Posts tagged ‘Rusland’

juli 25, 2014

Ook de vredesapostelen willen oorlog

deuk-in-een-pakje-margarine-copy45nnNa de dag van nationale rouw klinken de oorlogsretoriek en de Poetin-haat bij de marxistische pers volop. Cartoonisten, toch zelden erg handig op momenten dat het er echt toe doet, slaan ook hun slag, ook al is de betrokkenheid van de Russische autocraat bij het neerhalen van de MH17 nog niet bewezen.

Toen Rusland nog de Sovjet-Unie genoemd werd, waren de broodschrijvers van de marxistische pers vooral zeer stichtelijk bezig voor de lieve vrede en werd er schande gesproken over de plaatsing van de Pershing II- en Kruis-raketten, ondanks dat de Russen toen allerminst vriendelijker met de medemens omsprongen dan nu. De Sovjets hielden zelfs een groot deel van Oost-Europa bezet en de vrijheid van meningsuiting was er ongeveer op Noord-Koreaans niveau.

Toen Gerrit Zalm, als minister van Financiën het in zijn bol haalde meteen na de moord op Theo van Gogh de oorlog aan het terrorisme te verklaren, kwam voltallig links met Femke Halsema voorop, hem met rode kelen betichten van oorlogsretoriek. Met ISIS in Nederland en het Midden-Oosten hadden we er beter aan gedaan wat minder naar Femke Halsema en wat meer naar Gerrit Zalm te luisteren, want het terrorisme heeft inmiddels zo aan veld gewonnen dat we ons langzamerhand moeten afvragen waarom de marxistische vredesapostelen toch zo verdomd selectief zijn in hún oorlogsretoriek.

Als de wereld hen destijds in alles tegemoet gekomen was, was Poetin nu niet de kapitalistische autocraat van Rusland, maar de communistische dictator van de Sovjet-Unie geweest. Zoek de verschillen, zou ik zeggen.

De jaren dat de Europese straten niet gevuld werden met boze moslims maar met marxistische vredesapostelen, werd alles op alles gezet het Vrije Westen eenzijdig te ontwapenen. En de leiders van de Sovjet-Unie en de DDR waren het daar zo roerend mee eens, dat ze grif geld schonken aan de vredesbeweging.

De Volkskrant en Trouw schakelden van respectievelijk rooms en gereformeerd over op marxistisch, lieten dat graag in hun toon doorklinken, stonden pal voor de eenzijdige vrede en lieten de bezette Oost-Europeaan creperen. De cultus van Nieuw Links was in de ganse linkse pers doorgedrongen en Jan Pronk werd de nieuwe Messias.

Maar het kan verkeren, zei Bredero, dus thans slaan de dames en heren van de Volkskrant en Trouw als kippen zonder koppen den trommele van dirredomdeine. En ziedaar, een andere Messias van destijds, maar nu die van de Provo’s, is zelfs even uit zijn mausoleum opgestaan nadat hij al eerder Poetin met Hitler vergeleken had.

Wat toch het verschil tussen de kapitalistische en de communistische Poetin is, weet ik eerlijk gezegd niet, maar het lijkt erop dat de marxistische pers stilletjes aan een afrekening denkt wegens de teloorgang van de Sovjet-Unie, die toch nog lang als het ware paradijs op aarde gezien werd. En laat het dan zo zijn dat heel veel gewezen aanhangers van de CPN en Nieuw Links nu in keurig pak of deux-pièces en met het haar netjes gekapt bij de nationale opinievorming betrokken zijn.

Of er een “heilige” oorlog tegen Rusland komt, weet ik eerlijk gezegd niet, maar Europa loopt opvallend heldhaftig te doen, waar het slappe knieën toonde toen een andere totalitaire ideologie dan het communisme het Europese grondareaal bestormde. Waren ze in 1683 nog zo verstandig tot de poorten van Wenen en niet verder te zeggen, nu zijn de Volkskrant en Trouw geheel in de Heer, maar dan wel in die van de woestijnprofeet.

Toch maar even samengevat voor mocht bovenstaande verkeerd uitgelegd worden, valt het op dat wat Rusland betreft het gezalf van de vredesapostelen plaats ingeruimd heeft voor oorlogsretoriek, maar dat we daarentegen de volgelingen van de islam als toffe lui aan de borst dienen te koesteren, ook al hebben die inmiddels heel wat bloed doen vloeien.

Daarom deze keer een voorspelling à la Rob de Wijk. De komende jaren zal de religie van de vrede heel wat meer bloed laten vloeien dan de autocratische beer Poetin. Maar eerlijk gezegd is deze voorspelling niet eerlijk, want zo voor de hand liggend dat een bookmaker er bij winst geen cent voor uit zal keren.

 

juli 22, 2014

Europa verliest op alle fronten

Europa op alle frontenIn 1941 bedacht Berlijn de slogan V=Victorie, want Duitsland wint voor Europa op alle fronten. We zijn inmiddels in het jaar 2014 aangeland en we zien dat het gedroomde Groot Europa tot aan de Oeral en over de Bosporus nog voor het tot stand gekomen is aan alle kanten flink aan het craqueleren is.

De Europese bemoeienis met Oekraïne is, zoals ik hier reeds eerder stelde, een grote misstap gebleken. Kiev en Moskou smijten elkaar met rotte vis om de oren en de Europese politici laten er o grote domoren, hun oren er opvallend gemakkelijk naar hangen en lijken op oorlogskoers te willen.

Tussen Kiev en Moskou is een propagandistisch Katyn in herhaling over wie de massamoordenaars toch zijn die de MH17 uit de lucht geschoten hebben. In Katyn waren het de Sovjets en niet de nazi’s die het gedaan hebben. Op welke blauwe ogen je hier moet vertrouwen weet ik eerlijk gezegd niet, want zowel op de Balkan als in oostelijker richting zitten de echte jongens van de gestampte pot. Goed idee dus van Guy Verhofstadt en Hans van Baalen om een Europa tot aan de Oeral en over de Bosporus te verlangen, want van stabiliteit in Europa worden sommigen maar onrustig, dus gewoon de grenzen verleggen richting vuurhaarden.

Aan die andere grens zit bondgenoot Turkije en aspirant EU-lid door Nederlandse militairen met Patriots beveiligd te worden, maar helpt Erdoğan ondertussen ISIS, dat zowel in het Midden-Oosten als in Europa hyperactief is. En met een dagelijkse dosering Ritalin zijn die niet meer kalm te krijgen.

Terwijl in twee dagen tijd in Syrië 700 doden vallen, de stad Mosul na 2000 jaar christendom wreed ontkerstend wordt en christenen die stad waarschijnlijk voor altijd vaarwel moeten zeggen, zie je in Europa de islam zich met ISIS versterken. Brede stromen boze moslims trekken door de Europese straten waar in 1945 dronken van vreugde nog de bevrijding groots gevierd werd.

Dat de groot Europa omarmende pers met het islamitische bloedvergieten in Syrië en Irak vreselijk in de maag zat – want er blijkt zonneklaar uit dat de islam geen vredesapostelen baart maar volk dat de hand niet omdraait voor de meest lugubere slachtpartijen – was al wel duidelijk. Er werd maandenlang gezocht naar ontlastende verklaringen voor de misdaden van ISIS en consorten, terwijl het Nederlandse volk zich juist te schamen had over de folklore van Zwarte Piet, die echter niet met bommen maar vredig met peternoten strooit.

De altijd snel opgewonden moslims in Europa lieten hun broeders en zusters in het Midden-Oosten rustig  hun gangetje in het massamoorden gaan, maar veerden pas opgewonden op nadat Israël met een genoeg is genoeg op de rakettenregen uit Gaza reageerde.

In de 14 jaar van deze jonge eeuw zijn er door islamitische hand honderdduizenden moslims afgeslacht zonder dat het tot opwinding onder de Europese moslims leidde. In Darfur en Syrië  tezamen zijn in die veertien jaar tijd meer dan een half miljoen moslims door moslims vroegtijdig uit het leven gejaagd. En wie het weet mag het zeggen, maar er zijn geen aanwijzingen dat dit op korte termijn zal eindigen maar eerder tekenen dat dit juist zal toenemen.

Het complotje tussen de groot Europa gezinde politici en pers met de islam kan misschien in Europa op enige bijstand rekenen en de opinievorming beïnvloeden, maar gelukkig is niet iedereen achter dit karretje te spannen. En opmerkelijk genoeg vinden ze in het Midden-Oosten anders dan Europa in toenemende mate dat Hamas, Al Qaida en ISIS geen fijne bondgenoten zijn om een goed leven mee te delen.

De tijd dat alles in het Midden-Oosten zich meteen achter Hamas schaarde is mede door het optreden van ISIS voorbij. Gematigder regimes houden het wat de moslimbroeders, Al Qaida, ISIS en Hamas betreft voor gezien. En het zal niet verwonderen als in dat Midden-Oosten waar Europese jihadisten steeds meer de toon gaan bepalen, een groeiend doch voor de eigen veiligheid verhuld begrip voor Israël gaat ontstaan.

De vijanden van Israël zijn namelijk ook de vijanden van een stabiel Midden-Oosten. En de Egyptische president Abdel-Fattah al-Sisi herinnert zich maar al te goed dat Mohamed Morsi bakken geld van Europa kreeg en liet gebeuren dat de Sinaï, al twee keer na verovering door Israël aan Egypte teruggeven, nu net als Gaza tot oord van terroristisch vermaak verworden is.

Terwijl Israël-hater en Morsi-vriendin Rena Netjes als heldin in de watten gelegd werd, was het Franse romannetje van Frans Timmermans uitgelezen en het geld uit de Nederlandse schatkist voor Mohamed Morsi en Omar al-Bashir uitgegeven. Geen wonder dat Abdel-Fattah al-Sisi zijn wapens in de strijd tegen de moslimbroeders, Al Qaida en ISIS nu van Poetin krijgt.

Het Europa dat voedingsbodem bleek voor ISIS en nu oorlogszuchtige taal spreekt tegen Poetin, kneep jaren een oogje dicht toen het zelf het paard van Troje werd dat het Midden-Oosten in vuur en vlam zette. Het is namelijk al meer dan een decennium bekend dat kapitaal van Europese moslimextremisten naar de Oriënt geschoven werd, het is minstens even lang bekend dat Arabische potentaten oliedollars naar de radicale preekhuizen in Europa gevlogen hebben.

Terwijl Nederlandse militairen Turkije beschermen, speelt Erdoğan doodrustig de Einsatzgruppen van ISIS in de kaart zodat die Syriërs en Irakezen kunnen afslachten. In werkelijkheid is Nederland en dus Europa militair betrokken bij de destabilisering van het Midden-Oosten. En met zodanig hoogoplopend succes dat fanatieke Turken in Nederland vrijelijk een joelfeest kunnen houden bij het herdenkingmonument van de Turkse genocide op de Armeniërs, maar daarentegen de groot Europa gezinde pers pas opgewonden raakt als op een PVV-demonstratie een paar Prinsenvlaggen wapperen.

Het is daarom dat het gedroomde groot Europa tot aan de Oeral en over de Bosporus door eigen handelen al om zeep geholpen is nog voor dat die tot stand kon komen. Het toenemende brutaliseren van de Europese culturen door de culturen uit de Oriënt heeft het nationalisme dat dood gewaand geacht werd laten herleven. Wie de demonstraties van de afgelopen weken tegen Israël zag herinnert zich naast swastika’s vooral vlaggen van Turkije, Marokko en Palestina.

Waar de Prinsenvlag onder een moreel verbod valt, bleek het nationalisme in andermans land in de groot Europa gezinde pers acceptabel te zijn. Deze uiting van suïcidaal zelfracisme zal de uiteindelijke doodsteek worden van het gedroomde groot Europa tot aan de Oeral en over de Bosporus.

ISIS, dat vanuit Europa vrijelijk kon opereren, zou wel eens de katalysator kunnen zijn voor veranderende inzichten. De toekomst van het Midden-Oosten zou er daarom een kunnen worden van de meest vreemde bondgenootschappen om erger te voorkomen.

Europa dat juist afstevent op dat erger door de gevaren opzettelijk te negeren, glijdt ondertussen af richting vroege middeleeuwen. Nee, niet die van de Karolingische renaissance maar van de heethoofdige woestijnachterlijkheid die nu in brede stromen en met op drift geraakt vlagvertoon door de Europese straten trekt. Het risico van een vierde recessie op rij neemt dat Europa er op de koop toe bij, want wie bij een boycot van Rusland a zegt moet ook b zeggen. 

juni 14, 2014

Tussenstand EU-Grote Boze Wereld 1-5

oranje-vlagRob de Wijk al gebeld over de tussenstand 1-5  van de spectaculaire wedstrijd EU-Grote Boze Wereld? Nou, de tweede helft wordt nog interessanter, want de EU blijkt op de chaos op het speelveld in Oekraïne en het Midden-Oosten minder invloed te hebben dan de Nederlandse Leeuw, toen dat dier nog zelfstandig mocht brullen. In werkelijkheid heeft de EU de chaos op het speelveld zelf laten ontstaan, maar moet het nu werkeloos en totaal verbijsterd toezien dat toekomstig EU-land Turkije zich op het randje van oorlog bevindt, terwijl in Oekraïne die oorlog al aan de gang lijkt.

Of Rob de Wijk nog wakker geschud moet worden in zijn natte droom van Alexander Pechtold als premier van een aan de EU verloren natie, is op dit moment nog niet aan de redactie van Filantropius bekend. Maar het zou best wel eens zo kunnen zijn dat Rob en Alexander nu even over de kaart  van de Grote Boze Wereld gebogen hangen met de vraag hoe het allemaal zover heeft kunnen komen dat met een vijfde colonne in het hart van de EU, Europa op het randje van een oorlog kampementen moet opslaan.

Dat ISSIS in Syrië en Irak aan de wandel is en hier en daar een spoor van afhakte hoofden achterlaat, is mede door machinaties van de EU ontwikkeld. De EU wilde graag partij zijn in de Syrische burgeroorlog, zoals het ook in Libië partij wilde zijn, en voilà.

Frans Timmermans die bij de haatbaarden van Riyad op de knieën valt, terwijl dat land grootfinancier is van het engste woestijnfeodalisme dat zich binnen het Midden-Oosten voordoet. De EU gemangeld in de woestijnwedstrijd Teheran-Riyad, die hoogst waarschijnlijk nog veel meer slachtoffers zal eisen dan de 150.000 die in Syrië aan de zijlijn dood liggen.

Nadat de EU toch op het Maidanplein eerst met gebalde knuisten zeer hoog van de toren blies, is het inmiddels de lange trap van de verdwazing af moeten dalen, want nadat de EU eerst weigerde Rusland mee te laten praten over het ophanden zijnde handelsverdrag van Oekraïne met de EU, worden de Russen nu wél vriendelijk uitgenodigd aanwezig te zijn. Nogal logisch, want als je als land gehouden bent via een laag gastarief ontwikkelingshulp aan Oekraïne te bieden, wil je ook weten wat dat land met de “vijand” konkelfoest.

Of Oekraïne de flinke aardgasschuld van 1,44 miljard euro, die het land nog aan Rusland te betalen heeft, ooit zal voldoen, is zeer de vraag. Van een regering die met geweld aan de macht kwam kun je lastig eisen dat die ook nog op een fatsoenlijke manier solvabel is.

Als je de veldspelers van de EU stuk voor stuk bekijkt, blijken ze dus niet alleen slecht bij de pinken te zijn, maar ook niet fit genoeg de tweede helft van de wedstrijd EU-Grote Boze Wereld te spelen.

Rob de Wijk bellen voor een slimmere strategie heeft geen zin, want bij wat die allemaal als veldspel voor het EU-team voorstelde, zou Wilders allang in een dwangbuis afgevoerd zijn en zou de EU het nieuwe Warschaupact zijn geworden.

Louis van Gaal dan maar bellen, want die schijnt als geen ander een tweede helft van een prima strategie te voorzien.

Ondertussen moeten we uit dit alles maar de conclusie trekken dat in het wereldvoetbal de EU niet thuishoort. Ook al heeft Rinus Michels ooit chagrijnig opgemerkt dat voetbal oorlog is, met de EU verliezen we de wedstrijd.

De Nederlandse leeuw dan maar weer?

 

juni 4, 2014

D66’er Hanneke Gelderblom legt Oekraïne uit

Jobbik marcheertIn de Lutjebroeker azijnbode schrijft D66’er in ruste, Hanneke Gelderblom (wie was dat ook al weer?) een stuk over de situatie in Oekraïne, en wat er aan te doen is: Wat Oekraïne nu nodig heeft? Een einde aan de verlammende bureaucratie.

Ja, dat is inderdaad een grote opgave nadat haar ALDE-partijgenoten Hans van Baalen en Guy Verhofstadt de gouden bergen op het Maidanplein kwamen beloven, maar Hanneke nu moet melden:  De goed opgeleide jongeren hebben nog nooit gehoord dat lekker eindeloos onder de douche staan straks wel eens verleden tijd zou kunnen zijn.

Want hoe je het ondanks het diepgravende staaltje propaganda van Hanneke ook wendt of keert, er zal gedokt moeten worden voor het losscheuren van Oekraïne van Rusland. Belofte maakt schuld, en dat zou wel eens op het conto van de belastingbetaler van de EU-burgers geschreven kunnen worden, want het volk van Oekraïne moet zoet gehouden worden om te voorkomen dat het opnieuw naar het Maidanplein stroomt, maar dan om de Russen weer welkom te heten.

Het waren immers de Oekraïners zelf die via verkiezingen de pro-Russische Viktor Janoekovytsj op de troon gezet hebben en hem er vervolgens zelf ook weer afschopten. En hier zou het Jantje huilt, Jantje lacht wel eens de nationale traditie kunnen zijn. Snuffel maar eens in de historie van het land en je ziet een ideologisch heen-en-weer waar de veerpont van Drs. P. niets bij vergeleken is.

Dat Hanneke er ook nog even aan herinnert dat de oost-Oekraïner verstoken is van ander nieuws dan dat van de Russische propaganda, wat klinkklare onzin is want zelfs in Bovensmilde zijn de zenders van Kiev op te vangen, wekt niet de indruk dat ze veel sjoege heeft van de mensheid. Wel over de Russische propaganda klagen, maar er niet even aan herinneren dat in het deel van Oekraïne waar Hanneke’s hart sneller van klopt de Russischtalige zenders verboden werden, duidt eerder op de voortzetting van de EU-propaganda dan dat het iets zegt over de werkelijke staat van het land.

En de werkelijke staat van het land is dat de EU er uiteindelijk wederom in geslaagd is stokebrand in Europa te zijn, want inmiddels heerst in Oekraïne een burgeroorlog en dreigt er zelfs een oorlog, nu Obama bekendgemaakt heeft dat hij 1 miljard dollar (735 miljoen euro) vrijgemaakt heeft om Europa te destabiliseren met dreigende Amerikanen.

Het is maar hoe je het uitlegt, want dan mogen de kranten vol beroering schrijven dat een Russische straaljager in de omgeving van Japan op 30 meter van een Amerikaans vliegtuig kwam, in werkelijkheid was dat Russische vliegtuig veel dichter bij huis dan het Amerikaanse, zodat het nog maar de vraag is welk vliegtuig bij welk vliegtuig kwam.

Dat Hanneke het raar vindt dat Russische militairen in eigen land aan de grens zitten, zou je toch op zijn minst raar moeten vinden, als je weet dat met dankzegging aan haar partij en de EU, Nederlandse militairen op dit moment in vreemde landen doen wat ze gezien het toenemend aantal naar Nederland terugkerende jihadisten beter in eigen land kunnen doen.

Dat Hanneke in Kiev ook nog even met een rabbijn sprak over de situatie, maar daarbij verzuimde hem te vragen wat hij ervan vindt dat de nationaalsocialisten van Svoboda hoog en droog in Hanneke’s favoriete regering zitten, doet niet vermoeden dat haar stuk tekst in de Lutjebroeker azijnbode bedoeld is om een werkelijk beeld van Oekraïne te schetsen, maar slecht de opzet heeft de lezers een rad voor de ogen te draaien. Want het zou wel eens zo kunnen zijn dat de rabbijn zich in een staat van gijzeling voelt en dus gedwongen is alles te zeggen wat Hanneke en de EU graag willen horen, of juist niet willen horen. En dat laatste is vooral het verhullen van het toenemend antisemitisme in de EU, het grote succes van de quenelle onder de volgelingen van de religie van de vrede, en het veilig heen-en-weer laten reizen van jihadstrijders, van wie er net eentje in het Mekka van de EU een paar Joden afgeslacht heeft.

Nou, mooie retoriek Hanneke. Medaille?

 

mei 19, 2014

De anti-Rusland sticker van Rutte schaadt Nederland meer dan de anti-islam sticker van Wilders

Croupier-RutteDe nadenkende mens snapt natuurlijk meteen dat alle commotie over de anti-islamsticker van Wilders een wondermiddeltje is om de PVV van een monsterzege bij de aanstaande Europese verkiezingen af te houden. De sticker is inmiddels al oude koek, maar de koektrommel werd nog even aan het vroegmiddeleeuwse regime van Saoedi-Arabië gepresenteerd, zoals destijds Balkenende over de heg met zijn megafoon richting moslimlanden Fitna komt eraan! stond te tieren. En dat in de hoop dat de angst voor een economische boycot de Nederlandse kiezers ervan zou weerhouden op de PVV te stemmen.

Maar als een handelsboycot werkelijk een angstvisioen is, dan zou Frans Timmermans niet richting Riyad moeten reizen om de export van de linksdraaiende yoghurt te verdedigen, maar stande pede naar Moskou moeten reizen, want de teller van de export naar Saoedi-Arabië staat op nog geen 2 miljard euro, de export naar de Russen op maar liefst 7 miljard euro.

Toen Hans van Baalen in Kiev de Nederlandse export in gevaar bracht met zijn anti-Russische knuistjes en het voltallige kabinet zich vervolgens man- en vrouwmoedig inzette voor bonje met de Russen, gingen zij een flink stuk verder dan Wilders met dat reepje groen. Wilders vertegenwoordigt niet de regering, is slechts onderdeel van de oppositie en maakt dus rechtmatig gebruik van zijn recht op de vrijheid van meningsuiting.

Rutte heeft zonder instemming van de Nederlandse bevolking, willens en wetens de werkgelegenheid in de waagschaal gesteld en dus de economie die net uit een dal trachtte te klauteren, schade toegebracht door het illegale regime van Oekraïne, inclusief de nationaalsocialisten van Svoboda, moreel en materieel te steunen.

Partijen die het haat zaaiende Saoedi-Arabië strelen en tegen Rusland haat zaaien, brengen ernstige schade aan de toch al slechte gezondheid van de Nederlandse economie toe.

Met de verkiezingen van het Europees parlement voor de kiezen, verdient het optreden van Rutte II inzake de toenemende staat van ellende met Rusland het daarom in fel opflikkerend neonlicht op het Nederlandse electoraat neer te dalen.

Nou, bij deze dan.

 

april 17, 2014

Trouw aan groot Europa

EU-annexatiesHet dagblad Trouw, zeer trouw aan het ideaalbeeld van een groot Europa tot aan de Oeral en over de Bosporus, houdt een peiling onder de lezers met de schuimende tekst: Als de crisis in Oekraïne aanhoudt, treedt het land in de voetsporen van voormalig Joegoslavië. De verdwenen staat. 

Lezers kunnen kiezen uit slechts twee mogelijkheden:

Eens, Rusland zal nog veel meer annexeren

Oneens, zo’n vaart zal het niet lopen

Maar hier ontbreekt iets essentieels. Een verschijnsel dat vaak bij peilingen voorkomt om de uitslag ervan te beïnvloeden, is de vraagstelling retorisch regisseren zodat de uitkomst bevalt.

Waarom deze vraag niet gesteld: De EU zal nog veel meer annexeren.

Immers, zonder de burgers er eerst uitvoerig over te raadplegen, worden zowel de soevereiniteit als de natiestaat van EU-landen geleidelijk uitgekleed zodat er nog slechts een naakte slaafsheid aan Brussel overblijft.

Dat Trouw refereert aan het verdwenen Joegoslavië, moet bovendien als grove impertinentie gezien worden, simpelweg omdat juist hier het verkeerde voorbeeld in een grafsteen gebeiteld staat. Namelijk, van het mede met steun van de EU versnipperen van een land dat uit meerdere etnische en religieuze culturen bestond, maar waar de nationalistische vonken van moslims en Kroaten zowel met propagandistische als met materiële middelen flink opgepookt werden.

Wel opgepookt, maar toen de gelegenheid bestond daadwerkelijk in Sebrenica een etnische zuivering te voorkomen, zat de groot Europa-apologeet en minister van Defensie Joris Voorhoeve (toen nog VVD, thans D66) op zijn handen in plaats van ermee te wapperen.

Waarmee  niet uitgesloten kan worden dat de totstandkoming van het groot Europa tot aan de Oeral en over de Bosporus wel eens over nog meer lijken zou kunnen gaan. Het credo van de EU-fanatici Nie Wieder Krieg blijkt door ophitsers als Hans van Baalen en Guy Verhofstadt eerder slachtoffers te eisen dan te voorkomen.

Een diepgravend historisch exposé toont namelijk glashard aan dat de hemel op aarde belovende ideologen de voorspoed als opium voor het volk gebruikten om aanhang te verwerven, maar net zo snel weer in het niets oplosten als de voorspoed uitbleef en het volk in ellende gedompeld werd.

Met eurofantasten als Hans van Baalen en Guy Verhofstadt wordt de maakbaarheid van het geluk geïdealiseerd, maar zucht Europa ondertussen alweer met een oorlogsdreiging. Het groot Europa van net drie recessies achterelkaar en de wonderbaarlijke wederopstanding van het nationalisme, moeten de EU-fanatici zichzelf aanrekenen. Juist door hun radicalisme is al het andere radicalisme aan het herleven.

Geen wonder dat Trouw de lezers niet vroeg of de EU nog veel meer zal annexeren, want het antwoord op die vraag staat vuurvast in de oven klaar.

 

april 15, 2014

Doet Poetin het wel of doet hij het niet?

Russia_1613-1914Natuurlijk wil het Kremlin het Russische rijk herstellen schrijft Marcel de Haas, die verbonden is aan het Instituut Clingendael, in de Volkskrant. En dat zou zo maar eens waar kunnen zijn. Alleen, met de daaropvolgende en zeer noodzakelijke vraag, waar zijn de NAVO en de EU dan al die jaren mee bezig geweest, toen die zich tot diep in de onderbuik van het Russische Rijk boorden. De NAVO, toch ooit opgericht om de Sovjet-Unie in het gareel te houden, bleef bestaan ondanks het einde van de Sovjet-Unie. De EU, ooit opgericht om de lieve vrede in Europa voor altijd te bewaren, maar niet om te agiteren in landen die tot de traditionele invloedssfeer van Rusland behoren. In dat opzicht hebben de NAVO en de EU een ongelooflijke massa boter op het hoofd door bij herhaling het hoofd van de Russen te stoten. Nog afgezien van het nuchtere feit dat de alsmaar doordenderde EU-trein zonder noodrem, het nationalisme in Europa juist aangewakkerd heeft in plaats van te reduceren, zit de Wereld met een aanstormend wereldconflict.

Als Poetin de nieuwe Hitler is, zoals Guy Verhofstadt beweert, of de nieuwe tsaar, zoals Marcel de Haas suggereert, doet de Russische autocraat het wel. Namelijk Oost-Oekraïne bezetten zoals het Derde Rijk het Sudeten-Duitse deel van Tsjecho-Slowakije bij het rijk voegde. Er is echter een wezenlijk verschil met de door velen verwachte Russische bezetting van Oost-Oekraïne.

Frankrijk en Groot-Brittannië dwongen Tsjecho-Slowakije op 21 april 1938 het door Sudeten-Duitsers bewoonde deel van het land aan het Derde Rijk af te staan. Feitelijk was het democratische westen medeschuldig aan de liquidatie van Tsjecho-Slowakije. Het manipulatieve Derde Rijk kreeg het dus cadeau van de dolblije Neville Chamberlain.

Oekraïne is dus in werkelijkheid niet van hetzelfde laken een pak, maar doodgewoon een testcase tussen enerzijds de wederopstanding van het respect eisende Rusland, anderzijds de machtbeluste EU, die speelt, tart, treitert en opjut, maar geen nagels heeft om de eigen kont of de Russen te krabben. Afgezien van de brallende corpsbal Hans van Baalen, heeft Europa feitelijk geen middelen om de Russen tegen te houden. Willen ze Oost-Oekraine dan krijgen ze het ook. Zelfs de dreigende Barack Obama kan dat niet verhinderen.

Had dat vuistzwaaiende bezoekje aan het Maidan-plein dan ook maar achterwege gelaten, want hier zie je de EU afgaan, waar de Russen soeverein hun gang gaan. En mocht Poetin het toch niet doen, dan wordt de afgang nog groter, want dan blijkt hij niet de Hitler of de tsaar te zijn die hij genoemd wordt, maar heeft hij met relatief beperkte middelen de wereld laten sidderen van angst.

Doet die het echter wel, dan maakt hij ironisch genoeg, dankbaar gebruik van door Oekraïne geleverd wapentuig: In 2011 en 2013 bestelde de Russen 34 transportvliegtuigen voor ruim €400 miljoen in het buurland. Ook kocht Rusland 264 vliegtuigmotoren, waar geen prijs van bekend is. Van de vliegtuigen is inmiddels de helft al geleverd. Naast deze landen verkocht Israel nog twintig drones in 2009, verder importeert Rusland geen wapens. Als de Franse deal niet doorgaat, is Oekraïne dus de grootste buitenlandse wapenleverancier aan haar eigen vijand.

Misschien mag hierbij ook niet uit het oog verloren worden dat de in democratisch opzicht illegale verhuizing van Oekraïne van de Russische naar de Europese invloedssfeer, voor de Russen een grote complicatie met zich meebrengt. In wapentechnologisch opzicht is Oekraïne namelijk de kennisschuur van het Russische defensieapparaat. Dat wisten ze in Brussel en op het landgoed Clingendael natuurlijk ook toen Hans van Baalen in Kiev met een gebalde vuist stond te zwaaien en Guy Verhofstadt zijn Hitler-spuuglok in de gure wind van Oekraïne liet wapperen.

Misschien dat we ons daarom niet alleen maar moeten afvragen of Poetin de nieuwe tsaar is die het Russische rijk wil herstellen, maar dat juist de EU fantaseert over het herstellen van het Romeinse, Napoleontische of het Derde Rijk. Gezien de massale participatie van Nederlandse SS’ers bij eerdere pogingen het Russische Rijk te veroveren, ben ik zelf niet geheel ontevreden over de laatste versie.

Mocht dat zo zijn dan zijn Hans van Baalen, Guy Verhofstadt en het Instituut Clingendael de oorlogspropagandisten die de wereldvrede aan het wankelen brengen om de grootmoloch EU te dienen. Misschien dat de geest van groot Europa-liefhebber en Rusland-hater Arthur Seyss-Inquart, die ooit op het landgoed Clingendael resideerde, er nog rondspookt.

Je kunt daarom stellen dat, of Poetin het nu wel of niet doet, Brussel hier hoe dan ook een echec te te accepteren heeft die wel eens het begin zou kunnen zijn van een lange reeks van kleine en grote Waterloo’s. Waarbij niet onvermeld mag blijven dat bij de oorspronkelijke versie een Nederlandse prins van Oranje zowel te Quatre Bras als in Waterloo een eenheid van het Britse leger ten onrechte voorwaarts beval, wat hem destijds op hoon kwam te staan.

Nou Hans, daar ga je dan.

 

april 9, 2014

Frans Timmermans, de Russen, het fascisme en Almere

Onze nieuwe vrienden 1Waarom toch zo opvallend vaak de typen die bulken van de zelfgenoegzaamheid erin slagen in het politieke brakke water boven te drijven, mag dan voer voor (massa)psychologen zijn, met Frans Timmermans hebben we er ook weer zo eentje. Deze minister van Buitenlandse Zaken blijkt namelijk niet in staat zich voor te stellen dat hij het ook wel eens aan het verkeerde eind kan hebben. Zo filosofeerde hij er gisteren bij Pauw & Witteman op los over die enge Russen. Hij had het over een enorme propagandamachine in de Russische media. Het doel van Moskou is volgens hem om het Oekraïense bewind weg te zetten als fascistisch en als een bedreiging voor de Russischtaligen in Oekraïne.

Wat er aan dit gefilosofeer bij Pauw & Witteman echter ontbrak is de vraag die kritische vragenstellers waarschijnlijk wél gesteld zouden hebben, maar in de praatshow van Pauw & Witteman vermeden werd: waarom de door oproer en niet door democratische verkiezingen aan het bewind gekomen regering van Oekraïne de Russen het godengeschenk fascistisch in handen hebben gegeven.

De oproerlingen die de niet gekozen regering in Oekraïne aan het bewind geholpen hebben waren namelijk niet verplicht de nationaalsocialisten van Svoboda in de regering op te nemen. Waarom zou je de Russen van munitie willen voorzien?

Dat het Frans Timmermans wél ergert dat de Russen de term fascistisch gebruiken, maar dat hij zich tot nu toe niet geringschattend uitgelaten heeft over het feit dat Svoboda in de Oekraïense regering opgenomen is, mag je toch hoogst merkwaardig noemen.

Van een lid van een partij die toch altijd vooroploopt in morele verontwaardiging over de PVV, en die hoogstwaarschijnlijk ook nog eens lid is van de VARA, waar het Wilders is Hitler ongeveer net zo ingeburgerd is als Marokkanen dat in Marokko zijn, zou je toch mogen veronderstellen dat die zich niet achter een regering schaart waarin maar liefst zes nationaalsocialistische ministers mee zitten te regeren.

Te begrijpen valt het echter wel dat Frans Timmermans bij Pauw & Witteman niet over Svoboda repte, want hij is er zelf medeschuldig aan dat wij Nederlanders een associatieverdrag hebben met een land met nationaalsocialisten in een niet gekozen regering. We zullen ongeveer terugmoeten naar de eerste helft van de veertiger jaren van de vorige eeuw, toen Nederland zich ook associeerde met landen waarin nationaalsocialisten en fascisten in het centrum van de macht zaten.

Maar dat kwam omdat de parlementaire democratie afgeschaft was en nationaalsocialisten de baas waren. Het werd over de hoofden van de Nederlanders door de Reichskommissar für die besetzten niederländischen Gebiete Arthur Seyss-Inquart en diens NSB-handlangers besloten dat Nederland zich associeerde met landen waar nationaalsocialisten en fascisten in niet gekozen regeringen zaten.

Maar we hebben nu wel een parlementaire democratie, en als de schijn niet bedriegt, zitten in het parlement wel socialisten maar geen nationaalsocialisten. Ondanks dat Nederland nu wel een parlementaire democratie is, word desondanks over de hoofden van de Nederlanders toch weer besloten dat Nederland zich associeert met nationaalsocialisten. En Frans Timmermans vindt dat dus niet eng.

De grote ironie hierbij is dat net bekend werd dat de grote winnaar van de gemeenteraadsverkiezingen in Almere buiten het college van B&W gehouden is, maar daarentegen de grote verliezer er juist in zit. Misschien dat Frans Timmermans zich daarom graag in troebel water begeeft. Gewoon de democratie even uitzetten wanneer dat uitkomt.

Onze nieuwe vrienden 2

De associatievrienden van Frans Timmermans aan het besturen van het land.

 

 

 

 

 

april 2, 2014

VVD’ers en nationaalsocialisten in een bondgenootschap

svobodaTerwijl Israël alvast een paar Boeiings in gereedheid kan brengen om weer eens bedreigde Joden uit handen van antisemieten te houden, ballen twee vooraanstaande VVD’ers in uitgerekend socialistische dagbladen hun knuistjes tegen Rusland. VVD’ers die de linkse pers opzoeken! Godbetert, het is vloeken in de liberale kerk, ware het niet dat de VVD inmiddels meer marxisme weet te praktiseren dan Poetin in het belastingparadijs Rusland. En die heeft toch echt ooit als zware KGB’er de Sovjet-Unie ijverig gediend. Het kan verkeren zei Bredero immers.

De Zindelijke burgerheren Arend Jan Boekestijn in de Volkskrant, en Patrick van Schie van de Teldersstichting (het Wetenschappelijk bureau van de VVD) in Trouw, schrijven hun exegese inzake de expansiedrift van Poetin. Dat beide heren daar socialistische kranten voor opzoeken mag overigens niet verwonderen, want sedert het liberalisme in een urn zucht zijn er ook geen liberale kranten meer.

Maar goed, de beide VVD’ers vinden de gebalde knuistjes waarmee Hans van Baalen in Kiev stond te zwaaien niet genoeg en willen steviger vuisten tegen de Russische annexatie van de Krim. De beide heren verzuimen zich echter te herinneren dat er niet een keer maar twee keer een illegale Anschluss plaatsgegrepen heeft. Die van Oekraïne bij de EU en de NAVO, die van de Krim bij Rusland. Geen van twee kwam op democratische wijze tot stand, hoewel betreffende de Krim nog zoiets als een volksraadpleging de suggestie van een volksmandaat moet suggereren.

Het roeren in de mest van Kiev door Hans van Baalen, Guy Verhofstadt en Frans Timmermans, heeft inmiddels over heel Europa een stankgolf verspreid. Het is uitgegroeid tot een over en weer instellen van sancties en dreigementen. Het antisemitisme heeft er groeikansen door gekregen, want zowel Russen als Oekraïners zijn niet vies van een robbertje antisemitisme.

En last but not least voor het eerst sedert 1945 zitten in Europa nationaalsocialisten in een illegale maar door het westen erkende regering. Dat wordt nog wat als straks Svoboda electoraal groeikansen krijgt in de tot nationalistische driften opgezweepte Oekraïne. Wilders gevangen in een cordon sanitaire, de EU bondgenoot van nazi’s in Oekraïne.

Nu wordt het ingrijpen van de Russen op de Krim graag gebruikt om te voorspellen dat dit voor de Russen naar meer gaat smaken. Een ietwat merkwaardige gedachte, want de Russen hebben sedert het imploderen van het Sovjetregime meer gebied prijsgegeven dan verworven, waar juist de EU en de NAVO, in een volstrekt irrationale expansiedrift en in een hooghartigheid zonder zich af te vragen hoe de Russen daarover zouden oordelen, hun invloedssfeer mede ten koste van dat Rusland flink uitgebreid hebben.

De NAVO, ooit opgericht als tegenwicht tegen de overijverige Sovjet-Unie, hetgeen de Sovjets er weer toe aanzette het Warschaupact te stichten, breidde ondanks de val van het communisme en het beëindigen van de Koude Oorlog in juist Russische richting uit. Dat de Russen zich misschien nog de Napoleontische veldtocht in moedertje Rusland herinneren, of van recentere datum, de gezamenlijke Europese Operatie Barbarossa, schijnen ze in het westen niet te kunnen snappen.

Arend Jan Boekestijn blaft in de Volkskrant: Ook zullen wij onze Navo-bondgenoten moeten steunen en militaire afschrikking herpositioneren. De Baltische staten en Polen, Hongarije, Tsjechische republiek en Slowakije dienen op onze militaire steun te kunnen rekenen.

En nu het zeer in de mode is dat wat niet bevalt aan het Derde Rijk te relateren, en VVD’ers daar tegenwoordig ook niet voor onderdoen, schrijft Patrick van Schie: Verschillende Westeuropese regeringsleiders namen afstand van de vergelijking die Hillary Clinton onlangs maakte tussen de Russische annexatie van de Krim en Hitlers optreden ten aanzien van Tsjechoslowakije en Polen in de jaren dertig. Vergelijkingen met de Tweede Wereldoorlog moeten inderdaad niet te gemakkelijk worden gemaakt. Maar Poetins excuus dat hij ‘slechts’ de Russische bevolking in de Krim en elders wil beschermen is wel een exacte kopie van Hitlers zelfverklaarde rol als beschermheer ten aanzien van de etnische Duitsers in Sudetenland en in de corridor tussen Duitsland en Oost-Pruisen. Clinton sloeg met haar historische analogie dan ook de spijker op de kop.

Nou, spijker op de kop? Dat de Russische annexatie van de Krim nu zo gretig vergeleken wordt met de annexatie van het Tjechoslowaakse Sudetenland door het Derde Rijk, kan dan ook meteen naar historische analogie ingewisseld worden tegen de manier waarop de EU en de NAVO en dus ook de VVD, meewerkten aan het stelen van Kosovo van Servië, en de daaraan voorafgaande ontmanteling van het voormalige Joegoslavië, waar het etnische en religieuze sektarisme van wapens en militaire steun voorzien werd.

Hier blijken hiaten het geheugen van Patrick van Schie parten te spelen. De Russen waren inzake het westerse handelen in het voormalige Joegoslavië allerminst gelukkig gestemd, maar bleven desondanks op hun handen zitten. Of de Russen aan de Krim niet genoeg hebben, en zoals sommige beweren meer willen, weet ik wegens een gebrek aan voorspellend vermogen eerlijk gezegd niet. Maar er heerst op dit moment een overspannenheid waaraan de beide VVD’ers hun deel graag bijdragen.

De verhoogde waakzaamheid van de EU en de NAVO betreft niet alleen het feit dat de Russen iets teruggenomen hebben dat ze stom genoeg ooit weggeven hebben, maar dat de bezetting van de Krim een signaal zou zijn van nog meer Russische expansiedrift. Toch heeft het er meer van dat de zanikende EU en de NAVO er eerder op uit zijn de eigen expansiedrift van een camouflage te voorzien, dan dat de Russen ermee beteugeld worden.

Grote naties beschikken traditioneel over een grotere invloedsfeer dan het eigen grondareaal zou rechtvaardigen. Zo zullen de Chinezen niet zomaar accepteren dat het westen Noord-Korea platwalst. Evenmin zal het westen accepteren dat Zuid-Korea een soortgelijke actie vanuit Noord-Korea zal ondergaan. In het Midden-Oosten zijn zo de kaarten ook altijd geschud. Amerika heeft Midden-Amerika altijd als de achtertuin gezien, en in Zuid-Amerika menige machtswisseling geëntameerd.

De vraag moet dan ook zijn wie heeft wie het eerst geprikkeld tot het venijn dat er nu tussen het westen en de Russen ontstaan is. Dat er veel Russen in Oekraïne en percentueel heel veel meer op de Krim leven, wordt opvallend gemakzuchtig door de over Rusland klagende EU en de NAVO uit het oog verloren. Zo bezorgd men opeens voor de Krim-Tartaren en de Krim-Oekraïners is, zo nalatig was men over de etnische Russen in Oekraïne en de Krim. Het herinnert aan de selectiviteit inzake de burgeroorlog in voormalig Joegoslavië.

De kans dat anti-Russische gevoelens in Oekraïne ten koste zouden gaan van de veiligheid van de etnische Russen moet ook niet al te gering geacht worden. Net zoals de Russen, staan de Oekraïners nu niet bepaald bekend als zeer zachtaardig, en ze zijn zeker niet gespeend van een neiging tot geweld en etnische muilkorving. Inmiddels zijn Russischsprekende omroepen in Oekraïne dan ook het zwijgen opgelegd en spelen de Russen het spel op de Krim ongeveer net zo.

Waarom de EU en de VVD dan toch zo grootmoedig op het Maidan-plein moesten verschijnen om er precies hetzelfde te doen wat de Russen aan de andere kant deden, valt dan ook slechts te verklaren uit de expansionistische overwegingen die de EU en de NAVO aan het ontplooien zijn. Maar hier betreft het toch echt de klassiek Russische invloedssfeer waar Hans van Baalen de operetteofficier met lege handen kwam spelen.

Een niet geringe rol in het oppoken van de Koude Oorlog spelen de historisch gegroeide anti-Russische ressentimenten in de voormalige satellietlanden van de Sovjet-Unie. Die landen zijn inzake Oekraïne en de Krim het felst op de Russen en doen het dan graag ook voorkomen alsof Transylvanische vampiers aan de grens staan te popelen de voormalige Satellietstaten in de halsslagader te bijten.

Het herinnert aan de doemscenario’s van Israël-bashers, die doodleuk beweerden dat het land van de Amerikaans inval in Irak misbruik zou maken door een groot Israël tot aan de Eufraat te vestigen. Niettemin heeft Israël sedertdien meer grond teruggeven dan verworven. En in een langere tijdspanne zelfs twee keer Sinaï teruggegeven. Het herinnert ook aan de vele keren dat beweerd werd dat Israël Iran zou bombarderen. Niettemin zijn er ondanks die beweringen meer Iraanse raketten vanuit Libanon en Gaza op Israël terechtgekomen, dan er Israëlische bommen op Iran vielen.

Zoals ik al schreef, ben ik geen voorspeller, maar ik hel over naar de gedachte dat niet de Russen richting westen zullen doorpakken, maar juist de EU geruggensteund door de NAVO naar de voet van de Oeral hunkert. Wat echter geen voorspellend vermogen vereist is de conclusie dat Nederland, ondanks alle grote beloften van de eurofanatici en dus ook van de VVD’ers, inmiddels door drie recessies op rij getroffen is, wederom dreigt te zuchten onder een Koude Oorlog, en een bondgenootschap met nationaalsocialisten door de strot gedrukt krijgt. En als ik sommige VVD’ers geloven mag, hebben die er echt zin an.

 

maart 25, 2014

Grenzeloze hoogmoed en de nagels van de beer

Dansende beerDe dagbladen schrijven dat het onderonsje van de wereldleiders, lees hiervoor de G7 en de EU, besloten heeft de Russen nog verder onder druk te zetten betreffende de bezetting van de Krim. Dat Rusland alvorens dit onderonsje te plegen uit de G8 gestoten werd, deed de Russische minister van Buitenlandse Zaken Sergej Lavrov slechts schouderophalen met de opmerking dat de G7 zijn beste tijd gehad heeft. Misschien een niet geheel ten onrechte gedane observatie, want de G7 zonder inbreng van de Russen en andere grote economieën als China, Brazilië, India en Mexico, is slechts een superselect praatclubje, dat het dan misschien heel erg snel met elkaar eens is, maar nauwelijks in staat is te sanctioneren zonder er zelf last van te krijgen. Dat aangaande lijkt het op een wedstrijdje boemerang werpen zodat de deelnemers zich straks voor de Paralympics kunnen melden.

Daarbij komt nog dat dat clubje zich kennelijk niet heeft gerealiseerd dat je een beer misschien lang kan tarten, plagen en vernederen, maar dat toch eens het moment komt dat het dier zijn nagels uitslaat. En kennelijk heeft de beer Rusland sedert de val van het Sovjetregime dat gevoel opgebouwd. Het heeft het Russische volk tot een herlevend patriottisme gedreven en tot strijdlust gemobiliseerd.

Ongeveer zoals je een volk, zoals ook het Nederlandse, niet grenzeloos kunt tarten, plagen en vernederen, zonder dat er ooit een Fortuyn of Wilders opstaat die de nagels uitslaat. Of, een megalomaan Europa kan stichten waarbinnen de burgers monddood overgeleverd zijn aan de willekeur van een piepkleine elite, zonder dat dit tot euroscepcisme of een herlevend patriottisme zou leiden.

Je kunt het grenzeloze hoogmoed noemen. De gedachte dat je zomaar van alles kunt doen met de mensheid zonder dat die zich op enig moment zal verzetten. In dat opzicht kun je de leiders van de G7 en de EU van overmatige naïviteit betichten, dat zij in de veronderstelling verkeren dat bij dergelijke arrogantie de opponent lijdzaam op zijn knieën valt en aan de ketting door de neus, pootjes geeft en danspasjes maakt.

Wat als de Russen bij de verder opgeschroefde sancties blijven schouderophalen door doodgemoedereerd de Krim ingelijfd te houden? Verder opschroeven, fysiek bedreigen, aanvallen? Het zou wel eens zo kunnen zijn dat de G7 en de EU gedoemd zijn op termijn de beschamende conclusie te trekken dat de beer niet meer wil dansen naar de pijpen van zijn hoogmoedige meesters en dat de tijd aanbreekt voor een alternatieve wereldorde naast die van de G7 en de EU. Er staan immers landen die hiervan buitengesloten zijn te trappelen van ongeduld ook zeggenschap te verwerven over wat er met de wereld gebeurt.

In het klein zie je het met het hoogmoedig bejegen van de PVV. Wat men ook allemaal met die partij uitspookt om het tot dansen naar de pijpen van het establishment te krijgen, deze weet toch steeds te overleven zonder zich aan de afgedwongen vernedering over te hoeven geven.

Daarom zie je de Russen schouderophalen, en staat voor de aanstaande Europese verkiezingen een kersvers PVV-team klaar om in Brussel die hoogmoed te bevechten.

Nou Hans Jansen, succes gewenst,