Posts tagged ‘slavernijverleden’

juli 5, 2014

Zihni Özdil predikt weer bij de VARA-kerk

JoopDagelijks drommen de gelovigen van de VARA-kerk tezamen om met bibberende knieën de donderpreken van de gastdominees aan te horen. Met bevend gekerm luisteren ze naar de ontluisterende preken over de zonde die hun voorouders gepleegd hebben en die ze met trillende handen ten hemelen geheven, hardhandig op het uitgesleten gesteente van de kerkvloer doet neerstorten.

Deze keer en na doorslaand succes van de vorige preek weer een bezoek van Zihni Özdil, een prediker van Turkse makelij en gespecialiseerd in de oud-Hollandse zonde. Ademloos worden de stevige woorden van deze donderpredikant aangehoord, ontbloten de toehoorders hun bovenlijf en beginnen genadeloos bloedige tramrailsen op hun rug te kastijden, waarbij tegelijk om genade gesmeekt wordt.

En eerlijk gezegd zou ik als afgezant van het Turkse volk ook in andermans land graag donderprediker willen zijn. De Turken, toch bepaald niet zelf met een onbesmette historie gezegend, want je zou je land toch maar gevestigd hebben op het Byzantijnse Rijk, de hele zaak daar geosmaniseerd  en geïslamiseerd hebben om vervolgens ook nog Europese en Arabische volken aan je te onderworpen.

En als de chefs van staven van Wenen het ze niet hadden weten te beletten, dan zou net als de synagoge aan de Haagse Wagenstraat, de barokke Karlskirche, die nog gebouwd moest worden toen de Ottomanen onder leiding van Kara Mustafa aan de poorten van Wenen stonden te rammelen, een megalomane moskee geworden zijn.

In tegenstelling tot het Nederlandse volk is het Turkse volk nimmer door bezetters gekoloniseerd geweest maar was het zelf kolonisator. Hebben de Nederlanders de regimes van de Romeinen, Franken, Spanjaarden, Fransen en Duitsers moeten dulden, de Turken hebben vooral zelf volken onder hun lederen laarzen laten zuchten. En niet alleen laten zuchten, maar ook laten creperen.

Hebben Nederlanders nog wel eens de neiging een stukje geschiedenis te “vergeten”, in Turkije en zelfs daarbuiten moet je het niet wagen iets over de Turkse Genocide op de Armeniers te zeggen of schrijven, want dan…

En als de Turken tijdens de Grote Oorlog niet de zijde van de Centralen gekozen hadden, dan zouden hoogstwaarschijnlijk nog veel Europeanen en Arabieren onder de Turkse laarzen gezucht hebben.

Nu is het zo dat het dondergepreek van Zihni Özdil slechts een gemekker is waarbij blanke zelfracisten zich gretig aan de uier van het kwaad laven om verschoning te krijgen voor het kwade verleden van de eigen voorzaten. Zihni Özdil op het preekgestoelte van de VARA-kerk verschoont namelijk het geweten en reinigt de voeten van de stof die de voorouders achterlieten.

Dat dat nu juist bij de VARA gebeurt, is misschien wel wat vreemd, want die omroep riep meteen na de Duitse inval middels haar voorzitter een hosanna over de bezettingsmacht uit, naast dat een der oprichters zich weldra in een nazi-uniform hees. En er moet nog maar eens op gewezen worden als dan toch het slavernijverleden dagelijks de revue moet passeren, dat het regime waar de VARA meteen voor door de knieën ging maar liefst 7.7 miljoen slaven voor de Arbeitseinsatz onder zweep riep.

Als Zihni Özdil een fatsoenlijke donderpredikant zou zijn, zou hij dus eerst het onder dwang verholen verleden van zijn eigen volk aan de schandpaal moeten nagelen alvorens dat met andermans volk te doen. En zou hij dat toch doen, dan toch zeker niet bij de VARA.

Maar het ligt natuurlijk wel allemaal even anders. Leven in dit oerslechte Nederland met dit oerslechte racistische volk van slavendrijvers en kolonisators levert behoorlijke revenuen op. Gratis school en universitaire opleiding en natje en droogje zijn er verzekerd. De ontwikkelingshulp, die in miljarden uitgedrukt het slavernijverleden en de kolonisatietijd inmiddels ruimschoots vergoed heeft, blijft dankzij de donderpreken tot in eeuwigheid voortduren. Daarnaast vormen de in leven gehouden schuldgevoelens de beitels, hamers en bijlen die de poorten voor de gelukszoekers van elders openhouden. Kortom, het is niet geheel van baatzucht gespeend.

Maar toch het Wat we niet mogen weten over het verleden, gaat niet voor Nederland maar voor Turkije op. Het beste bewijs levert Zihni Özdil zelf, want wat wij volgens hem kennelijk niet mogen weten, weten we dus wel en kunnen we in tegenstelling tot de folklore in Turkije in Nederland goddank zonder doodsbedreigingen uitspreken.

Hoewel, nu spreek ik even geen waarheid, want sedert de islam in Nederland gevestigd is, is dat laatste niet waar.

 

juni 14, 2014

Zelfracisme is in

Zwarte-Piet-is-RacismeJezelf helemaal wegcijferen als verwenbonus voor allochtonen, lijkt op dit moment de religie te zijn die alle andere naar de achtergrond dringt. Wat maar een beetje blank is, is uit. Helemaal in is dat wat de allochtonen willen. Weliswaar met behoud van wat de blanken tot stand gebracht hebben, want dat was juist de reden waarom allochtonen de autochtonen opzochten. Het fijne bed, het dak boven het hoofd en de revenuen moeten natuurlijk wel blijven, maar het liefst met de blanke op afstand zodat de allochtoon ook een beetje adem krijgt. Dat dat dan weer de adem voor de blanken afknijpt zodat die zich gaat verweren, schijnen ze dan niet te begrijpen. Dus krijg je een hele heisa en zelfs doodsbedreigingen aan het adres van degenen die daar dan weer aan herinneren.

Als je van de hand van een allochtoon op een door blanke Nederlanders georganiseerde thuisbasis voor allochtonen het volgende leest, begint dat pas echt te dagen: Een belangrijk onderdeel van institutioneel racisme is de culturele erfenis van anti-zwarte vooroordelen. Deze erfenis is in bijna vijf eeuwen opgebouwd en werkt nog steeds onbewust door in onze cultuur, in bijvoorbeeld geïnternaliseerde etnische stereotypen over ‘zwartheid’.

Wel allemachtig, waar is het wetenschappelijke bewijs van het bestaan van dat institutioneel racisme, of is het roepen alleen al het bewijs? En wat hebben Arabieren en/of moslims sedert de oprichting van de islam allemaal uitgevreten met hun institutioneel racisme, dat op grond van vermeende superioriteit hele anders gekleurde volksstammen naar de ene, of nog drastischer, naar de andere wereld verjaagd heeft. Nee, van mijn kant geen ontkenning van blank racisme, want dat is er echt wel, zoals gekleurd racisme er ook is.

Het schapengeblaat dat verongelijkte allochtonen op een door blanken geknutselde zeepkist nodig hebben om op het blanke racisme te kankeren, krijgt dan ook steeds meer het karakter van zelfreiniging dan dat het werkelijk iets aan racisme doet.

Nu is de bedenker van dit soort blankenbeplassen, Zihni Özdil, weliswaar zelf niet zwart, maar van een achtergrond waar institutioneel racisme zo met de paplepel ingegoten werd dat op het toegeven van de uitvoering van een genocide zowat de doodstraf staat. En dat Turken institutioneel racistische Koerdenhaters zijn, is ongeveer net zo bekend als dat de Nederlandse tulpen vanuit Turkije geïntroduceerd werden, maar kennelijk door Nederland beter gekweekt worden.

Als je maar vaak genoeg en lang achtereen van de andere soort mens beweert dat die racist is, zijn alle ogen op die soort mens gericht en krijg je ook weer racisme. Dat werkt prima als het erom gaat je eigen volk onterecht van racisme vrij te pleiten.

Wat inzake het geweeklaag van Zihni Özdil over het institutioneel racisme van de blanke Nederlander echt zo knaagt is dat het nog steeds niet zo is dat Holocaustontkenners met duizenden een joelfeest rond het nationale herdenkingsmonument op de Dam maken, maar Turken dat wel rondom het herdenkingsmonument van de Turkse genocide op de Armeniërs doen.

Als ik Zihni Özdil zou heten zou ik me zo vreselijk schamen dat ik daar meteen op VARA’s Joop een boos stuk over zou schrijven. Maar ik ben Zihni Özdil niet en dus schreef ik een boos stuk over het joelfeest van racistische Turken die te beroerd zijn toe te geven dat ze een genocide op Armeniërs in hun historie koesteren.

Dat mag je de blanke Duitsers tenminste nageven, die komen er rond voor uit dat ze schuldig zijn aan de Holocaust. En er zijn vrijelijk talloze Nederlandse historische werken door de pers gerold waarin de Nederlandse betrokkenheid in het kolonialisme, de slavernij en de Holocaust tot in de details beschreven staat. Het wachten is nog op een lijvig islamitisch werk over het institutioneel racisme dat de islam ertoe bewoog eeuwenlang blanke slaven te houden. En als vervolgeditie eentje over de zwarte slaven die de blanken slaven tot op heden toe vervangen hebben.

Pas als allochtonen van de soort Zihni Özdil het lef hebben het eigen racisme net zo fel te bestrijden als dat van de blanken, zal het bestrijden van racisme misschien ooit een kans krijgen. Maar het gaat er eerder van komen dat het ene racisme door het andere verdrongen wordt en dus van de regen in de drup belandt.

Bij het onaangename daarvan valt echter ook iets aangenaams te bespeuren. De promotors van het blanke zelfracisme, zoals het zooitje dat op kosten van de belastingbetaler VARA’s Joop in stand houdt, wordt als het uur U aanbreekt door het koekoeksjong Zihni Özdil uit het eigen nest geflikkerd.

Fijn geluid zal dat geven.

juni 12, 2014

Theatermaakster Anousha Nzume maakt een hoop theater

anoushaAnousha Nzume zegt in de krant Ik leer Rutte graag eens iets over het slavernijverleden. Zelf nooit verder gekomen dan vier jaar bekkentrekken op de Hoge School voor de Kunsten, beweert ze dus meer over het slavernijverleden te weten dan de premier en historicus Mark Rutte. Hoe dom kun je zijn dat je dit soort dingen in de krant laat zetten, jengelt over racisme, Zwarte Piet en de slavernij, en dan niet eens zelf een echte Zwarte Piet bent, maar half Russisch, en net als de befaamde antisemitische quenellenaar Dieudonné M’bala M’bala half Kameroens. À propos, heeft ze haar beklag al gedaan over haar halve landgenoot?

Eerlijk gezegd denk ik dat Anousha Nzume stevig zwoegt aan haar naamsbekendheid, want voordien kende men, behoudens de lui die kleurtjes zoeken om hun eigen racisme te verbergen, haar nauwelijks. Dat ze inmiddels uitgegroeid is tot autoriteit op het glibberige terrein van het racisme, Zwarte Piet en het slavernijverleden en haar theater alleen daar nog over gaat, zou je opportunisme van de hoogste soort kunnen noemen.

Eigenlijk gaat dat hele theater over racisme, Zwarte Piet en het slavernijverleden de mens zo irriteren dat die er bijna racist van begint te worden, voor mocht die het nog niet reeds zijn.

De overdaad aan ophitsing over de onderwerpen – degenen die daar schuldig aan zijn zouden dit wel eens bedoeld kunnen hebben – gaat zichzelf overleven.

Racisme was voor de massa-immigratie op gang kwam nauwelijks een issue in Nederland. De wonden over de Holocaust werden gelikt en men wilde even geen racisme meer. Totdat men er opeens van beticht werd voordat het er was en racisme het wondermiddel bleek waarmee politiek gescoord kon worden. Wie het woord racisme over zijn tongriem kreeg, werd bejubeld en als nobel mens op een troon gehesen. En het woord werd zo vaak gebezigd dat wie het nog niet was, zichzelf er haast wel van verdenken moest. Lange slapeloze nachten voor degene die er hevig aan twijfelde of die het nu wel of niet was.

Nu we zo langzaamaan in een stemming geraakt zijn dat het betichten van racisme zo de keel uit is gaan hangen omdat het zoals bij VARA’s Joop over bijna niets anders meer gaat, lijkt er een antiracismeracisme te ontstaan. Degenen die bij het minst geringste meteen verdenkingen van racisme uiten, herinneren namelijk aan de tijden dat hele gezinnen uiteengespeeld werden door geruchten en de geïndoctrineerde bereidheid de eigen familieleden aan te geven bij de mannen in lange lederen jassen groot was.

En je kunt je zo voorstellen dat de nazaten van de slaven, of zij die het suggereren te zijn en daar theater van maken, zoals Anousha Nzume, daarmee juist het racisme versterken dat er misschien bijna of nog net niet was, maar nog net dát duwtje nodig had.

Misschien kunnen de slachtoffers van de Sovjetterreur hun traumata aan de half-Russische en in Moskou geboren Anousha Nzume verwijten en de Nederlanders hun verwijt van het racismetrauma daarnaast deponeren.

Helaas val ik zelf buiten het hele verwijtenmechanisme, want mijn voorouders waren geen voorouders van slavenhandelaren maar slachtoffers van pogroms. Misschien door de voorouders van Anousha Nzume. Maar dat zal ik haar maar niet verwijten.