Posts tagged ‘jihadisme’

februari 5, 2015

Jozias van Aartsen is een…

 Leonid Aartsen

 Een teletextje van de NOS dan maar:

 

 De Nederlandse jihadist die gisteren

 een zelfmoordaanslag heeft gepleegd in

 Fallujah in Irak,is Lofti S.,alias Abu

 Hanief.Dat bevestigen bronnen aan de  

 NOS en RTV Noord-Holland.Hij was een  

 van de twee sprekers in juli op de IS-

 demonstratie in de Schilderswijk in Den

 Haag,die veel ophef veroorzaakte.     

 

 Er werd met jihadvlaggen gezwaaid en er

 werden antisemitische leuzen geroepen.

 Burgemeester Van Aartsen kreeg veel   

 kritiek omdat de politie niet ingreep.

 S. was een prominent lid van de met

 elkaar verweven groepen Straat Dawah en

 Behind Bars,volgens de AIVD een van de

 succesvolste jihadistische bewegingen.

Advertenties
januari 17, 2015

Repressofobie versus islamofobie

isis-den-haag-350x175

Niet de terreurdreiging lijkt de belangrijkste bron te zijn van de nationale opwinding over het jihadisme, maar de woordenstrijd over repressie of niet. Links van het midden tot en met wijsneus Pechtold wil van Nederland een strak biljartlaken maken en dus gewoon de handen warm houden door erop gezeten machteloos toe te zien tot het moment suprême aanbreekt. Zeg maar, het gebroken geweertje, maar dan wel de kalasjnikovs ongeschonden laten. Rechts van het midden ziet de hobbels in het biljartlaken liever wel en wil die graag platstrijken met repressieve middelen.

Nu herinneren we ons van eerdere grote momenten dat het gebroken geweertje vooral de vijand ten dienste stond omdat de eenzijdige ontwapening de vijand heel goed uitkwam.

Wordt steeds beweerd dat rechts geobsedeerd is door angst voor de islam, links kun je ervan betichten geobsedeerd te zijn door angst voor repressie. Repressofobie dus. Dat vonden criminelen lange tijd goed nieuws en daarom hebben we een cellenoverschot, maar geen tekort aan criminelen.

De linkse repressofobie, nog onlangs uitgebraakt door Alexander Pechtold en Marianne Thieme, wordt zeer gewaardeerd door degenen die het niet goed ophebben met de doorgaans vreedzaam co-existerende Nederlandse samenleving. Wilders mag dan verweten worden dat hij zich als meest op de voorgrond tredende representant van de repressie manifesteert, van pappen en nathouden herinneren we ons nu juist het van kwaad tot erger van ideologieën die het allerminste goed voorhadden met de mensheid.

Dat Nederlandse militairen in vreemde landen hun uniformen moeten dragen in de strijd tegen het moslimterrorisme, maar in eigen land uit angst voor het jihadisme het uniform thuis aan het knaapje moeten laten hangen, is ongeveer het summum van repressofobie.

Als je in Nederland het nationale legeruniform al niet meer aan kan trekken, zou er dan geen mitrailleur onder de oksel gehangen moeten worden om dat recht te verwerven?

In Nederland is het dragen van het uniform van de profeet ongeveer verheven tot nationaal erfgoed, het dragen van het nationale legeruniform is taboe geworden.

Geen wonder dat de islamofobie het wint van de repressofobie.

 

 

 

 

januari 16, 2015

Kanker van islamistische jihad en virulente Jodenhaat slaat weer toe in België

Op zwartVerviers, België, donderdagavond 15 januari 2015. Anti-Jihad actie van de Belgische contra-terreurdivisie. Twee Jihadisten gedood, derde zwaar gewond. De actie is verre van voorbij. Intussen sluiten vandaag vrijdag de meeste Joodse scholen in Antwerpen hun deuren uit angst voor jihadistische represailles. [foto bron: EPA]

Vermits de anti-terreuractie in België, Duitsland, Frankrijk, Zwitserland, Jemen en nog enkele andere landen nog volop aan de gang is, heeft het voorlopig weinig zin om dit moment er veel over te schrijven. Maar wat nu al duidelijk is dat is dat stilaan België en andere Europese landen in de ban raken van de Arabische islamitische terreur.

Het begint hier zowaar een beetje op Israël te lijken, waar dit soort islamistische Arabische terreur dagelijkse kost is, hoewel ze dat in Europa niet geweten willen hebben. En diegenen die het wél weten leggen de schuld ervoor bij de Joden zélf. Eigen schuld dikken bult.

Het oude uitgemelkte antisemitische verhaal dat het nog altijd erg goed doet bij Jan Modaal, die weliswaar alles weet van voetbal en de beurs, ‘Familie’ en ‘Buren’, maar geen jota weet wat er elders in de wereld gebeurt, tenzij wat hij/zij leest op zijn scheurkalender en de berichten die hij leest op zijn Galaxy Smartphone van 799 euro van twee lijnen lang, hem gratis aangeboden door zijn locale gepolitiseerde TV-zender.

Ontkenning van wat iedereen al lang weet, blijft de teneur in de Belgische linkse sien en in hun zog tientallen dozijnen pro-Palestijnse [lees: anti-Israëlische] en islamitische  organisaties en NGO’s, allen zwaar over-gesubsidieerd door de Belgische staat. Bovendien lijkt het enige waar de politiek-correcten in ons land zich om bekommeren, de nieuwe golf van islamofobie te zijn die er onvermijdelijk zit aan te komen. Dat zal dan ook wel de schuld van de Joden zijn. Let op mijn woorden.

Echter, in werkelijkheid is het hun groezelige politieke agenda die daadwerkelijk structurele veranderingen en maatregelen in de weg staat. Net zoals België en in de rest van de door de terreur geteisterde landen van de Europa Unie, wordt angstvallig vermeden om de ware oorzaak van de terreur aan te pakken en de dingen bij hun naam te noemen: het islamitisch antisemitisme.

In plaats van de noodzakelijke lessen te trekken uit de vele aanslagen die de EU de voorbije jaren teisteren, worden enkel de symptomen bestreden ipv de kanker van de antisemitische jihad met wortel en al uit de grond te rukken en wordt op knullige wijze gepoogd het geweld te bestrijden en in te dijken. Maar meer dan dat hoeft niemand te verwachten. En wie is de pineut van het hele verhaal? Weerom de Joden, mevrouw en mijnheer.

<wordt vervolgd>

Met dank aan  Brabosh.com

januari 10, 2015

Het ultieme doelwit van Charlie Hebdo jihadisten: De Joden van Frankrijk en Israël treffen

hypercacher4Parijs, 9.01.2015 even na 17u00: de gijzelaars bevrijd uit de Joodse kosjere supermarkt
[foto: Samson Thomas/Getty Images]

Na de dramatische ontknoping van gisteravond omstreeks 17u00, toen de drie betrokken Franse jihadisten onder een zee van kogels naar de islamistische hel werden geschoten, kennen de Joden van Frankrijk, in Israël en in de rest van de wereld, vandaag op zaterdagochtend een bijzonder bitter ontwaken. De wekelijkse sabbat voor de Franse Joden is er een geworden om nooit meer te vergeten.

Amper 53 uren na het begin van de giijzelingsactie die begon met de Charlie Hebdo massacre, culminieerde de jihadistische terreur, die Frankrijk en in het bijzonder Parijs in zijn greep hield, in een bloedige aanslag die rechtstreeks gericht was tegen de Joodse gemeenschap van Frankrijk met een duidelijke vingerwijzing naar Israël.

Daar waar de moord op de Joodse tekenaar Georges Wolinski in het kantoor van Charlie Hebdo op donderdagmiddag nog een toevalstreffer leek, was het dat allerminst naar de ontknoping van het drama toe. Het Jodenmoorden was begonnen in Charlie Hebdo en kende zijn ultieme finale in een kosjere supermarkt te Parijs. Uiteindelijk werden ca. 20 mensen gedood, waaronder wellicht vijf Joden. Ook de drie jihadisten overleefden hun aanslagen niet.

jihad-paris2“Ceux qui tirent sur Charlie et Israël sont les mêmes et ont les mêmes motifs”
[Zij die schieten op Charlie en Israël zijn dezelfden en hebben dezelfde motieven]

Gisteren na de middag omstreeks 13u00 besloot één van de drie jihadisten, Amedy Coulibaly(r.) vergezeld door zijn vrouw Hayat Boumeddiene (plaatje hierboven), om de Joodse kosjere supermarkt “Hyper Cacher” aan de Porte de Vincennes van Parijs uit te kiezen om hier zijn laatste islamistische bastion neer te poten. Hier, temidden van de eeuwige aartsvijanden van Islam, de Joden, zou Coulibaly zijn laatste strijd uitvechten tegen de vrije wereld en tenonder te gaan in een inferno van bloed, Joods bloed…

Meteen nadat Coulibaly de Joodse kosjere zaak binnenstormde vielen de eerste slachtoffers: drie klanten werden doodgeschoten lang vooraleer de contra-terreurpolitie de Joodse handelszaak zal ontzetten. Ca. 23 andere klanten wisten zich elders in de supermarkt te verschuilen. Een zestiental in het verdiep eronder en nog eens zeven in een koelruimte nog een verdiep lager die zich al die tijd trachtten te verwarmen door dicht bij elkaar te drummen. In de volgende dagen zullen ongetwijfeld de identiteiten van de doden worden vrijgegeven en getuigenissen bekend raken.

Enkele uren vooraleer Amedy Coulibaly werd gedood, had hij nog een telefonisch gesprek metBFM-TV waarin hij zijn banden bevestigde met Islamitische Staat (ISIS/ISIL) en beweerde de Palestijnen te verdedigen en zijn doelwit de Joden was. Omstreeks 15u00 belde hij met BFM-TV met de boodschap “Eux Charlie Hebdo, moi les policiers,” en eiste de onmiddelijke vrijlating van zijn twee kompanen die in Dammartin en-Goële door de politie waren klemgezet.

Clarissa Jean-PhilippeMet “moi les policiers” verwees Coulibaly duidelijk naar de vrouwelijke agente, de 27-jarige Clarissa Jean-Philippe (plaatje rechts), oorspronkelijk uit Martinique, die hij de dag voordien in Montrouge op straat had doodgeschoten. De agente die nog maar een paar weken in dienst was, bleek niet eens gewapend en stond op dat ogenblik gewoon het verkeer te regelen.

Sprekend met BFM journaliste Alexis Delahousse, vertelde Coulibaly aan de TV-zender dat hij niet behoorde aan Al-Qaeda maar aan Daesh, de Arabische naam voor de terreurorganisatie Islamitische Staat (ISIS/ISIL), en de instructies opvolgde van het kalifaat.

Dit in tegenstelling tot de gebroeders Kouachi die beweerden te opereren voor Al Qaeda Jemen, op het terrein in Syrië en Irak in wezen de rivalen zijn van Islamitische Staat (ISIS/ISIL), wat dus op zich al bij al niet goed te rijmen valt. Maar in de terreur zijn blijkbaar alle islamisten gelijk.

Coulibaly vergoelijkte zijn terreurdaad door te beweren dat hij de “onderdrukte moslims verdedigde,” met inbegrip van “deze in Palestina.” Hij zei tevens dat hij de supermarkt Hyper Cacher had uitgekozen omdat dit een Joodse handelszaak was en “de Joden zijn doelwit waren.”

De banden van Coulibaly en Boumedienne met de twee andere jihadisten, de gebroeders Said en Cherif Kouachi, die zich hadden verschanst in een drukkerij even verder ten noorden van Parijs in Dammartin en-Goële, werden later nog duidelijker toen bleek dat zij tijdens de gijzelingsactie onderling maar liefst 500 teksberichten hadden uitgewisseld. Boumeddiene zal tijdens de bevrijdingsactie in het gewoel kunnen ontsnappen en is nog steeds op de vlucht.

In Frankrijk leven momenteel ca. 480.000 Joden, op de Verenigde Staten na de grootste groep Joden buiten Israël in de Diapsora. Dat een en ander diepe sporen zal nalaten op de Franse Joodse gemeenschap is wel zeker. “Het waren de langste uren van mijn leven,” zei Jacob Katorza, één van de gegijzelden die het drama in Hyper Cacher zaak overleefde.

In het afgelopen jaar hebben 7.000 Joden Frankrijk verlaten, waarvan bij de helft naar Israël is getrokken. Na al dit hier zullen nog vele duizenden volgen. “Wij zijn niet meer veilig in Frankrijk. Er is geen toekomst voor Joden meer in Frankrijk. Wij hebben het nu wel gehad met Frankrijk,” besloot Jacob Katorza zijn relaas.

door Brabosh.com

Parijs, 9 januari ’15 even na 17u00: de Joodse gijzelaars worden bevrijd – huilend en schreeuwend van angst rennen zij de straat op
[foto: Samson Thomas/Getty Images]

hypercacher2

Met dank aan Brabosh

augustus 25, 2014

Buurtvaderen tegen het jihadisme

jihaddemo-Den-HaagHier in het ochtendnevelige en vreedzame coulisselandschap van mijn woonoord kon ik mijn ogen niet geloven. Het kabinet zet “martiale” plannen in om het jihadisme te bestrijden. Wie mocht vermoeden dat alles op alles gezet zou worden de strijd tegen IS en consorten aan te gaan, komt echter bedrogen uit. Dit kabinet, waarvan ik op deze plaats ooit opmerkte dat het achteruit regeert, stevent nog sneller dan in mijn meest gruwelijke nachtmerries richting vroege middeleeuwen. Het jihadisme gaat namelijk bestreden worden door islamitische hotemetoten op wie het kabinet in heilige overtuiging andermans kapitaal inzet.

Jazeker, de haatimams worden aangepakt. Nou zeg, ik schreef 10 jaar geleden al dat dat noodzakelijk was, maar toen was de stemming nog dat geloofsvrijheid belangrijker was dan het beschermen van vrouwen, homo’s, Joden en ongelovigen tegen deze Max Blokzijl’s van de islam. Kritiek op deze imams was slechts islamofobe retoriek en dus racisme.

Maar daar dan het kabinet met het panacee tegen het jihadisme: buurtvaderen tegen ISIS. Nu is er op deze plek al aan herinnerd dat het Buurtvaderen toch echt op een echec uitgelopen is, want het is sedert de stichting alsmaar verder de verkeerde kant opgegaan, getuige de Nederlandse jihadisten die ondanks een nette Nederlandse schoolopleiding de meest gruwelijke moordpartijen aanrichten. Want laten we eerlijk zijn, op VMBO-scholen wordt toch echt niet in het afhakken of afsnijden van hoofden onderwezen.

Goed “Het kabinet wil haatzaaien door imams tegengaan en sleutelfiguren in de moslimwereld inzetten om te voorkomen dat jongeren radicaliseren.” (Bron: Volkskrant)

Maar dan toch de vraag, wie zijn dat dan die sleutelfiguren? De moslimshotemetoten waar naïeve Nederlandse regeerders hun kaarten op inzetten, maar die wat niet onwaarschijnlijk is, wellicht in de onderste lade een dubbele agenda hebben liggen? De koran bijvoorbeeld, wat toch geen voorbeeld is van menslievendheid.

De plannen van het kabinet zijn dus zoiets als “de kat op het spek binden”, maar ja, dat is van het varken. Dan maar liever de parallel dat de premier richting bezettingstijd, Mr. D.J. de Geer, zou hebben besloten NSB’ers in te zetten tegen het nationaalsocialisme. Wat niet helemaal een onterechte vergelijking is, want deze premier vloog tijdens de bezetting van Lissabon naar het bezette Nederland om vuile zaken te doen met het Derde Rijk.

Ja, vuile zaken doen met de islam om erger te voorkomen. En niet helemaal vrij van racisme, want wat mankeert er toch aan blanke sleutelfiguren tegen het jihadisme?

Nou, dat zal ik u haarfijn uitleggen. De afkeer binnen de islam voor de blanke mens is zo onmetelijk groot dat het een steekvlam in de islamitische kerosine zou zijn als het kabinet verstandige blanke mensen zou inzetten tegen het jihadisme. Zo ver is het dus al gekomen, de islamitische staat in de staat.

Nou, nu maar weer fijn genieten van het pastorale landschap van de Achterhoek.

augustus 12, 2014

Jihadcity en Mali

Leonid AartsenHet is fijn te weten dat het Nederlandse leger in Mali het moslimextremisme te lijf gaat. Minder aangenaam is het dat in ons eigen land (zolang het nog zo genoemd mag worden) het nog steeds roeien zonder riemen is als je moet toezien hoe ISIS-aanhangers in Den Haag hun gang kunnen gaan. Het stenen gooien deed aan de Westbank denken, de politiële afgang aan het tegenovergestelde van wat Israël zich laat welgevallen.

Den Haag, inmiddels Jihadcity genoemd, blijkt zoals ik hier al eerder schreef ongeveer de ergste stad van Nederland te zijn. In geen andere stad konden bij Anti-Israël demonstraties moslims zo extreem tekeer gaan als juist in mijn vroegere woonstad. De Schilderswijk, toch zonder de oude huizen die er vroeger stonden, maar waar de oude autochtone bevolking naar redelijke tevredenheid woonde, blijkt het bruggenhoofd te zijn van ISIS.

Waar toch die goedwillende niet radicale moslims waren toen die afgelopen zondag eindelijk in de gelegenheid waren hun extremistische geloofsgenoten bij de strot te grijpen, is een raadsel. Maar om wat preciezer te zijn, was het ook een bewijs dat zij helemaal niet zo gematigd zijn als ze de Nederlanders willen laten geloven.

Die misschien honderd of paar honderd ISIS-fanaten hadden zondag makkelijk door een paar duizend goedwillende moslims hun huis in gejaagd kunnen worden. Maar ze bleven liever vanuit hun ramen toekijken hoe dit schouwspel zich ontwikkelde. Hadden ze eindelijk de kans en gelegenheid te tonen dat ze zich niet door het moslimextremisme laten meeslepen, bleven ze passief toekijken. Of misschien nog erger, want helemaal valt niet uit te sluiten dat het machtsvertoon van ISIS in Den Haag hier en daar een lekker gevoel gaf.

Aan dit macabere schouwspel in Den Haag zit echter nog een “bijvangst” voor de rechtgeaarde islamcriticus. Hoezeer marxisten en ander links ook trachten het steeds verder aftakelende beeld van de islam schoon te wassen, ook onder het linkse stemvee begint de ongerustheid toe te slaan.

Het doembeeld dat de wijken waar het huist ook ooit toneel van dit ongerief kunnen worden, gaat in die kringen angstige proporties aannemen. En dat valt nu al op te maken aan de pers, die nu zelf ook verscheidene keren slachtoffer geworden is van stenengooiende en journalisten bedreigende ISIS-aanhangers.

Ruim 10 jaar als islamcriticus stukken schrijven lijkt nutteloos bij al het ongerief dat de islam en moslims zelf aan de historie toevoegen. Daar kun je moeiteloos de stelling aan verbinden dat iets eerst heel veel erger moet worden wil men tot een passend antwoord bereid zijn. En dat heel veel erger is een proces dat zich de afgelopen tijd juist in Den Haag afgespeeld heeft. Voor een zachte heelmeesters maken stinkende wonden is het nu te laat. Haagse jihadisten hebben in Syrië en Irak al onthoofdingen gepleegd, gevangenen gemitrailleerd en delen van Den Haag in hun zak.

Het wachten is nu op politici die bereid zijn niet Mali maar Nederland te beschermen. Maar de vrees is gegrond dat het voor hen nog niet erg genoeg is om tot dat inzicht te komen.

De verkeerde politici op de verkeerde plaats zijn bezig van Nederland een ruïne te maken. En zoals het zich laat aanzien, gaat dat ze ook nog lukken.

 

juli 27, 2014

Den Haag, het vuil, de stad en de dood

Den HaagIn de Haagse schilderswijk vond afgelopen donderdagavond en voor wat de stad betreft in successie een antisemitisch joelfeest plaats waarbij de politie ook deze keer toekeek en zelfs passief bleef toen de vrije nieuwsgaarders bedreigd werden. Waarschijnlijk ter lering ende vermaak en in opdracht van burgemeester Jozias van Aartsen, hielden ze hun handen in de zakken gestoken. Toch is dit incident niet vreemd aan Den Haag.

Den Haag kwam de twijfelachtige eer toe als eerste naoorlogse stad een burgemeester aan het stadsroer te hebben die een onderduikende Joodse familie in levensgevaar bracht en die dien ten gevolge daarvan omgebracht werd. Niettemin kon Frans Schokking van november 1949 tot juli 1956 burgemeester van de stad blijven en daarna zijn carrière vrolijk voortzetten. Niet zo vreemd omdat degene die de taak opgelegd kreeg oorlogsdelinquenten op te sporen met zijn Bureau Nationale Veiligheid  zelf niet zuiver op de graat was; hij was tijdens de bezettingsjaren een van de drie oprichters van de fascistische Nederlandse Unie, die de Nieuwe Orde erkende.

Den Haag was bovendien één van de steden waar de zuivering van de foute politie niet voltooid kon worden.  In die stad kregen burgers slechts drie dagen de tijd de collaborerende en/of Jodenjagende agenten bij de korpsleiding aan te geven. Wat in de chaos van de bevrijding en het navrante feit dat alle overlevenden van de Holocaust nog niet terug uit internering waren, en de minder gelukkigen helemaal nooit aangifte konden doen, dus ondoenlijk was. Drie dagen de tijd krijgen om aangifte te doen van wat zich over vijf bezettingsjaren afgespeeld heeft, was er dan ook de oorzaak van dat een onbehoorlijk aantal foute politiebeambten, waaronder ook de zogenoemde Schalkhaarders na de oorlog gewoon weer aan de slag kon.

Binnen het politieapparaat was dus nog aanzienlijk grofvuil actief. Of dát echter de reden was dat aangifte doen van grove uitingen van antisemitisme geen kans maakte, weet ik niet. Maar persoonlijk was ik getuige van verscheidene schrijnende gevallen in de beginjaren vijftig tot en met de jaren zeventig van antisemitisme, die om wonderlijke redenen uit de politiedossiers verdwenen dan wel niet vervolgd werden, dan wel heel er gemakkelijk in het bakje sepots terechtkwamen.

In de straat waar ik in de jaren vijftig en zestig woonde waren enkele families actief met het plegen van antisemitische uitingen. Van het stereotiepe “rotjood” tot en met het “ze hebben je vergeten te vergassen” van volwassenen tegen nota bene een kind, leidde ruim tien jaar na de Tweede Wereldoorlog niet tot vervolging.

Een duo rechercheurs, kwam ons ter ore via een toevallige getuige van dit voorval, had bij een van de beklaagde families zelfs gezegd Dat de joden altijd wat hebben. Het tegen een kind roepen dat ze het hebben vergeten te vergassen, werd dus niet vervolgd. In die straat bleek een der aanstichters van het antisemitisme nieuwe bewoner te zijn. Met name de heer K. vond er genoegen in voor het venster met de vinger haakneusbewegingen te maken, antisemitische zinnetjes te roepen en zijn buurtgenoten te vergiftigen.

Het was dan ook wrang toen ondergetekende op dertienjarige leeftijd op het politiebureau geroepen werd wegens het beledigen van een nette medeburger, die o arrogantie ten top, het niet pikte dat zijn antisemitisme beantwoord werd. De vraag, waarom de plegers van het antisemitisme niet ten burelen geroepen werden, bleef dan ook zonder antwoord in de vieze lucht van Den Haag hangen.

Dat de heer K. zelf kort daarop toch nog de landelijke pers zou halen was niet vanwege zijn antisemitisme, maar omdat hij zijn werkgever voor grote bedragen bestolen had en op de vlucht richting DDR opeens bedacht dat hij als ex-priester en ex-SS’er het in dat land waarschijnlijk zeer moeilijk zou krijgen, en dus toch maar uit de trein stapte. Waarom een oud-SS’er die na de oorlog in recidive ging met zijn antisemitisme geen haarbreed in de weg gelegd werd, is voor mij tot op heden raadselachtig. Maar legpuzzels voltooi je pas als er nog maar enkele stukjes liggen.

Ruim 10 jaar later zou zich een ander vreemd feit voordoen. Mijn vader bezat de eigenaardige vaardigheid gezichten uit een dramatisch verleden nooit meer te vergeten. En dat bleek wederzijds want de gewezen SD’er en willige medewerker van de bezetter Van L., die in het Durgangslager Westerbork behulpzaam was passagiers richting Auschwitz en Sobibor te krijgen, herkende mijn vader ook. En dat werd in de vroege jaren zeventig het begin van een reeks intimidaties door Van L. Met zijn Duitse herder en een paar alte Kameraden riep hij al provocerend bij mijn vader herinneringen op aan de tijd dat mijn familie in dat kamp handenwringend en tandenknarsend op de laatste reis wachtte.

Over Van L. wist mijn vader dat hij betrokken geweest zou zijn bij fusillades en mishandelingen, maar of hij er ooit voor veroordeeld was, kon mijn vader niet achterhalen. Noch bij het toenmalige Rijksinstituut voor Oorlogsdocumentatie, noch bij dr. Loe de Jong, noch bij Lodewijk de Beaufort die vanwege het feit dat journalisten in die dagen wél oorlogsmisdadigers konden vinden waar justitie op de handen bleef zitten, in allerijl aangesteld werd om haast te maken met de zoektocht naar deze gruwels van de Tweede Wereldoorlog.

Veroordeeld voor zijn wandaden in bezettingstijd of niet, voor de mishandeling van mijn vader en de antisemitische tirade op die avond in de jaren zeventig werd Van L. zeker niet veroordeeld, want de aangifte bleek om een raadselachtige reden terzijde gelegd te zijn. Het leerde in ieder geval dat je in Den Haag en zoveel jaar na de Tweede Wereldoorlog maar beter geen aangifte van antisemitisme kon doen, tenzij je de kwelling voor jezelf nog groter wilde maken. Van de ongeveer vijftig gevallen waarmee ik vanaf mijn kindsjaren zelf geconfronteerd geweest ben, heb ik dan ook nimmer aangifte gedaan.

Na 1945 en een nie wieder was de eerste stad waar, in tegenstelling tot wat sommigen denken niet het Amsterdam van Job Cohen, maar het Den Haag van de toenmalige burgemeester Wim Deetman dat een Jood buiten de stadspoorten liet jagen.  Deetman liet toe dat keppeldrager Marc Kalmann dertien jaar geleden door de prille voorgangers van ISIS, de stad uitgejaagd werd. En nadat gedaan werd alsof de man alles maar dan ook alles uit zijn duim gezogen had, viel de gehele Nederland pers erover om er een gevalletje Croiset van te maken. Tot een Marokkaanse welzijnswerker toegaf van zeker één zo’n geweldsincident tegen Kalmann getuige te zijn geweest. Maar dat pas nadat Kalmann uit Nederland vertrokken was.

Nu kwamen in die dagen wel vaker zaakjes aan het licht die om allochtonen (maar lees moslims) niet te stigmatiseren verduisterd werden. Dat in Den Haag moslims een tweede antisemitisch joelfeest konden houden, valt daarom op te vatten als symptomatisch verschijnsel in een lange reeks.

Dat deze keer Jozias van Aartsen een vuile rol speelt en zich liever niet bezighoudt met de dreiging die van het moslimextremisme uitgaat, maar zich daarentegen graag ontfermt over kleine overtredingen zoals een kapot achterlicht, was al duidelijk.

Hoewel hij steen en been klaagde over zijn te kleine politiële bemanning in de strijd tegen de criminaliteit, werd die in de vroege duisternis in de winter wel ingezet voor achterlichtrazzia’s, maar kwam de politie handen te kort de criminaliteit aan te pakken. En dat terwijl het toenmalige kabinet toch plechtig beloofd had de politie nog slechts voor de echte zaken in te zetten, bleef de burgemeester erin volharden fietsers die nog wél bereid waren naar hun werk te fietsen rond 7.00 uur in een ijskoude winterse oostenwind van de fiets te trekken.

In de Schilderswijk en andere wijken waar de mens op dat moment nog op één oor lag of de eerste plannen smeedde voor een toekomstige ISIS, of doodsbedreigingen aan het adres van Wilders zat te typen, was echter geen politieagent te bekennen.

Er werd in Den Haag na eerst door boze Turken gekraakt te zijn, een historische synagoge tot moskee omgebouwd. En dat kon makkelijk, want de Joden van de Wagenstraat en omgeving waren tijdens de bezettingsjaren al omgebracht met hulp van de gemeente Den Haag en de plaatselijke politie. Waarom de Turken wel een synagoge maar geen kerk kraakten, want daar waren de bezoeken ook sterk afgenomen, heeft destijds niet tot nadenken uitgelokt, maar blijkt nu toch in een heel ander perspectief te plaatsen.

Maar er was meer. Na iedere ramadan slenterde een lange stoet boze moslims van de Amerikaanse naar de Israëlische ambassade om daar voor het eerst in Nederland openlijk, maar dan wel in een exotische taal, antisemitische teksten te vervoeren. Dat het uiteindelijk uit kwam, was meer toeval dan wijsheid.

Dat het eerste kunstwerk in Nederland dat de boze baarden niet beviel en dus weggehaald diende te worden toevallig in de Openbare Bibliotheek van Den Haag hing, was misschien toch niet zo toevallig. Toen vond men het nog begrijpelijk dat lange tenen zwaarder wogen dan het recht op kunstuiting. Al was dat wel even anders toen Joden zich door het toneelstuk Het vuil, de stad en de dood van de enge Duitser Rainer Werner Fassbinder met antisemitische stereotiepen beschimpt voelden, en gans links Nederland voor de uitvoering was. Het toneelstuk kwam dus uiteindelijk toch op de planken, de opera Aisha dus niet, want Joden kwetsen kon, moslims niet, volgens de vertederende hersenkronkels van de linkse mens.

Enkele jaren geleden kreeg ik een alarmerend bericht binnen. Een oudere vrouw en haar zoon – haar moeder kon zich aan een zeker lot in Auschwitz onttrekken omdat ze tijdens de bezettingsjaren in een Haagse kerk kon onderduiken – was een der slachtoffers van de Haagse cultuur van ander volk eerst en raakte in een volledig geestelijk isolement in haar ooit aangenaam opgezette woonwijk.

In plaats van een regiment agenten neer te zetten om de zaak daar eens goed in de smiezen te houden, tekende op 5 maart 2010 burgemeester Jozias van Aartsen  EEN MACHTINGING TOT BINNENTREDING IN EEN WONING om de keukengeiser van anderhalf jaar oud van deze vrouw te laten inspecteren door de mannen in de lange lederen jassen. Want wegens haar geklaag moesten niet de veroorzakers van de klachten maar werd de klaagster de mond gesnoerd.

Niet veel later kregen niet de illegale en lastgevende bewoners van de wijk een verzoek tot verwijdering, maar juist zij en haar zoon een welwillend aanbod te verhuizen. Een geluk bij een ongeluk, want ze woont nu in volle tevredenheid in een kleine gemeente waar buren elkaars taal spreken en vriendelijk voor elkaar zijn.

Bij een kleine toetsing door ondergetekende bleken achter de autochtone namen van de telefoonnummers ter plaatse geen legale autochtonen maar illegale vreemdelingen te schuilen die geen duimbreed in de weg gelegd werden. Maar Jozias van Aartsen had nu eenmaal zo zijn voorkeuren.

Toen in de door de massa-immigratie volgestouwde wijken de criminaliteit en het geweld minarethoog stegen, bedachten zalvende theedrinkers het plan der buurtvaders. Dat plan kreeg zelfs de Hein Roethof-prijs toegekend. Maar in de dagen dat in verscheidene probleemwijken van het land buurtvaders tot diep in de nacht over straat slopen, liet ik er al geen misverstand over bestaan dat een parapolitiële organisatie van moslims in wijken waar toen nog een gemengde bevolking woonde een voorbode zou worden van erger.

Dat sedert de stichting van het leger van buurtvaders de criminaliteit niet afnam, het geweld juist toenam, en moslims zelfs zodanig doorschoten in de radicalisering dat die zoals uit afgelopen weken bleek ongehinderd door de nette medemoslims en buurtvaders, antisemitische joelfeesten konden houden en Jozias van Aartsen er een goedgekeurd op kon stempelen, zal echter niet alleen Joden de rillingen over de rug bezorgen. Die vormen, zoals ik hier onlangs nog schreef slechts de kanarie in de kolenmijn.

Het was Bob Smalhout die op 22 november 2003 in de Telegraaf, in een tijd toen dat nog volstrekt niet door de beugel kon, het Hamas, Hamas Joden aan het gas (zo lang is dat dus al aan de gang!) door moslims, met de straatschenders van de SA tijdens het Duitse interbellum vergeleek.

Vrijwel de gehele linkse tearoom duikelde moraliserend over hem heen. Toen ongeveer was het nog mogelijk een keerpunt in te lassen om erger te voorkomen. Maar het legertje van stads- en landsbestuurders koos voor pappen en nathouden. Terwijl de politie toekeek en Pechold uitriep dat bij antisemitische spreekkoren niet aan het ergste gedacht moest worden, ging het van kwaad tot erger en schreeuwen met regelmaat stromen moslims nu hun haat uit.

Met de geest uit de fles, weet je dat je die niet meer door de slanke flessenhals teruggeduwd krijgt. Een dorpsgek die niet eens in staat was zijn simpele rechtenstudie te voltooien mocht dan Wilders wegens diens standpunt over de toetreding van Turkije tot de EU uit de VVD geflikkerd hebben, nu de VVD zelf een vent in dienst heeft die het antisemitisme accepteert, wordt het voor die partij moreel heel erg problematisch.

Want Jozias van Aartsen die toestond vanaf daken van gewone woonhuizen luidsprekers à la Hitler in zijn beste dagen maar dan op zijn Arabisch over het Haagse volk te laten schallen, die uitsprak dat hij de teruggekeerde ISIS-moordenaars met rust zou laten en nu tot twee keer toe in Den Haag antisemitische joelfeesten toegelaten heeft, is wel een prominent lid van die VVD.

De stad waar ondergetekende zich niet meer veilig voelde en dus verliet staat nu nummer 1 als jihadcity te boek. Ik heb het allemaal zien opkomen en voel me opgelucht dat ik er niet meer woon.

Maar Jozias van Aartsen zit er nog steeds.

juli 5, 2014

Rob de Wijk: het is allemaal de schuld van Wilders

DoodsstrijdEen beetje alchemist weet van lood goud te maken, maar dan ken je Rob de Wijk niet. Die weet van goud lood te maken. Of nog liever, van degene die het steeds aan het rechte eind blijkt te hebben gehad met zijn comité van waakzaamheid tegen de islam, als de aanjager van de moordverschijnselen als door ISIS begaan, neer te zetten. Ongeveer zoals je Auschwitz aan het vooroorlogse Comité van Waakzaamheid kan ophangen, of om maar een zijstraat te noemen, beweren dat het allemaal de schuld van Marinus van der Lubbe was dat de NSDAP zo’n vreselijke berg aan slachtoffers gemaakt heeft.

Als islamkritiek, hoe fel ook, er de oorzaak van zou zijn dat de “dappere” mannen en vrouwen in Syrië en Irak een bloedspoor in het mulle zand trekken, waarom hebben de christenen na een halve eeuw marxistisch kwetsen en getreiter bij de linkse omroepen en dagbladen, dan niet ook een bloedspoor door de Hollandse klei getrokken?

Verder dan een trage tocht naar de rechter door Ir. C.N. van Dis of een opstootje bij een abortuskliniek, gingen de christenen niet. En als gehard atheïst kan ik u zo vertellen waarom in deze fijne moderne tijd verongelijkte christenen geen bloedspoor getrokken hebben, maar moslims dat wel doen. Het ligt aan de aard van het beestje. Zonder doodsbedreigingen en bloedvergieten kon vrijelijk over katholiek stemvee geschreven worden, maar ging het over islamitisch stemvee, dan stonden de moslims en hun verdedigers meteen van woede te stampvoeten.

Toch is het allemaal zeer goed te begrijpen dat Rob in de Beobachter Wilders aan de schandpaal nagelt. Het valt namelijk allemaal heel erg tegen nu Wilders en Ayaan Hirsi Ali gelijk gekregen hebben met hun Liberale jihad. Had er maar naar geluisterd in plaats van tien jaar te flikflooien met de islam.

De flikflooiers grijpen in wanhoop naar hun haar of toupet nu de islamcritici het gelijk nog erger aan hun kant krijgen dan zij aanvankelijk meenden te moeten voorspellen. Want ik denk dat zelfs Pim Fortuyn en Theo van Gogh nooit hadden kunnen bevroeden dat door Nederlandse straten aanstaande moordenaars met moordvlaggen zouden paraderen, en moordenaars veilig kunnen terugkeren na gedane arbeid.

De werkelijke schuldigen liggen niet op het kerkhof maar dragen een djellaba, boerka of een modieus glanspak à la Pechtold. En het is alsof het Nederlandse verstand in de vele spreekwoorden en gezegden verborgen gaat, maar de kruik gaat te water tot ze barst, maakt heel veel duidelijk van wat er nu op vaderlandse wegen geschiedt. Te lang is de islam in heilig water gedompeld, werd alles dat door de islam uitgevreten werd met de mantel der liefde omgeven en kregen niet de haatimams de roede maar de islamcritici.

Dat Rob nog even een vuurtje bij de lont houdt om Wilders in het licht van de aandacht van ISIS en consorten te plaatsen valt, tenzij verraad aan de vijand hier een betere conclusie zou zijn, nog het beste af te doen als pyromanie met voorbedachten rade.

Maar let op, mits de vrijheid van meningsuiting dan niet via Mekka loopt, zullen historici zich over pakweg een halve eeuw op dit momentum storten. In dat opzicht is Wilders zijn eigen historicus, die het toch allemaal al opschreef voor de hooggeletterde historici het aan het papier toevertrouwden.

 

juli 1, 2014

Het vergeten momentum van Ayaan Hirsi Ali en Geert Wilders

Haagse jihadistenIn de Volkskrant zet de PVV-leider Geert Wilders het gehele politieke establishment in de etalage te kijk zodat iedereen met een beetje ratio het rotte fruit tegen het etalageglas kan spetteren. Want wat kun je anders met politici die regeren niet vooruitdenkend doen maar incidenten afwachten alvorens uit de fauteuil op te veren.

Nu ook benauwdheid bij D66 over de terreurdreiging door de teruggekeerde jihadisten lijkt te ontstaan, want stel, en ik herhaal nog maar eens, stel dat die iets in Nederland zouden uithalen waarvoor Wilders toch vroegtijdig waarschuwde, dan zakken de 26 gepeilde zetels door de toch al wankele poten en kan Alexander Pechtold weer kunstveilingen voorzitten. Het voorkomen van een aanslag is tegelijk het voorkomen van een monsterzege voor de PVV, dus verkeert bestuurlijk Nederland in grote ongerustheid.

Wat hierbij jammer is, is dat toch een aantal boze blanke mannen en ook de zwarte Ayaan Hirsi Ali al lang geleden gewaarschuwd hebben dat dit wel eens faliekant mis zou kunnen gaan. Wat toch eigenlijk al gebeurd is gezien het grote aantal Nederlandse sympathisanten van ISIS en consorten. Luisteren naar de islamcritici was er niet bij, want dat was de oren laten hangen naar het verdomde populisme.

Nog in het vorige decennium werd het ambtenarenapparaat van ministeriële zijde op het hart gedrukt vooral geen islamgerelateerde berichten, die stigmatiserend voor de islam zouden kunnen zijn, te ventileren. De gelijkgeschakelde pers maakte zich vooral uit de voeten als het over de islam ging, ging het over de islamcritici, dan stonden ze te hijgen van opwinding die aan de schandpaal te nagelen.

Toen Wilders een sticker liet drukken en verspreiden waarop een tekst stond te lezen die net zo goed over het nationaalsocialisme of communisme kon gaan, schoot een visgraat in de keelwand van zowel de gelijkgeschakelde pers als de rechtgeaarde politici en stortte een hooggeplaatste ambtenaar van Frans Timmermans zich op het handgeknoopte karpet van de medefinancier van de islamitische zucht naar wereldheerschappij om in het areaal van de 1001 sprookjes 1001 excuses te maken.

Alsof in 1935 de toenmalige minister van Buitenlandse Zaken Jhr. Mr. A.C.D. de Graeff zich voor de voeten van respectievelijk Stalin en Hitler geworpen zou hebben met excuus voor de gepleegde smaad jegens de regimes van beide dictators, die toch al volop de wereld aan het vergiftigen waren met hun ziekelijk ideologieën, schoot het achterlijke Nederland van anno 2014 Saoedi-Arabië juist moreel te hulp in plaats van het te bestraffen voor de gepleegde misdaden tegen de menselijkheid.

Op deze plaats is bij herhaling geschreven dat het een onmogelijk situatie is aanstaande moordeskaders te faciliteren en tegelijk islamcritici aan de schandpaal te nagelen. Wilders heeft gelijk, hij en Ayaan Hirsi Ali hebben samen in een opiniestuk op tijd gewaarschuwd. Inmiddels is Ayaan Hirsi Ali het land uitgepest en Wilders als de nieuwe Hitler op een sokkel gezet. Daarom hier nog eens dat opiniestuk van beide islamcritici die ze op 12-04-2003 in de NRC gepubliceerd hebben.

Het is tijd voor een liberale jihad.

Ayaan Hirsi Ali en Geert Wilders

De radicale islam rukt op in Europa, waarschuwen Ayaan Hirsi Ali en Geert Wilders. Er moet een krachtig antwoord komen, desnoods met opzijzetting van elementaire rechten.

De intolerantie binnen de islam reikt tot ver in Europa, ja zelfs Nederland. Enige maanden geleden kwam de Nederlandse inlichtingendienst AIVD al met een rapport waaruit bleek dat rekruteringen voor een jihad in Nederland niet meer incidenteel, maar structureel en frequent plaatsvinden. Tientallen jongeren worden geworven in onder meer Amsterdam, Eindhoven en Rotterdam voor terreurdaden en heilige islamitische oorlogen.

 De islamitische gemeenschap binnen en buiten Europa radicaliseert in rap tempo. Het interpreteren van de oorlog tegen Saddam als een oorlog tegen de islam is slechts een van de manifesteringsvormen hiervan. Onder meer vanuit het wahabistisch georiënteerde Saoedi-Arabië worden extremistische organisaties, moskeeën en scholen in Europa en Nederland gefinancieerd. Extremistisch-islamitische organisaties, al dan niet verbonden met Al-Qaeda, zijn actief in Europa. Vorige week zaterdag berichtte deze krant dat in Europa honderden islamitische strijders klaarstaan om terreuracties te plegen.

Maar Europa slaapt en de Nederlandse regering lijkt helemaal in een diepe winterslaap te verkeren. Slechts op incidenten wordt gereageerd; er is geen sprake van een doelgericht (en zo mogelijk Europees) beleid. Gedreven door de wens politiek correct te handelen, wordt naar niet meer gestreefd dan `de boel bij elkaar houden’. Dat is niet alleen naïef, maar ook laf, want ingegeven door de angst dat straffe maatregelen slechts op hoon en afkeer kunnen rekenen.

Dat het verzet tegen de oorlog in Irak vooral verbaal en demonstratief is geweest, doet niets af aan de aanwezigheid van jihad-strijders in Europa. Dat vraagt om een antwoord. Immers, nimmer mogen wij toestaan dat onze (grond)wettelijke vrijheden worden gebruikt om ze vervolgens om zeep te helpen. Nederland is geen islamitische staat en die illusie mag ook nooit ontstaan noch bewaarheid worden. De droom van de Arabisch-Europese Liga (AEL) om op democratische wijze de sharia in te voeren, moet een droom blijven. Dat de AEL in België inmiddels – althans voorlopig – over haar hoogtepunt heen lijkt, wil niet zeggen dat het radicalisme van deze beweging ook verdwenen is.

Nederlandse moslims zijn blootgesteld aan een eenzijdige en haatzaaiende boodschap en zijn hiervoor om een aantal redenen ontvankelijk.

De boodschap van de jihad-activist is eenvoudig, sluit aan bij de basisleer van de islam en de belevingswereld van menig moslim in Nederland en vooral bij de jeugd.

Het radicaliseringsproces vindt vaak onbewust en sluipenderwijs plaats, de boodschap wordt aanhoudend met veel overtuiging en energie gebracht.

De boodschap is zowel gebaseerd op angst, als op een beloning na de dood.

Het is van groot belang dat wordt ingezien dat het beheersen van de doodsangst in belangrijke mate het succes van de jihad-propagandisten verklaart. Bovendien is een concurrende boodschap met dezelfde eenvoud en aantrekkingskracht niet voorhanden.

Zeker niet alle imams zijn radicaal, en evenmin zijn alle gelovigen fundamentalisten. Maar de historie leert ons dat radicale bewegingen snel en onverwachts een olievlekwerking kunnen krijgen.

Om het monopolie van de extremistische imams op de geesten van de jeugd tegen te gaan, is een liberale jihad het enige gepaste antwoord op een islamitische jihad. Op de lange termijn is het van essentieel belang dat alle vormingskanalen (scholing, informatievoorziening, verenigingen etc.) waar de boodschapper van de jihad nu een monopolie op heeft, een concurrerend liberaal alternatief geboden wordt. Werk, inkomen en bestrijding van discriminatie zijn daarbij weliswaar belangrijke pijlers, maar er is meer nodig.

Moskeeën, zoals de Furqan-moskee in Eindhoven en de Al-Tawheed-moskee in Amsterdam, die geld ontvangen uit landen als het wahabistische Saoedi-Arabië en waar bijgevolg intolerantie wordt gepreekt en voor de jihad wordt geworven, moeten gesloten worden. Om de vrijheid van godsdienst op langere termijn te beschermen, zal deze voor bepaalde groepen in bepaalde gevallen tijdelijk opzij moeten worden gezet.

Scholen die, zoals de Al-Siddeq-school in Amsterdam, eveneens geld uit Saoedi-Arabië hebben ontvangen en intolerantie uitdragen, moeten dicht. Jonge kinderen mogen niet overgeleverd worden aan godsdienstwaanzinnigen.

Organisaties en verenigingen die met `fout’ buitenlands geld gefinancierd worden, dienen verboden te worden.

De ambassadeur van Saoedie-Arabië moet te verstaan worden gegeven dat een eind moet worden gemaakt aan het financieren van haat in Nederland. Hij zou wat ons betreft morgen mogen worden ontboden op Buitenlandse Zaken. Bij ongewijzigd Saoedisch gedrag zou hij wellicht moeten worden uitgewezen.

Het veelgeroemde Nederlandse overlegmodel en quasi-politiek correct handelen zijn verkeerde antwoorden op een islamitische jihad. Een dralende en pratende overheid straalt eerder zwakte uit dan sterkte. Tot behoud van een tolerant en liberaal Nederland moeten ook elementaire rechten en wetten opzij worden gezet bij de aanpak van de mensen die ze misbruiken en vervolgens willen verwijderen als fundament van onze maatschappij. Het enige antwoord is een liberale jihad.

 

 

 

 

 

juni 19, 2014

Het is maar dat u weet dat Wilders het niet zelf verzonnen heeft

maiwandMaiwand Al-Afghani:

Stel dat de mujahideen van Al-Qaida, Taliban, Al-Shabaab, ISIS, Jabhatul Nusra en alle overige mujahideen groepen wereldwijd aan de poorten van Europa zouden komen, hier leven miljoenen moslims, er wordt zelfs geschat dat in heel Europa en VS meer dan 20 miljoen moslims leven, dan zullen we hen allemaal met open armen ontvangen, sterker nog door een interne revolutie tegelijkertijd met hen externe opening van deze landen, zal geheel het westen in een mum van tijd ingenomen worden en onderdeel van de islamitische staat worden, omdat de meerderheid van de ongelovige inwoners van deze landen niet militair getraind zijn, ze ze hebben enkel een aantal soldaten die niet direct kunnen strijden tegen de moslims en mujahideen, omdat ze te bang en te laf zijn. Daarnaast vallen al hun technologie, wapentuig, atoomwapens, mooiste auto’s, gebouwen, geld, mooiste vrouwen, vliegtuigen, alles als oorlogsbuit in onze handen, wat een mooie toekomstperspectief voor de moslim jeugd, of ze gaan daar heen en de overwinnende karavaan joinen of ze wachten hier op hen en praktiseren de islam zoals het hoort intern en extern als voorbereiding op hun komst.

Studiefinanciering intrekken, uitkering stoppen?