Posts tagged ‘treinkaping’

december 2, 2013

Dries van Agt: “Hij mag altijd weer bellen”

dolle-driesNog dit jaar zei hij ik was beter als minister dan als premier. Ooit door links gezien als de grootste vijand, maar wegens zijn brisante afkeer voor de enige staat die door Joden geregeerd wordt, inmiddels de publiekslieveling van datzelfde links (het kan verkeren, zei Bredero immers), blijkt hij als minster van Justitie betrokken te zijn geweest bij een “massa-executie” en ook nog eens een grote leugenaar te zijn.

Van Agt meldde kort na afloop van de kaping in de Tweede Kamer dat de gedode kapers niet zijn getroffen ‘door een regen van kogels’. Over de beschieting zei hij: ‘Die had niet tot doel hen te doden.’ De werkelijkheid was anders, bleek al snel. In maart 1978, negen maanden na de kaping, kreeg het ministerie de autopsierapporten van de zes overleden kapers. (Bron: Volkskrant).

Niet alleen was Dries van Agt tijdens de door Molukkers uitgevoerde treinkaping bij de Punt de hardliner in de beëindiging ervan, ook wist hij de manier waarop het geschiedde buiten de publiciteit te houden en de Kamer voor te liegen.

Dat de 6 kapers door in totaal 144 kogels getroffen waren, heeft hij (en zijn opvolgers op het ministerie van Justitie) in een geheime la weten te houden, om nadat het toch uitkwam zich er met een jezuïtisch Ich habe es nicht gewusst van af te maken. Typisch een moralist, die de ander zijn eigen mores oplegt, maar het zelf niet zo nauw neemt. Waar kennen we dat toch van?

Lastig wordt het voor zijn linkse fans, die hem toch al eens eerder met de mantel der liefde omhulden, maar met deze prins van Palestina een schietgrage leugenaar in huis gehaald hebben.

Vooral interessant is dat diezelfde Dries van Agt dan wel heel veel moeite met Molukse terroristen had, maar daarentegen het volk van Joden graag aan terroristen uitlevert en er ook banden mee heeft.

En niet alleen hen, want hij mag dan vriend van de moordende Hamas en Fatah zijn, hij was ook degene die de moordenaar van Pim Fortuyn zo snel mogelijk op vrije voeten wilde hebben en hem zelfs nog tijdens diens detentie van financiële ondersteuning voorzag:

Oud-premier Dries van Agt (CDA) blijft staan achter het besluit van het Melchersfonds om de moordenaar van Pim Fortuyn geld te geven voor een smaadproces tegen De Telegraaf. En als Volkert weer eens een proces begint, dan kan hij opnieuw terecht bij de prominente CDA’er. “Hij mag altijd weer bellen!” (Bron; Telegraaf)

Dat laatste tot groot genoegen van links, want we kunnen onmogelijk beweren dat in die kringen zwaar gerouwd werd om de dood van Pim Fortuyn. Om niet te zeggen, dat er om gesmeekt werd. En zelf was Dries van Agt er ook niet bepaald rouwig om dat de goddelijke kale van het politieke toneel verdween. Misschien dat Bart Jan Spruyt Dries Van Agt goed doorzag met:

Op een beslissend scharnierpunt in de Nederlandse politiek, de avond van 6 mei 2002, zat ik naast Van Agt in het restaurant op de berg van Amersfoort. We moesten al om zes uur aan tafel omdat Van Agt later die avond zou spreken. Twee heren waren wat verlaat en kwamen tegen kwart over zes het restaurant binnen. Ze vertelden dat ze net op de radio hadden gehoord dat er iets met Pim Fortuyn was. Neergeschoten in het Hilversumse mediapark. Of hij nog leefde was toen nog niet bekend. Het diner bleef vervolgens onaangeroerd. Iedereen begon te bellen om meer informatie te krijgen, en iedereen begon verhitte discussies over de oorzaken en gevolgen van de aanslag. Iedereen, behalve Van Agt. Hij onttrok zich aan het tumult en stond peinzend terzijde – zoals in dat televisiefragment waarop hij vanuit de verte toekijkt wanneer Den Uyl zich tegenover een journalist kritisch over hem en de laatste ontwikkelingen van het ethisch reveil uitlaat. Later heb ik gedacht dat Van Agt waarschijnlijk toen al voor zich zag dat deze avond het electorale herstel van zijn partij zou inluiden – en hij zag dat het goed was.

Of Volkert van der Graaf inmiddels alweer een belletje met Dries van Agt gepleegd heeft, weet ik niet. Een persoon herken je aan zijn vrienden, dus helemaal onredelijk lijkt die gedachte niet. En even doorslaand met gepeins, zou het Dries van Agt waarschijnlijk zeer bevallen als ook Wilders van het politieke toneel zou verdwijnen.