Posts tagged ‘AIVD’

juli 1, 2014

Het vergeten momentum van Ayaan Hirsi Ali en Geert Wilders

Haagse jihadistenIn de Volkskrant zet de PVV-leider Geert Wilders het gehele politieke establishment in de etalage te kijk zodat iedereen met een beetje ratio het rotte fruit tegen het etalageglas kan spetteren. Want wat kun je anders met politici die regeren niet vooruitdenkend doen maar incidenten afwachten alvorens uit de fauteuil op te veren.

Nu ook benauwdheid bij D66 over de terreurdreiging door de teruggekeerde jihadisten lijkt te ontstaan, want stel, en ik herhaal nog maar eens, stel dat die iets in Nederland zouden uithalen waarvoor Wilders toch vroegtijdig waarschuwde, dan zakken de 26 gepeilde zetels door de toch al wankele poten en kan Alexander Pechtold weer kunstveilingen voorzitten. Het voorkomen van een aanslag is tegelijk het voorkomen van een monsterzege voor de PVV, dus verkeert bestuurlijk Nederland in grote ongerustheid.

Wat hierbij jammer is, is dat toch een aantal boze blanke mannen en ook de zwarte Ayaan Hirsi Ali al lang geleden gewaarschuwd hebben dat dit wel eens faliekant mis zou kunnen gaan. Wat toch eigenlijk al gebeurd is gezien het grote aantal Nederlandse sympathisanten van ISIS en consorten. Luisteren naar de islamcritici was er niet bij, want dat was de oren laten hangen naar het verdomde populisme.

Nog in het vorige decennium werd het ambtenarenapparaat van ministeriële zijde op het hart gedrukt vooral geen islamgerelateerde berichten, die stigmatiserend voor de islam zouden kunnen zijn, te ventileren. De gelijkgeschakelde pers maakte zich vooral uit de voeten als het over de islam ging, ging het over de islamcritici, dan stonden ze te hijgen van opwinding die aan de schandpaal te nagelen.

Toen Wilders een sticker liet drukken en verspreiden waarop een tekst stond te lezen die net zo goed over het nationaalsocialisme of communisme kon gaan, schoot een visgraat in de keelwand van zowel de gelijkgeschakelde pers als de rechtgeaarde politici en stortte een hooggeplaatste ambtenaar van Frans Timmermans zich op het handgeknoopte karpet van de medefinancier van de islamitische zucht naar wereldheerschappij om in het areaal van de 1001 sprookjes 1001 excuses te maken.

Alsof in 1935 de toenmalige minister van Buitenlandse Zaken Jhr. Mr. A.C.D. de Graeff zich voor de voeten van respectievelijk Stalin en Hitler geworpen zou hebben met excuus voor de gepleegde smaad jegens de regimes van beide dictators, die toch al volop de wereld aan het vergiftigen waren met hun ziekelijk ideologieën, schoot het achterlijke Nederland van anno 2014 Saoedi-Arabië juist moreel te hulp in plaats van het te bestraffen voor de gepleegde misdaden tegen de menselijkheid.

Op deze plaats is bij herhaling geschreven dat het een onmogelijk situatie is aanstaande moordeskaders te faciliteren en tegelijk islamcritici aan de schandpaal te nagelen. Wilders heeft gelijk, hij en Ayaan Hirsi Ali hebben samen in een opiniestuk op tijd gewaarschuwd. Inmiddels is Ayaan Hirsi Ali het land uitgepest en Wilders als de nieuwe Hitler op een sokkel gezet. Daarom hier nog eens dat opiniestuk van beide islamcritici die ze op 12-04-2003 in de NRC gepubliceerd hebben.

Het is tijd voor een liberale jihad.

Ayaan Hirsi Ali en Geert Wilders

De radicale islam rukt op in Europa, waarschuwen Ayaan Hirsi Ali en Geert Wilders. Er moet een krachtig antwoord komen, desnoods met opzijzetting van elementaire rechten.

De intolerantie binnen de islam reikt tot ver in Europa, ja zelfs Nederland. Enige maanden geleden kwam de Nederlandse inlichtingendienst AIVD al met een rapport waaruit bleek dat rekruteringen voor een jihad in Nederland niet meer incidenteel, maar structureel en frequent plaatsvinden. Tientallen jongeren worden geworven in onder meer Amsterdam, Eindhoven en Rotterdam voor terreurdaden en heilige islamitische oorlogen.

 De islamitische gemeenschap binnen en buiten Europa radicaliseert in rap tempo. Het interpreteren van de oorlog tegen Saddam als een oorlog tegen de islam is slechts een van de manifesteringsvormen hiervan. Onder meer vanuit het wahabistisch georiënteerde Saoedi-Arabië worden extremistische organisaties, moskeeën en scholen in Europa en Nederland gefinancieerd. Extremistisch-islamitische organisaties, al dan niet verbonden met Al-Qaeda, zijn actief in Europa. Vorige week zaterdag berichtte deze krant dat in Europa honderden islamitische strijders klaarstaan om terreuracties te plegen.

Maar Europa slaapt en de Nederlandse regering lijkt helemaal in een diepe winterslaap te verkeren. Slechts op incidenten wordt gereageerd; er is geen sprake van een doelgericht (en zo mogelijk Europees) beleid. Gedreven door de wens politiek correct te handelen, wordt naar niet meer gestreefd dan `de boel bij elkaar houden’. Dat is niet alleen naïef, maar ook laf, want ingegeven door de angst dat straffe maatregelen slechts op hoon en afkeer kunnen rekenen.

Dat het verzet tegen de oorlog in Irak vooral verbaal en demonstratief is geweest, doet niets af aan de aanwezigheid van jihad-strijders in Europa. Dat vraagt om een antwoord. Immers, nimmer mogen wij toestaan dat onze (grond)wettelijke vrijheden worden gebruikt om ze vervolgens om zeep te helpen. Nederland is geen islamitische staat en die illusie mag ook nooit ontstaan noch bewaarheid worden. De droom van de Arabisch-Europese Liga (AEL) om op democratische wijze de sharia in te voeren, moet een droom blijven. Dat de AEL in België inmiddels – althans voorlopig – over haar hoogtepunt heen lijkt, wil niet zeggen dat het radicalisme van deze beweging ook verdwenen is.

Nederlandse moslims zijn blootgesteld aan een eenzijdige en haatzaaiende boodschap en zijn hiervoor om een aantal redenen ontvankelijk.

De boodschap van de jihad-activist is eenvoudig, sluit aan bij de basisleer van de islam en de belevingswereld van menig moslim in Nederland en vooral bij de jeugd.

Het radicaliseringsproces vindt vaak onbewust en sluipenderwijs plaats, de boodschap wordt aanhoudend met veel overtuiging en energie gebracht.

De boodschap is zowel gebaseerd op angst, als op een beloning na de dood.

Het is van groot belang dat wordt ingezien dat het beheersen van de doodsangst in belangrijke mate het succes van de jihad-propagandisten verklaart. Bovendien is een concurrende boodschap met dezelfde eenvoud en aantrekkingskracht niet voorhanden.

Zeker niet alle imams zijn radicaal, en evenmin zijn alle gelovigen fundamentalisten. Maar de historie leert ons dat radicale bewegingen snel en onverwachts een olievlekwerking kunnen krijgen.

Om het monopolie van de extremistische imams op de geesten van de jeugd tegen te gaan, is een liberale jihad het enige gepaste antwoord op een islamitische jihad. Op de lange termijn is het van essentieel belang dat alle vormingskanalen (scholing, informatievoorziening, verenigingen etc.) waar de boodschapper van de jihad nu een monopolie op heeft, een concurrerend liberaal alternatief geboden wordt. Werk, inkomen en bestrijding van discriminatie zijn daarbij weliswaar belangrijke pijlers, maar er is meer nodig.

Moskeeën, zoals de Furqan-moskee in Eindhoven en de Al-Tawheed-moskee in Amsterdam, die geld ontvangen uit landen als het wahabistische Saoedi-Arabië en waar bijgevolg intolerantie wordt gepreekt en voor de jihad wordt geworven, moeten gesloten worden. Om de vrijheid van godsdienst op langere termijn te beschermen, zal deze voor bepaalde groepen in bepaalde gevallen tijdelijk opzij moeten worden gezet.

Scholen die, zoals de Al-Siddeq-school in Amsterdam, eveneens geld uit Saoedi-Arabië hebben ontvangen en intolerantie uitdragen, moeten dicht. Jonge kinderen mogen niet overgeleverd worden aan godsdienstwaanzinnigen.

Organisaties en verenigingen die met `fout’ buitenlands geld gefinancierd worden, dienen verboden te worden.

De ambassadeur van Saoedie-Arabië moet te verstaan worden gegeven dat een eind moet worden gemaakt aan het financieren van haat in Nederland. Hij zou wat ons betreft morgen mogen worden ontboden op Buitenlandse Zaken. Bij ongewijzigd Saoedisch gedrag zou hij wellicht moeten worden uitgewezen.

Het veelgeroemde Nederlandse overlegmodel en quasi-politiek correct handelen zijn verkeerde antwoorden op een islamitische jihad. Een dralende en pratende overheid straalt eerder zwakte uit dan sterkte. Tot behoud van een tolerant en liberaal Nederland moeten ook elementaire rechten en wetten opzij worden gezet bij de aanpak van de mensen die ze misbruiken en vervolgens willen verwijderen als fundament van onze maatschappij. Het enige antwoord is een liberale jihad.

 

 

 

 

 

juni 17, 2014

Laat je niet kisten door de zelfracisten

laat-je-niet-kistenDaar sta je dan als zelfracist, na jarenlang racisten bestreden te hebben, blijk je een horde moordzuchtige racisten in je midden gekoesterd te hebben in de strijd tegen de Dracula van de Nederlandse politiek. Door de weigering een snerpend scherpe scheidslijn te maken tussen racisten en islamcritici konden moordlustige übermoslims veilig gedijen op de voedingsbodem van de blanke zelfhaat. Even niet opgelet, kunnen die vrolijk in de rij richting frontlijnstaten aanmonsteren om zich in onthoofdingen en massa-executies te bekwamen.

En Nederland blijkt met dank aan deze zelfracisten nu zelf een prima exportland van deze moordenaars in spé te zijn. Dat de AIVD geen zicht heeft over wat het werkelijke aantal Nederlandse jihadisten is, blijkt uit het nog steeds aangehouden aantal van circa 100 dat zich bij al-Sham (ISIS) en Jabhat al Nusra (JaN) aangemeld zou hebben. Dit magische getal dat ruim een half jaar geleden ook al geventileerd werd, alsof de rekruteringskantoren al die tijd gesloten waren, of de tellers van de AIVD gedurende die tijd zich in all inclusive-hotels aan het vermaken waren.

Terwijl de zelfracisten het te druk hadden met keutelen en reutelen over het oranje gekleurde Duindorp en de Prinsenvlag, waren ze zelf een marmercake van zelfbenoemde antiracisten en licht- en donkergetinte racisten aan het bakken. En zelfs voor een moreel ruggensteuntje aan de jihadisten waren ze niet te beroerd.

Alsof het nadenken ze verboden was, bedachten de zelfracisten niet dat ze met hun verbeten strijd tegen racisten en vermeende racisten de hooikist werden voor het jihadisme. Evenmin bereikte het risico dat deze van onthoofdingen en massa-executies teruggekeerde jihadisten een levensbedreigend risico in Nederland zouden kunnen vormen, hun domlinkse hersenpan.

Nee, in iedere PVV zou wel eens een Breivik of een Hitler kunnen schuilen, maar de werkelijke Breikvikjes blijken in Nederland en andere delen van Europa elkaar te verdringen voor het mee mogen moorden in het Midden-Oosten.

En om misverstand te vermijden over de minachting die deze moordenaars in spé voor de Nederlandse normen en waarden koesteren, hielden ze inmiddels op verscheidene plaatsen in Den Haag ongehinderd joelfeesten. En indien burgemeester Jozias van Aartsen als fel zelfracist inmiddels niet van gedachten veranderd is, krijgen deze in de stad van de vrede aanstaande vrijdag een herhaling.

Laten we, voor mocht het totaal uit de hand lopen in Nederland, ons in ieder geval herinneren dat de jihadistische Einsatzgruppen konden wortelen in de voedingsbodem die de zelfracisten voor ze ontwikkeld hebben. Het was vervat in het morele verbod op de islamkritiek, op het morele verbod op kritiek op het multiculturele dictaat, en het was vooral vervat in de eindeloze verdachtmakingen tegen islamcritici, waardoor het mogelijk was dat moslimextremisten zich veilig konden camoufleren.

Laat je dus niet kisten door deze zelfracisten, als je leven je lief is.

 

 

april 24, 2014

Het jihadistisch reisbureau loopt als een trein

MoordvakantieOver de precieze aantallen doet onnozelaar en minister van Binnenlandse Zaken Ronald Plasterk nogal scheutig, maar vaststaat dat het afgelopen jaar meer dan honderd jihadisten richting Syrië vertrokken en meer dan dertig levend en wel in Nederland teruggekeerd zijn. Zwaar gefrustreerd omdat het in Syrië nogal tegen zat, en het in Nederland ook al niet lekker wil lopen. Een tijdje moordvakantie in Syrië houden, is ook niet bepaald bevorderlijk voor je carrière, gezinsvorming en huisje, boompje, beestje.

Terwijl de moreel altijd makkelijk te verontwaardigen rechtschapen politici nog slechts uit hun vredige slaap te wekken zijn met opwinding over de PVV, lopen er in Nederland dus meer dan dertig teruggekeerde frustranten met moordervaring rond. En omdat wegens het Verdrag van Schengen iedereen zonder moeite de grenzen van Europa kan oversteken, weten we in werkelijkheid helemaal niet hoeveel gefrustreerde islamitische jonkies een moordvakantie in Syrië hebben gehouden, of nog houden, of inmiddels gepland hebben, of nog zullen plannen. Het jihadistisch reisbureau geeft daar namelijk geen statistieken over.

Nu moet de eerste PVV’er met moordervaring nog gevonden worden, maar zijn de rechtschapen politici vooral bezig met het gevaar van de electorale aanhang van de PVV, in plaats van met de van hun moordvakantie teruggekeerde jihadisten.

Op de meer dan tien na die de moordvakantie onderbraken voor een bezoek aan de maagden, neemt het aantal teruggekeerde jihadisten ondertussen alleen maar toe. En tenzij die op een zekere dag besluiten een juwelier te beroven, lopen die in Nederland geen enkel risico op onnatuurlijke mortaliteit. Dat wil dus zeggen, dat het legertje zwaar gelovigen dat vindt dat je om de belangen van je godsdienst te behartigen mag moorden, tot in lengten van dagen rustig in Nederland kan zitten kniezen tot het moment van ontbranden aanbreekt.

Dat de AIVD – als het over aantallen gaat – het graag heeft over meer dan, zegt al dat er sprake is van nattevingerwerk. En dat is ook wel begrijpelijk, want het is ondoenlijk naast de dubbele paspoorthouders ook de illegalen zodanig in de gaten te houden, dat precieze aantallen op het bureaublad geschoven kunnen worden.

Terwijl het gevaar groeit als de buik van een zwangere ooi, zitten we dus rustig de tijd uit tot het moment van baren aanbreekt. Over hoeveel zwangere schapen het in werkelijkheid gaat, tasten we in een door een halve maan verlichte nacht met Plasterk als ingedutte schaapherder.

Gaan we nu maar weer over tot de orde van de dag, de PVV en het zwaar racistische Duindorp. Heeft iemand er al een rossige Scheveninger terug van een moordvakantie gezien?

 

Eerdere commentaren mijnerzijds over het jihadistisch reisbureau zijn hier terug te lezen:

https://filantropius.wordpress.com/2014/01/27/defaitisme-hand-in-hand-met-jihadisme/

https://filantropius.wordpress.com/2014/01/19/tuinvogeltelling-en-jihadisme/

https://filantropius.wordpress.com/2013/10/18/syrie-jihadisten-hebben-het-fijn-in-nederland/

http://www.vrijechroniqueurs.nl/jozias-van-aartsen-laat-jihadstrijders-ongemoeid/

 

 

 

 

januari 27, 2014

Defaitisme hand in hand met jihadisme

Haagse jihadistenBij zijn eerste glibberen in het politieke mijnenveld Nederland ontstond er meteen al een breed front tegen Wilders. Marxisten, liberalen, christenen, moslims en andere weldenkende volksdelen dromden samen in een petitie onder Doekle Terpstra om het grote kwaad Wilders te bestrijden. Intussen zijn we een stapje verder en blijkt een vrij verkeer vanuit de onderbuik van Nederland richting Moordistan te reizen om er te doen wat je in volstrekt rechteloze streken kan doen: moorden.

In de hoopvolle gedachte dat de coalitie tegen Wilders de ogen niet voor alle andere dreigingen zou sluiten, zou je enig obstinaat reageren mogen verwachten over het toenemend aantal jihadisten dat vanuit Nederland, of nog beter, vanuit heel Europa, naar gekwelde oorlogsgebieden afreist om er met trossen munitie omgordeld jihadist te spelen.

Maar het voltallige contingent van Wilders-bestrijders zie je rustig met de vingers op het in fijne was opgewreven bureaublad trommelen, maar nergens aanstalten maken zich ook maar even op te winden over de groei van het reizende circus Al-Qaida. Toch allemaal Breivikjes, die net als de Noorse massamoordenaar de opvatting hebben dat wie niet luisteren wil doodgewoon dood moet.

Toen het even uitkwam om Wilders in het vagevuur van Breivik te duwen, was het geen enkel probleem het moorddadige extremisme te lijf te gaan. Maar nu in Nederland opgevoede en geschoolde jongeheren (en zelfs jongedames) optrekken om de lieve vrede, die men met de grootst mogelijke moeite bij het Syrië-overleg in  Genève tracht te vestigen, te ondermijnen, heerst er een onheilspellend zwijgen.

Terwijl Nederland meedoet aan dat overleg, is het zelf uitvoerland van oorlogszuchtig jihadisme. Bij iedere grijns van Frans Timmermans wordt ergens in Nederland een diepgelovige jongeling overgehaald andersdenkenden onder het mom van vrijheidsstrijd neer te maaien. Het blijkt dat zelfs in Nederland getrainde militairen goed onder zwarte vlag van Al-Qaida kunnen gedijen.

De Turkse krant Habertürk meldde december vorig jaar dat er volgens de Turkse geheime dienst, nadat er al 1100 opgepakt waren, op dat moment naar schatting nog 1500 Europeanen in Turkije rondhingen om de strijd in Syrië te verhevigen.

Grote politieke en maatschappelijke zorg hierover blijft echter uit, waar iedere eurosceptische en Wilderiaanse schicht met dikke letters geschreven wordt.

Wat zou dat toch zijn van onze weldenkende Nederlanders, dat stilzwijgend instemmen? Zou de islamofobie niet toch het meest onder deze bevolkingsgroep heersen, dat zij in een opperst defaitisme de wegen maar blijven plaveien voor dit extremisme?

Terwijl de AIVD en de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid de vrees koesteren dat het terugkerende jihadcircus ook in Nederland de tenten zal opslaan, blijft weldenkend Nederland in totale onverschilligheid wachten op wat komen gaat.

Nou, waarschijnlijk meer jihadisme en dus ook meer Wilders.

Ik verzoek den luisteraars dan ook om wanneer ze straks hunne legersteden opzoeken, even rustig te gaan slapen als ze dat ook andere nachten doen. Er is voorshands nog geen enkele reden om werkelijk ongerust te zijn. (Hendrik Colijn op 11 maart 1936 via de radio)

december 3, 2013

Zo agressief Nederland “antiverwilderde”, zo laks is het met de jihadisten

PechtoldTerwijl de Syrische burgeroorlog Libanon nu ook in vuur en vlam dreigt te zetten, en Turkije maar liefst 1100 aanstormende jihadisten uit Europa richting Syrië tot staan heeft weten te brengen, speelt Nederland nog steeds een onschuldig spelletje met de eigen horde jihadisten. Hoeveel jihadisten aan Turkije ontglipt zijn, weten we niet. Maar Turkse bronnen zeggen dat er minimaal nog zo’n 1500 in Turkije in de startblokken staan in de vurige hoop zich ook op de Syrische samenleving uit te leven. Nimmer, behoudens dan de SS’ers die zich als vrijwilligers meldden om het Derde Rijk behulpzaam te zijn Russen naar het leven te staan, heeft zo’n groot contingent “Nederlandse” vrijwilligers staan te popelen mensenrechten in andermans land te schenden.

Ondertussen maken D66 en NRC zich vooral uiterst bezorgd over het hacken van internetfora door de AIVD. Beide lopen ondertussen al een decennium voorop het zogenaamde populisme als het grote kwaad te brandmerken, maar moet de AIVD daarentegen de jihadisten met fluwelen handschoentjes zien aan te pakken.

Pechtold droeg die zelf nooit als hij de zogenaamde populisten verbaal bij de keel greep om de gevaren van de islam en zijn eigen maniakale passie voor een groot Europa buiten de kritiek te houden. Over de vrijspraak van Wilders kon hij maar nauwelijks zijn tranen van treurnis bedwingen. Want vond hij, ondanks dat Wilders daar toch net van was vrijgesproken, dat de vrijspraak geen vrijbrief vormt om aan te zetten tot haat.

Bij de over de AIVD overbezorgde hoofdredactie van de NRC werd in 2007 het plan gelanceerd zelf maar veiligheidsdienst te spelen zodat de krant een zwarte lijst kon publiceren van websites waar schrijvers niet hun ogen gesloten hielden voor dreigend onheil. En dat met de opzet de brenger van de boodschap virtueel te onthoofden.

Wat dat dreigende onheil betreft, heeft Nederland in werkelijkheid geen enkele grip op het aanzwellende legertje jihadisten, is ook nog eens onbekend hoe groot die is of nog zal worden, en is evenmin bekend hoeveel ervan in de toekomst als tijdbom in Nederland zullen rondscharrelen.

Werden tegen het zogenaamde populisme de bokshandschoenen gebruikt, het jihadisme wordt met fluwelen handschoentjes vertroeteld. Want stel dat het populisme misschien toch een grond van bestaansrecht kan putten uit het gelijk dat het al die jaren had in het signaleren van dreigende gevaren.

Terwijl er op die gevaren gewezen werd, werd het steeds gemakkelijker gemaakt elders uit moorden te gaan. De dubbele nationaliteit, toch ooit aan de oorspronkelijke Nederlander onthouden, werd in de gedoogtrommel gecentrifugeerd.

Kon het in vreemde krijgsdienst vechten ooit reden zijn de Nederlandse nationaliteit te verliezen thans geldt Artikel 15, lid 1 van Rijkswet op het Nederlanderschap: Het Nederlanderschap gaat voor een meerderjarige verloren: indien hij zich vrijwillig in vreemde krijgsdienst begeeft van een staat die betrokken is bij gevechtshandelingen tegen het Koninkrijk dan wel tegen een bondgenootschap waarvan het Koninkrijk lid is.

Met andere woorden, jihadisten kunnen zich vrijelijk en masse aanmelden om elders vrouwen en kinderen neer te maaien, als Nederland er maar geen last van heeft. Als Nederland er uiteindelijk toch last van gaat krijgen zodra het legertje jihadisten zonder de maagden bereikt te hebben teruggekeerd is, is het te laat.

Blind en verlamd staat Nederland op het punt het moslimterrorisme voor de zoveelste keer elders te bestrijden, maar laat het toe dat het in eigen land uitdijt en gevaarlijker wordt, want D66 en de NRC waken over ons.

november 20, 2013

Dag Den Haag

Dag Den HaagTwee berichten die mij intrigeren. Het ene gaat over een partijtje jammeren van de Haagse Partij van de Eenheid (PvdE) van uitgetreden PVV’er en inmiddels moslim geworden Arnoud van Doorn. De partij ergert zich aan het ronselen van informanten onder moslimjongeren door de AIVD. Kennelijk ziet de organisatie die het land moet beschermen tegen terreur, geen ander middel dan hetzelfde te doen als hetgeen Al Qaida in de mij zeer vertrouwde Haagse dreven pleegt. Het komt op mij over als een wanhoopsdaad van de AIVD, maar alles beter dan op de handen zitten wachten tot het helemaal spaak loopt.

Het andere bericht is niet minder benauwend, maar inmiddels een vertrouwd verschijnsel. Een kind van ongeveer 10 jaar trapt een vrouw van 86 omver, een ander kind van circa dezelfde leeftijd als die andere adder in het ooit zo groene Haagse gras, gaat er met haar tas vandoor.

Ooit was ik zelf 10 in Den Haag. We waren zeker geen lieverdjes, maar opgroeien om ergens in een burgeroorlog mee te moorden, of een oudje van haar steunzolen schoppen om haar vervolgens te beroven, zat er zeker niet in.

We hebben de afgelopen halve eeuw moeten leren omgaan met een veranderende levensstijl. Hoewel we zelf zeker minstens zo berooid waren als degenen die na van verre gekomen te zijn nu beweren berooid te zijn, verplaatsten we geen bezit van eigenaar naar onszelf. Evenmin meldden we ons aan voor een moorddadig opstandelingenleger.

Maar helemaal onschuldig was ik niet. Op tienjarige leeftijd had ik de beelden gezien van de voor hun vrijheid knokkende Hongaren, die met lede ogen moesten toezien hoe de bulderende tanks van de Russen de vrijheidsstrijders met zwaar geweld mores kwamen leren.

Bij de groenteboer wist ik een sinaasappelkistje te schooieren om het te vullen met spulletjes teneinde die ten bate van de Hongaren te verkopen. Het leverde 10 harde guldens op die keurig op het nabijgelegen postkantoor voor de Hongaren gestort werden. Mijn eerste politieke actie, moet ik bekennen.

Niet kort daarna kwam een jonge Hongaarse kunstenaar een kamer huren bij de buren. Een kamer verhuren in de toch bepaald niet grote portiekwoningen was in die dagen van materiële schraalheid geen uitzondering.

Hij was een vriendelijke man die altijd tijd had voor een vriendelijk woord voor ons nieuwsgierige kinderen. Van de Hongaren van 1956 heeft de Nederlander nimmer enigerlei mate van hinder ondervonden. Het was een tijd dat het niveau aan criminaliteit zo gering was, dat de verschijning van de statige agent op zijn Fongers al genoeg was om het hele zaakje in het gareel te houden.

Ruim een halve eeuw later ziet dat er wel even anders uit. Maar dan ben ik al een half jaar uit Den Haag verdwenen. En ik wrijf nog steeds tevreden in mijn handen om de toen genomen beslissing de stad te verlaten.