misschien wel belangrijker dan ooit.

Tom Struick van Bemmelen is voorzitter van Likoed Nederland en oud-lid van de Eerste Kamer.

Overgenomen van het Katholiek Nieuwsblad.

januari 26, 2015

Eurofetisjisten krijgen koekje van eigen deeg

Hansje als strijderHet Europa van Nie wieder Krieg, Nie wieder Hitler en Nie wieder Stalin van de excessief gesticulerende Hitlerlok Guy Verhofstadt en de volgevreten Hans van Baalen, heeft een flinke optater in Griekenland moeten verduren. Europa, dat economisch de draad sedert 2008 maar niet kan oppakken en juist wel oorlog in plaats van Nie wieder Krieg moet doorstaan, krijgt nu precies wel wat het dacht dat het juist niet zou krijgen.

Het extremisme van het interbellum is geheel aan het terugkeren. Het bloedige linkse extremisme, het even bloedige rechtse extremisme en het nog bloediger islamitische extremisme, lijken goed emplooi te kunnen vinden dankzij de EU-alchemisten die van goud lood weten te maken. Je hebt er geen diepgravende exegese voor nodig, want in Oudhollandse spreuken, gezegden en spreekwoorden ligt de wijsheid besloten: Wie het onderste uit de kan wil hebben, krijgt het deksel op zijn neus.

Het gedroomde rijk tot aan de Oeral en over de Bosporus is aan het aftakelen nog voordat het de voltooiing naderde. Had het nu maar wat beschaafder, gematigder, minder totalitair gedaan en wat meer naar de man en de vrouw in de straat geluisterd, dan zou de nobele gedachte van een vreedzaam en veilig Europa misschien wel kans van slagen gehad hebben.

Dit Europa slaat vooral aan bij de extremisten van het midden, die met hun eurofetisjisme Europa uiteindelijk in verdeeldheid, terreurdreiging en oorlog gestort hebben. Aan de randen van Europa craquelleert het zo hevig dat het in het megalomane bastion van Brussel op zijn Gronings te voelen moet zijn.

De burgerlijke slaafsheid, het obscurantisme en het feodale gaat u maar rustig slapen, wij regelen het allemaal voor u heeft afgedaan in het Europa dat door Schengen met de dag onveiliger wordt.

Het antisemitisme, dat tijdens het interbellum het magische affront vormde waarin het extremisme zich wist te binden, heeft juist in dit Europa nieuwe kansen gekregen en heeft die weten te benutten.

Moet u nu niet denken dat bij de EU-patriarchen enige vorm van schuldbesef zal opwellen. Men dient daarbij niet te vergeten dat de schuldigen zich altijd tijdig uit de voeten weten te maken met een goedbezoldigde taak in de luwte en Hans van Baalen als het echt menens wordt wel ergens de burgemeester in oorlogstijd zal zijn die de kransen legt bij het plaatselijke oorlogsmonument van de vorige oorlog.

Und so weiter, und so weiter, und so weiter.

januari 17, 2015

Repressofobie versus islamofobie

isis-den-haag-350x175

Niet de terreurdreiging lijkt de belangrijkste bron te zijn van de nationale opwinding over het jihadisme, maar de woordenstrijd over repressie of niet. Links van het midden tot en met wijsneus Pechtold wil van Nederland een strak biljartlaken maken en dus gewoon de handen warm houden door erop gezeten machteloos toe te zien tot het moment suprême aanbreekt. Zeg maar, het gebroken geweertje, maar dan wel de kalasjnikovs ongeschonden laten. Rechts van het midden ziet de hobbels in het biljartlaken liever wel en wil die graag platstrijken met repressieve middelen.

Nu herinneren we ons van eerdere grote momenten dat het gebroken geweertje vooral de vijand ten dienste stond omdat de eenzijdige ontwapening de vijand heel goed uitkwam.

Wordt steeds beweerd dat rechts geobsedeerd is door angst voor de islam, links kun je ervan betichten geobsedeerd te zijn door angst voor repressie. Repressofobie dus. Dat vonden criminelen lange tijd goed nieuws en daarom hebben we een cellenoverschot, maar geen tekort aan criminelen.

De linkse repressofobie, nog onlangs uitgebraakt door Alexander Pechtold en Marianne Thieme, wordt zeer gewaardeerd door degenen die het niet goed ophebben met de doorgaans vreedzaam co-existerende Nederlandse samenleving. Wilders mag dan verweten worden dat hij zich als meest op de voorgrond tredende representant van de repressie manifesteert, van pappen en nathouden herinneren we ons nu juist het van kwaad tot erger van ideologieën die het allerminste goed voorhadden met de mensheid.

Dat Nederlandse militairen in vreemde landen hun uniformen moeten dragen in de strijd tegen het moslimterrorisme, maar in eigen land uit angst voor het jihadisme het uniform thuis aan het knaapje moeten laten hangen, is ongeveer het summum van repressofobie.

Als je in Nederland het nationale legeruniform al niet meer aan kan trekken, zou er dan geen mitrailleur onder de oksel gehangen moeten worden om dat recht te verwerven?

In Nederland is het dragen van het uniform van de profeet ongeveer verheven tot nationaal erfgoed, het dragen van het nationale legeruniform is taboe geworden.

Geen wonder dat de islamofobie het wint van de repressofobie.

 

 

 

 

januari 12, 2015

De premier van de helft van alle Joden was niet welkom in Frankrijk

Joden in Frankrijk  3

Naar het schijnt vond de Franse president François Hollande, die zoals uit peilingen blijkt in geleende tijd presidentieel in vreemde bedden resideert, niet alleen dat een groot deel van de Fransen in Parijs niet tegen de islamitische moordpartij mocht komen demonstreren, maar besloot de laffe socialist  ook dat de premier van de helft van alle Joden in de wereld ook maar beter weg kon blijven. Dan valt ook wel te begrijpen dat de Joden zich niet langer thuis voelen in dat Frankrijk en juist vanuit dat land de grootste diaspora van Europese Joden plaatsvindt.

Misschien moet ook maar meteen de vraag gesteld worden hoe het toch mogelijk kon zijn dat een kerel met Kalasjnikov in het toch voor Joden steeds gevaarlijker wordende Frankrijk zomaar een Joodse winkel kon binnenstormen. Waarom wel twee politieagenten voor Charlie Hebdo maar niet voor een Joodse winkel? Joden hebben in het Frankrijk van François Hollande immers meer aanslagen door moslims te verduren gehad dan marxisten. Niet dat moslims, zoals nu gebleken is, marxisten sparen in hun moordlust. Maar de recente historie er op naslaande worden nergens in Europa Joden zo op de huid gezeten als in Frankrijk.

Voor de houding in deze van de Franse president zal ik het a-woord niet gebruiken, maar als je talloze totalitaire potentaten met een islamitische achtergrond wel welkom heet in een demonstratie tegen uitgerekend islamitische moordpartijen, maar de enige Joodse premier die de scepter zwaait over een land waar de helft van alle Joden van de wereld leven de deur weigert, kost het mij erg veel moeite de a hier weg te laten. En eerlijk gezegd spelen de Franse socialisten hier een net zo dubieuze rol als ze tijdens de Tweede Wereldoorlog gespeeld hebben, toen naast de diepgelovige antisemitische reactionaire Fransen, ook socialisten zitting hadden in het bestuursorgaan van het Vichy-regime, het Conseil national. In dat deel van Frankrijk was de jacht op Joden nog heviger dan in het door het Derde Rijk bezette deel van dat land.

Socialisten als Pierre Laval, Jacques Doriot, Marcel Déat en ja, ook François Mitterrand, hebben  Frankrijk geblameerd met hun collaboratie. De laatste was zelfs na de Tweede Wereldoorlog nog goed bevriend met de politiechef in oorlogstijd René Bousquet, die 13.000 Joden in een sporthal liet verzamelen om die uit te leveren voor vernietiging.

Van de Franse socialisten mogen Joden kennelijk geen thuisland hebben, maar zich ook niet thuis voelen in Frankrijk. Op de maan dan maar?

Joden in FrankrijkDoor de Fransen samengepakt voor de Endlösung der Judenfrage.

 

 

januari 11, 2015

Opnieuw bedrog bij het dagblad Trouw  

TrouwHadden ze nog zo beloofd schoon schip te maken nadat met veel kabaal Perdiep Ramesar het schoeisel in zijn kont getrapt werd, wordt er bij het dagblad Trouw alweer bedrog in giftig inkt aan het papier toevertrouwd. Nog onlangs wist de magiër van de krant Hans Goslinga zijn trouwe lezers en de islam gerust te stellen met een voorzetje op een verbod voor de PVV. U weet wel, de grote muil van de islam blijft schreeuwen, die van de oorspronkelijke Nederlanders wordt met de wet dichtgeslagen.

Maar alsof dit nog niet genoeg is bestond Hans Goslinga het de moordpartij in Parijs in het voordeel van de islam om te buigen met een riedeltje bedrog over de gewezen minister van Financiën en ex-vicepremier Gerrit Zalm. Die verklaarde na de rituele moord op Theo van Gogh zomaar de oorlog aan het terrorisme. Niks mis mee, want in de jaren daarna was Nederland met instemming van de PvdA, D66 en GroenLinks op veel buitenlandse plekjes oorlog aan het voeren tegen dat terrorisme. Maar Zalm werd ironisch genoeg oorlogstaal verweten.

Maar Hans Goslinga, gelauwerd journalist zou Hans Goslinga niet zijn als hij niet net als destijds Femke Halsema de voormalige minister als oorlogszuchtig neerzet: Het is opnieuw een bewijs dat Rutte naar het midden kijkt en niet langer wil aanschurken tegen het anti-islamitische geluid van de PVV. Zalm zag in de aanslag op Van Gogh een oorlogsverklaring en als vice-premier namens het kabinet sprekend ‘verklaarde hij de oorlog terug’, net als PVV-leider Wilders deze week ook weer deed, daarmee met open ogen in de val van de terreur trappend.

Jaren nadien werd Zalm nog van oorlogsretoriek beticht. Ook door een mevrouw van de inmiddels al lang ter ziele omroep LLINK, die in een interview ook weer riep dat Zalm met zijn oorlogserotiek zomaar de oorlog verklaarde. Helaas voor de mevrouw had de verslaggever voor haar het bandje met de gewraakte tekst in petto en hoorde ze hem slechts zeggen dat het een oorlogsverklaring aan het terrorisme was. Mevrouw moest haar beschuldiging stante pede inslikken.

De vermeende oorlogsretoriek van Zalm is nadien met de goebelliaanse gedachte dat van iedere leugen altijd wel iets blijft hangen, een eigen links leven gaan leiden. Ook bij het dagblad Trouw, dat wel instemde met de oorlog tegen het terrorisme, maar het Zalm nu verwijt dat hij dat na de moord op Theo van Gogh profeteerde.

Nou Rob de Wijk, daar ga je dan met je Een Nederlandse missie in Mali is onontkoombaar eigenbelang, want de moordende gijzelnemer Coulibaly linkte zijn moordpartij aan de oorlog aan het terrorisme in Mali.

Geen wonder dat de islamitische moordpartijen in Parijs langzaamaan van een nadeel voor de islam, in een voordeel evolueert. De eerste schouderklopjes zijn er al.

januari 8, 2015

In het land der blinden is éénoog koning

PechtoldAls je sommige reacties van de traditionele islamknuffelaars geloven mag, is zelfs de aanslag op het satirische blad Charlie Hebdo geen reden islamcriticus te worden. Zij die het voordien al waren kregen dan ook meteen na de aanslag en om de islam nog eens te verdedigen een extra trap in de rug toegemeten. Het is inderdaad moeilijk te verteren dat extremistische moslims zelfs linkse instituten niet buiten hun moorddrift houden. Op deze plek werd al eerder uit de glazen bol geplukt, dat de islam zodra dat opportuun geacht wordt, ook het marxisme een flinke scheet zal laten ruiken.

De PvdA kreeg dat al in het Rotterdamse Feijenoord voor de kiezen, en nog recentelijk inzake Lodewijk Asscher. Het luisteren naar de islam want anders mag dan in het mondaine links geleidelijk afgezwakt worden, bij de radikalinski’s blijft het nog wel even hangen. Daar waagt men zich wél aan wraaklust jegens islamcritici, maar islamkritiek is er van de lucht. Het blijft er voorlopig zoete broodjes bakken en het aanmoedigen van de islamitische verongelijktheid, die toch voor een belangrijk deel de motivatie voor gewelddadigheid is. Als er maar lang genoeg over je gezegd wordt dat je slachtoffer bent, ga je je uiteindelijk als slachtoffer gedragen en terugslaan.

Hier en daar werden bij het linkse broedergilde de jihadisten ook als zielepoten neergezet. Er waren mevrouwen en meneren die de hele mikmak van bedreiging door teruggekeerde jihadisten met lieftallig therapeutisch medeleven meenden te moeten bejegenen.

Dat het deze keer geen rechtse of Joodse slachtoffers waren maar juist linkse, werpt echter wel een ander licht op de beklemmende situatie van de jihadistendreiging. Werd in Nederland onze eigen Charlie Hebdo Gregorius Nekschot nog door het linkse broedergilde virtueel in de nek geschoten, bij Charlie Hebdo meed men niet op een Youp van ’t Hek-achtige manier islamkritische uitingen, maar gingen ze er volop in.

Wat dat betreft hebben de Nederlandse satirici en cartoonisten (een enkele durfal daargelaten)  weinig van de jihadisten te duchten. Voorlopig blijven de veilige doelwitten als GeenStijl, Wilders, PVV’ers, Joden en Israël favoriet. In een land waar het veiliger is satire over Wilders dan over de islam te maken, is éénoog koning, zullen we dan maar zeggen.

 

 

 

december 29, 2014

Schilderswijkers eisen excuus politici

Uit de wijk die ooit vrijwel zeker voor 100 procent uit een autochtone bevolking bestond, wordt vanaf de glibberige wintergrond excuus van politici geëist wegens de door Perdiep Ramesar veronderstelde shariadriehoek in die wijk. In de Volkskrant, die nu de leiding op zich genomen lijkt te hebben in de passie van het moslimknuffelen, verscheen dan ook boven die eis een foto met daarop twee allochtonen en twee autochtonen, zodat gesuggereerd wordt dat het om een fiftyfifty-verhouding zou gaan.  Een zwaar vertekend beeld, want de Schilderswijk heeft slechts 8 procent autochtone bewoners. Of de Schilderswijk een shariadriehoek kent of niet, de conclusie dat in die wijk de etnische zuivering het beste geslaagd is, lijkt met die luttele 8 procent bewezen. De twee autochtonen op de foto van de Volkskrant moet dan ook als substantieel voor de ganse wijk genoemd worden, want veel meer zullen er niet zijn.

Waarom de Schilderswijk wel excuus van de politici eist voor de ophef over de vermeende shariadriehoek, maar geen excuus aanbiedt voor de ongehinderde vendelzwaaiende Einsatzgruppen van ISIS, zou je een gotspe kunnen noemen. Maar dat doen we maar niet, want van moslims is immers bekend dat die altijd verongelijkt reageren op waarheidsvinding en zelden bereid zijn een pardon af te geven als het bericht even tegen zit.

In een wijk waar wel ISIS-aanhangers mogen paraderen, maar waar autochtonen geen tegendemonstratie mogen houden, kun je op zijn minst het vermoeden hebben dat er iets niet pluis is. In een wijk waar ooit nota bene 100 procent autochtonen woonden, die door autochtonen gesticht en gebouwd is, die de grootse diaspora van autochtonen van alle Nederlandse wijken moest ondergaan, konden ISIS-aanhangers ongehinderd met hun zwarte vlaggen zwaaien, maar is een Nederlandse leeuw of de driekleur racisme.

Misschien zou een enquête onder de weggezuiverde 92 procent autochtonen die ooit de Schilderswijk bewoond hebben geen overdreven luxe zijn. Grote kans dat die vooral onder het PVV-electoraat te vinden zijn, zodat men niet lang hoeft te zoeken.

 

 

 

 

december 20, 2014

Blanke driehoek legt kleurling Perdiep Ramesar over de knie

isis-den-haag-350x175Als Perdiep Ramesar zijn artikel over de Haagse shariadriehoek nooit naar de burelen van het dagblad Trouw gestuurd had, zou hij hoogstwaarschijnlijk niet onder het journalistieke vergrootglas gelegd zijn. Dat kritische meningen over de islam en moslims bij de progressieve blanke mannenbroeders niet geslikt worden, wisten we sedert Paul Cliteur zijn islamkritische keutel bij het Buitenhof moest intrekken, omdat hij een veroordeling door onder meer PvdA’er Thijs Wöltgens bij virtuele Neurenbergse processen liever uit de weg ging.

Het dagblad Trouw rook de journalistieke onbetrouwbaarheid van Perdiep Ramesar pas nadat de journalist het waagde de PVV op het spoor te zetten van een shariadriehoek in de Haagse Schilderswijk.

Er werden drie blanke mannen van statuur aangetrokken om de artikelen van Perdiep Ramesar onder de loep te leggen en daaruit zou blijken dat ruim 10 procent op een onverklaarbaar aantal niet-traceerbare bronnen gebaseerd is: Trouw kan voor ruim 10 procent van de artikelen van Perdiep Ramesar de hand niet langer in het vuur steken.

Hoe je bronnen die met de dood bedreigd kunnen worden als die voor de islam onverkwikkelijke mededelingen doen, zonder risico traceerbaar zou kunnen maken, is na de moorden op Pim Fortuyn en Theo van Gogh, en de graag geplande moorden op onder meer Ayaan Hirsi Ali en Geert Wilders, een waagstuk.

Een ieder die zich niet door onbesuisde islamliefde laat beknotten weet dat een journalist tippen op voor de islam nadelige feiten, risicodragender is dan een klauterpartij in de Himalaya.

Maar wat vooral vreemd is, is dat we nu wel moeten weten dat van het journalistieke oeuvre van Perdiep Ramesar ruim 10 procent kennelijk niet betrouwbaar is, maar we over de betrouwbaarheid van alle andere journalisten in het duister moeten tasten. We weten nu niet of die 10 procent schril afsteekt tegen het percentage onbetrouwbaarheid van de andere journalisten.

Waarom het onderzoeksteam uit louter blanke mannen bestaat is op zich al raadselachtig. Misschien zouden de gekleurde professoren David Pinto en Afshin Ellian ook door de loep mee hebben willen gluren.

Wie gezegend is met een beetje geheugen weet dat het zeer geziene bloedrode opinieweekblad Vrij Nederland een serieuze poging deed Ayaan Hirsi Ali met een op bedrog gebaseerde journalistieke karaktermoord van kant te maken.

Op de hoofdschuldige Xandra Schutte is toen geen driemanschap gezet om haar journalistieke kwaliteiten in twijfel te trekken, maar ze kon haar carrière tot aan de dag van vandaag doodgewoon voortzetten.

Als het waar is dat ruim 10 procent van de journalistieke ijver van Perdiep Ramesar uit de duim gezogen is en het dagblad Trouw dat gedurende de zeven jaar dat hij voor de krant schreef niet ontdekt heeft, zou het ook wel eens zo kunnen zijn dat de andere journalisten van dat dagblad vrijelijk zaken uit hun duim gezogen hebben. Helaas beperkt het onderzoek zich slechts tot Perdiep Ramesar, zodat we dat nooit zullen weten.

De kritische lezer snapt natuurlijk wel waarom.

 

 

 

 

 

 

oktober 18, 2014

Pennenvrucht van Dries van Agt

Schalkhaar politieAls Dries van Agt een wind met zijn vulpen laat, ligt een deel van Nederland altijd uit pure euforie in de handen te wrijven. Op zijn instituutje The Rights Forum heeft hij rondom zich een paar vertrouwelingen weten te verzamelen die beweren de mensenrechten te willen bevorderen: zet zich in voor een rechtvaardig Midden-Oosten beleid van de Nederlandse regering.

Dat klinkt heel nobel. Maar er mankeert nogal wat aan het streven van The Rights Forum. En niet zo weinig ook. Ze laten wat hun aandachtsgebied aangaat enorme gaten vallen. Ze hanteren er een soort woestijnzeef die het mogelijk maakt dat het al het Arabische en islamitische bederf doorlaat, zodat alleen de zandkorrel Israël over blijft om over te klagen.

Ik zeg met nadruk “zandkorrel” want het aantal slachtoffers dat sedert de stichting van de staat Israël in de strijd tussen de Joden en de Arabieren viel is een schijntje vergeleken bij wat de Arabieren en moslims gedurende die periode wisten te maken. De Algerijnse burgeroorlog tussen Arabieren en Arabieren leverde al twee keer zo veel slachtoffers op dan ten gevolge van het bestaan van Israël te betreuren viel.

Over onthoofdingen, ophangingen, stenigingen, vergassingen, verbrandingen en genociden in het Midden-Oosten maken de dames en heren van The Rights Forum zich in het geheel niet druk. Geen moment van opwinding te lezen over de door Arabieren en moslims begane gruwelijkheden, terwijl ze daar toch een mooi geoutilleerde website voor in het leven geroepen hebben.

De boze brief van Dries van Agt aan Frans Timmermans heeft daarom het meest weg van de klacht van de boze Schalkhaar-politieman die zich tijdens de bezetting zo opwond over het voor hem ontnuchterende feit dat nog niet alle Joden van huis gesleept waren en dat ze daarom nóg beter hun best moesten doen.

Nou, de Joden uit hun Achterhuis Israël halen gaat ondanks het gesmeek van The Rights Forum echt niet lukken. De tijden dat Joden zich dat nog lieten welgevallen is voorbij.

Eigenlijk leven Dries van Agt en zijn compagnons van The Rights Forum in anachronistisch opzicht in geleende tijd. De Joden van Israël hebben namelijk Nederland helemaal niet nodig, maar Nederland juist wel de Joden. Maar dat laatste ligt misschien wat moeilijk, want Nederland is bezet gebied waar de eigen folklore straks achter slot en grendel gaat.

Foto boven: De Schalkhaar-politie macheert voor de bezetter.