Posts tagged ‘Marine le Pen’

mei 8, 2014

Trouw gaat fout na de oorlog opsporen en aanpakken

Onze nieuwe vrienden 1Het anti-Poetin front, dat in het dagblad Trouw een bruggenhoofd gevonden heeft om de heiligverklaring van de EU voor te bereiden, blijkt nu ook aan een zwarte lijst te werken waarin eurosceptici als Poetin-aanhangers weggezet worden. Zoals NSB’ers Hitler vereerden, zouden eurosceptici wel eens vereerders van Poetin kunnen zijn en dus bestreden moeten worden. Ziedaar, een voormalige verzetskrant in het naoorlogse verzet tegen de vermeende nieuwe landverraders.

Dat het dagblad trouw inmiddels allang geen dagblad meer is maar een ideologisch instituut dat gebruikmaakt van de aloude receptuur, zoals we die ons herinneren van de gewezen demagogiekranten Pravda, Völkischer Beobachter, Volk en Vaderland en De Waarheid (aan de laatste heeft de in 2013 teruggetreden hoofdredacteur Willem Schoonen als CPN’er nog trouw zijn pennenvruchten afgeleverd) zal de trouwe Trouwlezers een worst wezen.

Erg trouw blijken die niet te zijn gezien de blijvende daling van het aantal betalende lezers van de krant die ooit als een gereformeerde verzetskrant gesticht was, maar waarover de mannenbroeders zich nu in hun graf zouden omwentelen van schrik als ze van de inhoud kennis zouden nemen. De krant is dus zieltogend en kan nog slechts bogen op de aanhang van een sekte, die als electorale massa amper twee Tweede-Kamerzetels zou opleveren:

1974: 175.000

1980: 141.200

1990: 120.100

2000: 105.196

2010: 93.722

2011: 92.038

2012: 91.476

Aan het plaatje dat Trouw opzet om eurosceptici als Poetin-aanhangers weg te zetten mankeert uiteraard van alles. Ondanks dat verklaarde EU-liefkozers zonder acclamatie van eurosceptici bij Poetin een aardappeltje en borreltje kwamen consumeren om er goede zaken voor te bereiden, of er de meest waanzinnige Olympische Winterspelen van na de Tweede Wereldoorlog met hun aanwezigheid te vereren, wordt het juist Marine le Pen verweten dat ze ook bij de Russen op bezoek ging. Wie herinnert zich niet de grijnzende gebitten van de majesteiten en premier Rutte terwijl die naast de traditionele Russische lekkernijen Poetin er zowat ook bij opvraten.

Nederland was met onze regering (kabinet en staatshoofd) bij de Winterspelen in Sotsji van alle westerse naties het sterkst vertegenwoordigd bij het slurpen van een bordje borsjtsj met wodka. Ook wel begrijpelijk, want het langebaanschaatsen is zo ongeveer uitgegroeid tot het korfbal van de wintersporten.

Dus om Marine le Pen niet alleen te verwijten dat ze de dochter van een antisemiet is, maar ook dat ze twee keer naar Rusland ging, waar de twee majesteiten en Rutte op schoot van Poetin klommen, is toch zo ver doorgeschoten, dat de redactie van Trouw behoorlijk aangeschoten moet zijn geweest toen dat op het residu van die arme gevelde bomen gedrukt werd.

Het mag dus duidelijk zijn dat het dagblad Trouw op zoek is naar fout na de oorlog. En dat zijn uiteraard die ratten van eurosceptici, die kennelijk iets genuanceerder zijn over de nieuwe Koude Oorlog dan de verblinde aanhangers van het groot Europa tot de Oeral en over de Bosporus.

Wie iets te zeggen heeft over hoe geweldig dat groot Europa wel niet is, of hoe erg Israël en de Joden wel niet zijn, voelt zich dan ook meteen door Trouw aangetrokken dat daar te plempen. Ze hebber er een fijne neus voor rechtse rakkers en Joden, zoals Volk en Vaderland een fijne neus had voor linkse rakkers en Joden.

Trouw, nota bene het naoorlogse vredeskrantje van links Nederland, nu als promotor van de nieuwe Koude Oorlog en medeschuldig aan de herrijzenis van het vijandbeeld jegens de Russen, moet nu zelfs winkelen bij de Oekraïners die zelf niet vies zijn van nazi’s in de eigen regering: Dat deze populistische en extreem-rechtse partijen niet alle standpunten van Poetin delen, maakt volgens Oekraïner Sjechovtov niets uit. Zo neemt Geert Wilders het op voor homo’s, is hij geen antisemiet en niet anti-Amerikaans. Dit in tegenstelling tot de leden van de Griekse Gouden Dageraad en het Hongaarse Jobbik die openlijk strijden tegen homo’s.

En Trouw zelf over de Hitlervereerders van Svoboda? Met geen woord schrijven ze erover. Hoewel, toen een Svoboda-fan van kant gemaakt werd, wijdde de krant er wel opeens aandacht aan, maar aan het feit dat Oekraïne een regering heeft met een partij waarbij vergeleken de PVV, Front National en de FPÖ beschaafd zijn, krijgt er om een opvallend duidelijke reden geen aandacht. Want stel je voor dat niet alleen Poetin vuile handen heeft, maar de EU die nu zelf in de latrine van de historie dompelt door te collaboreren met Hitlervereerders.

Nou Trouw, Houzee dan maar.

april 7, 2014

De zwarte tijden van Europa herleven

Jobbik marcheertBij de hitlerianisering van Wilders door vooral linkse eenheden in onze samenleving en het Brusselse politbureau, werd comfortabel over het hoofd gezien dat de echte nationaalsocialisten nu juist via de achterdeur Europa binnen zijn geglipt. Terwijl al het kruit op de PVV verschoten werd, zitten we nu met echte nationaalsocialisten in het Europa waarin ons toch zo beloofd werd dat de zwarte jaren van de vorige eeuw zich niet zouden herhalen.

Bij de gisteren gehouden Hongaarse parlementsverkiezingen blijken de nationaalsocialisten van Jobbik flink gewonnen te hebben. En om de onterechte hitlerianisering van Wilders nog maar even te duiden, hebben zowel Marine le Pen als Geert Wilders Jobbik uitgesloten van het eurokritische pact.

Het leek een droombeeld, het gemak waarmee de PVV’ers als de nieuwe nazi’s weggezet konden worden, maar de harde praktijk leert nu juist dat de geldverslindende grootheidswaan van de EU-bonzen de ideale voedingsbodem voor de hernieuwde kennismaking met het nationaalsocialisme is.

De drie partijen Jobbik, Gouden Dageraad en Svoboda, die via de achterdeur Europa binnengeglipt zijn, delen in ieder geval een gemeenschappelijk ideaal: antisemitisme. In het uitdijende Europa weer helemaal terug van eventjes weggeweest. En hier en daar zelfs gedeeld door de EU-bonzen zelf, die meer ophebben met Hamas dan met Israël.

Van Hamas, dat ongeveer dezelfde antisemitische retoriek als Jobbik, Gouden Dageraad en Svoboda hanteert en zich net zo graag bedient van paramilitaire volgelingen die de openbare ruimte à la Weimar-republiek beheersen, wordt graag gezegd dat die op 25 januari 2006 democratisch gekozen is, maar ondertussen net als Adolf Hitler na democratisch gekozen te zijn, de democratie voor het gemak maar ophief.

Jobbik, Gouden Dageraad en Svoboda, die naar analogie met de fascisten en nationaalsocialisten in de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog, de openbare ruimte met paramilitaire aanhangers opzoeken, zijn de epigonen in optima forma van de bruin- en zwarthemden die het Europa van de vorige eeuw in het verderf gestort hebben. Nu nog de knokploegen van de communisten om het plaatje te vervolmaken.

Terwijl in Nederland gesubsidieerde organisaties als Monitor Racisme & Extremisme in een quasiwetenschappelijke nocturne aan het goochelen met definities sloegen om een partij die nimmer opgeroepen heeft de parlementaire democratie af te willen schaffen, die geen WA-mannen (ik citeer hier even Elsbeth Etty over de PVV) op straat heeft marcheren, en in plaats van tegenstanders met de dood te bedreigen zelf met de dood bedreigd wordt, kunnen we ons nu opmaken voor het echte herlevende nationaalsocialisme en de Hitler verheerlijking.

Daar sta je dan, je kruit verschoten aan de PVV, maar daar marcheren de bruin- en zwarthemden op het vochtige plaveisel van de eenentwintigste eeuw. En gezien de symbolen, de heraldiek, de uniformen en de slogans, allerminst een anachronisme.

 

 

 

 

 

 

november 12, 2013

Le Peniritus bij de kranten en omroepen

marine-le-penNogal raar de opwinding over de komst van Marine le Pen, want als er weer eens een bebaarde antisemiet uit het Midden-Oosten op uitnodiging van zijn dubbelpaspoortige aanbidders komt zwammen, zwijgen de kranten en omroepen in alle talen. De selectieve verontwaardiging over de komst van Marine le Pen heeft onmetelijke proporties aangenomen.

Wel praten met Hamas, maar praten met Marine le Pen is zó ontzettend fout na de oorlog, dat je je in al je argeloosheid zit af te vragen, zijn de critici die voor Marine le Pen waarschuwen nu opeens zo dol op Joden dat ze vooral de antisemitische bronnen van haar partij zo afstotelijk vinden, of komt het gewoon even fijn uit Joden voor politieke doeleinden te misbruiken? Gezien het zwijgen over het islamitische en linkse antisemitisme, lijkt de laatste optie geen onredelijke.

Of Marine le Pen net zoals haar vader antisemiet is, weet ik eerlijk gezegd niet. Maar ik ga altijd het liefst op zeker. En dan heb ik maar weinig woorden nodig om het kaf van het koren te scheiden.

En dan doemen opeens herinneringen op aan Israël-haters, die verder gaan dan Israël-haat, en zich ook op de Nederlandse Joden werpen.

Zoals de lui die een antisemitisch spreekkoor niet zo erg vinden. Die roepen dat een deel van Amsterdam door Joden geannexeerd is. Die het hebben over de grote Joodse invloed, of denken dat achter iedere deur een Joodse lobby schuilgaat. Of suggereren dat Joden gemaskerd door het leven gaan. Of de Kristallnachtherdenking van de Joden gappen om er iets anders mee te doen dan de Kristalnacht herdenken. Die een petitie houden om te verhinderen dat Joden zich met een afscheidingshek tegen aanslagen verdedigen. Die een moord op een Joods gezin goedpraten. Die tijdens een happening tegen Israël de Joden weer aan het gas willen.

Zolang Marine le Pen zich aan dit alles niet schuldig maakt verdient zij en niet de uit Syrië terugkerende jihadstrijders het voordeel van de twijfel.