Posts tagged ‘Boeren’

juni 19, 2014

Achterhoekse notities (1)

Grote keizerlibelBij alle opwinding over het koesteren van het koekoeksjong dat de islam is, zou je bijna in de verleiding komen het zeer aangenaam ogende landschap van de Achterhoek over het hoofd te zien. Maar geen hoofdhaar, zolang ik die nog heb, peinst erover dat chapiter te verwaarlozen. Daarom vandaag een eerste notitie over de fauna en het wel en wee van mijn naaste woonomgeving.

Naast de bewoning door boeren, ex-boeren en enkele buitenlui, leeft hier zeer veel fauna. En daar ik met grote regelmaat deze fauna schouw, is een redelijk goed overzicht te maken van wat zich hier zoal zelfstandig in leven weet te houden. Al beweren de vroege vogels van GroenLinks dat het boerenland een vogelkerkhof is, ik moet er niet aan denken dat het er meer zijn dan door mij in de afgelopen acht jaar in de Achterhoek geconstateerd zijn. Kennelijk zitten de dames en heren van GroenLinks te veel aan hun schrijftafeltje gekleefd om boeren verdacht te maken, maar echt, als ik een pijl in het luchtledige zou afschieten, heb ik meteen een schaschlik met gevogelte waar alleen nog een sausje bij hoeft.

Wat wel waar is, is dat er vogelsoorten aan het minderen en zelfs verdwijnen zijn. Maar de andere kant van het verhaal is, dat er ook vogelsoorten aan het vermeerderen zijn en er ook soorten bijkomen. Een verschijnsel dat zich al voordeed nog voor de eerste mens, dus ook de eerste boer zijn klompen in de vacht van moeder aarde zette.

De afgelopen maanden het veld overziend, blijkt het boerenland waar ik woon eerder een vogelparadijs dan een vogelkerkhof te zijn. Dan mag er de traditie van het vogelknuppelen en vogelschieten zijn, een vogel komt daar niet aan te pas. Misschien een aardig advies voor degenen die de folklore van het offerfeest in stand willen houden, daar houten pendanten voor te gebruiken want dood hout voelt niks.

Wat het levende gevogelte betreft in, maar vooral rondom of nabij mijn huis, trof ik in volgorde van opkomst naast de gebruikelijke vogelgribus als kraaiachtigen, mezen, heggenmussen, ringmussen, huismussen, merels, zanglijsters, vinken, spreeuwen, spechten, huis- en boerenzwaluwen, ook groenlingen, putters, goudvinken, fitissen, tjiftjaffen, gekraagde roodstaarten, tuinfluiters, grasmussen, braamsluipers, wielewalen, bosrietzangers, kleine karekieten, sperwers, steenuilen, bosuilen, haviken, buizerden, rode wouwen, wespendieven, torenvalken, boomvalken, grote zilverreigers, ooievaars en consorten aan.

Gekraagde roodstaart zit op het smeedijzeren hek te wakenGekraagde roodstaart waakt over u.

SONY DSCBuizerd waakt mee.

Weidevogels? Lastig op leemgrond van de IJssel waar al eeuwenlang akkerbouw gepleegd is. Maar het moet maar eens gezegd, dat de nationale folklore van weidevogels ooit te danken was aan het nuchtere feit dat boeren grasland aanlegden en dat de weidelijke komst van de weidevogels een artificiële was. En dus ook artificieel afneemt als de boeren hun eigen bezit anders beheren dan de GroenLinkse sok wil. Zo gewonnen, zo geronnen, moeten we dan maar zeggen. Bovendien is het aantal van 10 miljoen inwoners met veel meer weidevogels dan nu veranderd in bijna 17 miljoen inwoners met veel minder weidevogels. En mocht u het niet geloven, al die miljoenen willen graag een goed gevuld bord voor hun neus geschoven krijgen.

Naast gevleugeld volk wordt er rondom mijn huis ook fauna aangetroffen die met al de benen op de grond staat. Soms staan er muizen, konijnen, hazen en eekhoorns verdomd nieuwsgierig naar binnen te gluren. En als je reeën niet met een de beukenhaag op afstand houdt, komen die er naast staan om te kijken hoe je je dag indeelt. Iets verder weg hobbelt dan weer de boommarter, vos of beunhaas steenmarter rond. Opgepast voor dit mormel, want voor u het weet verruïneert hij alles wat onder uw motorkap of dak zit.

Reebok op vrijersvoetenReebok begluurt u.

Echt gezellig was de ontmoeting met een das, die toen die mij zag rechtsomkeert maakte om kort daarna samen met zijn echtgenote terug te keren, zodat de kennismaking compleet was.

DassenDit zijn mijn vrouw en ik.

De ongewervelde fauna? Naast de plaag van muggen, dazen, knutten en teken, teken ik ervoor aan wat hier glibbert, kruipt, sluipt, vliegt, boort, zuigt en timmert, al vond ik de huisboktor in de kapschuur, die nog voordat hij het bouwwerk in emmentaler “renoveerde” bestreden werd, minder florissant.

Libellen verwekken medewerkersGroepsseks in de poel des verderfs.

Ander gedierte laat ik even voor wat het is, maar aan al het gekwaak dat zich voordoet in mijn poel der verderfs heb ik nu al genoeg.

Maar morgen weer een dag.

mei 27, 2014

Straf voor voedselproductie!

MelktekortJe kunt je nauwelijks een grotere idiotie voorstellen dan het wegens een te grote voedselproductie straffen van voedselproducenten. Maar Nederlandse boeren worden geacht 132 miljoen euro superheffing te betalen op te veel geproduceerde melk. Sedert de invoering van het melkquotum, zeg maar de isolatiecel voor melkproductie, hebben Nederlandse boeren al bijna een miljard euro betaald voor prima geleverde arbeid. In plaats van een lintje van de majesteit, een ferme schop onder de kont voor de hardwerkende boeren.

Nu zijn er landen waar een nijpend voedseltekort heerst, en daar het zeer eenvoudig is melk te conserveren en dus houdbaar te maken, zou je het straffen van voedselproducenten wegens prima geleverde diensten dus als een misdaad tegen de menselijkheid kunnen opvatten.

Daar komt nog bij dat geen land zo efficiënt voedsel produceert als Nederland. De postzegel Nederland staat als exporteur van landbouwproducten na Amerika als tweede genoteerd. De Nederlandse vee- en gewasveredeling kan zich verheugen op internationale faam.

Maar dankzij de mede door de milieubeweging aangewakkerde hetze tegen de enige echte voedselproducenten van Nederland, regent het maatregelen tegen deze oude vertrouwde hardwerkers van het land.

Met de aan landbouwfobie lijdende kwakzalver Pechtold in het landsbestuur, zal dit alleen nog maar verergeren en zullen nog meer ex-boeren zich aan de UWV-loketten melden om helemaal niets te produceren en tot stemvee van links veroordeeld te worden.

Let dus op uw saeck en de rijk gevulde uier van de Nederlandse koe.

O Nederland, let op u saeck,

de tyt en stont is daer,

op dat nu inden hoeck niet raeck

u vryheyt, die, voorwaer,

u ouders hebben dier gecocht

met goet en bloet en leven;

want sy werd nu gantsch en t’eenemael gesocht

tot niet te zyn verdreven.

 

Neemt acht op uwer landen staet,

u volck end’ steden meest

syn sterck, end’ daer is raet en daet

van outs altyt geweest;

u adel is manhaftich, vroom,

men vind niet haers gelijcken;

houd den Spanjaert doch, ik bid u, inden thoom,

dat hy van ons mach wycken.

 

Beschut, beschermt, bewaerd u land,

let op het Spaensch bedrog;

ey, laet niet nemen uyt u hant

u previlegien toch;

maer thoont u elck een man vol moet

in ’t houden van u wetten,

boven al dient God, en valt hem steets te voet,

dat hy op u mach letten.

 

 

Adriaen Valerius (ca. 1575-1625)

 

 

 

januari 2, 2014

Roodkapje en het sprookje van de nieuwe wildernis

Roodkapje smelt van opwindingOoit stond ze oog in oog met een wild varken en dus was de liefde voor de nieuwe wildernis geboren. Je zou het de karikatuur kunnen noemen van de (stads)filosoof die in een idealisatie van de sprookjes van de gebroeders Grimm zichzelf een tocht door een dichtgegroeide wildernis fantaseert. Het begrip “wildernis” valt alleen niet te rijmen met een land dat deels door de mens aan het water onttrokken werd, en in zijn geheel op de schop geweest is.

Land onttrekken aan de voedselproducerende boeren is inmiddels tot een ideologie verworden. Vrijwel dagelijks passeren via omroepen en dagbladen de drogbeelden van nepnatuur die net op natuur lijkt, maar dat toch niet is. En omdat het begrip “natuur” al zeer arbitrair is, heeft men een indoctrinerende filmp gedraaid onder de titel De Nieuwe Wildernis waarin beelden te zien zijn van de artificiële natuur die we beter kennen als de Oostvaardersplassen.

Knap in elkaar geknutseld om het onteigenen van voedselproducerende gronden te rechtvaardigen. En zoals bij het vertellen van sprookje gebruikelijk is, op een infantiele manier aan elkaar gepraat. Want de stadsmens vlucht vanwege zijn tragische bestaan in een ziedende mensenmassa graag in sprookjes en laat die zich met plezier op de mouw spelden.

Zo nu en dan verschijnt er ergens een grote boze wolf, en meteen schieten de stadsroodkapjes in een orgastische kramp. Zo dicht bij huis zo’n zalige wildernis, is dan ook de nieuwe porno. Opgewonden naar beestjes kijken die fladderen, kruipen, sluipen, springen, zwemmen en elkaar opvreten, is onaneren op andermans grond.

Onder het motto samen in de aanval tegen het private bezit, het land omtoveren in een niets producerende wildernis om er Roodkapje en Kleinduimpje te spelen, jagen ze de boeren de eeuwige jachtvelden in. En wie weet opeens een zwaar behaard wild varken tegen het lijf lopen en lekker rillen van angst.

Maar dan ook lekker hongeren, want de nieuwe wildernis levert helemaal niks anders op dan in een met wildrasters omsloten fauna die onder de titel nieuwe wildernis mag doodhongeren of op een onnatuurlijke wijze bijgevoerd moet worden. De nieuwe wildernis is namelijk niets anders dan landbouw, maar dan zonder voedselopbrengst.

Zodra de mens echt doorkrijgt wat de nare effecten van dit sprookje zijn zal die bruut ontwaken en met een rammelende maag naar de lege koelkast kruipen.

De sprookjesvertellers mogen dan met hun betoverende voorstellingen de mens in trance brengen, maar aan ieder sprookje komt een eind met toen kwam er een olifant met een lange snuit, die blies het mooie sprookje uit.

november 15, 2013

Help, de boeren vertrekken

oostvaardersplassen dood heckrundHet moest er toch eens van komen. De aan hun leestafels gekluisterde linkse filosofen voelen langzaam dat hun eten in gevaar dreigt te komen. Na de decennialange heksenjacht op boeren, die ongeveer als het meest schunnige geboefte van het land afgeschilderd werden, geven die er nu de brui aan. In de hele wereld valt men voor de Nederlandse boer op de knieën om het manna niet uit de linkse lucht maar van het land te plukken. Maar in Nederland werd de boer zodanig moreel onder schot gehouden, dat die zelfs om zijn eigen land te ploegen dat aan de ambtelijke lange lederen jas dient te melden. Geen mens wordt zo in de gaten gehouden als de door links zo gehate boer. Geen mens is administratief zo aan het infuus gezet als de boer. Geen mens wordt zo streng in het gareel gehouden als de boer.

Geen wonder dat de boerenzonen en -dochters het voor gezien houden en van het platte land wegtrekken om de voedselproductie aan de linkse leestafelfilosofen te laten. Maar die vertikken het zich voor de noeste arbeid op het land aan te melden.

Nog dit jaar was het Mark Rutte, die ondanks dat veel boeren in hun wanhoop op de VVD gestemd hadden, onbesuisd riep minder geld voor landbouw, meer voor innovatie.

En omdat Rutte achteruit regeert, en niet zoals je van een premier verwachten mag met vooruitziende blik doorhad dat als de boeren van het land wegtrekken geen mens meer voedsel produceert, zit Nederland met een toenemend aan de voedselproductie onttrokken pseudonatuurgebied goed in de nesten. Uitkijken op verruigde gronden die geen vezeltje voedsel opleveren, was jarenlang de nieuwe religie.

Tenzij de mens aan de dis aanschuift om zich tegoed te doen aan een portie met vette vegetarische jus overgoten geïnnoveerde mobieltjes en digitale tabletten, wordt het dus de rammelende maag.

Dat de overmatig bureaucratische EU daar nu ook achter is en jonge boeren met een douceurtje op het land willen houden, komt veel te laat.

Maar toch, zelfs op de dag dat de meest linkse krant van Nederland aan de alarmbel trekt om te treuren om vertrekkende boeren, geeft die krant ook nog eens ruimte aan de GroenLinkse tekentafelfilosofen.

Die waren er ook schuldig aan dat mijn buurman, die ooit een varkenshouderij bezat nu land heeft waar geen vezeltje voedsel meer van afkomt omdat hij zich nu als vrachtwagenchauffeur in de vroege ochtenden heeft te melden. Als ook die baan hem niet zal ontvallen, want de linkse leestafelfilosofen zien meer in massa-immigratie dan in het eigen volk.