Posts tagged ‘Vopo’s’

mei 5, 2014

Thomas von der Dunk verklaart zichzelf eindelijk gek

RepelsteeltjeHet heeft even geduurd, maar geduld is een schone zaak en wordt vaak beloond. Maar nu is het er dan toch eindelijk van gekomen. Want als je de hier geciteerde alinea op je geweten hebt moet je toch iets mankeren waartegen de mannen in de lange witte jassen graag middelen in je donder spuiten: Twee uur heb ik er gefascineerd rondgelopen. Wie even de ideologische rimram vergeet, komt namelijk gaandeweg tot de conclusie dat Oost-Europese communisten in hun sociaal-culturele opvattingen verrassend veel gemeen hebben met West-Europese conservatieven. De DDR moet echt een paradijs zijn geweest voor benepen rechtse VVD-ers. Ordnung muss sein!

Niet dat ik iets heb met benepen rechtse mensen en West-Europese conservatieven, maar toch was het echt zo dat de DDR niet met graagte door Hans Wiegel bezocht en bejubeld werd, maar juist door de laatste CPN’er en latere GroenLinks-lijsttrekker Ina Brouwer, die het jubilerende regime persoonlijk een tuiltje blommen kwam bezorgen.

De Nieuw Links-jugend – een soort GroenLinks avant la lettre – en met acclamatie van de toenmalige PvdA-voorzitster Ien van den Heuvel, vond de Berlijnse muur zelfs historisch juist.  De politieke soortgenoten van Thomas Von der Dunk waren dus verzot op het staatsalmachtige Ordnung muss sein van de DDR.

Maar gek of niet, de man in de krakende lederen jas, Thomas von der Dunk, is er eigenlijk zelf eentje van Ordnung muss sein. Zijn orde, wel te verstaan, want als er iemand in Nederland wild om zich heen slaat omdat het land niet volgzaam aan zijn ideeën is, is het deze gladjanus wel.

Helemaal tevreden als een moordlustige Arabier het joodse gezin Fogel uitroeit, kun je Thomas von der Dunk ongeveer vergelijken met de ideologische medestanders van de in de rug schutterij van de DDR. Die hadden er namelijk alle begrip voor dat Vopo’s “verraders”, die een conservatief maar vrij West-Duitsland boven de DDR prefereerden, op de vlucht in de rug schoten.

De gevleugelde woorden over het in bloed badende gezin Fogel verdienen het daarom in graniet gebeiteld te worden: wie willens en wetens kiest voor de bouw van een huis op het land van een ander die door een onwettige overheid van dat land is beroofd, moet niet zeuren als hij dat met de dood bekoopt. 

Afgezien van het ontnuchterende feit dat Thomas von der Dunk zijn klassieken niet kent en daarom zijn afkeer voor benepen rechtse mensen en West-Europese conservatieven met een communistische variant van een Godwin poneert, moet hij zo langzamerhand van eenzaamheid of ellende in elkaar gestort zijn.

Zo’n mens moet op een dag van gekte uit elkaar springen, ben je dan geneigd te denken. Dus bij iedere tocht door het hoogopgaande bos wrijf ik mijn ogen even uit om te zien of er niet een raar mannetje huppelend rondom het schijnsel van een knapperend kampvuur, met een broos castratenstemmetje Niemand weet, niemand weet, dat ik Repelsteeltje heet, gilt.

Of deze gekte een op zichzelf staand verschijnsel is, en dus slechts aan Thomas von der Dunk toe te schrijven valt,  is echter aan serieuze twijfel onderhevig, want Von der Dunk senior torst het verschijnsel ook al, zodat het er op lijkt dat hier iets heerst dat erfelijk overgedragen moet zijn.

Dus best wel een opmonterende gedachte dat de kans dat Thomas von der Dunk nog voor hij in een woede-uitbarsting ontploft tot nataal succes in staat zal zijn, ongeveer net zo groot is als de kans dat de EU ooit een democratisch instituut zal worden.

Nou dat is dus boffen.

 

Advertenties
januari 23, 2014

Nederland was fout in en na de oorlog

vopo'sHet ene mensenrechtenschendende land is het andere niet. Als je het over mensenrechtenschendingen overactieve linkse gilde in de smiezen houdt, zie je dat er over het schenden van mensenrechten zeer selectief geoordeeld wordt. Zo wordt Israël onder een loep met hoge vergrotingsfactor gelegd en worden bedrijven die zaken doen met Israël van regeringszijde onder druk gezet die activiteiten te staken.

Het kabinet dat 150 miljoen euro doneert aan het genocideregime Soedan, en ook nog eens met een riant bedrag Hamas-ambtenaren een aardig salaris schenkt voor niet gedane arbeid, blijkt dus ethisch zeer selectief geprogrammeerd te zijn.

Dat de kabinetten hun ogen dichthielden toen Nederlandse bedrijven producten door dwangarbeiders in de DDR lieten maken, moet ongeveer te vergelijken zijn met de Nederlandse bedrijven die vlijtig hun diensten aan het Derde Rijk aanboden.

De DDR had de nare eigenschap critici, of zij die er slechts van verdacht werden kritisch tegenover het regime te staan, op te sluiten. In de tijd dat dit een gangbaar verschijnsel was, liepen in Nederland politici rond die goede banden met de DDR onderhielden. En dat waren niet alleen CPN’ers. PvdA’ers afkomstig uit de bloedgroep Nieuw Links, waren daar een goed voorbeeld van.

Zo was de inmiddels als 50plusser afgedaalde prominente PvdA’er Jan Nagel van mening dat de Muur historisch juist was. PvdA-voorzitter, en ja ook voorzitter van het IKV (Interkerkelijk Vredesberaad) Ien van de Heuvel, was het met die opvatting eens.

Achteraf was daar wel enige schaamte over. Zo was het altijd Israël hatende D66 zeer boos op Frits Bolkestein omdat die er nog eens aan herinnerde dat de D66-Staatsecretaris Dick Tommel in de guurste periode van de Koude Oorlog vice-voorzitter was van de Vriendschapsvereniging Nederland-DDR.

Hij had er dus kennelijk geen moeite mee dat Vopo’s 584 vluchtende landgenoten in de rug geschoten hebben. En ook was de dikke muur die de DDR-dictator Walter Ulbricht tussen de twee Duitslanden liet metselen geen reden van het lidmaatschap van de vriendschapsvereniging af te zien.

Met Dick Tommel als “toeziend voogd” van het regime dat de Stasi op het eigen volk afstuurde, kon het ook geen wonder zijn dat Nederlandse bedrijven niet gehinderd door morele bezwaren vanuit de nationale politiek, de politieke gevangenen van de DDR konden uitbuiten.

Nederland, behoorlijk fout tijdens en na de oorlog, lijkt het maar niet af te kunnen leren, want waar het prima zaken wist te doen met het Derde Rijk en de DDR, blijkt het heel wat minder sympathiek te zijn voor het land dat door de vervolgden van juist dat Duitsland gesticht en opgebouwd werd.

Je moet de brutaliteit maar hebben.