Posts tagged ‘Turkije’

juni 18, 2014

Wie ruimt de rotzooi van Frans Timmermans en Jozias van Aartsen op?

Geert-Wilders-anti-islam-stickerAls uitgeverijen van wetenschappelijke werken dan nog niet gelijkgeschakeld zijn aan de nieuwe orde, zullen in een ooit historici zich over deze tijd buigen, zoals zij dat ook deden over de tijd waarin het fascisme en nationaalsocialisme opkwamen. In de laatst genoemde literatuur heb ik inmiddels bijna een halve eeuw leeservaring opgedaan en moeten concluderen dat het fascisme en nationaalsocialisme zonder al te veel tegenstand konden groeien. Analoog aan die tijd zie je zonder al te veel tegenstand de invloed van de islam groeien. Mochten de historische werken die over deze tijd het licht doen schijnen ooit geschreven worden, dan zullen Frans Timmermans en Jozias van Aartsen daar zeker niet in ontbreken als nuttige of onnuttige idioten die de islam ter wille waren.

Frans Timmermans, die in Riyad nog bezig is de rotzooi van Wilders op te ruimen, maar even laten voor wat hij is. Deze keer over de Haagse burgemeester en top-VVD’er Jozias van Aartsen, die de eer toekomt veroorzaker te zijn van de PVV. Als fractieleider van de VVD in de Tweede Kamer bedacht hij de buitengewoon zonderlinge partijdoctrine het VVD’ers te verbieden tegen toetreding van Turkije tot de EU te zijn. Het werd de schop onder het zitvlak van Geert Wilders en de oprichting van de PVV lag in het verschiet. Het vermogen tot politiek vooruitkijken bij Jozias van Aartsen ging kennelijk niet verder dan de alsmaar rammelende hete aardappel in zijn strot, want inmiddels zijn er nog maar weinigen die erover peinzen Turkije EU-lid te maken, naast dat de PVV de VVD in de schaduw gezet heeft.

Dat Jozias van Aartsen met op zijn rug de ambassadeur van Saoedi-Arabië meekijkend om Nederland te kunnen boycotten, de ISIS-demonstratie van aanstaande vrijdag niet wil verbieden, past dan ook geheel in die legpuzzel met het portret van de burgemeester.

De smoes dat er geen juridische middelen zijn de demonstratie, die zeer waarschijnlijk nog meer enthousiasme voor ISIS zal opwekken, te verbieden, is slechts gelul in de ruimte. Als hij op een Haags station een tiener die kennelijk een verkeerde beweging maakt, dood kan laten schieten, moet het ook mogelijk zijn een paar andere ventjes, die het plan hebben met zwarte vlaggen te vendelen, die uit handen te grissen. Achteraf kunnen die ventjes dan altijd nog naar een D66-rechter stappen om verhaal te halen.

Dat Jozias van Aartsen inmiddels een behoorlijke recidive opgebouwd heeft in het op fluweel zetten van de islam zodat die kon uitgroeien tot de draak die die nu is, kan ook blijken uit de weigering de luidsprekers met brallend Arabisch van de daken van gewone woonhuizen te verwijderen. Ook toen riep hij dat hij geen rechtsmiddelen had, maar wandelen de mannen in de lange lederen jassen wel met een duimstok langs Haagse terrassen om te beoordelen of die niet een centimetertje uitsteken. In mijn Haagse tijd hield de politie zelfs razzia’s om terrassen op tijd te ontruimen en fietsers in hun barre tocht richting werk op te houden om ze geld uit de zak te struikroven.

Dat Jozias van Aartsen onder het waakzame oog van de ambassadeur van Saoedi-Arabië riep dat hij de uit Syrië teruggekeerde jihadstrijders met rust zou laten, maar daarentegen wel dwingende redenen zag Wilders uit de fractie te trappen, maakt van deze burgemeester in vredestijd een burgemeester in oorlogstijd. Een burgemeester die prominent genoemd zal worden als de vraag gesteld wordt, hoe het in godsnaam toch zo ver heeft kunnen komen.

Nou, simpelweg, omdat hij het Comité van Waakzaamheid dat in alle vroegte al naar de islam wees als veroorzaker van onheil, de wijsvinger afhakte en vervolgens aan de high tea met de pink omhoog met de islam ging.

Mochten lezers denken dat het allemaal in Amsterdam begonnen is, nee echt niet. Het eerste keppeltje dat door moslims belaagd werd, werd in Den Haag gedragen. De eerste kunst die op aandrang van boze baarden gecensureerd werd, moest uit de Haagse Openbare Bibliotheek verwijderd worden. Het Hamas, Hamas, Joden aan het gas klonk al voor de Israëlische ambassade nog voordat het door Amsterdam een spoor trok. En voor wie het zich niet meer herinnert, het was Jaap de Hoop Scheffer die als toenmalig Tweede Kamerlid voor het CDA, erop wees dat de jaarlijkse spookbrigade die na het einde van de ramadan in Den Haag met enorme portretten van de ayatollah een zwarte mars van de Amerikaanse naar de Israëlische ambassade trok, dat met vreemdtalige antisemitische teksten in de vaandels deed. En laat het eerste ISIS-geschreeuw ook in Den Haag begonnen zijn.

In dat Den Haag dus begon de victorie van ISIS, met de aansluitende vraag, wie ruimt de rotzooi van Frans Timmermans en Jozias van Aartsen op.

juni 14, 2014

Tussenstand EU-Grote Boze Wereld 1-5

oranje-vlagRob de Wijk al gebeld over de tussenstand 1-5  van de spectaculaire wedstrijd EU-Grote Boze Wereld? Nou, de tweede helft wordt nog interessanter, want de EU blijkt op de chaos op het speelveld in Oekraïne en het Midden-Oosten minder invloed te hebben dan de Nederlandse Leeuw, toen dat dier nog zelfstandig mocht brullen. In werkelijkheid heeft de EU de chaos op het speelveld zelf laten ontstaan, maar moet het nu werkeloos en totaal verbijsterd toezien dat toekomstig EU-land Turkije zich op het randje van oorlog bevindt, terwijl in Oekraïne die oorlog al aan de gang lijkt.

Of Rob de Wijk nog wakker geschud moet worden in zijn natte droom van Alexander Pechtold als premier van een aan de EU verloren natie, is op dit moment nog niet aan de redactie van Filantropius bekend. Maar het zou best wel eens zo kunnen zijn dat Rob en Alexander nu even over de kaart  van de Grote Boze Wereld gebogen hangen met de vraag hoe het allemaal zover heeft kunnen komen dat met een vijfde colonne in het hart van de EU, Europa op het randje van een oorlog kampementen moet opslaan.

Dat ISSIS in Syrië en Irak aan de wandel is en hier en daar een spoor van afhakte hoofden achterlaat, is mede door machinaties van de EU ontwikkeld. De EU wilde graag partij zijn in de Syrische burgeroorlog, zoals het ook in Libië partij wilde zijn, en voilà.

Frans Timmermans die bij de haatbaarden van Riyad op de knieën valt, terwijl dat land grootfinancier is van het engste woestijnfeodalisme dat zich binnen het Midden-Oosten voordoet. De EU gemangeld in de woestijnwedstrijd Teheran-Riyad, die hoogst waarschijnlijk nog veel meer slachtoffers zal eisen dan de 150.000 die in Syrië aan de zijlijn dood liggen.

Nadat de EU toch op het Maidanplein eerst met gebalde knuisten zeer hoog van de toren blies, is het inmiddels de lange trap van de verdwazing af moeten dalen, want nadat de EU eerst weigerde Rusland mee te laten praten over het ophanden zijnde handelsverdrag van Oekraïne met de EU, worden de Russen nu wél vriendelijk uitgenodigd aanwezig te zijn. Nogal logisch, want als je als land gehouden bent via een laag gastarief ontwikkelingshulp aan Oekraïne te bieden, wil je ook weten wat dat land met de “vijand” konkelfoest.

Of Oekraïne de flinke aardgasschuld van 1,44 miljard euro, die het land nog aan Rusland te betalen heeft, ooit zal voldoen, is zeer de vraag. Van een regering die met geweld aan de macht kwam kun je lastig eisen dat die ook nog op een fatsoenlijke manier solvabel is.

Als je de veldspelers van de EU stuk voor stuk bekijkt, blijken ze dus niet alleen slecht bij de pinken te zijn, maar ook niet fit genoeg de tweede helft van de wedstrijd EU-Grote Boze Wereld te spelen.

Rob de Wijk bellen voor een slimmere strategie heeft geen zin, want bij wat die allemaal als veldspel voor het EU-team voorstelde, zou Wilders allang in een dwangbuis afgevoerd zijn en zou de EU het nieuwe Warschaupact zijn geworden.

Louis van Gaal dan maar bellen, want die schijnt als geen ander een tweede helft van een prima strategie te voorzien.

Ondertussen moeten we uit dit alles maar de conclusie trekken dat in het wereldvoetbal de EU niet thuishoort. Ook al heeft Rinus Michels ooit chagrijnig opgemerkt dat voetbal oorlog is, met de EU verliezen we de wedstrijd.

De Nederlandse leeuw dan maar weer?

 

april 18, 2014

Pieter Omtzicht, Frans Timmermans en de genocide op christenen

Frans-TimmermansAls een der weinigen in de Tweede Kamer (de andere goeden niet te na gekomen), zit CDA’er Pieter Omtzicht als een bok op de haverkist als het om de christenvervolging in het Midden-Oosten gaat.  Ternauwernood in de Kamer gekomen, want als het aan de kiescommissie van het CDA gelegen had, dan zou hij het nooit gered hebben. Op voorkeurstemmen wist hij echter riant zijn Kamerzetel te veroveren. En niet onrechte, want inmiddels is hij een bekendere politicus dan zijn fractieleider.

Daarom zit hij als de larve van een huisboktor in de smakelijke poten van de ministeriële zetel van Frans Timmermans te knagen, die hardnekkig het obligate beeld dat moslims slechts slachtoffers maar nimmer daders van vervolging kunnen zijn overeind tracht te houden. Om nog even in de dierenwereld te blijven, zit Omtzicht als een specht op de minister in te hakken over het door vervolging snel afnemende aantal christenen in het Midden-Oosten.

En een nieuwe fase lijkt hier aangevangen. Terwijl Nederlandse militairen Turkije met Patriots tegen  onverhoedse aanvallen beschermen, lijkt Turkije een valse vlag oorlog te voeren in Syrië en betrokken te zijn bij christenmoorden. En dat “lijkt” zou waar waarschijnlijk vervangen kunnen worden door “blijkt” als de minister bereid zou zijn de zaak nader te onderzoeken. Waartoe hij echter niet bereid is.

Inzake de christenvervolging in het Midden-Oosten stoelt de bereidheid tot waarheidsvinding op een geheel ander niveau dan wanneer het over Israël gaat. Dan worden van het kerkorgel alle registers opengetrokken en klinken de toccata’s luid en duidelijk tot buiten de zware kerkdeuren.

De Turkse onderzoeksjournalist E. Metin stelde tijdens de hoorzitting in de Tweede Kamer over de Turkse betrokkenheid in Syrië, dat er wel degelijk aanwijzingen zijn dat Turkije de rebellen in Syrië helpt door bijvoorbeeld opstandelingen te trainen, wapens te leveren en gewonde strijders te verzorgen.

En in een heel wat zorgelijker stemming dan waarin Frans Timmermans blijkt te verkeren zei Metin: De gevolgen van de gebeurtenissen zullen ook nadelige effecten hebben op de westerse samenleving. Zonder erkenning, vrijheid en veiligheid voor de inheemse christelijke volkeren in het Midden-Oosten zal de storm die er nu raast, nooit afnemen.

Het probleem in Nederland, en misschien wel in het gehele westen, is echter dat er een ontkennende stemming heerst die herinnert aan de tijd dat in Europa in de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog het Jodendom richting vernietiging koerste.

Terwijl in Nederland door partijgenoten van Frans Timmermans islamkritiek gehitlerianiseerd wordt, zijn moslims in het Midden-Oosten volop bezig het aantal christenen volgens de methode Hitler te reduceren.

Het uitroeien van christendorpen herinnert namelijk zeer aan het ausradieren van de Joodse gemeenschappen in Oost-Europa, nadat de SS-ers even op bezoek waren geweest. En cynisch genoeg, is er nog een overeenkomst van nu met toen, want Nederlandse vrijwilligers waren er toen, en ook nu.

Dan mag er over het aantal jihadisten dat naar Syrië trekt weinig informatie verstrekt worden, het feit blijft dat Nederlandse paspoortdragers in Syriër betrokken zijn bij moorden. Zo herinneren we ons de beelden van een trots bij afgehakte hoofden poserende “Nederlander”.

De Joden zullen een lot als welke hen in 1939 tegemoet raasde en die christenen in het Midden-Oosten thans wacht, nu niet meer lijdzaam afwachten, want zij hebben besloten zelf over hun lot te beslissen. En die beslissing leidde in de kringen van Frans Timmermans en de andere zwijgers over de christenvervolging, tot zeer heftige kritiek. Want de gotspe, dat Joden zichzelf tegen moordpartijen beschermen!

Daarom van mijn kant geen verwondering dat Pieter Omtzicht de zelfbeschermende maatregelen van de Joden in het Midden-Oosten dan ook niet in de ban deed maar verdedigde met: De reden waarom deze is neergezet is de golf van aanslagen van Palestijnse terroristen, die dood en verderf zaaiden onder de Israëlische burgerbevolking. De barrière is buitengewoon effectief gebleken om het normale leven in Israël weer mogelijk te maken.

Met de verlammende houding van het gros van de Nederlandse politici inzake de christenvervolging in het Midden-Oosten, zou je de christenen daar ook zo’n veiligheidsbarrière gunnen. Dat zou echter de erkenning betekenen dat moslims niet alleen slachtoffers, maar zelf ook daders van vervolging zijn. Maar dat krijgt het politieke establishment dat heilig overtuigd is van het bestaan van islamofobie niet langs de huig. Dus tellen we rustig af tot alle christenen uit het Midden-Oosten verdwenen zijn.

Misschien ergens in het jaar 2050 een herdenkingsmonument voor de genocide op de christenen van het Midden-Oosten?

 

april 1, 2014

Verzwegen moordpartijen

 

KessabDe reguliere, zeg maar linkse pers, heeft er kennelijk weinig zin in erover te schrijven. De slachtoffers zijn geen Palestijnen of Marokkanen, de daders geen Joden of PVV’ers, dus wordt het terzijde geschoven. Er meteen maar even op los gegoogeld, met de daaruit voortvloeiende conclusie dat op het Reformatorisch Dagblad na, geen andere Nederlandse krant dan het Katholiek Nieuwsblad erover berichten wil.

Al was het maar om te bewijzen dat hun fervente afkeer voor islamtcritici, de PVV en Israël op het verdedigen van mensenrechten gebaseerd is, staan Dries van Agt, Anja Meulenbelt, Gretta Duisenberg, Jaap Hamburger, Thomas von der Dunk, Mohamed Rabbae, de Vrienden van Sabeel, de gelovigen van PKN, de hondstrouwe leden van de VARA en het morele geweten van Nederland, niet te trappelen van ongeduld er hun licht over te laten schijnen.

Daarom het hele artikel uit het Katholiek Nieuwsblad hier geciteerd:

Turkije betrokken bij moord op christenen

Islamitische strijders hebben vorige week in Syrië het christelijke stadje Kessab aan de Turkse grens veroverd en deels uitgemoord.

Dat meldt het BarnabasFund, een protestantse hulporganisatie voor vervolgde christenen op basis van eigen informatie en die van Armeense organisaties.

Rond drieduizend Armeense christenen moesten vorige week hals over kop hun huizen verlaten toen het stadje door islamistische rebellen werd aangevallen. Van de achterblijvers zouden er tachtig zijn vermoord, van wie minstens dertien door onthoofding. Er zijn aanwijzingen dat een onbekend aantal christenen gevangen wordt gehouden. Het gaat om gezinnen die zieke of hoogbejaarde familieleden niet wilden achterlaten.

Op internet worden foto’s getoond van de vernielde Armeens-katholieke en Armeens-orthodoxe kerken. Of het nabij gelegen Grieks-katholieke klooster gespaard is gebleven is niet bekend. Huizen van christenen werden geplunderd door de strijders die zouden behoren tot de met Al Qaida gelieerde Al Nusrabrigade, Sham al-Islam en Ansar al-Sham.

Kessab was het laatste dorpje aan de Turkse grens en was van grote strategische betekenis. Het was een toevluchtsoord geworden voor christenen die elders uit Syrië waren verdreven.

Volgens BarnabasFund is Turkije rechtstreeks betrokken geweest bij de aanval op Kessab door honderden strijders niet alleen doortocht over Turks grondgebied toe te staan, maar zelfs te bevoorraden. Het Syrische gevechtsvliegtuig dat vorige week door het Turkse leger werd neergehaald voerde een missie uit tijdens de gevechten om de stad.

Armeense organisaties hebben woedend gereageerd op het Turkse aandeel in de strijd. Armeniërs in de VS hebben president Obama gevraagd om NAVO-partner Turkije onder druk te zetten om onmiddellijk te stoppen met het steunen van rebellengroepen die door de VS als terroristisch worden beschouwd.

Hun organisatie noemt het optreden van Turkije “een afschuwelijke en bittere herinnering” aan de Armeense genocide, waarbij tussen 1894 en 1923 meer dan anderhalf miljoen Armeense en Assyrische christenen door de Turken werden vermoord.

december 28, 2013

Met Erdoğan in code rood het nieuwe jaar in

erdoganHet vreemde van het Turkse drama is dat het Nederlandse politieke en journalistieke links en midden nooit geïnteresseerd waren in de geheime agenda van de Turkse premier Recep Tayyip Erdoğan. Ooit verwoordde hij die in zijn inmiddels uitgekauwde slogan, die echter niet genoeg herhaald kan worden omdat die precies laat zien waar de leider van de Turkse natie op afkoerst: Minaretten zijn onze bajonetten, koepels onze helmen, moskeeën onze kazernes en gelovigen onze soldaten.

Het goedgelovige politieke en journalistieke links en midden staan nu stomverbaasd te doen over de situatie waarin Turkije beland is. Als hoeder en broeder van het moslimfundamentalisme in Turkije en de omringende islamitische contreien, heeft hij feitelijk precies gedaan waarvoor critici, waaronder ondergetekende, jarenlang gewaarschuwd hebben.

De politieke en journalistieke betweters die Erdoğan jarenlang in bescherming namen, blijken zeilers te zijn die ondanks code rood het IJsselmeer opkoersen. Het wordt namelijk reuze lastig na alle vriendelijke woorden de zichzelf ontmaskerende Erdoğan af te vallen. Hier en daar laten de eerste spijtoptanten al voorzichtig van zich horen.

Nog in het jaar 2004 was het Jozias van Aartsen die mede wegens het Turkije-standpunt van Geert Wilders, met de ongehoorzame politicus op rampkoers voer. Het ultimatum aan de recalcitrante Wilders leidde uiteindelijk tot diens uitreden uit de VVD en de geboorte van de PVV.

De zich liberaal noemende VVD’ers hadden blijkbaar meer op met Turkse fanatici dan met een rechtse liberaal, want ook de VVD bleef ondanks de toen toch al onrustbarende berichten over Erdoğans AKP, amechtig aan de onderhandelingstafel met Turkije hangen.

Dat het CDA een zusterpact met de AKP van Erdoğan sloot, was ongeveer van hetzelfde laken een djellaba. Terwijl vele duizenden Turken toen al de straat opgingen om op de gevaren van Erdoğans moslimfundamentalisme te wijzen, collaboreerden de christendemocraten met de organisator van dat moslimfundamentalisme. Het CDA moet toen al gefantaseerd hebben over een megagrote relifractie van christenen en moslims als bastion tegen het oprukkende secularisme.

Het politieke links en midden en het voltallige journaille moeten zich er de afgelopen jaren hogelijk over verwonderd hebben dat er zo veel Turken islamofoob zijn, want nergens kwamen zo talrijk demonstranten tegen de aanmatigende islam en voor het secularisme op de been als in het Turkije onder Erdoğan.

Dat onze gelovige vorstin nog even hulde kwam brengen aan de geloofsfanaticus Erdoğan, mag je ronduit een schoffering van het Turkse secularisme en de gevangen zittende kritische journalisten noemen.

Voor het omhelzen van autocraten en dictators heeft ons koningshuis nooit de hand omgedraaid, dus het bejubelen van Erdoğan, en tegelijk daarmee een morele trap uitdelen aan de Turken die het secularisme aanhangen, paste geheel in het plaatje van een feodaal en gelovig staatshoofd dat aan het volk Haegsche kak heeft.

De ironie van het epos Erdoğan is dat het politieke links en midden en het voltallige journaille nu met een probleem in de maag zitten, waar het de zogenaamde populisten voor in de ban deed. Ze moeten nu ophouden met het zalven van vriend Erdoğan en toegeven dat ze zich vergist hebben.

Dat had al eerder gekund, toen Erdoğan Europese politici met een Turks paspoort tot zich riep voor een intiem onderonsje zodat ze de Turkse belangen zouden dienen. Het had ook gekund toen Erdoğan zich bemoeide met de Nederlandse vrijzinnigheid op het gebied van de homoseksuele geaardheid. Of toen het bericht wereldkundig werd dat het land waarover Erdoğan de scepter zwaait, wereldrecordhouder is in het gevangenzetten van journalisten. Maar de strijd tegen de over Turkije kritische populisten verdiende voorrang boven de morele objectiviteit.

Nu maar zien hoeveel politieke en journalistieke schapen over de dam glibberen.

december 7, 2013

Ontnederlandsen

speculaasjeDe vraag of het echt een geschenk is waar we blij mee mogen zijn, valt pas over ruim 3,5 jaar te beantwoorden. Maar de afschaffing van de visumplicht voor Turken in ruil voor de terugname van illegalen, zou weleens zeer onvoordelig voor Nederland uit kunnen pakken. De ruil houdt in dat Turkije steviger zal optreden tegen illegalen die via Turkije de EU binnenglippen. Maar het is tevens een serieuze stap richting Turkse toetreding tot de EU.

Turkije houdt met de afschaffing van de visumplicht voor Turken natuurlijk wel een middel in handen om Europa te chanteren. Maar anderzijds zal de toenemende kans op de komst van kansarme Turken wel eens tot een nog grotere lepel in de sociale vleespotten kunnen leiden.

Nu beweren sommigen meteen al dat de afschaffing van de visumplicht voor Turken geen stormloop zal veroorzaken. Maar beweren en feitelijkheid gaan wel vaker moeizaam door dezelfde poort. Eerst zien en dan geloven, zou hier beter op zijn plaats zijn. Maar met de afschaffing van de visumplicht, wordt het “eerst geloven en dan pas zien”.

Zo is het met de massa-immigratie van de afgelopen halve eeuw ook steeds gegaan. Politici die de effecten van hun besluiten niet voorvoelden en evenmin begrepen, zodat het hele zwikje zodanig uit de hand liep, dat het in de samenleving over bijna niets anders meer gaat dan over wat er allemaal misgegaan is met de multiculturele samenleving.

Immers, zonder de massa-immigratie zou er met Zwarte Piet geen vuiltje aan de lucht zijn, en zou het Sinterklaasfeest nog net zo onschuldig zijn als het een halve eeuw geleden was.

De alles verterende Zwarte Piet-discussie is het symptomatische effect van vijftig jaar open grenzen. Wie tegen het verdwijnende Nederlandse karakter was, was op zijn minst nationalist, en op zijn ergst een racist of nazi.

Dat zich in Nederland migranten vestigden die hun eigen  nationalisme in de koffers meenemen en hun couleur locale diep in de Hollandse poldergrond plantten, werd daarentegen gezien als gezellige folklore en niet als nationalisme of nog erger.

Met het stelselmatig schrappen van wat Nederland of typisch Nederlands is, zullen de voorstanders van deze zuivering misschien beweren dat hun strijd tegen het zo gehate nationalisme vruchten heeft afgeworpen. Maar je kunt het ook zien als het wegzuiveren van een cultuur om er een andere voor in de plaats te zetten.

Dit proces begon met de arbeidsmigratie, die uiteindelijk via het recht op gezinshereniging uitgroeide tot een volksverhuizing met als oogmerk een verblijf voor altijd. Dat de koffers met meegebrachte nationalistische relicten openvielen en al wat Nederlands is ging verdrijven, werd echter pas een serieus probleem toen politici als Hans Janmaat zich er kritisch over gingen buigen. De morele opstand tegen deze politicus werd echter niet ingegeven om het geïmmigreerde nationalisme bij de nek te grijpen, maar al wat Nederlands is in een morele wurggreep te nemen.

Dat er bij een voetbalwedstrijd waar door Turkije kennelijk een sportieve prestatie geleverd wordt, een massa Turkse vlaggen door Nederlandse straten vendelen, wordt dan ook niet als nationalisme gezien. De Prinsenvlag daarentegen is een o zo smerige uiting van nationalisme.

Nederland wordt grof gezegd ontnederlandst. En er zijn waarlijk politieke partijen die er een ideologie van gemaakt hebben dit proces te voltooien. Het begon met het herbevolken van de wijken, en is thans in een fase gekomen dat ook petieterigheden als het Sinterklaasfeest eraan gaan.

Met het afschaffen van de visumplicht voor Turken gaat dit proces in versneld tempo verder, want er zijn maar weinig volken die zo nationalistisch zijn als het Turkse.

Recent zagen we nog dat Erdoğan over de niet discriminatoire Nederlandse adoptienormen zijn banvloek uitsprak. Turkse jongeren loofden op de beeldbuis Hitler voor de Holocaust, waar jarenlang onze eigen neonazi’s terecht voor in de ban gedaan werden.

Met de snelheid waarmee Nederland aan het ontnederlandsen is zijn we gehouden sympathiek om te gaan met zoiets wreeds als een offerfeest, maar zal Zwarte Piet wegens racisme als offerande afgevoerd worden.

Wen maar alvast aan baklava voor als het koloniale specerijen bevattende speculaasje tot de illegaliteit veroordeeld wordt.