Posts tagged ‘Vrij Nederland’

augustus 9, 2014

Barsten in de marxistische bunkers

ISIS komt ook langsWie de huidige situatie van de christenen en andere minderheden zoals de Irakese Yezidi’s overziet, snapt als die tenminste niet door het islamitische of marxistische virus besmet is, dat de Joden van Israël zich terecht verdedigen tegen de islamitische Jodenhaat. Zouden de Joden die nog in de tweede helft van de vorige eeuw in de islamitische gebieden van het Midden-Oosten leefden daar op dit moment nog steeds geleefd hebben, dan zou hen hetzelfde lot gewacht hebben als wat de christenen en andere minderheden nu ondervinden.

Ondanks de schijnbaar brede afkeer in de publiciteitsmedia voor Israël, en dat niet geheel ontdaan van een opvallende zachtmoedigheid jegens de Religie van de Vrede, beginnen in Nederland de schellen van de ogen te vallen. Je hoeft er eigenlijk helemaal geen hitsige teksten, langdradige opsommingen en een massa beeldmateriaal aan te wijden, want de moslims en hun willige verdedigers in Nederland doen er zelf alles aan te bewijzen dat wedden op het vliegende paard van de profeet je geld weggooien is.

Wie dat in de late vorige eeuw schreef werd nog voor gek verklaard, als racist geïsoleerd, en even over de grens van het millennium heen, zelfs tegen de vlakte geschoten.

Inmiddels hebben we in Nederland stromen boze moslims met flagrante haatteksten tegen Joden voorbij zien gaan, en stonden Nederlanders langs de kant bedremmeld toe te kijken naar dit stampvoetende volk.

Dat de eenzijdigheid in boosheid meer Nederlanders opvalt dan alleen die van de vrijsprekende en rechtse sector, beseffen deze moslims en hun marxistische vakbroeders in de zinsbegoocheling niet. In zo’n typisch Nederlandse wijsheid vervat “je hand overspelen” lieten ze zich helemaal gaan zonder te begrijpen dat er ook nog zoiets is als een zwijgende meerderheid die misschien niet bij ieder wissewasje de openbare ruimt opeist, maar ook een mening heeft.

Langzaam zie je het islamitisch/marxistische front aftakelen. In enkele bunkers, zoals VARA’s Joop, Stop de Bezetting, Vrij Nederland, Trouw en de Volkskrant, weet het nog stand te houden, maar de barsten zijn  reeds zichtbaar, want ook Nederlanders, maar dan de echte Nederlanders, kunnen zich levendig voorstellen hoe het zou zijn te moeten zwichten voor een denkrichting die achteruit in de tijd marcheert en eenmaal gesetteld het spreekwoordelijke koekoeksjong blijkt te zijn.

De harde kern is heden ten dage dag ook vooral te vinden in “hoge” academische kringen, waar wel grote bezorgdheid heerst over de zelfverdediging van de Joden van Israël, maar de massale slachtingen door moslims op christenen en andere minderheden geen gehoor vinden, zoals de genocide in Darfur door het regime van Soedan daar ook al geen gehoor vond.

Onder deze link een reeks namen van ondertekenaars die over de nog steeds voortdurende oorlog in Gaza dit schrijven:

Wij, wetenschappers, docenten en medewerkers van Nederlandse universiteiten en hogescholen, geven gehoor aan de oproep van collega’s in Gaza en spreken ons uit tegen het excessieve geweld van de militaire operatie ‘defensive edge’ en de structurele onderdrukking door de regering van Israël van de Gazastrook.

De ironie hierbij is niet alleen dat deze ondertekenaars met geen woord reppen over de misdaden tegen de menselijkheid door Hamas, maar al jaren actief zijn de misdaden van moslims in het Midden-Oosten en Afrika te negeren.

Onder de ondertekenaars valt daarom ook Prof. dr. Jan Pronk van het International Institutes of Social Studies te vinden. Deze PvdA’er bestond het als VN-gezant ten tijde van de genocide door het Arabische regime van Khartoem te beweren dat de slachting daar geen genocide was, en dat omdat het begrip genocide volgens zijn inzicht daarmee aan inflatie te lijden zou krijgen.

Ik zou er iets over kunnen schrijven, maar citeer hier liever Koen Koch die er in het dagblad Trouw op 9 juli 2004 het volgende over schreef: 

De Genocide Conventie schrijft voor dat staten zonder meer de plicht hebben om in te grijpen wanneer er sprake is van genocide, de meest barbaarse misdaad tegen de menselijkheid. Dus kronkelen de politici zich in allerlei bochten om te bewijzen dat er in Darfur geen sprake is van genocide. Ook VN-gezant Jan Pronk zegt hoogstpersoonlijk dat er geen genocide plaatsvindt. Wel is er sprake van zeer ernstige etnische zuiveringen. Voor de slachtoffers maakt het niets uit, ze worden toch wel vermoord, verkracht, van hun land gejaagd. Voor de politici is het een wereld van verschil. In het ene geval moeten ze ingrijpen, in het andere niet. Of er wordt ingegrepen, hangt niet af, zoveel is duidelijk geworden, van de ernst van de schending van de mensenrechten of van de omvang van de humanitaire ramp, maar van de politieke opportuniteit. Toen in Kosovo werd ingegrepen, was er geen sprake van een grootschalige etnische zuivering. Die kwam pas na dat ingrijpen, en voor een aanzienlijk deel werd zij nog bewerkstelligd door de zogenaamde slachtoffers, de Kosovaarse Albanezen, zelf. Maar genocide was wel de rechtvaardiging van het ingrijpen.

Je kunt er op wachten dat tegen het licht van wat er door toedoen van de islam en de moslims op dit moment in het Midden-Oosten, Afrika en Europa gebeurt of nog staat te gebeuren, deze bunkers niet langer bestand zullen blijven tegen het bombardement van harde feiten.

We zagen het al bij het met de deur slaande vertrek van Anja Meulenbelt en Gretta Duisenberg uit de SP, en we kunnen er op rekenen dat er op dat gebied nog veel te gebeuren staat, want de islam, de volgelingen en hun beschermers doen niets liever dan de eigen hand overspelen.

 

 

 

Advertenties
juni 10, 2014

Allochtonen massaal in de D66 grachtengordelbakfiets

D66 grachtengordelbakfietsDat het door Recep Tayyip Erdoğan gesteunde joelfeest van Turken bij het herdenkingsmonument voor de Turkse genocide op de Armeniërs, zich op kritiek uit de Kamer mag verheugen, komt als mosterd na de maaltijd. Wansmakelijk dus. Dat een deel van die Kamer er kennelijk helemaal geen bezwaar tegen heeft dat Turken in Nederland en vanuit Ankara opgejut, een herdenkingsmonument onteren, moet misschien als grootste uiting van ontering gezien worden. Deze carte blanche zou wel eens een vrijbrief kunnen zijn voor nog meer onsmakelijk vertoon onder de allochtonen in Nederland. Dat in Turkije Mein Kampf naast de Koran de huisbijbel is, Turkse jongeren kraakhelder op de beeldbuis kunnen zeggen dat Hitler prima werk geleverd heeft met de uitroeiing van de Joden, en vanuit Ankara Europese politici van Turkse komaf geïnstrueerd worden vooral de belangen van Turkije te dienen, zou de voltallige Kamer op hoge poten moeten zetten.

Maar een deel van de Kamer is nu eenmaal hevig aan het capituleren om zieltjes onder allochtonen te winnen. Voorop D66, waar zodra er bij een PVV-demonstratie een gestrekte arm gezien wordt, hijgend naar de interruptiemicrofoon wordt gegrepen. Dat ze bij die partij geen moeite hebben met de ontheiliging van een herdenkingsmonument, de genocide op de Armeniërs door een Turkse partijgenoot ontkend mag worden, en ook nog eens geroepen wordt dat je bij antisemitische spreekhoren niet meteen aan het ergste moet denken, heeft er dan ook toe geleid dat die partij door allochtonen als de trampoline richting hemels paradijs op aarde gezien wordt.

Het marxistenblaadje Vrij Nederland wijdt dan ook een bijna juichend artikel over het massale instappen van allochtonen in de grachtengordelbakfiets van D66. Maar in plaats van er een diepgravende analyse aan te wijden, hadden Max van Weezel en Thijs Boer (waarom zijn de broodschrijvers van dat blad niet meer in staat solo een stukje tekst te produceren?) er beter aan gedaan doodgewoon een paar naar vreemde portiekgeur ruikende ingrediënten op het aanrecht te leggen ter verklaring van het succes onder allochtonen van die partij.

Ten eerste is de partij electoraal grootverdiener aan de massa-immigratie en de asielarmada uit Afrika. De partij is voorts gedoger van het allochtone aandeel in het antisemitisme, zoals Pechtold al eens riep dat bij antisemitische joelfeesten er niet meteen aan het ergste gedacht moet worden.

Turkse ontkenners van de genocide op de Armeniërs kregen er al lang geleden lucht van dat D66 een zeer geschikte partij is om er te zitten ontkennen. Wordt in een petitie opgeroepen met Hamas te praten of Israël machteloos aan de vijand uit te leveren, dan druipt de inkt van de D66’ers er vanaf.

Misschien niet als laatste, maar dan toch prominent genoeg, is D66 de beste partij als het om het muilkorven van islamkritiek, kritiek op het multiculturalisme en het met de dood bedreigd houden van Wilders betreft.

Voor al het overige staat de partij nu juist voor alles waar allochtonen zo op tegen zijn, zoals vrouwenvrijheid, homoseksualiteit, abortus, euthanasie en de vrijheid van meningsuiting. Waarmee maar weer gezegd is dat die partij precies dat weet te bereiken wat het beweert te bestrijden, en allochtonen juist om die reden de partij weten te waarderen.

En om aan alle onzekerheid een einde te maken heb ik deze korte analyse helemaal in mijn eentje geschreven. Waarvoor van mijn kant alle waardering.

 

mei 15, 2014

Ayaan Hirsi Ali doet het nog steeds

Ayaan-Hirsi-Ali12Weggepest van het schoolplein van de opinievorming door een links consortium waarbij bepaalde dagbladen, omroepen en politieke partijen de eerste steen wierpen, was het Ayaan Hirsi Ali die als eerste aantoonde dat islamkritiek niet a priori racistisch is, maar zich ook kan ontwikkelen vanuit ex-moslims. En in het geval van Ayaan Hirsi Ali, ook uit fysieke slachtoffers van de islam kan voortkomen.

Maar haar boodschap kwam niet goed aan bij de linkse weldenkendheid, en het opinieweekblad Vrij Nederland, waar de gewezen hoofdredactrice van dat blad, Xandra Schutte, een op bedrog gebaseerde lastercampagne tegen haar startte – die overigens door de VPRO van een demasqué werd voorzien – was de eerste grote poging haar gerechtvaardigde islamkritiek een mes in de rug te drijven.

Als hoofdredacteur van De Groene Amsterdammer doet Xandra Schutte dat nog eens over met de racistisch getoonzette aanval op de Indische Wilders. Voor een Arische lesbienne die met huid en haar door de islam opgevreten zou worden indien ze in het Mekka van de islam haar liefdesleven zou bedrijven, moeten de aanvalsrituelen van Xandra Schutte op islamcritici ongeveer als schizofrenie opgevat worden.

Islamkritiek criminaliseren door het met racisme te verweven lukte dus niet bij de zeer gekleurde Somalische Ayaan Hirsi Ali, dus werd naar andere wegen gezocht en ook gevonden.

Hetzelfde lot ondervond de gekleurde Iraanse Ehsan Jami, die het lef had als ex-moslim islamkritiek te spuien. Nadat hij op een kwade dag tegen de vuisten van een paar boze moslims aangelopen was, werd meteen het gehele linkse gereedschap tevoorschijn gehaald om de bewering van Ehsan Jami dat hij mishandeld was tot leugens te deformeren. En die suggestie verscheen dan ook van de hand van verscheidene linkse letter- en omroepslaven.

Vrij Nederland zette zelfs nog twee letterslaven met giftig inkt in om Ehsan Jami aan karaktermoord te onderwerpen. Deden boze moslims het nog met hun vuisten, het linkse gilde van opiniemakers mengde de virtuele inktpotten met vitriool om de islam van terechte kritiek te vrijwaren.

Maar Ehsan Jami was dus wel mishandeld, de verdachten bekenden en werden dan ook veroordeeld tot werkstraffen. Niet dat het daarna excuses regende van de zijde van de linkse opiniemakers die Ehsan Jami als leugenaar hadden neergezet. Tot enige vorm van mea culpa voor alle haat zaaiende opmerkingen en teksten jegens islamcritici zal het evenmin ooit komen.

Zelfs de erudiete doch lichtgetinte Afshin Ellian ontsnapte niet aan een extreemrechts door de linkse extremist Harry van Bommel. En naar alle waarschijnlijkheid omdat hier de blanke marxist de gekleurde hoogleraar moeilijk van racisme kon betichten. Dat de rokkenjager Van Bommel hierbij en passant ook nog even een suggestie deed die andere islamcriticus Theo van Gogh te killen, kreeg echter nimmer de aandacht die het verdiende.

Inmiddels waren op de Ayaan-weblog verontruste islamcritici en verdedigers van Ayaan Hirsi Ali dag in dag uit actief hun kritische pen in beweging te zetten om de kennelijk tot wanhoop gedreven verdedigers van de islam van repliek te dienen. Een vreedzame strijd die lastig te winnen was gezien de overmacht van kranten, opinieweekbladen, omroepen, politieke partijen en de over Ayaan Hirsi Ali en haar islamkritiek boze moslimorganisaties.

Het uiteindelijke mes met het langste lemmet kwam van VARA’s Zembla. Die omroep gaf een fortuin aan belastinggeld uit om Ayaan Hirsi Ali de finale dolkstoot toe te dienen. Ayaan Hirsi Ali, net zoals Ehsan Jami ooit lid van de PvdA, moesten uit de weg geruimd worden omdat ze de stelling dat islamkritiek a priori racisme is in de weg stonden.

Het deed het unanieme linkse streven versterken dat wat de islam binnen of buiten de Nederlandse grenzen ook uitvreet, niet de islam de kritiek krijgt die het verdient, maar de islamcritici het moeten ontgelden.

Acht jaar geleden vertrok, onder islamitische juichstemming,  Ayaan Hirsi Ali uit de Tweede Kamer en Nederland. In die acht jaar is er niets verbeterd aan de aanpak van het moslimextremisme in en buiten Nederland, heeft het zich juist weten te versterken en staan honderden aanstaande jihadstrijders te trappelen van ongeduld de inmiddels reeds strijdende jihadisten in Syrië bij te staan.  Met eerwraak, dwanghuwelijken, homo, Joden-, vrouwenhaat en haatprediking loopt het ook nog steeds van een leien dakje, terwijl Een Ander Islamitisch Geluid nog steeds geen noot laat horen.

Verblind houdt links Nederland de vinger aan de pols met de bestrijding van Wilders, maar laat het achter de rug de islam nog steeds begaan.

Echter niet Ayaan Hirsi Ali, die zoals het Katholiek Nieuwsblad ons vandaag meldt weer van zich laat horen:

We hebben er lang over gedaan de gruwelen van de islam, zoals de recente ontvoering en gedwongen bekering van de Nigeriaanse schoolmeisjes tot ons door te laten dringen, zegt Ayaan Hirsi Ali.

Dat is in bijna alle landen zo. Dat komt, aldus Ayaan op Fox News, doordat we uitkomsten als ontvoeringen, gedwongen bekeringen en al het overige geweld, met name tegen vrouwen, steeds weer losknippen van zijn ideologische basis: de islam.

Bovendien verzekeren “goedbedoelende moslims” ons steeds weer dat datgene wat we voor onze ogen zien gebeuren, niets met de islam te maken heeft. Het is slechts een aberratie of exces.

Maar “jammer genoeg” zien we “keer op keer” weer dat het helemaal niet om een aberratie gaat, maar dat het iets is wat van nature voortvloeit uit de islam, aldus Ayaan. Het is de uitdaging voor de moslims van vandaag om dit ongemakkelijk feit onder ogen te zien en er iets aan te doen.

Tegelijk loopt links en islamitisch Nederland zowat mank vanwege het aangiftedefilé tegen Wilders, maar zingt dit koor atonaal zodra het over de islam gaat, want racisme.

 

 

maart 27, 2014

Max van Weezel, de Poetin van de vaderlandse pers

VNDe lijnen van het politieke denken lopen nogal eens kriskras door elkaar. Ongeveer zoals het onder de trottoirtegels eruit moet zien met al die elkaar beconcurrerende kabels en buizen van de nutsbedrijven. Dat Max van Weezel in zijn Vrij Nederland schrijft dat een stem op Wilders een stem op Poetin is, mag duidelijk maken dat de man in Den Haag van dat opinieweekblad zowel tegen Wilders als tegen Poetin is. Tegen Wilders omdat die zou konkelfoezen met Holocaustontkenners en antisemieten. Tegen Poetin, omdat die een autocraat en bezetter van de Krim is. Dat Max van Weezel zich monter opstelt als verdediger van de democratie, verdient het echter de loep uit het etui te trekken en eens even nader te kijken naar diens tegenstrijdige opvattingen over de democratie.

In de politiek roerige jaren zeventig van de vorige eeuw was de VVD onder de jonge branie Hans Wiegel, doch geheel volgens de algemeen heersende democratische normen, groter gegroeid. Zelfs zo groot, dat de VVD volgens de algemeen heersende democratische normen voor regeringsverantwoordelijkheid in aanmerking kwam middels een coalitie met het CDA. Maar hoe democratisch dat kabinet ook tot stand gekomen was, het werd gegijzeld door de marxistisch getinte ARP-bloedgroep in het CDA en… door Max van Weezel en zijn politieke vrienden van de pers en omroepen, en met een heus manifest bestreden:

De ondertekenaars waren journalisten van de weekbladen VN, Haagse Post en De Groene Amsterdammer, kranten als de Volkskrant, Het Parool en het toen nog niet opgeheven communistische dagblad De Waarheid en medewerkers van de omroepen KRO, IKON en VARA. Een paar beroemde namen: Martin van Amerongen, Anet Bleich, Paul Brill, Elsbeth Etty, Hanneke Groenteman, Geert Mak, Henny Stoel, Herman Vuijsje en Geke van der Wal. En o ja, Max van Weezel. (Bron: Vrij Nederland)

Let wel: dagbladen, weekbladen en omroepen konden zich niet neerleggen bij wat de kiezer kennelijk besloten had, namelijk voor een Tweede Kamer te kiezen die een centrumrechts kabinet mogelijk maakte. Een andere meerderheid zat er na alle onverkwikkelijkheden tussen de PvdA en de voorgangers van het CDA niet in. Zelfs niet ondanks het demagogische Kies de minister-president, waarmee Joop den Uyl bedoeld werd, kwam de zogenaamde progressieve (zoals dat toentertijd eufemistisch genoemd werd) meerderheid er niet. Kennelijk was de kiezer anders dan de journalistieke opposanten meer beducht voor zo’n progressieve meerderheid dan de linkse cohorten van Max van Weezel.

Dat Max van Weezel in het manifest samenhokte met het communistische dagblad De Waarheid om de rasechte democraat Hans Wiegel uit de Trêveszaal te krijgen, zal niet op verbazing stuiten in de wetenschap dat de journalistieke monarch van Den Haag, Jarenlang lid was van de partij die de nogal antisemitische en totalitaire Sovjet-Unie een warm hart toedroeg. Het bezetten en herbezetten van landen werd door de CPN en het lijfblad van de partij De Waarheid zeer gewaardeerd. Enigszins saillant hierin is dat Vladimir Poetin als jonge rekruut van de KGB in de tijd van het manifest tegen Wiegel, nog bondgenoot was van de ruim een jaar oudere Max van Weezel.

Er waren in de Sovjet-Unie die Max van Weezel via zijn CPN-lidmaatschap moreel faciliteerde anti-Joodse maatregelen uitgevaardigd. Maar toen dat de Joden te gortig werd, werd het ze ook nog eens verboden te emigreren. Het minder, minder, minder Joden werd er wegens het opwellende antisemitisme weliswaar zeer gewaardeerd, maar anders dan de situatie van de dubbelpaspoortige Nederlandse Marokkanen, werden de Joden van de Sovjet-Unie gegijzeld.

Tijdens het lidmaatschap van Max van Weezel van de CPN bleef de vlucht uit de Sovjet-Unie dan ook beperkt tot 4.000 zielen. Na het beëindigen van dat verbod werden het er 250.000. Ongeveer het aantal Joden dat alleen al uit Marokko vluchtte. En dat in een periode dat Max van Weezel en zijn linkse cohorten de komst van honderdduizenden Marokkanen als het multiculturele wonder bejubelden.

Dat Max van Weezel zich inmiddels van antidemocratische rups tot vlinderende opperdemocraat en verdediger der Joodse belangen ontpopt heeft, moet dan ook met de grootst mogelijke scepsis bejegend worden. Immers, onder de verdedigingsrite van de Oekraïne door Max van Weezel gaat toch ook het oplaaiende antisemitisme in dat land schuil. De vader van Marine le Pen mag dan gezegd hebben Ik stel mezelf verschillende vragen. Ik zeg niet dat de gaskamers niet bestaan hebben. Ik heb ze zelf niet gezien. Ik heb de vraag niet specifiek bestudeerd. Maar ik geloof dat het maar een detail is in de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog. Max van Weezel en Frans Timmermans conformeren zich daarentegen aan het niet gekozen Oekraïense regime waarbinnen een heuse nationaalsocialistische en zeer antisemitische Svoboda zes ministers inclusief een vicepremier levert.

Naar welke richting de kabel van de firma Van Weezel onder het trottoir slingert, hoeven we ons dus niet af te vragen. Als het maar anti-Wilders, anti-Israël en anti-Nederlander is, weet die kabel de weg wel te vinden. Nu nog wachten op het moment dat de illegale regering in Kiev de legale regering van Israël in de ban doet, zodat in huize Van Weezel de feestverlichting ontstoken kan worden.