Posts tagged ‘Servië’

mei 13, 2014

Kosovo en de ludduvudduh over de Krim en Oost-Oekraïne

uck (1)Het is goed dat we er nog even aan herinnerd worden dat de gewezen premier van Nederland Wim Kok ver over zijn graf heen regeerde toen hij over de Nederlandse verbintenis aan de Monetaire Unie opmerkte Dit is onomkeerbaar. Er kan geen sprake zijn van eruit stappen, omdat het Nederland op een gegeven moment niet meer zou bevallen.

Niet dat de landen, die ooit ook voor eeuwig een verbintenis met het Warschaupact aangegaan waren, eraan gehouden zijn. Het overgrote deel daarvan is nu lid van de EU, zodat de uitspraak van Wim Kok er ongeveer eentje was die in het Handboek van Totalitair Regeren thuishoort, voor mocht dat werk ooit het levenslicht zien.

Van Wim Kok naar de afscheidingsperikelen van Oost-Oekraïne en de Krim lijkt een grotere stap dan die in werkelijkheid is. Ooit was Wim Kok als premier namelijk een groot sympathisant van de afscheiding van Kosovo van Servië.

Nu de separatisten in Donetsk de onafhankelijkheid uitgeroepen hebben na een volksraadpleging die door het Westen unaniem afgewezen werd, lijken degenen die er destijds alles aan deden Kosovo van Servië te ontfutselen er opeens een geheel andere mores op na te houden.

En de kans is groot dat dit het begin is van een slopende propagandaoorlog tussen een collectief van het Westen met inbegrip van Kiev, versus de Oekraïense separatisten en Rusland. Er even van uitgaande dat het niet uitmondt in zoiets ergs als een oorlog.

Dit complex van gebeurtenissen roept herinneringen op aan de manier waarop de etnische Albanezen hun eis tot afscheiding van Servië ingewilligd zagen, met dat cruciale verschil echter dat het Westen, maar lees de NAVO geruggensteund door de EU, dat met geweld bewerkstelligde.

Op 17 februari 2008 kon de Albanese meerderheid onder acclamatie van de NAVO en de EU eenzijdig de onafhankelijkheid uitroepen over het gebied dat respectievelijk tot het voormalige Joegoslavië en het latere Servië behoorde en dat de Republiek Kosovo genoemd werd. Een onafhankelijkheid die echter door een groot deel van de wereld niet erkend wordt, maar vooral door het collectief van het Westen en de moslimlanden (die geen goede banden met Rusland onderhouden) omarmd wordt. Kosovo werd zodoende een aan de rand van Centraal Europa hangende islamitische aanleunwoning met verborgen en zichtbare bouwfouten.

In de aanloop van de geslaagde afscheiding werd wel even door de terroristische UÇK een aantal vroegchristelijke kerken en kloosters met de grond gelijk gemaakt en kwam de NAVO, waaronder het Nederland van Wim Kok, er ook nog even huishouden om Servië op de knieën te krijgen:

Eind maart volgden die luchtaanvallen, waarvoor overigens niet de toestemming van de VN-veiligheidsraad was gevraagd. Ook Nederland nam deel aan de luchtaanvallen, en wel zonder dat hiervoor parlementaire toestemming was verleend. De doelen van de luchtaanvallen waren zowel militair als civiel: bruggen, spoorlijnen, chemische fabrieken en zelfs een televisiezender in Belgrado werden door NAVO-vliegtuigen gericht bestookt en verwoest waarbij het aantal burgerslachtoffers tot een minimum beperkt werd. Na 78 dagen van bombardementen op Servische doelen in heel Servië, Montenegro en Kosovo tekende Belgrado de Overeenkomst van Kumanovo, waarmee de terugtrekking van het Servische leger en de Servische politie uit Kosovo een feit werd. (Bron; Wikpedia).

Het Europa van nie wieder Krieg ging aldus aan de Krieg met Operatie Allied Force om op grond van etniciteit een kunstmatig land te creëren dat de etnische Russen in Oekraïne en de Krim ironisch genoeg niet gegund wordt.

En er moet nog maar eens aan herinnerd worden dat de voltallige Tweede Kamer met uitzondering van de SP destijds instemde met de Nederlandse bijdrage aan de niet door de VN-veiligheidsraad gesteunde oorlogshandelingen tegen Servië.

De Russen waren er uiteraard tegen dat hun broedervolk aangevallen werd, maar bleven passief op de handen zitten vanwege de militaire overmacht die de NAVO toen was.

Dat die aanvallen moreel niet alom gedragen werden bereikte na het beëindigen van de strijd de dagbladpers, maar het gedane zaken nemen geen keer, zou de burgerslachtoffers niet uit de dood doen ontwaken.

Niet dat de Serviërs prettig met hun opponenten omgingen, want bij alles wat zich tussen de Balken en de Oeral afspeelt wordt doorgaans de botte bijl gehanteerd. Misschien zou dat alleen al reden moeten zijn Hans van Baalen en Guy Verhofstadt voor het onderhouden van banden met criminele organisaties te veroordelen.

Significant in het optreden van de NAVO en de EU inzake Kosovo is dat beide organisaties weinig heel lieten van de oorspronkelijke idealen als je naar het uiteindelijke uitvloeisel van dat optreden kijkt. Kosovo is een krimistaat die door de voormalige schietgrage en brandstichtende heren van de UÇK geleid wordt en criminaliteit als belangrijkste uitvoerproduct kent. Laten we daarbij ook niet vergeten dat het UÇK met hulp van het Amerika van Clinton, dat garant stond voor het leveren van wapens, de gelegenheid kreeg de afscheiding te bevorderen, waar een regering van dezelfde Democraten inzake de separatisten in Oost-Oekraïne en de Krim nu precies het tegenovergestelde plegen.

Terwijl we richting nieuw gekozen Europees Parlement hollen en groot Europa-fanatici voor het Zwaard van Damocles, (de eurosceptici dus) waarschuwen, is het goed er nog maar eens bij stil te staan dat de NAVO en de EU die nu zo tegen de afscheiding van de etnische Russen van Oekraïne zijn, zowel de Russen als de Serviërs flink tegen de enkels trapten door met geweld Kosovo van Servië af te scheiden.

Terwijl groot Europa-fanaticus Wim Kok als premier in de bombardementsknoppen zat te knijpen van de F-16’s die over Belgrado vlogen, zaten de EU-bonzen aan de tekentafel Europa in plaats van te verenigen juist in etnische sekten te verdelen.

Gezien de bewezen onbetrouwbaarheid zou je, tenzij je nog dezelfde avond door oom agent aangehouden wil worden, bij de leiders van dat Europa zelfs geen fiets moeten kopen, laat staan ze een mandaat gunnen je leven tot in lengten van dagen te bepalen.