Posts tagged ‘Europees Parlement’

mei 26, 2014

EU-fanatici aan de deodorant

Aan de deodorantHet is bijna aandoenlijk te zien hoe in de mainstream van de opinievorming de grote stembuszege van de eurosceptici met een zielig dedain bejegend wordt. Toch zou het beter zijn deze als een krachtige boem op de vergadertafel van de konkelfoezende EU-fanatici te definiëren. Na de verkiezingen voor het Europese Parlement wachten Europa namelijk nog heel veel verkiezingen voor de nationale parlementen en daar wordt uiteindelijk werkelijk beslist over of er uit de EU gestapt wordt of niet.

Zolang Brussel nog niet beschikt over een Warschaupact dat tanks richting hoofdsteden van ongehoorzame naties kan sturen, trekt het EU-patronaat aan het kortste eind als een land besluit uit de EU te treden. Daarbij komt ook nog dat de opkomst bij nationale parlementsverkiezingen vele keren hoger is dan bij die voor het Europees parlement gebruikelijk is. Van de Slowaken had slechts 12 procent zin om voor een Groot Europa naar de stembus te schuifelen. En je kunt veilig stellen dat de echte liefhebbers van dat groot Europa tot aan de Oeral en over de Bosporus, zelfs niet door code rood van een tocht naar de stembus af te houden zijn.

Met andere woorden, de EU-fanatici hebben niet alleen een flinke boem op hun vergadertafel moeten incasseren, ze zullen nu nog voorzichtiger moeten opereren willen ze de nationale parlementen niet laten overvleugelen door eurosceptici.

Het demagogische gedweep met een groot en autocratisch Europa door Hitlerspuuglok Guy Verhofstadt, zal deze domoor onder de EU-fanatici waarschijnlijk demonstratief voortzetten. En misschien moet je daar als euroscepticus heel erg tevreden over zijn, want het kon wel eens precies dat extra zijn geweest dat de Europese kiezer de angst op het lijf gejaagd heeft zodat die de eurosceptici met een rode stip beloonde.

De stembusuitslag van de Europese verkiezingen kan dus de smakelijke amuse zijn voor nog meer eurosceptici in de nationale parlementen. En vanuit de mainstream van de opinievorming komt dan ook reeds de zweetlucht omhoog walmen van degenen die wél doorhebben dat deze stembusuitslag helemaal niet zo gelukkig is als sommigen ons willen laten geloven.

Het is op deze plek al vaker geschreven, de mooie gedachte die de Europese samenwerking eigenlijk roze had moeten kleuren, is door EU-fanatische fundamentalisten suïcidaal om zeep geholpen.

Zelf voorstander van Europese samenwerking, zijn ze erin geslaagd ondergetekende in het andere kamp te krijgen en daar te houden. In dat opzicht kun je Guy Verhofstadt, Hans van Baalen,  Alexander Pechtold, José Manuel Barroso, Herman Van Rompuy, Martin Schulz en ons nationale naaimandje Neelie Kroes een schouderklopje geven. Want om het diametraal tegenoverstelde te  bereiken van wat je doel is, moet je toch een prima goochelaar zijn. De goochelaar die uit het niets een duif tevoorschijn zegt te zullen toveren blijkt hem dus geroosterd te hebben.

Als euroscepticus zou ik de mainstream van de opinievorming en de EU-fanatici dan ook willen oproepen vooral op deze voet door te gaan, want een betere reclame kun je je niet wensen.

Reikhalzend kijken we dus uit naar de toekomstige verkiezingen voor de parlementen van de Eurocratieën. Met de nieuwe Koude Oorlog (bedankt Guy en Hans) aan de gang, de wankelmoedigheid van de Europese economieën die bij het minst geringste de euro al in gevaar brengt, en niet te vergeten, de eindeloze armada uit Afrika, zullen de EU-fanatici hun drie oksels nog met veel deodorant moeten bewerken om de stank binnenskamers te houden.

En met de perkamenten Neelie Kroes gaat dat zeker nooit lukken.

mei 23, 2014

Het overvolle soepbord van Pechtold

Vooruit naar de nieuwe midddeleeuwenAls de Exitpoll van de verkiezingen van het Europees Parlement recht doet aan de uitslag die ons aanstaande zondag wacht, dan is D66 de grote winnaar van deze verkiezingen. En gezien de wekelijkse peilingen betreffende de Tweede Kamer, blijft het daar niet bij. Dus alle aandacht voor D66 en Pechtold, op wie nu niet alleen alle ogen, maar ook alle vingers gericht zullen zijn bij alles wat er met betrekking tot de EU misgaat of nog mis zal gaan. En daarmee krijgt Pechtold nog heel veel soep in zijn toch al overvolle bord gekieperd. Er zou maar een vlieg op landen en de spatten vliegen in het rond.

Te beginnen met de Koude Oorlog, die door zijn ALDE-kornuiten van het Europees Parlement op het hemelse plein van Kiev met zwaaiende knuistjes een wederopstanding maakte.

Vervolgens hebben we de alsmaar groeiende armada vanuit Afrika richting Europa, waar Pechtold geen antwoord op heeft, maar die hij hoogstwaarschijnlijk zal gedogen. Wat de strooptocht naar de UWV-loketten zal vergroten en dus kassa wordt voor de hardwerkende Nederlanders.

We hebben de steeds hoger van de toren blazende islamitische landen, die bij iedere islamkritische kuch of scheet met zware sancties dreigen. Wat dus buigen of barsten wordt, en Pechtold kennende, wordt dat buigen.

We krijgen met Pechtold in het landsbestuur, Turkije in de EU. Dat wordt een fijne partner in het verwennen van de islam en het verbreden van de conflictgeaardheid waaraan het groot Europa tot aan de Oeral en over de Bosporus zal gaan lijden. Met Syrië, Irak en Iran als nieuwe buur van groot Europa krijgt Pechtold naast heel veel vreemde geurtjes op zijn portiek ook heel veel Kalasjnikovs te zien.  

Het groot Europa zal dat ook graag willen blijven, dat worden dus heel veel conflicten met andere grootmachten die energie- en grondstoffenbronnen voor zichzelf zullen opeisen. Een strijd die al ontketend is nadat Pechtolds ALDE-boys op het Maidanplein het Russische aardgas richting China bliezen.

Het heel veel meer en het heel veel grotere Europa gaat de hardwerkende Nederlanders ook een lieve duit kosten. Dat moet Pechtold als grootmoloch van de EU gaan verantwoorden. En met alleen een blijde lach gaat dat vast niet lukken.

De verschuiving van het zelfbeschikkingsrecht van Nederland richting Brusselse bureaucratie zal Pechtold van alle Nederlandse politici het meest verweten worden zodra zal blijken wat dit werkelijk behelst.

Pechtold gaat het Nederlandse succesnummer dat de landbouw is, ook flink aanpakken. Op dit moment is ons land achter Amerika nog trots tweede van de wereld in de export van landouwproducten. En gezien het feit dat de wereld meer in plaats van minder eters te verwerken krijgt, zal Pechtold zich ook hier moeten verantwoorden.

Pechtold, die nog nooit iets heeft laten zien dat de bewondering voor hem rechtvaardigt, tenzij de BTW- en accijnsverhogingen die hij gedoogde en die de Nederlandse kooplustigen richting België en Duitsland deporteerde waardering verdient, zal het nu dan ook allemaal moeten waarmaken. En je hoeft geen Rob de Wijk te zijn te veronderstellen dat dat hem niet gaat lukken.

Daar komt nog bij dat de andere eurofiele partijen niet met lede ogen en op de handen zittend blijven toekijken hoe Pechtold maar zieltjes blijft winnen. Die zullen van iedere D66-mug een olifant maken omdat het bloed bij die partijen nu eenmaal kruipt waar het niet gaan kan.

Als Wilders nu eens zou besluiten zijn vijanden niet van munitie te voorzien met opmerkingen die hem als boemerang in de nek treffen, hoeft hij slechts met de armen over elkaar te zitten wachten tot de soep van het overvolle bord van Pechtold over het kostbare damast vloeit.

Maar ja…

mei 18, 2014

De geestelijke inteelt, luizen en vlooien van Leonie Breebaart

luizen en vlooienMet zich steeds vaker achtervolgd weten door populisten en een overval van PowNews weet de brood-op-de-plank-schrijfster Leonie Breebaart precies waar ze zijn moet om gewaardeerd te worden. Met de neus dichtgeknepen omhoog en vol distantie jegens het gemene volk, adviserend bij de aanschaf van een boek toch maar eerst even de recensies te raadplegen alvorens de boekhandel binnen te vallen, want denken doet dit volksdeel niet zelf blijkens deze Twitter van haar hand: Vandaag de nieuwe Herman Koch kopen? Lees eerst even de #recensie van Jann Ruyters in @Trouw.

Vroeger, maar dan bedoel ik echt heel erg vroeger, liet de hoger geplaatste mens zijn schoeisel eerst even inlopen door het gemene volk. De lezer snapt dat hier de vox populi bedoeld wordt, waarvan wel geprofiteerd werd, maar als het medebeslissing over het eigen lot verlangde, werd het wapen van de verguizing als een hakbijl gehanteerd.

Nu horen kritische omroepen, en zeker actualiteitenrubrieken, overvallen te plegen om tot waarheidsvinding te komen. Dat deden de VARA met Achter het Nieuws, de KRO met Brandpunt en de NOS met Den Haag Vandaag als heer en meester over het medium. Politici zaten bevend van angst de bezoeken af te wachten van de heren van de gestampte omroeppot. Maar kennelijk mochten die heren de microfoon toen wel genadeloos tegen de adamsappel of de vrouwenboezem drijven om tot waarheidsvinding te komen.

Waar sommigen beweren dat de zwarte dagen van de opkomst van het fascisme zich herhalen, blijkt nu juist iets anders zich te herhalen. Namelijk, de goedgelovigheid waarmee de naïeveling alles, maar dan ook alles, zonder tegenspraak op zich af laat komen.

Zoals Leonie Breebaart, die helemaal niet geïnteresseerd is in wat PowNews uit een politicus weet te wurgen, maar o arrogantie, ook van anderen deze naïviteit eist.

In werkelijkheid wil Leonie Breebaart vooral haar eigen mening overal lezen en beluisteren, ook al deelt een aanzienlijk deel van de samenleving die mening niet en is die ongeveer net zo nietszeggend als haar stukje in de eurofiele Trouw van vandaag.

Dus beklimmen typen zoals de niet zelf denkende letterkakker Leonie Breebaart haar ivoren toren om met inkt te spuiten naar het gemene volk en de populisten die politici achtervolgen, die zoals de geschiedenis ons overduidelijk geleerd heeft, altijd achtervolgd moeten worden om te verhinderen dat ze fatale besluiten nemen.

En met overduidelijk, bedoel ik dat het gemene volk heel veel geleerd heeft van die naargeestige vorige eeuw, toen politici veel te weinig overvallen en achtervolgd werden door critici. De gezonde scepsis die in deze woelige tijden door de vox populi gespuid wordt, heeft heel erg veel te maken met de tijden dat deze veel te gemakkelijk over zich heen liet wandelen door lui die hun eigen schoeisel niet eens inliepen.

De term populist, die zo’n beetje uitgegroeid is tot de bezweringsformule waar het zelf denken mee platgeslagen wordt, slaat anders dan die ooit bedoeld werd dan ook uitsluitend op degene die er niet voor voelt het schoeisel van de boven zich geplaatste in te lopen, maar liever zijn eigen schoeisel inloopt. Anders gezegd, liever zelf denkt dan voor zich te laten denken.

Het kompas waar Leonie Breebaart op koerst heeft in die vorige eeuw nu juist schrijvende meelopers opgeleverd die verblind het vaandel volgden, tot ze er te laat achter kwamen dat die helemaal niet de goede kant op wapperde.

Wie veel in het eigen nest verblijft loopt makkelijk geestelijke inteelt, luizen en vlooien op.

april 27, 2014

Rob de Wijk neemt de wijk

Rob kijkt in de glazenDe zich trouw zelfoverschattende Rob de Wijk schrijft in het dagblad Trouw Ratio tegen gevoel, dat debat verlies je altijd van de eurofoben, daarmee bewerend dat hij de ratio, maar daarentegen de eurosceptici slechts het gevoel vertegenwoordigen. Nu kun je moeilijk beweren dat de initiatiefnemers van het Burgerforum EU van de straat geplukt zijn, dus hier nog maar even naar kijken, zodat het zeepbelletje, dat eurosceptici typen zijn die meedeinen bij het gekweel van de Zangeres Zonder Naam en Vader Abraham, uiteenspat nog voor het opgeblazen is.

Op de vraag of het zich toerekenen van ratio gesteund wordt door de rapportage van een door een onafhankelijk onderzoeksbureau verricht onderzoek, blijkt het antwoord echter nee te moeten zijn. De ratio van Rob moet dan ook slechts toegeschreven worden aan de waan die hij vaker ten tonele voert om zijn lezers van zijn gelijk te overtuigen. Het herinnert ons ook nog eens aan het onwelriekende maar tot bescheidenheid manende spreekwoord eigen roem stinkt.

Doorgaans werkt het onderschatten van de opponent zelden goed, maar leidt zelfoverschatting juist vaak tot hoon bij die opponent. Daar komt nog bij dat Rob nu ook nog een vroegtijdige vluchtpoging onderneemt omdat hij het debat met de euroscepticus, door hem halsstarrig eurofoob genoemd, niet aan kan: Dit is precies de reden waarom het voor de voorstanders van Europese samenwerking de komende weken vrijwel onmogelijk wordt om eurofoben te overtuigen. Het gaat om ratio tegen gevoel. Rationele oplossingen als democratie en transparantie helpen dan ook niet.

Zelf nog niet aan zelfoverschatting ten onder gaande en evenmin vluchtend voor het debat, daarom dit interessante citaat van Rob nog even aangehaald: Het Europese Parlement heeft de afgelopen jaren veel meer macht gekregen; parlementariërs mogen over vrijwel alle onderwerpen meebeslissen. En het zijn onze eigen bewindslieden die uiteindelijk de besluiten in Brussel nemen. Dat doet er in de ogen van eurofoben niet toe, omdat Nederland minder Nederlands wordt.

Nou, Rob slaat de plank hier flink mis maar daarentegen wel op de dikke duim waaraan hij zijn fantasieën doorgaans weet te ontfutselen. Zijn Het Europese Parlement heeft de afgelopen jaren veel meer macht gekregen, herhaal ik nog maar eens. Zelfs in die mate dat Roemenie met 33 Europarlementariërs al meer over Nederland te zeggen heeft dan Nederland met 26 Europarlementariërs. En met de 18 Bulgaarse zetels erbij opgeteld, hebben de beide Europese parialanden bijna twee keer zoveel invloed op Nederland als Nederland zelf. Om precies te zijn, heeft Nederland in het Europees Parlement slechts 3,4 procent invloed op het eigen reilen en zijlen en voortbestaan.

En dan zijn we er nog niet, want als het onzalige moment zich voordoet dat Turkije EU-land wordt, dan krijgt dat land gezien het inwonertal net zoveel Europarlementzetels als Duitsland, dat er nu 99 heeft. En ze fluisteren het nog niet hardop, maar riepen het wel luid op het volgestroomde Maidanplein, dat ook Oekraïne bij de EU zou moeten. Een land dat aan inwoneraantal ongeveer gelijk is aan Spanje, dat nu 54 zetels in het Europees Parlement heeft.

Wat er dus op neer zal komen dat Nederlanders weer minder en Oekraïners meer zeggenschap over Nederland en de Nederlanders krijgen. En dat zal ertoe leiden dat zowat iedereen in Europa meer over Nederland en de Nederlanders te vertellen krijgt dan de Nederlander zelf.

Nu beweert Rob ook nog dit: Toch valt er veel van de tactiek van eurofobe politici te leren. Ze winnen stemmen door bangmakerij over een oncontroleerbare Unie die onze soevereiniteit verplettert.

Dus moeten we Rob er maar aan herinneren dat het nu juist de EU-fanatici waren die de Europeaan – dus ook de Nederlander – het dun in de broek aanpraatte met de bewering dat de EU zonder Europees Grondwettelijk Verdrag en zonder euro er een zou worden van oorlogen, totalitaire machten en economische neergang. Ronduit hilarisch maar evenzeer cynisch dat Rob het over bangmakerij heeft, op het moment dat we ondanks het Verdrag van Lissabon en de invoering van de euro, net uit de derde recessie op rij kruipen, te kampen hebben met toenemend marxisme en nationaalsocialisme en inmiddels ook weer, met dank aan het gebalde knuistje van Hans van Baalen, aan de Derde Wereldoorlog mogen gaan denken.

Je snapt natuurlijk dan ook meteen waarom het Rob maar niet lukt eurosceptici van zijn gelijk te overtuigen. Doodgewoon omdat hij geen gelijk heeft. En deze constatering is naar ratio pas echt ratio.

Voor het feuilleton Rob de Wijk kunt hier terecht.

 

 

april 3, 2014

Sander Terphuis gaat zich inzetten voor meer criminaliteit

Sander-TerphuisSander Terphuis goes international om in het Europees Parlement gedaan te krijgen dat nog meer illegalen Europa overspoelen. Sander is namelijk de luis in de pels. Nee, om te verhinderen dat men denkt dat de Filantroop een allochtoon met ongedierte vergelijkt, de term luis is van de Volkskrant, en die kan dus niet racistisch zijn. Toch?

Het doorzettingsvermogen van Sander is er echter niet minder om. En omdat het tegenhouden van de strafbaarstelling van het illegaal verblijf in Nederland hem allerminst genoeg is, gaat hij in het Europees Parlement de geesten rijp maken voor nog meer illegalen in Europa. En hij kan zich kennelijk op veel bijstand verheugen:

Zijn doorzettingsvermogen heeft hem veel sympathie opgeleverd, op die golf hoopt hij vanaf plek 11 op de lijst het Europees Parlement in te surfen. Dat moet zeker gaan lukken met de steun van PvdA-prominenten als Job Cohen en Jan Pronk, meent hij. Cohen staat al achter hem, Pronk moet hij nog vragen. Hij zoekt ook support buiten de eigen partij, van mensen als Femke Halsema en Frans Weisglas. Of de partijleiding daar blij mee zal zijn? ‘De strijd voor mensenrechten overstijgt de partijen. (Volkskrant)

U leest het goed: De strijd voor de mensenrechten. Sedert wanneer zijn mensenrechten slechts voorbehouden aan immigranten, of nog erger, illegale immigranten? Zijn er niet nog andere mensen in Nederland dan immigranten en hun nazaten? Bijvoorbeeld de mensen die slachtoffer werden of nog zullen worden van criminaliteit door immigranten of illegale immigranten.

Voordat de massa-immigratie naar Nederland koers zette had Nederland al genoeg aan de eigen criminaliteit. Niet dat die het huidige niveau bereikte, want in die dagen was een moord een wekenlange artikelenreeks in de toen nog sterk verzuilde dagbladen. Tegenwoordig wordt een moord alleen nog een wekenlange artikelenreeks als iemand zichzelf verdedigd heeft, maar de modale moord in de krant slokt ongeveer net zoveel tijd op als het leegdrinken van een koffiekopje duurt.

Dat we met de massa-immigratie naast de bestaande autochtone criminaliteit ook die van immigrant erbij kregen, werd lange tijd met het taboe van racisme verhuld. Wie gewag maakte van allochtone criminaliteit kwam in het zwartboek van de fascistenjagers terecht. Nogal vreemd, want het Duitsland tijdens het interbellum dat slachtrijp was voor de opkomst van Adolf Hitler, had niet te kampen met de komst van miljoenen migranten die ook nog eens de criminaliteitsstatistieken beïnvloedden. Het tegendeel was eerder waar, want de meer welgestelde delen van Europa werden juist overspoeld door Duitse diensmeisjes die de armoede van de Weimar-republiek ontvluchtten. Waar het verband tussen het benoemen van allochtone criminaliteit en het fascisme dan toch gezocht moest worden, is tot op heden nog steeds een raadsel.

Dat er een verband is tussen de massa-immigratie en criminaliteit zullen tegenwoordig de meeste linkse dagbladen, omroepen, politici en opiniemakers niet langer ontkennen. Tot kniehoogte in het water staande beweren dat er sprake is van een droogteprobleem en dat de gemalen per direct uitgezet moeten worden, maakt namelijk een dwaze indruk op de burger. Dus kon ook het linkse kerkvolk er niet lange onderuit dat de massa-immigratie de criminaliteitsstatistieken beïnvloed heeft.

Dat een onbekend deel van de in Nederland verblijvende illegalen in de misdaad actief is, is niet alleen heel erg zeker, maar wordt ook nog eens bevestigd door het fysiologisch gegeven dat de mens niet van lucht alleen kan leven. Zelfs een comapatiënt lukt dat niet. De logische gevolgtrekking moet dus zijn dat illegalen die niet omkomen van de honger zich geheel of grotendeels met onwettige middelen in leven houden. De misdaadstatistieken betreffende illegalen worden echter om politiekcorrecte redenen niet openbaargemaakt. Dat wordt dus nattevingerwerk voor de kritische volgers van het consortium dat voor meer massa-immigratie en meer illegalen pleit.

Dat van regeringswege de kosten die gepaard gaan met de massa-immigratie aan de burger onthouden werd, was al erg genoeg. Het zette het opinieweekblad Elsevier en Wilders aan dat dan maar zelf te onderzoeken. Dat we feitelijk niets weten over het aandeel dat illegalen in onze criminaliteitsstatistieken leveren, is natuurlijk niet anders dan obscurantisme. Wat niet weet, wat niet deert, is hier de dubbele agenda.

Echter, een kijkje over de grens leert ons iets meer over het gedrag van illegalen. Het cordon sanitaire tegen het Vlaams Belang ten spijt, de Belgische regering is kennelijk minder politiekcorrect dan Rutte II, want naar aanleiding van de antwoorden op vragen van de Vlaams Belang-senator Bart Laeremans aan staatssecretaris voor Migratie De Block en minister van Justitie Turtelboom over het aantal buitenlanders en illegalen per gevangenis, kun je rustig stellen dat het aandeel van illegalen in de criminaliteit buitenproportioneel hoog is. Het antwoord van De Block en Turtelboom leidde namelijk tot de volgende conclusie:

Uit de berekeningen van Bart Laeremans blijkt nu dat 31,5 procent van de gedetineerden in Vlaanderen geen wettelijke verblijfplaats heeft. Meer dan 71 procent van de buitenlanders in de Vlaamse gevangenissen is illegaal tegenover 64 procent van de buitenlanders in Brusselse cellen. Van de buitenlandse veroordeelden is maar liefst 78,8 procent illegaal in het land of bijna vier vijfde.

Bij de afzonderlijke gevangenissen valt vooral de grote groep buitenlandse gedetineerden op in de gevangenissen van Wortel (Wortel zelf en Tilburg): van de 926 gedetineerden zijn er 645 buitenlanders. Hiervan zijn er 535 illegaal in ons land. Dat is zomaar eventjes 83 procent van de buitenlanders. Op de totale gevangenisbevolking is 58 procent illegaal.

Heel opmerkelijk zijn ook de cijfers van Antwerpen, waar 433 vreemdelingen zitten op 696 gedetineerden of 62,2 procent. Maar liefst 73,7 procent van de buitenlandse gedetineerden in de Begijnenstraat of bijna drie kwart is illegaal in het land!”

Gezien de misschien niet al te wetenschappelijke maar desondanks lastig te weerleggen hypothese dat een illegaal geen beter mens wordt zodra die de Nederlandse grens overschrijdt, zou je dus mogen veronderstellen dat naast het feit dat een in Nederland verblijvende illegaal zich maar moeilijk met rechtmatige middelen in leven weet te houden, de kans dat die tot het gilde der criminelen zal toetreden allerminst onderschat mag worden.

Misschien dat Sander Terphuis er beter aan zou doen zich als voorzitter aan te melden van de Bond van Wetsovertreders. Een betere vertegenwoordiger in het Europees Parlement kan de bond zich niet wensen.

 

februari 10, 2014

Sander Terphuis de baas van Nederland

Sander-TerphuisSander Terphuis, die niet Sander Terphuis heet maar Ahmad Queleich Khany, is goed op weg de baas van Nederland te worden. Maar nu nog even niet, want hij gaat eerst Europa veroveren gezien zijn plekje op de PvdA-kieslijst voor het Europees parlement. Niet dat de PvdA een florissante periode doormaakt sedert de partij de oorspronkelijke achterban ingeruild heeft voor de nieuwe Nederlanders. Op de Europese kieslijst prijken dan ook veel niet-Europeanen.

Sander Terphuis heeft zich als gewezen Iraans worstelaar naar boven weten te worstelen en dicteert nu het vluchtelingenprobleem in de PvdA. Ik zeg met nadruk vluchtelingenprobleem, want vluchtelingen zijn allang niet meer de schielijk met nog net mee te torsen samengebonden bezittingen de grens over sluipende of kruipende vervolgden. En dat zegt Sander Terphuis zelf dan ook mooi met Het is afschuwelijk dat kinderen in de cel worden gezet als ze met het vliegtuig Nederland binnenkomen.

In de perifere wereld van landen waar corruptie en/of dictatuur armoedeveroorzakend zijn, prikt men na enig turen in een werkje waarin de ranglijst van menslievende en sociaal bewogen naties in een precieze volgorde staat, de ideale reisbestemming.

En opvallend vaak ligt zo’n land in het zo gehate westen. Want nogal vaak blijken deze vluchtelingen het helemaal niet zo fijn te vinden in hun nieuwe thuisland en beginnen na zeker moment de Nederlanders moralistisch de les te lezen. Sander Terphuis maakt zich daarom heel erg druk over het asiel- en illegalenbeleid van onze achtereenvolgende regeringen.

Zo vindt Sander Terphuis dat illegaal verblijf niet strafbaar moet zijn. Wat nogal raar is, want zijn PvdA is zo standvastig als Karl Marx, altijd voor een alles controlerende overheid geweest met regels waar de burger zich trouw aan had te conformeren. Het regels zijn regels staat bij die partij in het rode karpet dat in het partijgebouw ligt, mee geweven.

Waarom die regels dan niet voor illegalen zouden moeten gelden zou je dus zonder enige aarzeling als discriminatie en racisme kunnen aanmerken. Zeg maar, de Neurenbergse Rassenwetten, maar dan volgens de regels van Sander Terphuis. De Nederlander beklemd in de bureaucratie van de socialistische garde, de illegaal vrank en vrij en dus helemaal blij.

Dat staatssecretaris Fred Teeven over reizende kinderen anders denkt dan Sander Terphuis, lijkt toch redelijk plausibel:   Volgens de VVD’er mogen kinderen niet uit het zicht verdwijnen als ze zonder reisdocumenten het land binnenkomen. ‘Jonge meisjes kunnen dan gemakkelijk worden binnengesmokkeld en in de prostitutie belanden’, waarschuwde hij. ‘Misschien zijn de volwassenen met wie ze reizen niet de ouders, maar mensensmokkelaars.’ (Volkskrant)

Bovendien worden kindertranen nogal eens misbruikt voor het vestigen van bruggenhoofden waarmee hele families ook naar hier kunnen verkassen. Wetende dat in Nederland Sander Terphuis de loper uitlegt, kun je het ongeveer opvatten als een uitnodiging kinderen op het vliegtuig richting Nederland te zetten. Succes verzekerd.

Toch valt er over de bekommernis betreffende mensenrechten van Sander Terphuis nog wel iets anders op te merken. Toen hij echt de kans kreeg zich voor mensenrechten in te zetten, zweeg hij in zowel Nederlands als in het Farsisch.

Over de 150 miljoen euro die zijn partijgenoot minister Ploumen voor het genocide-regime Soedan opzijzette, had hij namelijk minstens zoveel heisa kunnen maken als we van hem gewend zijn over het asiel- en illegalenbeleid. De internationaal gezochte slachter van Darfur Omar al-Bashir had namelijk geen kind aan Ahmad Queleich Khany, eh, Sander Terphuis.

Dat wordt dus nog wat als Sander Terphuis straks in het Europees Parlement in de grote socialistische fractie de wetten voor de Europese burger, met uitzondering van illegalen en asielzoekers, nog verder kan helpen aanscherpen.

januari 16, 2014

De moedige strijd van Hans van Baalen

Hansje als strijderVaak zwaar bezweet wegens zijn stroeve gang om zijn handtekening te zetten voor de gouden beloning voor de aanwezigheid in het Europees Parlement, heeft de vlezige Hans het al heel erg zwaar. Zijn onverdroten strijd tegen de eurosceptici, tegen de venijnige populisten, maar vooral tegen zijn eigen fysieke onwil die hem steeds vaker parten speelt, lijkt hem nu noodlottig te worden.

Want ook al is hij door de Nederlandse kiezer gekozen om in Brussel de Nederlandse belangen te behartigen, na het innen van zijn 58.000 euro presentievergoeding, moet hij het wegens de voortdenderende vermoeidheid al snel af laten weten. Dan glijdt hij in zijn Brusselse stulpje even in de pyjama om een uiltje te knappen. Of even bijkomen bij een copieus etentje en het hijsen van een goede wijn. Want Hans is geen schraalhans.

Maar inmiddels blijkt de moeizame gang naar zijn stulpje hem ook al zwaar te vallen, want recentelijk werd hij in het Europese praathuis voor het oog van de camera snurkend aangetroffen. Niet dat hij hierbij niet dapper terugvocht.

Zijn moedige strijd tegen zichzelf zal met het vooruitzicht dat hij op 22 mei voor de verkiezingen voor het Europees Parlement de VVD-kar zal trekken er niet makkelijker op worden. Men stelle zich voor dat hij op een VVD-bijeenkomst in Geldrop, Brummen, Voorschoten of Leek het woord moet voeren om de plaatselijke bevolking aan te sporen de gang naar de stembus toch vooral te maken, maar dat het partijbestuur heeft moeten besluiten een videobandje af te spelen waarop het hoofd van Hans zichtbaar vermoeid uiteenzet hoe belangrijk Europa wel niet is, waarbij het aanwezige publiek collectief in slaap valt.

Misschien moet het advies aan de VVD dan ook zijn, bescherm Hans tegen zichzelf en voer hem af naar een landelijk gelegen rusthuis met een uitstekende keuken. Voor een man van zijn statuur is de gang naar het 55ste levensjaar jaar het moment suprême waardig afscheid te nemen van een groot politicus. Groot, in vlezige zin dan wel te verstaan.