Posts tagged ‘SOVON’

juli 12, 2014

Vogelterreur van de linkse pers

Dooie lijsterVandaag in de azijnbode weer eens een opfrissertje inzake de linkse leugenachtigheid over het zo zwaar geteisterde milieu. En deze keer van de hand van Maarten Keulemans, chef van de wetenschapsredactie van de Volkskrant, die met Milieuramp dreigt door schadelijke insecticiden de stadsmens weer eens zwaar de stuipen op het lijf jaagt.

Nu moet je je niet al te veel voorstellen van het wetenschappelijke niveau van de schrijvende pers, maar dat Maarten Keulemans niet even de moeite genomen heeft zelf te onderzoeken hoe de vorkstaart van de vogels in de kont van deze dieren steekt, is wel heel erg bizar. Lees dit maar eens: Wat vogelexperts al jaren vermoedden, blijkt echt waar: insecten ondervinden zoveel schade van het insecticide imidacloprid, dat vogels die van die insecten moeten leven er zwaar onder lijden en in aantal teruglopen.

En natuurlijk wordt hier de landbouw weer tegen de muur gezet met aannames die niet op een waterdicht wetenschappelijk bewijs stoelen. En bij het poneren van stellingen die de status van “wetenschappelijk” pretenderen, is het wel van belang dat die die status dan ook bezitten. Want het gaat hier niet alleen over vogels die van de diergroep Insecta afhankelijk zijn, maar ook over de voedselproductie voor de mens en over degenen die daar weer sociaal en economisch afhankelijk van zijn. Enige secuurheid zou hier dus geboden zijn.

Maar uit jaren vogelonderzoek, waaraan ik zelf ook ruim dertig jaar deelgenomen heb, blijkt nu juist niet dat er sprake is van de ramp waarover Nature en de linkse dagbladen met grote koppen berichten. Tenzij SOVON en het CBS, die de vele duizenden uren veldonderzoek verwerken het verkeerd gedaan hebben, blijkt het alarm uit de lucht te zijn gegrepen. En juist daar vliegen de vogels het graagst.

Omdat meten weten is, hebben de “wetenschappers” aan de schrijftafels de vogelsoorten bosrietzanger, rietzanger, kleine karekiet, veldleeuwerik, graspieper, geelgors, spotvogel, boerenzwaluw, gele kwikstaart, ringmus, fitis, roodborsttapuit, spreeuw, grasmus en grote lijster onder de loep genomen.

Wonend en observerend in een gebied waar ontzettend veel landouwactiviteiten waaronder akkerbouw plaatsvinden, valt me op dat het met sommige van deze soorten vogels minder goed, maar met opvallend veel soorten juist beregoed gaat, zoals ook uit de landelijke grafieken van SOVON over de laatste en dus meest actuele periode van de aantalsontwikkeling van deze soorten mag blijken.

Wie beweert dat bepaalde vormen van voedselproductie nadelig tot extreem nadelig zijn voor vogels, moet ook bewijzen dat die vogels in aantal afnemen. Wie eist bewijst, is immers de norm in Nederland. Tenzij de van insecten afhankelijke vogels wegens de afname van hun favoriete maaltijd opeens veganist geworden zijn, valt op dat veruit de meeste voorbeeldsoorten die gebruikt zijn om te bewijzen dat de vogels door de landbouw benadeeld zijn, juist de laatste 10 jaar significant in aantal toegenomen zijn:

Bosrietzanger: significante toename van <5% per jaar

 

Rietzanger: significante toename van <5% per jaar

 

Kleine Karekiet: significante toename van <5% per jaar

 

Veldleeuwerik: significante afname van <5% per jaar

 

Graspieper: significante afname van <5% per jaar

 

Geelgors: significante toename van <5% per jaar

 

Spotvogel: significante toename van <5% per jaar

 

Boerenzwaluw: significante toename van <5% per jaar

 

Gele Kwikstaart: significante toename van <5% per jaar

 

Ringmus: significante afname van >5% per jaar

 

Fitis: significante toename van <5% per jaar

 

Roodborsttapuit: significante toename van >5% per jaar (minimaal verdubbeling in 15 jaar)

 

Spreeuw: geen significante aantalsverandering (0)

 

Grasmus:  significante toename van >5% per jaar (minimaal verdubbeling in 15 jaar)

 

Grote Lijster: significante afname van <5% per jaar

Waarom juist deze deels of geheel van insectenaanbod afhankelijke vogelsoorten als voorbeeld gebruikt worden, is raadselachtig te noemen, want ook de huiszwaluw is zeer afhankelijk van het insectenaanbod, en juist die soort zag ik nota bene bij aardappelboeren in mijn woonomgeving een hele dorpsgemeenschap stichten. En uit recent onderzoek blijkt dat die vogels inmiddels zeer succesvol aan gezinsuitbreiding gedaan hebben.

Waarom niet ook de zeer van insecten afhankelijke gekraagde roodstaart erbij gehaald, die de laatste jaren zelfs explosief toegenomen is en in deze beginnende zomer bijna net zo talrijk is als de huis- en ringmus, waarover je hier zowat struikelt.

Of de stabiele aantalsontwikkeling van de eveneens zeer insectenafhankelijke zwarte roodstaart, die op het dak van een imidacloprid gebruikende akkerbouwer aan het zingen was, misschien dan ook mee gemeten had moeten worden, weet ik niet. Maar alarm slaan over de vogelstand en dat niet kunnen bewijzen met de gegevens die ruimschoots voorhanden zijn, doet niet vermoeden dat de dagbladen erg hun best doen persbulletins op ware merite te beoordelen alvorens die door de drukpers te laten rollen.

Over de nadelen van insecticiden (neonicotinoïden) kunnen we oeverloos discussiëren en het met elkaar eens of oneens zijn, maar het is niet verstandig de vermeende afname van vogels selectief aan één oorzaak te wijten zonder ook alle andere mogelijke oorzaken te onderzoeken. De enorme bijensterfte die de laatste jaren vaak reden was voor boze vingers richting landbouw, bleek in het zoeken naar de oorzaken ook op vooringenomenheid te berusten nu inmiddels aangetoond is dat de bijensterfte de laatste twee winters sterk afgenomen is zonder dat er tegelijk sprake is van minder insecticidengebruik.

In de vroege jaren tachtig van de vorige eeuw waren wij veldonderzoekers zeer verontrust over de explosieve afname van de grasmus. Er werd meteen naar de nare omstandigheden in het milieu gewezen, maar de werkelijke oorzaak bleek niet in Nederland te vinden maar in het overwinteringgebied van de soort, de Sahel. De droogte daar was niet alleen voor de mens maar ook voor de plaatselijke fauna fataal. Inmiddels schiet de grafiek van deze zeer insectenafhankelijke soort zowat door het dak van SOVON.

Ver voor de mens de eerste voetzolen in de vacht van Moeder Aarde zette, stierven hele diergroepen uit door oorzaken die niet op het conto van de mens te schrijven waren. Je moet in deze tijd een wakker mens zijn om in de smiezen te krijgen dat een deel van de mensheid hard bezig is de wereld in honger te storten, want voedsel eten dat al half door dieren opgegeten is omdat er niks meer gespoten mag worden, is monsterlijk.

 

Advertenties