Posts tagged ‘Anousha Nzume’

juni 12, 2014

Theatermaakster Anousha Nzume maakt een hoop theater

anoushaAnousha Nzume zegt in de krant Ik leer Rutte graag eens iets over het slavernijverleden. Zelf nooit verder gekomen dan vier jaar bekkentrekken op de Hoge School voor de Kunsten, beweert ze dus meer over het slavernijverleden te weten dan de premier en historicus Mark Rutte. Hoe dom kun je zijn dat je dit soort dingen in de krant laat zetten, jengelt over racisme, Zwarte Piet en de slavernij, en dan niet eens zelf een echte Zwarte Piet bent, maar half Russisch, en net als de befaamde antisemitische quenellenaar Dieudonné M’bala M’bala half Kameroens. À propos, heeft ze haar beklag al gedaan over haar halve landgenoot?

Eerlijk gezegd denk ik dat Anousha Nzume stevig zwoegt aan haar naamsbekendheid, want voordien kende men, behoudens de lui die kleurtjes zoeken om hun eigen racisme te verbergen, haar nauwelijks. Dat ze inmiddels uitgegroeid is tot autoriteit op het glibberige terrein van het racisme, Zwarte Piet en het slavernijverleden en haar theater alleen daar nog over gaat, zou je opportunisme van de hoogste soort kunnen noemen.

Eigenlijk gaat dat hele theater over racisme, Zwarte Piet en het slavernijverleden de mens zo irriteren dat die er bijna racist van begint te worden, voor mocht die het nog niet reeds zijn.

De overdaad aan ophitsing over de onderwerpen – degenen die daar schuldig aan zijn zouden dit wel eens bedoeld kunnen hebben – gaat zichzelf overleven.

Racisme was voor de massa-immigratie op gang kwam nauwelijks een issue in Nederland. De wonden over de Holocaust werden gelikt en men wilde even geen racisme meer. Totdat men er opeens van beticht werd voordat het er was en racisme het wondermiddel bleek waarmee politiek gescoord kon worden. Wie het woord racisme over zijn tongriem kreeg, werd bejubeld en als nobel mens op een troon gehesen. En het woord werd zo vaak gebezigd dat wie het nog niet was, zichzelf er haast wel van verdenken moest. Lange slapeloze nachten voor degene die er hevig aan twijfelde of die het nu wel of niet was.

Nu we zo langzaamaan in een stemming geraakt zijn dat het betichten van racisme zo de keel uit is gaan hangen omdat het zoals bij VARA’s Joop over bijna niets anders meer gaat, lijkt er een antiracismeracisme te ontstaan. Degenen die bij het minst geringste meteen verdenkingen van racisme uiten, herinneren namelijk aan de tijden dat hele gezinnen uiteengespeeld werden door geruchten en de geïndoctrineerde bereidheid de eigen familieleden aan te geven bij de mannen in lange lederen jassen groot was.

En je kunt je zo voorstellen dat de nazaten van de slaven, of zij die het suggereren te zijn en daar theater van maken, zoals Anousha Nzume, daarmee juist het racisme versterken dat er misschien bijna of nog net niet was, maar nog net dát duwtje nodig had.

Misschien kunnen de slachtoffers van de Sovjetterreur hun traumata aan de half-Russische en in Moskou geboren Anousha Nzume verwijten en de Nederlanders hun verwijt van het racismetrauma daarnaast deponeren.

Helaas val ik zelf buiten het hele verwijtenmechanisme, want mijn voorouders waren geen voorouders van slavenhandelaren maar slachtoffers van pogroms. Misschien door de voorouders van Anousha Nzume. Maar dat zal ik haar maar niet verwijten.